ΔΕΥΤΕΡΑ 7 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ ΠΡΟΣΩΡΙΝΗ ΔΙΑΚΟΠΗ ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΥ ΡΕΥΜΑΤΟΣ ΣΕ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΤΟΥ ΑΕΤΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΔΩΡΙΟΥ.

ΔΕΔΔΗΕ
ΠΕΡΙΟΧΗ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ ΠΡΑΚΤ. ΦΙΛΙΑΤΡΩΝ
ΗΜΕΡ/ΝΙΑ 04-09-2015
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΔΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ Ν.
ΤΗΛΕΦΩΝΟ 2761032590

ΠΡΟΣΩΡΙΝΗ ΔΙΑΚΟΠΗ
ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΥ ΡΕΥΜΑΤΟΣ
Αγαπητοί μας πελάτες
Η ανάγκη εκτελέσεως συγκεκριμένων τεχνικών εργασιών στο δίκτυο
που ηλεκτροδοτεί την περιοχή σας, μας αναγκάζει να διακόψουμε την
παροχή ρεύματος την

ΔΕΥΤΕΡΑ 07 – 09 – 2015
Από ώρα 13:00 έως 15:00

Τα συνεργεία μας θα καταβάλουν κάθε προσπάθεια ώστε η εργασία
να τελειώσει το συντομότερο δυνατό και η επαναφορά του ρεύματος να
μπορέσει να γίνει ίσως και πριν την παραπάνω ώρα.
Σας ευχαριστούμε για την κατανόηση και σας υπενθυμίζουμε ότι θα
πρέπει να αποφύγετε κάθε επαφή με τους αγωγούς που πιθανόν να
βρίσκονται στο έδαφος κατά την διάρκεια των εργασιών, γιατί αυτή
η επαφή μπορεί να είναι επικίνδυνη.
Για τους ίδιους λόγους ασφαλείας, επίσης, οι εσωτερικές σας
εγκαταστάσεις θα θεωρούνται ότι ευρίσκονται συνεχώς υπό τάση.
ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΔΙΑΚΟΠΗΣ

Α) ΝΕΟΣ ΟΙΚΙΣΜΟΣ ΑΕΤΟΥ

Β) ΠΑΙΔΙΚΟΥ ΣΤΑΘΜΟΥ

Γ) ΝΟΤΙΑ, ΔΥΤΙΚΑ ΚΑΙ ΑΝΑΤΟΛΙΚΑ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ
ΔΩΡΙΟΥ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΕΔΔΗΕ
ΠΡΟΙΣΤΑΜΕΝΟΣ ΠΡ.ΦΙΛΙΑΤΡΩΝ
ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ Π.

Το μετέωρο βήμα της ΛΑΕ …μέσα στο σάπιο οικοδόμημα του ΣΥΡΙΖΑ.

Το μετέωρο βήμα της ΛΑΕ ή αλλιώς (ξανά) ένα βήμα εμπρός και δύο βήματα πίσω.

Σταύρος Μαυρουδέας

Μετά από πολλούς δισταγμούς και αμφιταλαντεύσεις τελικά το Αριστερό Ρεύμα του ΣΥΡΙΖΑ εξαναγκάσθηκε να αποχωρήσει από τον ΣΥΡΙΖΑ μετά την απόφαση της συστημικής ηγεσίας του τελευταίου να προκηρύξει εκλογές και να το πετάξει ουσιαστικά έξω από τα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ. 

