Γρηγόρης Ηλιόπουλος: Είμαι κι εγώ σαν τον …Ανταίο.

Αθήνα, 10 Φεβρουαρίου 2016

Χρόνια Πολλά στους Μπάμπηδες!

Ήμουν το περασμένο Σαββατοκύριακο στο Κοπανάκι, όπως το κάνω κάθε μήνα, για χρόνια τώρα! Θες η νοσταλγία θες το οξυγόνο που ρουφάω στα χωράφια και στα περιβόλια μας, θες η επαφή μου με τους συντοπίτες μας ; Είμαι κι εγώ σαν τον Ανταίο. Αντλώ δύναμη και αισιοδοξία για να προσδιοριστώ ξανά και ξανά.
Αυτή την φορά όμως, διέκρινα μια μαυρίλα στις συζητήσεις περισσότερο από κάθε άλλη φορά. Βιώνουμε δύσκολες καταστάσεις. Όλοι μας. Μα εμένα με πειράζει η αδράνεια, και η έλλειψη αισιοδοξίας. Με πειράζουν οι μηδενικές αντιστάσεις και η σκυφτή αποδοχή του όποιου ριζικού μας.
Μας βολεύει αυτό για να μην κάνουμε τίποτα.

-Φταίει το ζαβό το ριζικό μας!
-Φταίει ο Θεός που μας μισεί!
-Φταίει το κεφάλι το κακό μας
-Φταίει πρώτ΄ απ΄όλα το κρασί!
Ποιος φταίει; ποιος φταίει; Κανένα στόμα
δεν το βρε και δεν το ΄πε ακόμα.

Έτσι, στη σκοτεινή ταβέρνα
Πίνουμε πάντα μας σκυφτοί·
σαν τα σκουλήκια, κάθε φτέρνα
όπου μας εύρει μας πατεί.
Δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα,
Προσμένουμε, ίσως, ένα θαύμα!

( Μοιραίοι – Κώστα Βάρναλη )

Έφυγα το βράδυ της Κυριακής και σε όσους είπα το εξάωρο ταξίδι της επιστροφής μου με κακοτύχισαν όλοι. Μα εγώ το είδα αλλιώς! Κοπανάκι- Κολοσούρτης- ορεινοί Μύλοι μέσα από χωράφια και χωματόδρομους- Κόρινθος- Περαχώρα – Σχίνος – Αλεποχώρι – Μέγαρα – Αθήνα. Ήταν ένα ταξίδι, απείρου κάλους και μια ευκαιρία για δεύτερες σκέψεις και εσωτερικό ψάξιμο. Η άλλη ματιά του κόσμου μας και για να σας φτιάξω την διάθεση, κρατάω σαν φυλακτό ένα κομμάτι του μεγάλου μας Νομπελίστα Οδυσσέα Ελύτη που λέγεται «παράπονο» ταιριάζει στις μέρες μας.
Ας το μοιραστούμε !

Αναρωτιέμαι μερικές φορές :
Είμαι εγώ που σκέφτομαι καθημερινά πως η ζωή μου είναι μία;
Όλοι οι υπόλοιποι το ξεχνούν; Η πιστεύουν ότι θα έχουν κι άλλες,
Πολλές ζωές, για να κερδίσουν τον χρόνο που σπαταλούν;
Ν΄ αντικρίζεις την ζωή με μούτρα.
Να περιμένεις την Παρασκευή που θα φέρει το Σάββατο και την Κυριακή
για να ζήσεις.
Κι ύστερα να μην φτάνει ούτε κι αυτό, να χρειάζεται να περιμένεις τις διακοπές
Και μετά ούτε και αυτές να είναι αρκετές.
Να περιμένεις μεγάλες στιγμές.
Να μην τις επιδιώκεις, να τις περιμένεις.
Κι ύστερα να λες πως είσαι άτυχος και πως η ζωή ήταν άδικη μαζί σου.

Και να μην βλέπεις, πως ακριβώς δίπλα σου συμβαίνουν αληθινές δυστυχίες
που η ζωή κλήρωσε σε άλλους ανθρώπους.
Σ΄ εκείνους που δεν το βάζουν κάτω και αγωνίζονται.
Και να μην μαθαίνεις από το μάθημά τους.
Και να μην νιώθεις καμιά φορά ευλογημένος που μπορεί να χαίρεσαι τρία
πράγματα στην ζωή σου, την καλή υγεία, δύο φίλους, μια αγάπη, μια δουλειά,
μια δραστηριότητα που σε κάνει να αισθάνεσαι ότι δημιουργείς, ότι έχει λόγο η
ύπαρξη σου.

Να κλαίγεσαι που δεν έχεις πολλά.
Που κι αν τα έχεις, θα ήθελες περισσότερα.
Να πιστεύεις ότι τα ξέρεις όλα και να μην ακούς. Να μαζεύεις λύπες και
απελπισίες, να ξυπνάς κάθε μέρα και πιο βαρύς.
Λες και ο χρόνος σου είναι απεριόριστος.
Κάθε μέρα προσπαθώ να μπω στην θέση σου.
Κάθε μέρα αποτυγχάνω.
Γιατί αγαπάω εκείνους που αγαπούν τη ζωή.
Και που η λύπη τους είναι η δύναμη τους.
Που κοιτάζουν με μάτια άδολα και αθώα, ακόμα κι αν πέρασε ο χρόνος
αδυσώπητος από πάνω τους.
Που γνωρίζουν ότι δεν τα ξέρουν όλα, γιατί δεν μαθαίνονται όλα.
Που στύβουν το λίγο και βγάζουν το πολύ.
Για τους εαυτούς τους και για όσους αγαπούν.
Και δεν κουράζονται να αναζητούν την ομορφιά στην κάθε μέρα, στα
χαμόγελα των ανθρώπων, στα χάδια των ζώων, σε μια ασπρόμαυρη
φωτογραφία, σε μια πολύχρωμη μπουγάδα.
Όσο κι αν κανείς προσέχει
όσο κι αν το κυνηγά πάντα, πάντα θα΄ ναι
αργά δεύτερη ζωή δεν έχει.
Γρηγόρης Ηλιόπουλος

Advertisements

Μια σκέψη σχετικά μέ το “Γρηγόρης Ηλιόπουλος: Είμαι κι εγώ σαν τον …Ανταίο.”

  1. Κύριε Γρηγόρη μας κάνετε περήφανες που είστε στη ζωή μας – της δίνετε νόημα και τη γεμίζετε με αισιοδοξία. Σας αγαπάμε πολύ! Μαρία και Αλεξάνδρα από Αγγλία

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s