ΑΝΤΕ ΡΕ …ΚΩΛΟΠΑΙΔΙΑ. ΤΗΣ ΣΟΦΙΑΣ ΛΑΜΠΙΚΗ ΓΙΑ ