12-13 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ. 8ο ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΣΑΤΙΡΑΣ ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΙΚΩΝ ΟΜΑΔΩΝ «ΜΩΜΟΣ ο ΠΑΤΡΕΥΣ». ΣΥΜΜΕΤΕΧΕΙ ΤΟ ΤΕΘ ΦΙΛΙΑΤΡΩΝ.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΕΠΙΛΟΓΗΣ ΜΩΜΟΥ 2016
(Πάτρα/Θέατρο Πάνθεον 12-13 Φεβρουαρίου 2016)

Θίασοι απ’ όλη τη χώρα έστειλαν σατιρικά δεκάλεπτα, καταθέτοντας υποψηφιότητα για το 8ο Φεστιβάλ Σάτιρας «Μώμος ο Πατρεύς που θα γίνει στο χώρο του «Πάνθεον» 12, 13 Φεβρουαρίου 2016. 4 θίασοι συμμετέχουν για πρώτη φορά στο φεστιβάλ,
2 θίασοι είναι από την Πάτρα και 6 κείμενα, εξ όσων κατατέθηκαν είναι πρωτότυπα.

ΣΑΒΒΑΤΟ 13 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ ΤΡΙΦΥΛΙΑΚΟ ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ
“Φαλακρή Τραγουδίστρια” Ε. Ιονέσκο

Η Επιτροπή επιλογής στελεχώθηκε από:
έναν εκπρόσωπο/1ψήφο του ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας (Π. Βασιλόπουλος)
έναν εκπρόσωπο/1ψήφο της Ένωσης Ελλήνων Θεατρικών και Μουσικών Κριτικών (Χ. Κόκκοτα)
έναν εκπρόσωπο/1ψήφο της Ε.Σ.Η.Ε.Π.Η.Ν. (δημοσιογράφος/Π. Μαρτάτος)
μία ψήφο που εκπροσωπεί 3 μέλη της Ένωσης Αποφοίτων Τμήματος Θεατρολογίας
Πανεπιστημίου Πατρών (Μ. Πλαστή, Ε. Θεοφιλά, Μ. Ξυνή)
έναν /1ψήφο που εκπροσωπεί 9 μέλη του Ερασιτεχνικού Σχήματος Πάτρας «Ρεφενέ».

ΨΗΦΙΣΤΗΚΑΝ ΜΕ ΣΕΙΡΑ ΠΡΟΤΙΜΗΣΗΣ ΟΙ ΟΜΑΔΕΣ:

Α. ΤΕΛΙΚΗ ΔΕΚΑΔΑ

1.ΙΛΙΟΝ/ ΘΕΑΤΡΙΛΙΟΝ
“Θα ξαναβρώ τη φωνή μου” Γ. Ξανθούλη -Λ Λαζόπουλου
2.ΠΑΤΡΑ/ ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΘΕΑΤΡΟ «Δον Καμίλο» Σ. Πατατζή (Απόσπασμα)
Στην Τρίτη και τέταρτη θέση ισοψήφισαν οι ομάδες:
3,4. ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ/ Θ.Ε.Α.Τ.Ο.
“Μπετόν Αρμέ” (Πρωτότυπο)
3,4. ΠΟΛΥΓΥΡΟΣ/“ΕΝΕΠΕ ΜΟΥΣΑ”
“Η τσάντα” Μ. Μαρέτα (Πρωτότυπο)
5. ΑΙΤΩΛΙΚΟ/ ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΑΙΤΩΛΙΚΟΥ
ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΥ & ΜΟΡΦΩΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ «Το Αιτωλικό»
“Μαιρούλα” Μ. Νικολογιάννη (Πρωτότυπο)
6. ΦΙΛΙΑΤΡΑ/ ΤΡΙΦΥΛΙΑΚΟ ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ
“Φαλακρή Τραγουδίστρια” Ε. Ιονέσκο (Απόσπασμα)
7. ΠΑΤΡΑ/ΤΡΙΤΟ ΚΟΥΔΟΥΝΙ
“Αίσιο τέλος” Α. Τσέχωφ (Απόσπασμα)
8. ΑΘΗΝΑ/ ΑΣΤΟΥΡΘΟΙ
“Το γαϊδουρόγαλα” Κ. Σκύλου (Πρωτότυπο)
9. ΑΓΡΙΝΙΟ/ ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΙΚΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ ΔΗΜΟΥ ΑΓΡΙΝΙΟΥ
“Ρωμαίος & Ιουλιέττα” Μποστ (Απόσπασμα)
10. ΦΙΛΙΑΤΕΣ / ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΦΙΛΙΑΤΩΝ
“Η μαύρη παρηγοριά» Ν. Λάσκαρη (Απόσπασμα)

Β. ΕΠΙΛΑΧΟΥΣΕΣ ΟΜΑΔΕΣ:

11. ΧΙΟΣ/ ΦΙΛΟΠΡΟΟΔΟΣ ΟΜΙΛΟΣ ΚΑΡΔΑΜΥΛΩΝ
“Όταν μας χτύπησε η κρίση” Δ. Σκαρλάτου (Πρωτότυπο)
12. Π. ΦΩΚΑΙΑ ΑΤΤΙΚΗΣ/ Θ. ΕΡΓ. ΠΑΛΙΑΣ ΦΩΚΑΙΑΣ – ΑΝΑΒΥΣΣΟΥ – ΣΑΡΩΝΙΔΑΣ Το τερπνόν μετά του ωφελίμου” Γ. Πετρινόλη (Πρωτότυπο)
13. ΙΕΡΙΣΣΟΣ/ΤΑ ΓΚΑΡΓΚΑΝΙΑ
“Τα ρούχα του βασιληά” Γ. Καλαντζόπουλου (Απόσπασμα)

Η Οργανωτική Επιτροπή του Φεστιβάλ και η Επιτροπή Επιλογής θέλουν να ευχαριστήσουν κάθε υποψήφια ομάδα χωριστά γιατί σε ζοφερούς καιρούς, μέσω της σάτιρας, διατηρούν την προσφορά του Ερασιτεχνικού Θεάτρου σε υψηλά επίπεδα. Είθε να είχαμε τους πόρους, να φιλοξενήσουμε όλες τις συμμετοχές, είθε να μη χρειαζόταν καμιά επιλογή και κανένα κριτήριο, να «μετρήσει» την αυθόρμητη-εθελοντική έκφραση ερασιτεχνών του θεάτρου απ’ όπου κι αν δραστηριοποιούνται. Ευχή μας κάποτε να ανταμώσουμε και στο μεταξύ ΟΛΟΙ ΜΑΣ ας συνεχίσουμε να εκφραζόμαστε με τον δικό μας τρόπο… τον ερασιτεχνικό!

Με τιμή
Οι οργανωτές
Πολιτιστικός Οργανισμός-Δημοτική Βιβλιοθήκη Δήμου Πατρέων
Ερασιτεχνικό Σχήμα Πάτρας «Ρεφενέ»
Με την στήριξη
της Κοινωφελούς Επιχείρησης Δήμου Πατρέων /Καρναβάλι Πάτρας
του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Πάτρας και την αιγίδα της Ένωσης Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων Μουσικοσυνθετών και μεταφραστών

Γρηγόρης Ηλιόπουλος: Είμαι κι εγώ σαν τον …Ανταίο.

Αθήνα, 10 Φεβρουαρίου 2016

Χρόνια Πολλά στους Μπάμπηδες!

Ήμουν το περασμένο Σαββατοκύριακο στο Κοπανάκι, όπως το κάνω κάθε μήνα, για χρόνια τώρα! Θες η νοσταλγία θες το οξυγόνο που ρουφάω στα χωράφια και στα περιβόλια μας, θες η επαφή μου με τους συντοπίτες μας ; Είμαι κι εγώ σαν τον Ανταίο. Αντλώ δύναμη και αισιοδοξία για να προσδιοριστώ ξανά και ξανά.
Αυτή την φορά όμως, διέκρινα μια μαυρίλα στις συζητήσεις περισσότερο από κάθε άλλη φορά. Βιώνουμε δύσκολες καταστάσεις. Όλοι μας. Μα εμένα με πειράζει η αδράνεια, και η έλλειψη αισιοδοξίας. Με πειράζουν οι μηδενικές αντιστάσεις και η σκυφτή αποδοχή του όποιου ριζικού μας.
Μας βολεύει αυτό για να μην κάνουμε τίποτα.

-Φταίει το ζαβό το ριζικό μας!
-Φταίει ο Θεός που μας μισεί!
-Φταίει το κεφάλι το κακό μας
-Φταίει πρώτ΄ απ΄όλα το κρασί!
Ποιος φταίει; ποιος φταίει; Κανένα στόμα
δεν το βρε και δεν το ΄πε ακόμα.

Έτσι, στη σκοτεινή ταβέρνα
Πίνουμε πάντα μας σκυφτοί·
σαν τα σκουλήκια, κάθε φτέρνα
όπου μας εύρει μας πατεί.
Δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα,
Προσμένουμε, ίσως, ένα θαύμα!

( Μοιραίοι – Κώστα Βάρναλη )

Έφυγα το βράδυ της Κυριακής και σε όσους είπα το εξάωρο ταξίδι της επιστροφής μου με κακοτύχισαν όλοι. Μα εγώ το είδα αλλιώς! Κοπανάκι- Κολοσούρτης- ορεινοί Μύλοι μέσα από χωράφια και χωματόδρομους- Κόρινθος- Περαχώρα – Σχίνος – Αλεποχώρι – Μέγαρα – Αθήνα. Ήταν ένα ταξίδι, απείρου κάλους και μια ευκαιρία για δεύτερες σκέψεις και εσωτερικό ψάξιμο. Η άλλη ματιά του κόσμου μας και για να σας φτιάξω την διάθεση, κρατάω σαν φυλακτό ένα κομμάτι του μεγάλου μας Νομπελίστα Οδυσσέα Ελύτη που λέγεται «παράπονο» ταιριάζει στις μέρες μας.
Ας το μοιραστούμε !