Όλο το προηγούμενο διάστημα και μέχρι την μεγάλη κωλοτούμπα του ΣΥΡΙΖΑ με την συμφωνία για 3οΜνημόνιο, το Αριστερό Ρεύμα παρέμεινε μέσα ακόμη και στην συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛΛ. Προηγουμένως ψήφισε τον νεοδημοκράτη Π.Παυλόπουλο (που εκστράτευσε για το ΝΑΙ στο δημοψήφισμα) για πρόεδρο της δημοκρατίας, παρακάθησε με τους δεξιούς πατριδοκάπηλους ΑΝΕΛΛ στην κυβέρνηση και σιωπηρά δέχθηκε μία σειρά αντιλαϊκές ενέργειες (όπως την 42σέλιδη μνημονιακή πρόταση Βαρουφάκη, το καλπάζον στρατιωτικο-οικονομικό δέσιμο με το Ισραήλ κλπ.).

Όταν πλέον ο ΣΥΡΙΖΑ έκανε καταφανώς την μεγάλη κωλοτούμπα και προχώρησε στις συμφωνίες για το 3ο Μνημόνιο τότε το Αριστερό Ρεύμα ακολούθησε την τραγελαφική τακτική του να καταψηφίζει τα μέτρα αλλά να δηλώνει ότι στηρίζει την κυβέρνηση. Μάλιστα – αντί να βγει εκτός ΣΥΡΙΖΑ και να αγωνιστεί με το λαϊκό κίνημα για την ανατροπή των μέτρων, του νέου Μνημονίου και της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛΛ που τα προωθούσε – επέλεξε να δώσει την μάχη μέσα στο ΣΥΡΙΖΑ συμμετέχοντας στις επιτροπές και στις διαδικασίες για το συνέδριο του. Παρά τα επανειλημμένες προσκλήσεις της ανατρεπτικής Αριστεράς για απεμπλοκή από την απάτη του ΣΥΡΙΖΑ (στην οποία με τη συμμετοχή του το Αριστερό Ρεύμα συνέβαλε) και κοινή δράση, επέμεινε στο να δώσει τον αγώνα μέσα στο σάπιο οικοδόμημα του ΣΥΡΙΖΑ.
Όταν η συστημική ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ επέλεξε να μην προχωρήσει σε ψήφο εμπιστοσύνης και συνέδριο αλλά να προκηρύξει εκλογές (με την συμφωνία και την καθοδήγηση των ιμπεριαλιστικών κέντρων της ΕΕ) τότε μόνον το Αριστερό Ρεύμα αποφάσισε να αποχωρήσει. Εν μία νυκτί κατασκεύασε μόνο του την Λαϊκή Ενότητα (με αρχηγό, εκπροσώπους, θέσεις κλπ.), την αναγόρευσε σε μέτωπο και κάλεσε όλη την Αριστερά να συμμετάσχει σε αυτό.
Κατ’ αρχήν αποτελεί το λιγότερο απαξιωτική πράξη το γεγονός ότι το πρώην Αριστερό Ρεύμα και νυν ΛΑΕ δεν έχει κάνει τουλάχιστον μία στοιχειώδη δημόσια αυτοκριτική για την μέχρι τώρα εμπλοκή του στην απάτη του ΣΥΡΙΖΑ.
Επιπλέον, αποτελεί αμετροέπεια και προσβολή στην πολύτιμη ιδέα του παλλαϊκού μετώπου η υπερφίαλη αυτοαναγόρευση της ΛΑΕ σε τέτοιο. Τα μέτωπα συνδιαμορφώνονται και δεν φτιάχνονται από κάποιον που μετά καλεί άλλους να συμμετάσχουν στο ήδη προδιαμορφωμένο πλαίσιο. Καμία πολιτική και κοινωνική δύναμη που σέβεται τον εαυτό της και την πρόταση του μετώπου δεν πρόκειται να συμμετάσχει σε τέτοια κατασκευάσματα.
Όμως, αφήνοντας στην άκρη όλα τα προηγούμενα, το χειρότερο στοιχείο είναι ο ασταθής και διπρόσωπος δημόσιος λόγος της ΛΑΕ και η πλήρης απαξίωση της έννοιας του προγράμματος από αυτήν.
Στη δημόσια παρουσία της ΛΑΕ κυριαρχεί ένας ρηχός αντιμνημονιακός λόγος ανακατεμένος με στοιχεία του εκλογικίστικου – και ανέφικτου – προγράμματος της Θεσσαλονίκης του Τσίπρα. Στην παρθενική παρουσίαση του εγχειρήματος από τον Π.Λαφαζάνη τα προγραμματικά στοιχεία που παρουσιάσθηκαν ήταν η διαγραφή μέρους του χρέους (και μάλιστα συναινετικά), η εθνικοποίηση των τραπεζών και μία τραγικά ακαθόριστη παραγωγική ανασυγκρότηση (παρά την θητεία του Π.Λαφαζάνη στο ομώνυμο υπουργείο). Μόνο στην τρίτη δημοσιογραφική ερώτηση αποτόλμησε να πει ότι «αν χρειασθεί για την εφαρμογή του προγράμματος αυτού θα φύγουμε από το ευρώ». Το μοτίβο αυτό κυριαρχεί στη συντριπτική πλειονότητα των δημόσιων τοποθετήσεων της ΛΑΕ. Οι εξαιρέσεις φθάνουν μέχρι την έξοδο από την ΟΝΕ και σταματούν εκεί. Αντίθετα, ένα πολυκυκλοφορημένο κείμενο με πολυποίκιλους και προσθαφαιρούμενους συγγραφείς που στην αρχή προβλήθηκε ως το πρόγραμμα, στη συνέχεια μετονομάσθηκε σε προγραμματική διακήρυξη για να καταλήξει μάλλον στο ταπεινότερο της «εκλογικής διακήρυξης», αποφαίνεται ότι η ΛΑΕ υποστηρίζει την έξοδο από το ευρώ και, εφόσον τα πράγματα οδηγηθούν σε σύγκρουση με την ΕΕ, τότε θα προτείνει δημοψήφισμα για να αποφασίσει ο λαός για την αποδέσμευση ή μη από την ΕΕ.
Φαίνεται καθαρά ότι για την ΛΑΕ η έννοια του προγράμματος είναι κάτι σαν παιχνίδι πλαίημομπίλ: φτιάχνεται στο πόδι, αλλάζει κατά το δοκούν και στο τέλος της γραφής δεν έχει και μεγάλη σημασία. Καμία σχέση δεν έχει η προσέγγιση αυτή με την παράδοση της Αριστεράς (και ιδιαίτερα της κομμουνιστικής Αριστεράς). Για την τελευταία, και σε αντίθεση με τον αστικό πολιτικαντισμό, η πολιτική δράση εκπορεύεται από πολιτικά προγράμματα (που στην κομμουνιστική παράδοση απορρέουν από ιδεολογικές αρχές).
Όμως, ακόμη και αν αγνοήσει κανείς την πολυγλωσσία της δημόσιας παρουσίας της ΛΑΕ και πάρει κατά γράμμα την προαναφερθείσα διακήρυξη, φαίνεται καθαρά ότι βρίθει από αντιφάσεις και έχει κατασκευαστεί σαν εργαλείο μάρκετινγκ παρά σαν ένα σοβαρό και συνεκτικό πρόγραμμα.
Πρώτον, ο μόνος τρόπος για να αποχωρήσεις από την ΟΝΕ και να παραμείνεις μέσα στην ΕΕ είναι αυτό να γίνει με την συναίνεση των ηγεμονικών κέντρων της τελευταίας. Σε μία τέτοια περίπτωση το επάνω χέρι έχουν τα τελευταία και συνεπώς ο μόνος δρόμος για αυτή τη συναινετική έξοδο από το ευρώ είναι αυτός του αντιδραστικού σχεδίου Σόιμπλε που θα φορτώσει ακόμη περισσότερα βάρη στις πλάτες των εργαζομένων και θα επιδεινώσει την εξάρτηση της χώρας από την ΕΕ.
Δεύτερον, ο θεμελιακός πυρήνας του οικονομικού προβλήματος της χώρας είναι η αποδιάρθρωση της παραγωγικής δομής της και η μετατροπή της σε ένα χαμηλής τάξης παρακολούθημα πανευρωπαϊκών αλυσίδων παραγωγής με χαμηλή συνοχή, τεχνολογία, προστιθέμενη αξία και ανταγωνιστικότητα και φυσικά μισθούς εξαθλίωσης. Η απλή ανάκτηση της νομισματικής κυριαρχίας και η υποτίμηση του νομίσματος δεν μπορούν να ανατάξουν την παραγωγική δομή της χώρας. Η ιδιωτική πρωτοβουλία – που επίσης εκθειάζεται σε δημόσιες τοποθετήσεις ειδημόνων της ΛΑΕ – δεν πρόκειται να το κάνει μέσα σε συνθήκες σύγκρουσης με την ΕΕ και βέβαια είναι πολύ αργή και ταυτόχρονα απαιτεί αύξηση της εκμετάλλευσης των εργαζομένων. Ο μόνος δρόμος για την φιλολαϊκή παραγωγική αναδιάρθρωση είναι ένα οικονομικό σχέδιο για το σύνολο της οικονομίας, υποχρεωτικής εφαρμογής και βασισμένο σε δημόσιες επενδύσεις και με την δημόσια ιδιοκτησία όλων των στρατηγικών τομέων της οικονομίας. Η ΛΑΕ δεν λέει λέξη γι’ αυτό.
Η εξαναγκασμένη και καθυστερημένη αποχώρηση της αριστερής πτέρυγας του ΣΥΡΙΖΑ από αυτό το άθλιο και καταστροφικό για το λαό εγχείρημα είναι καλοδεχούμενη. Ήταν ένα βήμα μπροστά. Θα όφειλε όμως να έχει εξάγει και τα ανάλογα συμπεράσματα από τα μέχρι τώρα λάθη της και να επιδείξει και την ανάλογη συμπεριφορά ιδιαίτερα απέναντι στις λαϊκές μάζες που συνέβαλε στην παραπλάνηση τους. Η ΛΑΕ δεν φαίνεται να διακατέχεται από αυτές τις αρετές. Ξανασερβίρει ένα «μοντέλο ΣΥΡΙΖΑ» με μία πανσπερμία ομάδων με διαφορετικές πολιτικές επιλογές, φαιδρούς εκλογικίστικους καυγάδες, καρικατούρα προγράμματος και βασικό συνεκτικό στοιχείο την εκλογική επιβίωση. Μετά το άτολμο βήμα της εμπρός κάνει ήδη δύο βήματα πίσω.

ΑΠΟ 4 ΕΩΣ 6 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ, ΤΡΙΤΟ ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΣΤΗΝ ΚΡΑΝΙΑ ΓΡΕΒΕΝΩΝ. «Η ΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ 10-ΕΤΙΑΣ 1940-1950».

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Προσκαλείστε να παρακολουθήσετε το 3ο Διαβαλκανικό Φιλολογικό Συνέδριο ΠΙΝΔΟΣ ΒΑΛΙΑ ΚΑΛΝΤΑ 2015 που πραγματοποιείται στις 4 με 6 Σεπτεμβρίου (Παρασκευή – Σάββατο – Κυριακή) στην Κρανιά Γρεβενών με θέμα: Η ποίηση της 10-ετίας 1940 – 1950».

Με τιμή
Η Οργανωτική Επιτροπή

Σημ.: Το θολό και το άγνωστο τοπίο της τρέχουσας οικονομικής κατάστασης στην Ελλάδα μάς υποχρεώνει να αναβάλουμε το προγραμματισμένο για τα τέλη Ιουλίου 2015 Φιλολογικό Συνέδριο και να το μεταφέρουμε στις νέες σίγουρες ημερομηνίες.
Είναι ήδη τυπωμένα: η Πρόσκληση, το Πρόγραμμα και η ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ των 122 σελίδων για τους Σύνεδρους. Έτοιμο είναι και cd με τραγούδια της εποχής.
Ευχαριστούμε για την κατανόηση
Γιάννης Μότσιος,
Πρόεδρος Οργανωτικής Επιτροπής

3ο ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΣΤΗΝ ΚΡΑΝΙΑ ΓΡΕΒΕΝΩΝ

Στο χωριό Κρανιά Γρεβενών, από την Παρασκευή 4/09 (απόγευμα) έως και την Κυριακή 6/09/2015) (μεσημέρι), θα πραγματοποιηθεί, για τρίτη συνεχόμενη χρονιά, υπό την επιστημονική και οργανωτική ευθύνη και εποπτεία του Καθηγητή Νεοελληνικής Φιλολογίας του Παν/μιου Ιωαννίνων Γιάννη Μότσιου, φιλολογικό συνέδριο με θέμα: Η ποίηση στη 10-ετία του 1940 – 1950. Το συνέδριο υποστηρίζεται οικονομικά και τεχνικά από το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, την Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας, την Περιφερειακή Ενότητα Γρεβενών, την εφημερίδα ΝΕΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΗΠΕΙΡΟΥ και από τέσσερις χορηγούς με το συνολικό ποσό των 1.000 ευρώ. Οφείλονται θερμές ευχαριστίες προσωπικά στον Περιφερειάρχη ΔΜ κ. Θεόδωρο Καρυπίδη, τον Αντιπεριφερειάρχη ΠΕ Γρεβενών κ. Βαγγέλη Σημανδράκο, τον Αναπληρωτή Πρύτανη του ΠΙ κ. Αλμπάνη Τριαντάφυλλο, τη Διεύθυνση της εφημερίδας ΝΑ και τους ένθερμους χορηγούς.
Πιο συγκεκριμένα, στο μαγευτικό τοπίο του υψώματος Αγ. Αθανάσιος, στην άκρη της Κρανιάς, κάτω από τον φυσικό ίσκιο των πλατάνων, όπως και τα καλοκαίρια του 2013 και του 2014, με την άοκνη συνεργασία τοπικών παραγόντων και κατοίκων, επί τριήμερο, θα αναπτυχθεί ουσιαστική επιστημονική και φιλολογική δραστηριότητα. Το συνέδριο θα διαρκέσει τρεις μέρες, ενώ τα απογεύματα θα παρουσιάζονται πολιτισμικές δράσεις, συναφείς με τη θεματολογία.
Στο αυστηρά επιστημονικό μέρος, θα παρουσιαστούν πρωτότυπες, επιστημονικά τεκμηριωμένες ανακοινώσεις, με θέματα από την πορεία της ποίησης (για την Ελλάδα: αλβανικό Έπος, κατοχή, Εποποιία της Εθνικής Αντίστασης, εμφύλιος πόλεμος), καθώς και των βαλκανικών λογοτεχνιών κατά την ίδια περίοδο. Στο 3ο ΦΣ θα μιλήσουν κοινωνιολόγοι (Βασίλης Φίλιας) και στρατιωτικός σταθερής διαδρομής (Δημήτρης Αλευρομάγερος, αντιστράτηγος εν αποστρατεία, Επίτιμος Αργηχός του ΓΕΣ) με συναφή θέματα. Για πρώτη φορά θα συνεκτιμηθεί η ποιητική παραγωγή όλων των περιόδων της Δεκαετίας, ποικίλων πολιτικών αποχρώσεων και τεχνοτροπιών.
Σημαντική κρίνεται η συμμετοχή ομιλητών τόσο ερευνητών και καθηγητών από βαλκανικές χώρες, όσο και καλλιτεχνών από τις ίδιες χώρες. Έτσι, το συνέδριο διευρύνει τα όριά του, αφού ανοίγει μια διαπολιτισμική και διαβαλκανική συνεργασία με τεράστιο επιστημονικό ενδιαφέρον. Από τη Βουλγαρία, η κ. Φωτεινή Χριστακούδη και Σπαρτάκ Πασκαλέφσκι με την ιδιότητα του τεχνοκρίτη και του ζωγράφου, του Valeriu Mardare από τη Ρουμανία, φιλολόγων από την Τουρκία, τη Σερβία και την Αλβανία. Από τον ηθοποιό και ποιητή κ. Κώστα Γιαλίνη θα διαβαστούν ποιήματα, ενώ η χορωδία γυναικών της Κρανιάς θα τραγουδήσει τραγούδια της εποχής. Το πρόγραμμα θα εμπλουτίσουν με τραγούδια και ποιήματα η Χορωδία Γυναικών της Κρανιάς, ο Ματθαίου Νίκος, μουσικός, με την κόρη του, ο ηθοποιός και ποιητής Κώστας Γιαλίνης. Σε ειδικό χώρο θα εκτεθούν έργα ζωγραφικής και ξυλογλυπτικής. Καλλιτέχνες και Ζωγράφοι θα μιλήσουν για το έργο τους. Η ποιήτρια Άννα Δερέκα θα διαβάσει το νέο ποίημά της Μελανοτυπία του ’44.

