Δεν θα σε ξεχάσω ποτέ ΓΙΑΤΡΕ μου, ΓΙΑΤΡΕ χωρίς σύνορα αγάπης. Του Αλέξη Πολίτη.

image

Από τα μικράτα σου σε διέκρινε ένα πρωτοφανές σπάνιο αίσθημα ευθύνης και αλληλεγγύης. Ήδη από τις πρώτες τάξεις του δημοτικού, οι δάσκαλοι είχαν να λένε για το «ξεχωριστό, ταλαντούχο παιδί». Σαν κι εσένα δεν ξαναματαείδαν τα μάτια τους. Διάβασμα και ανιδιοτελής προσφορά σε συνόδευαν καθ’ όλη τη διάρκεια των μαθητικών σου χρόνων.

Στα παλαιότερα των υποδημάτων σου έγραφες ανέκαθεν πρωτεία, σημαίες και αριστεία. «Αυτά είναι για τους πρώτους» έλεγες ταπεινά, «και μπράβο στα παιδιά που τα καταφέρνουν τόσο καλά». «Αυτά είναι για τους ματαιόδοξους και τους έχοντες σκοπιμότητα» λέω εγώ. Αυτά εσένα δεν σε αφορούν, γέλαγες κι αδιαφορούσες βλέποντάς τα.

Διάβασμα τρελό, παντελόνια λιωμένα από κόπους και θυσίες, ξενύχτια και άπειροι βαθμοί μυωπίας ως παράσημα, για να θυμάσαι δια βίου όλο το βάσανο, όλη τη δύσκολη διαδρομή. Βάσανο για τους άλλους, δύσκολη διαδρομή για αυτούς που ποτέ δεν πήραν το δρόμο τον δύσβατο, τον δύσκολο, τον στρωμένο με αγκάθια κι όχι ροδοπέταλα.

Γιατί για σένα αυτό είναι η ζωή, το νόημά της, ο λόγος παραμονής στον μάταιο τούτο κόσμο για μερικές δεκάδες καλοκαίρια και χειμώνες.

Μάθηση, μεταλαμπάδευσή αυτής, προσφορά, αγάπη και ανθρωπιά. Μια και μόνο επαγγελματική δραστηριότητα μπορούσε μοιραία να σε αφορά, όχι από ψώνιο ή από μεταπολιτευτική μικροαστική υποκουλτούρα. Ιατρική του Ιπποκράτη, αγάπη αγνή. Προσφορά αμέτρητη. Έτσι κι έγινε.

Στο πανεπιστήμιο μια από τα ίδια ήσουνα ρε μάγκα. Ο πιο μετριοπαθής φοιτητής ιατρικής, ο καθόλου εμπαθής, ο πιο απλός, λιτός και απέρριτος. Λιτός βίος όνομα και πράγμα, όχι Βαρουφάκιες μαλακίες του στυλ να χαμε να λέγαμε. Στη σχολή η παρουσία μόνιμα διακριτική, άφαντος, ακούραστος ήρωας στα μαθήματα, προσφορά και σκυλίσια δουλειά στις κλινικές. Η ίδια δουλειά και λάντζα που έβγαλες λίγα χρόνια μετά ως ειδικευόμενος ιατρός σε κάποιο νοσοκομείο του άρρωστου Εθνικού Συστήματος Υγείας που τόσο έντιμα επέλεξες να υπηρετήσεις.

Έγινες ειδικός γιατρός, επιστήμονας με όλα τα γράμματα κεφαλαία, με ιατρικά κοχόνες δυσεύρετα. Φτύνοντας αίμα, λιώνοντας παντελόνια, γερνώντας βιολογικά και πνευματικά. Επειδή είσαι υγιώς διεστραμμένος και εθισμένος στην γαμημένη την αλτρουιστική προσφορά. Επειδή για σένα ο κάθε φουκαράς μετανάστης είναι αδερφός και ο κάθε αναξιοπαθούντας είναι εν δυνάμει πατέρας.

Κι εδώ που όλοι πιστέψαμε ότι έφτασε επιτέλους το πλήρωμα του χρόνου να ανταμοιφθείς για όλες τις διαχρονικές στερήσεις και τους μύριους κόπους, να δρέψεις τους καρπούς των προσπαθειών σου, να ξεκινήσεις την απόσβεση των έργων σου, χτίζοντας μια λαμπρή επαγγελματική καριέρα, φτιάχνοντας οικογένεια, αγοράζοντας το αμάξι των ονείρων σου, εσύ μας διέψευσες ξανά και τα άφησες όλα πίσω σου.

Άκουσες τη γενναιόδωρη και γενναία καρδία σου κι έγινες «Γιατρός Χωρίς Σύνορα». Λεφτά, και καριέρες δεν σε άγγιξαν ποτέ. Φροντίδα και βοήθεια στον συνάνθρωπό ήθελες να δώσεις και αυτό πήγες ρε άτιμε να υπηρετήσεις σαν πιστός στρατιώτης, φορέας τόνων αγάπης, μποφόρ αλληλεγγύης.

Πήρες σε ένα μικρό βαλιτσάκι τα Υπερόοπλα σου, με προμετωπίδα αυτών το στηθοσκόπιό σου, και την έκανες ρε φίλε για την πολύπαθη ανατολή, για την φτωχή και δύσμοιρη Αφρική.

Όπου εμπόλεμη ζώνη μέσα κι εσύ, όπου ακρωτηριασμένα κι άρρωστα παιδάκια από γαμημένες βόμβες, ξεφτιλισμένες ύπουλες νάρκες που μας επέβαλε ο παγκόσμιος φασισμός που ακούει στο όνομα «Χρήμα», «Κέρδος» ή «Κονόμα» , εσύ δίπλα. Παράδειγμα προς μίμηση ήσουν ρε φίλε, ερινύα ατελείωτη για την μικρότητα του είναι όλων εμάς των βολεμένων στη σιγουριά της ευρωπαϊκής θαλπωρής, ήρωας στα μάτια των παιδιών μας.

Και μια ωραία πρωία, μια γαμημένη στρατιωτική επιχείρηση στα τυφλά, ρίχνει μπουρλότο στο άβατο του νοσοκομείο του τρίτου κόσμου που θαυματουργούσες ρε αλάνι και σε σκότωσε. Ισοπεδώνοντας την θεάρεστη κυριολεκτικά προσφορά σου και σμπαραλιάζοντας όλες τις τελευταίες υφέρπουσες κόκκινες γραμμές που διέπουν διαχρονικά ακόμα και μάχες μεταξύ βαρβάρων: Δεν χτυπάμε αρρώστους, άμαχους, γυναίκες και παιδιά ρε αλήτες. Και ακτιβιστές ρε. Και αγίους ρε. Γιατί τέτοιος ήσουν να πάρει.

Πέθανες φίλε. Αηδιάζω και ντρέπομαι. Δεν σου άξιζε ο κόσμος τούτος κι αυτό είναι η μόνη μου παρηγοριά. Λένε ότι αρκεί ένα λεπτό για να ερωτευθείς, μια ώρα για να συμπαθήσεις και μια μέρα για ν΄ αγαπήσεις. Όμως μια ολόκληρη ζωή δεν αρκεί για να ξεχάσεις. Δεν θα σε ξεχάσω ποτέ ΓΙΑΤΡΕ μου, ΓΙΑΤΡΕ χωρίς σύνορα αγάπης. 

Ένας συνάδελφός σου.

*Follow on twitter: @AlexisPolitis

Το είχε ανεβάσει στο facebook Η:

 Sofia Exouzidou

Ειδομένη , ενας ευτυχισμένος γιατρός χωρίς σύνορα , με παιδάκια ίσως χωρίς γονείς καί χωρίς πατρίδα.

Νέα σημαντικά ντοκουμέντα για τους εκτελεσμένους στην Τρίπολη τη δεκαετία του 1940.

Η ΚΟ Πελοποννήσου του ΚΚΕ συνεχίζει τη δραστηριότητα προς τιμήν των εκτελεσμένων με αποφάσεις του Εκτάκτου Στρατοδικείου Τρίπολης την περίοδο 1947 – 1949.

Σε σχετική ανακοίνωσή της σημειώνει:

AΣΦΑΛΤΟΣΤΡΩΣΕΙΣ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΚΟΠΑΝΑΚΙ-ΚΑΜΑΡΙ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥ …

Αντιδημάρχου Γιάννη  Μερκούρη και του προέδρου Καμαρίου Σωτήρη Τζάρα.