Αναρωτιέμαι μερικές φορές :
Είμαι εγώ που σκέφτομαι καθημερινά πως η ζωή μου είναι μία;
Όλοι οι υπόλοιποι το ξεχνούν; Η πιστεύουν ότι θα έχουν κι άλλες,
Πολλές ζωές, για να κερδίσουν τον χρόνο που σπαταλούν;
Ν΄ αντικρίζεις την ζωή με μούτρα.
Να περιμένεις την Παρασκευή που θα φέρει το Σάββατο και την Κυριακή
για να ζήσεις.
Κι ύστερα να μην φτάνει ούτε κι αυτό, να χρειάζεται να περιμένεις τις διακοπές
Και μετά ούτε και αυτές να είναι αρκετές.
Να περιμένεις μεγάλες στιγμές.
Να μην τις επιδιώκεις, να τις περιμένεις.
Κι ύστερα να λες πως είσαι άτυχος και πως η ζωή ήταν άδικη μαζί σου.

Και να μην βλέπεις, πως ακριβώς δίπλα σου συμβαίνουν αληθινές δυστυχίες
που η ζωή κλήρωσε σε άλλους ανθρώπους.
Σ΄ εκείνους που δεν το βάζουν κάτω και αγωνίζονται.
Και να μην μαθαίνεις από το μάθημά τους.
Και να μην νιώθεις καμιά φορά ευλογημένος που μπορεί να χαίρεσαι τρία
πράγματα στην ζωή σου, την καλή υγεία, δύο φίλους, μια αγάπη, μια δουλειά,
μια δραστηριότητα που σε κάνει να αισθάνεσαι ότι δημιουργείς, ότι έχει λόγο η
ύπαρξη σου.

Να κλαίγεσαι που δεν έχεις πολλά.
Που κι αν τα έχεις, θα ήθελες περισσότερα.
Να πιστεύεις ότι τα ξέρεις όλα και να μην ακούς. Να μαζεύεις λύπες και
απελπισίες, να ξυπνάς κάθε μέρα και πιο βαρύς.
Λες και ο χρόνος σου είναι απεριόριστος.
Κάθε μέρα προσπαθώ να μπω στην θέση σου.
Κάθε μέρα αποτυγχάνω.
Γιατί αγαπάω εκείνους που αγαπούν τη ζωή.
Και που η λύπη τους είναι η δύναμη τους.
Που κοιτάζουν με μάτια άδολα και αθώα, ακόμα κι αν πέρασε ο χρόνος
αδυσώπητος από πάνω τους.
Που γνωρίζουν ότι δεν τα ξέρουν όλα, γιατί δεν μαθαίνονται όλα.
Που στύβουν το λίγο και βγάζουν το πολύ.
Για τους εαυτούς τους και για όσους αγαπούν.
Και δεν κουράζονται να αναζητούν την ομορφιά στην κάθε μέρα, στα
χαμόγελα των ανθρώπων, στα χάδια των ζώων, σε μια ασπρόμαυρη
φωτογραφία, σε μια πολύχρωμη μπουγάδα.
Όσο κι αν κανείς προσέχει
όσο κι αν το κυνηγά πάντα, πάντα θα΄ ναι
αργά δεύτερη ζωή δεν έχει.
Γρηγόρης Ηλιόπουλος

Χαμένος Παράδεισος, μουσική Γιώργος Κατραλής, ποίηση Γεωργία Αγγελοπούλου (Μαλλούσα)

Από την σοπράνο Γιέλενα Γιοβάνοβιτς Μπακοπούλου, στο Μαλλιαροπούλειο Θέατρο Τρίπολης.

Το Αττικό Ωδείο Τρίπολης με τη συμπαράσταση του Δήμου Τρίπολης, οργάνωσε την Κυριακή 17 Ιανουαρίου 2016 στο Μαλλιαροπούλειο Θέατρο συναυλία κλασικής μουσικής, με τίτλο «Ρομαντικοί και σύγχρονοι συνθέτες».

Γιώργος Κατραλής, ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ ΑΡΚΑΔΩΝ ΠΟΙΗΤΩΝ, έργο 51

 Χαμένος Παράδεισος

Ποίηση: Γεωργία Αγγελοπούλου-Παπαβασιλείου (Μαλλούσα)

Από την ποιητική συλλογή Αθόρυβες διαδρομές

Γιέλενα Γιοβάνοβιτς-Μπακοπούλου, Σταύρος Θεοδωρόπουλος,

Νίκος Παπαηλίου, Γιώργος Κότσικας

(φωνή-όμποε-κλαρινέτο-πιάνο)