Η μεγάλη καινοτομία του ΦΣ συνίσταται στην αναθεώρηση(με πρόταξη αποκλειστικά την επιστημονική τεκμηρίωση) απόψεων που κυριαρχούν στην ελληνική εκπαίδευση. Η κατηγοριοποίηση της ελληνικής ποίησης, από τους επίσημους φιλολογικούς κύκλους, σε Προπολεμική, ως το 1940 (σωστή), και σε Μεταπολεμική, που αρχίζει επίσης το 1940 (κατάφωρα αντιεπιστημονική) έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την έννοια (και την ιστορική πραγματικότητα), της λέξης ‘μεταπολεμική’ · ο όρος (μετά-πολεμική), προϋποθέτει (όπως και συνέβηκε ιστορικά) την ύπαρξη του (2ου παγκοσμίου) πολέμου, συνεπώς την πολεμική περίοδο και την αντίστοιχη ποιησή της στην Ελλάδα. Να υπογραμμίσουμε με έμφαση, ότι στη χώρα μας, δυστυχώς, είχαμε την ‘πολυτέλεια’ των τριών κανονικών πολέμων: του Ιταλο-ελληνικού, της Κατοχής με συνεχείς στρατιωτικές συγκρούσεις με τις δυνάμεις της τριπλής συμμαχίας του Άξονα και, τέλος, του Εμφυλίου. Σε όλες αυτές τις περιόδους άνθισε ή αναπτυσσόταν κανονικά η ελληνική ποίηση πολεμικού – πατριωτικού φρονηματισμού.
Αναφέρω ενδεικτικά την πλούσια ποιητική παραγωγή των: Σικελιανού, Σεφέρη, Ελύτη, Βρεττάκου, Εγγονόπουλου, Γκάτσου, Αναγνωστάκη, Αλεξάνδρου, Λειβαδίτη, Τάκη Σινόπουλου, Σαχτούρη, Παπαδίτσα και στο δεύτερο μισό της ίδιας δεκαετίας, του Βάρναλη, του Ρίτσου, του Κώστα Γιαννόπουλου και πολλών άλλων. Λόγος γίνεται για ποιητές που άντλησαν άμεσα ή έμμεσα τα θέματά τους από τις πολεμικές συγκρούσεις της δεκαετίας, ανανέωσαν καθοριστικά την ποίηση της εποχής, ασκώντας ισχυρή επίδραση στην ελληνική λογοτεχνία ως σήμερα.