  Πηγή: Σωτήρης ΤζάραςΟ δρόμος αυτός συνδέει το Κοπανάκι με Γλυκορρίζι, Σιδηρόκαστρο, Καμάρι , και άλλα χωριά.
Θα ήταν παράλειψη να μην ευχαριστήσω τον Δήμαρχο κ. Παναγιώτη  Κατσίβελλα και τον Αντιδήμαρχο κ. Γιάννη Μερκούρη για την ευαισθησία που επέδειξαν και έλυσαν το πρόβλημα.

ΝΕΟ SUPER MARKET ΣΤΟ ΚΟΠΑΝΑΚΙ, ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΟΥΜΠΑΡΟΥΛΗ, ΟΜΟΡΦΥΝΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΜΑΣ.

Οι τιμές του καταστήματος μέχρι την 9η Ιανουαρίου 2016.

Καλώς ήρθες στην γειτονιά των …αγγέλων φίλε μου Παναγιώτη και εύχομαι οι …τιμές σου να ανταποκρίνονται στις προσδοκίες μας.

ΚΑΘΕ ΤΟΠΟΣ ΚΑΙ …ΠΑΡΑΤΣΟΥΚΛΙ. ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑ-ΑΡΚΑΔΙΑ, ΠΑΤΡΑ-ΜΙΝΑΡΟΥΠΟΛΗ …

Κάθε τόπος και… παρατσούκλι! Ποια είναι τα… δεύτερα ονόματα κατοίκων ανά πόλη

 Γνωρίζατε ότι υπάρχουν παρατσούκλια για τους κατοίκους σχεδόν κάθε ελληνικής πόλης; Και δεν εννοούμε απλώς τα ονόματα που βγαίνουν από την πόλη πχ Αθήνα – Αθηναίοι, αλλά κάποιες ειδικές ονομασίες, οι οποίες έχουν βγει για διάφορους λόγους…

Σίγουρα έχετε ακούσει μερικά από τα παρατσούκλια αλλά ας δούμε πώς αποκαλούνται οι κάτοικοι διαφορων πόλεων!

• Κως – Μπόχαλοι

Προέρχεται από την τοπική διάλεκτο στην οποία το μπουκάλι το λένε μποχάλι.

• Ρόδος – Τσαμπίκοι

Από το γνωστό τοπικό όνομα.

• Θεσσαλονίκη – Καρντάσια

Καρντάσι είναι ο αδερφός στα τουρκικά. Παλιά επεφτε πολυ δούλεμα από τους Αθηναίους επί του θέματος. Σαλονίκη δε, γνωστή και ως Καρντασούπολη! Οι θεσσαλονικείς είναι επίσης γνωστοί ως μπαγιάτηδες και ως παυλοκαταραμένοι.

• Έβρος – Γκάτζοι ή Γκάτζολοι

Στο Σουφλί του νομού Έβρου παλαιότερα υπήρχαν πολλά γαϊδούρια, τα οποία τα έλεγαν αλλιώς και γκάτζους. Έτσι οι φαντάροι έβγαλαν κοροϊδευτικά την περιοχή Γκατζολία και έμεινε να φωνάζουν τους κατοίκους Γκάτζολους. Η ιστορική αμαξοστοιχία 604 ΕΒΡΟΣ ΕΞΠΡΕΣ λέγεται και Γκάτζος Εξπρές.

• Πτολεμαΐδα – Καϊλαριώτες

Αυτό συμβαίνει γιατί η Πτολεμαϊδα λέγεται αλλιώς και Καϊλάρια. Επίσης λέγεται και λασποχώρι γιατί παλιά όταν έβρεχε ήταν ένα χωριό γεμάτο λάσπες.

• Κοζάνη – Σούρδοι

Λέγονται έτσι διότι προσποιούνταν ότι δεν άκουσαν κάτι – κοινώς ποιούσαν τη νήσσαν – όταν φυσικά δεν τους συνέφερε. Και ενώ οι μεν υπόλοιποι Έλληνες τους δέχτηκαν με αυτήν τους τη νοοτροποία, οι δε Εβραίοι δεν κατάφεραν να στεργιώσουν ούτε στιγμή στην περιοχή. Στα βλάχικα σούρδος σημαίνει κουφός / βλάκας.

