«Παρακαλώ, Γυναίκες μην κλαίτε». Ένα άγνωστο αριστούργημα του Ελληνικού κινηματογράφου.

 Σκηνοθέτης:

Ηθοποιοί: , , , ,, ,
Είδος: ,
Δεκαετία:

 Ερμηνείες που ταιριάζουν στο ύφος της ταινίας, σενάριο από τα λίγα.
Η αξιολόγησή μας:

5 / 5 – Αριστούργημα

Παρουσίαση από: Αλέξανδρος Προδρόμου

Είναι κάποιες ταινίες, που αφού σε έχουν κάνει να γελάσεις με την καρδιά σου, σου αφήνουν μια πικρή γεύση στο τέλος. Το «Παρακαλώ Γυναίκες, Μη Κλαίτε» είναι μία από αυτές. Μια κωμωδία που έχει τους σπόρους της τραγικότητας βαθιά μέσα της.

Η καλοκαιρινή ζέστη το 1992 ήταν υποφερτή. Διασχίζοντας χωματόδρομους και κάνοντας λάθος στις οδηγίες, ο μεγαλύτερος εν ζωή αγιογράφος και ο πιστός βοηθός του φθάνουν αργοπορημένοι σε ένα ξωκλήσσι του 15ου αιώνα κάπου στην Αρκαδία. Τους έχουν προσλάβει από την παρακείμενη κοινότητα για να ξαναζωντανέψουν τις ξεθωριασμένες τοιχογραφίες. Στην πραγματικότητα, οι δύο άνδρες θα ασχοληθούν με όλα τα δευτερεύοντα θέματα και την προσωπική τους καλοπέραση, αναβάλλοντας διαρκώς το έργο που πρέπει να επιτελέσουν. Αστρονομία, ρομαντζάδα και μεταπωλήσεις αντικειμένων που αγοράζουν από πλανόδιους, όλα με την απαραίτητη φιλοσοφημένη δικαιολογία που κάνει τα πράγματα πιο μυθικά, πιο μαγικά! Στο τέλος…

Ο Τσιώλης χρησιμοποιεί μη-επαγγελματίες ηθοποιούς και αφού τα πιούνε λιγάκι, ξεκινάνε γυρίσματα. Πολλές φορές θα γίνουν αυτοσχεδιασμοί, κάτι στο οποίο ο Μπακιρτζής δείχνει την ευφυία του και το ταλέντο του, και το αποτέλεσμα θα είναι ένα φεστιβάλ παραλογισμού. Μην περιμένετε μια κωμωδία με την συμβατική έννοια του όρου. Αφεθείτε στους ρυθμούς και την λογική της.

Ποιητική προσέγγιση σε μια χώρα που η ποίηση δεν ζει πια. Στην Ελλάδα του ’90, η ταινία είναι ένα ξεμπρόστιασμα της λογικής του άρπα-κόλα που κυριαρχεί.

Μια Ελλάδα που έχει χαθεί πλέον, η αθώα ύπαιθρος και οι πλανόδιοι θαυματοποιοί και τσαρλατάνοι που μαγεύουν με τα λόγια τους γιαγιάδες και παππούδες. Στην Ελλάδα του σήμερα, αυτά έχουν αντικατασταθεί από απατεώνες τηλεμάρκετινγκ και υποψήφιους σωτήρες (μιας ομάδας, της ψυχής μας, της χώρας) που δεν είναι παρά επαγγελματίες ψεύτες ανωτάτου επιπέδου και το φυσικό τους περιβάλλον είναι οι τσιμεντένιες πεδιάδες των πόλεων.

Σας το είπα, θα μείνει μια πίκρα στο τέλος…

Ανηφορίζοντας για το Λειβάρτζι, το χωριό του προπάππου μου Αριστείδη Κατσίρου.

ΛΕΙΒΑΡΤΖΙ ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ, ένα απο τα πιό όμορφα χωριά της Πελοποννήσου! Μόλις 8 χλμ. από τα Τριπόταμα και 45 χλμ. από τα Καλάβρυτα! Ήταν ένα από τα μεγαλύτερα χωριά της επαρχίας Καλαβρύτων με 7 συνοικίες. Ιστορικό χωριό που δεν το πάτησαν ποτέ οι Τούρκοι, με πέτρινο σχολείο του 1856 (σήμερα Λαογραφικό Μουσείο) και 12 εκκλησίες πριν του 1900 κτισμένες και ένα Μοναστήρι (Ι.Μ.ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ του 1650). Πολλές πηγές (Δυο στην πανέμορφη πλατεία του), πολλά νερά και ένα πανέμορφο πλατανόδασος απλωμένο κατά μήκος του Λειβαρτζινού Ερυμάνθειου ποταμού. Απο το Μάη του 2013 λειτουργεί Ξενώνας (ΤΟ ΓΡΕΚΙ) στο χωριό,70 μ. μετά την πλατεία έχει 8 δωμάτια, με πανέμορφη θέα και έχει εστιατόριο και καφετέρια.

Έγινε και φέτος, στο Λειβάρτζι Καλαβρύτων,με πρωτοβουλία των συλλόγων Λειβαρτζινών Αθήνας και Πάτρας, η γιορτή του τσίπουρου..Το χορευτικό του συλλόγου Λειβαρτζινών Πάτρας «Η ΑΓΙΑ ΤΡΙΑΣ»,έκλεψε την παράσταση με τα ωραία χορευτικά του.

T΄ΑΗ ΓΙΑΝΝΙΟΥ ΣΤ’ ΑΡΤΙΚΙ ΕΧΟΥΜΕ …ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑ …ΤΣΙΜΠΟΥΣΙ.

Το πρωί εννοείτε. Απολαύστε την …ανακοίνωση από τον …υπέροχο Σωτηράκη μας, ο οποίος εκτός μικροφώνου, ρώτησε αν ανεβαίνει πούλμαν μετά το γιοφύρι, γιατί περιμένουν κόσμο από Φιλιατρά. Θάναι και ο Ιερέας από τα Φιλιατρά.

Στο κατέβασμα, κάντε και μια στάση στου Τυρογαλά.

Από το Κοπανάκι και τα χωριά όλης της Τριφυλίας