Ανδρέας Αθ. Λάζαρης

Τρίτη 8 Σεπτεμβρίου, στην Πύλο, συγκέντρωση φαρμάκων και ειδών πρώτης ανάγκης, στον αγώνα επιβίωσης των προσφύγων.

Η αλληλεγγύη το όπλο των λαών.

Μια ανθρωπιστική τραγωδία δίχως τελειωμό εκτυλίσσεται χρόνια τώρα στις περιοχές γύρω από την λεκάνη της Μεσογείου. Αναρίθμητα καραβάνια προσφύγων φτάνουν στη χώρα μας κυνηγημένοι από τον πόλεμο, την πείνα και την εξαθλίωση που έφεραν στις πατρίδες τους οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις των ΗΠΑ και της ΕΕ. Άνθρωποι που εδώ και χρόνια ζουν τη βαρβαρότητα των συγκρούσεων στις εμπόλεμες ζώνες της Συρίας, του Αφγανιστάν και του Ιράκ, όταν δεν έχει μείνει πια τίποτε όρθιο στον τόπο τους για να ελπίζουν, παίζουν συνειδητά τις ζωές τους κορώνα-γράμματα, στα χέρια των σύγχρονων δουλεμπόρων ποντάροντας να καταφέρουν να μείνουν τουλάχιστον ζωντανοί.
Οι «κλειστές πόρτες» της Ευρώπης, επακόλουθο της πολιτικής της Ε.Ε, όπως αυτή εκφράζεται από τους κανονισμούς “Δουβλίνο 1” και “Δουβλίνο 2” καθώς και της συνθήκης Σέγκεν έχουν ως αποτέλεσμα χιλιάδες άνδρες, γυναίκες και παιδιά να θαλασσοδέρνονται αβοήθητοι αναζητώντας αυτό που είναι αυτονόητο για κάθε άνθρωπο: το δικαίωμα στη ζωή και στην αξιοπρεπή διαβίωση.
Χιλιάδες άνθρωποι χάθηκαν ενώ για τους χιλιάδες προσφύγων που γλύτωσαν τα κράτη υποδοχής της Ε.Ε, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα, τους επιφύλασσαν τις άθλιες συνθήκες των κρατητηρίων και των στρατοπέδων συγκέντρωσης.
Σε αντίθεση η ελληνική κοινωνία, με ισχυρό το αίσθημα της αλληλεγγύης και της συλλογικότητας οργάνωσε δομές υποδοχής που ξεπερνούν σε αποτελεσματικότητα την κρατική μηχανή. Αρωγός σ’ αυτή την προσπάθεια, το Αντιφασιστικό Μέτωπο Πύλου σε συνεργασία με το Στέκι Μεταναστών συγκεντρώνει φάρμακα και είδη πρώτης ανάγκης, με σκοπό να σταλούν στα νησιά και στην Ειδομένη ως ελάχιστη ένδειξη αλληλεγγύης στον αγώνα επιβίωσης των προσφύγων που βρίσκονται στην χώρα μας.
Ενδεικτικά, αναγκαία είδη: depon, bepanthol, betadine, γάζες, αντηλιακές κρέμες, comtrex, Hexalen spray & syrup, Flixotide 125mg inhaler, Pulvo spray, Milton αποστειρωτικό για μπιμπερό, χειρουργικές μάσκες, σύριγγες 5 & 10 ml, αντικουνουπικά, σερβιέτες, πάνες, μωρομάντιλα, χαρτιά υγείας, σαπούνια, οδοντόβουρτσες, οδοντόκρεμες, παιδικές τροφές μακράς διάρκειας και αθλητικά παπούτσια όλων των μεγεθών.

Η συγκέντρωση των ειδών θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη 8 Σεπτεμβρίου, στην κεντρική πλατεία της Πύλου (Τριών Ναυάρχων) στις 6μ.μ .
Αντιφασιστικό- Αντιρατσιστικό Μέτωπο Πύλου.