• Κέρκυρα – Παγανέλια ή Φρανκολαντσέρηδες

Ονομάστηκαν έτσι γιατί παγανέλι στην κερκυραϊκή διάλεκτο σημαίνει περιστέρι και η Κέρκυρα (κυρίως οι πλατείες, αλλα γενικά όλη η πόλη της) είναι γεμάτη περιστέρια. Το φρανκολαντσέρηδες είναι άγνωστο από που βγαίνει.

• Ιωάννινα – Παγουράδες

Αποκαλούνται έτσι, γιατί παλιά λέγανε ότι στη λίμνη στα Γιάννενα καθρεπτιζόταν το φεγγάρι και οι Γιαννιώτες έτρεχαν με τα παγούρια για να μαζέψουν και καλά το μαγικό νερό!

• Λάρισα – Πλατυποδαράδες ή Πλατύποδες ή Τυρόγαλα

Οι Λαρισαίοι λέγονται έτσι λόγω του κάμπου που είναι επίπεδος και δεν βοηθάει στο σχηματισμό καμάρας στο πόδι. Το τυρόγαλα βγαίνει απ’ το τοπικό προϊόν.

• Βόλος – Αυστριακοί

Kυκλοφορούν διάφορες εκδοχές:

* Διότι οι Βολιώτες είναι τσιγκούνηδες – σαν τους Αυστριακούς

* Διότι είναι ψυχροί άνθρωποι – σαν τους Αυστριακούς

* Διότι είναι μοχθηροί – επί Τουρκοκρατίας, οι Αυστριακοί είχαν χειρότερη φήμη κι απ’ τους Τούρκους.

* Διότι στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν μπήκε στον Παγασητικό ένα αυστριακό πολεμικό, αν και εχθρικό, οι Βολιώτες το υποδέχθηκαν με μπάντες και αυστριακές σημαίες.

Αυτά τα λένε οι Λαρισαίοι. Οι εξηγήσεις που δίνουν οι ίδιοι οι Βολιώτες είναι:

* Επί Τουρκοκρατίας, η πόλη είχε διάφορα εμπορικά προνόμια, ένα από τα οποία ήταν και η ύπαρξη αυστριακού προξενείου και η δυνατότητα που είχαν οι Βολιώτες να εμπορεύονται υπό αυστριακή προστασία.

* Μετά το 1881, που ο Βόλος ενσωματώθηκε στο ελληνικό κράτος, η νέα διοίκηση φορολόγησε βαριά τη Θεσσαλία. Μπήκε ένας ιδιότυπος νέος κεφαλικός φόρος σε όλους τους (κατά κύριο λόγο εμπόρους), κάτι το οποίο οδήγησε στους μαγαζάτορες να βάλουν ξένες, αυστριακές σημαίες στα μαγαζιά τους για να αποφύγουν να φορολογηθούν.

• Άρτα – Νερατζοκώληδες

Λόγω του ότι στην Άρτα έχουν πολλά νεράτζια και μεγάλους κώλους, άρα έχουν κώλους σαν νεράτζια.

• Πρέβεζα – Σαρδέλες

Διότι λέγεται ότι βάζουν τις σαρδέλες στο κλουβί.

• Αθήνα – Γκάγκαροι

Γκάγκαρο ήταν το βαρύ ξύλο που ήταν κρεμασμένο με σκοινί πίσω από τις αυλόπορτες, τις οποίες έκλεινε με το βάρος του (gaga στα τούρκικα το ράμφος). Γκάγκαρος λεγόταν επί τουρκοκρατίας ο Αθηναίος της ανώτερης κοινωνικής τάξης, ο οποίος στην πόρτα του είχε γκάγκαρο. Σημαίνει σήμερα ο γνήσιος Αθηναίος.

• Φλώρινα – Απόγονοι της Γιουργίας

Γιατί η γιούργα ήταν η Γεωργία στα φλωρινιώτικα. Ήταν η μεγαλύτερη πόρνη της Φλώρινας. Απ’ τις μεγαλύτερες βρισιές για τους Φλωρινιώτες!

Πόντος – Ντουντούμια / Τουρκούλια

Άγνωστη προέλευση.

Λέσβος – Γκαζμάδες

Τη Μυτιλήνη τη λένε Γκασμαδία ή Κασμαδία οι φαντάροι που υπηρετούν εκεί, επειδή η στρατιωτική ζωή εκεί έχει πολύ σκάψιμο, σκάβουν ορύγματα. Επίσης, υπάρχει και ο παλιός μύθος που λέει ότι (σύμφωνα με την παράδοση από στόμα σε στόμα των φαντάρων) όταν ήταν να φτιαχτεί το αεροδρόμιο της Μυτιλήνης, όλοι οι κάτοικοι πήγαν να συνδράμουν κρατώντας από έναν κασμά (και κανένας δεν κρατούσε φτυάρι ή σκαπέτι).

• Σέρρες – Ακανέδες

Λόγω του ότι στη πόλη των Σερρών φτιάχνονται ακανέδες (ένα είδος γλυκού σαν λουκούμι).

• Πάτρα – Μινάρες

Λίγο υποτιμητική λέξη για τους Πατρινούς που σημαίνει μ..άκας αλλά σε πιο light εκδοχή. Τυπικός χαιρετισμός: “που ‘σαι ρε μιναρα”

• Ηράκλειο – Σουμπερίτες ή Καστρινούς

Σουμπερίτες, διότι στην κατοχή ο Σούμπερ είχε την έδρα του στο Hράκλειο και Καστρινούς επειδή το Ηράκλειο ονομαζόταν και Κάστρο.

• Αγρίνιο – Βλάχοι

Έτσι τους αποκαλούν οι Μεσολογγίτες, οι οποίοι θεωρούν τον εαυτό τους πολύ διακεκριμένο.

• Ναύπλιο – Κωλοπλένηδες

Οι Aργίτες τους αποκαλούν έτσι διότι πλένονταν στις τούρκικες τουαλέτες.

• Άργος – Πρασάδες

Ως αντίποινα τους έβγαλαν έτσι, διότι έτρωγαν το πράσο με το οποίο χτυπούσαν το γαϊδούρι τους.

• Καβάλα – Ψαροκασέλες

Έτσι τους αποκαλούν οι Ξανθιώτες.

• Αρκαδία – Σκορδάς ή Αβγοζύγης

Σκορδάς λόγω των τοπικών προϊόντων και αβγοζύγης γιατί πρώτοι οι Αρκάδες πουλούσαν αυγά βάσει του μεγέθους τους – των αυγών -.

• Κόρινθος – Λαΐδες

Γιατί Λαΐδα ήταν μια εταίρα της αρχαιότητας από την Κόρινθο.

• Κρήτη – Πέτσακες ή Σβούρους

Μάλλον από Ρέθυμνο, Ηράκλειο. Ο ορεσίβιος ή χωρικός που κατεβαίνει στην πόλη με ιμπεριαλιστικές διαθέσεις ως προς γυναίκες, μπάρια κλπ. με τα γνωστά αξεσουάρ (4χ4, μαύρο πουκάμισο κλπ κλπ). Τείνει να αντικαταστήσει και στα Χανιά το Σβούροι, οι κάγκουρες στην τοπική διάλεκτο.

• Σαλαμίνα – Μπακαουκες ή Μανάρια

Για το “Μπακαουκας” υπάρχει και το γνωστό ανέκδοτο ότι στη σαλαμίνα επικρατεί… εμφύλιος μεταξύ των Μπακις και των Ουκας.

• Xαλκίδα – Τρελονερίτες

Απο το φαινόμενο της παλίρροιας. Τα τρελά νερά του Ευρίπου λένε οτι έχουν πειράξει και τα μυάλα των Χαλκιδέων.

• Τρίκαλα – Κασέρια ή Σακαφλιάδες

Κασέρια λόγω τοπικού τυριού και Σακαφλιάδες λόγω του Σακαφλιά, ο οποίος έζησε την εποχή του Μεσοπολέμου, λίγο μετά την Μικρασιατική Καταστροφή και ήταν ο Δον Ζουάν της εποχής. Ήταν ένας ωραίος άντρας που είχε αναστατώσει την τρικαλινή κοινωνία με τα καμώματά του, ώσπου κάποιοι του στήσανε καρτέρι στα στενά σοκάκια του Βαρουσίου και τον μαχαιρώσανε (εξού και το γνωστό στιχάκι “Στα τρίκαλα στα δυό στενά σκοτώσανε τον Σακαφλιά”). Το σακαφλιάς κατά λέξη σημαίνει ο φίλος της σάρκας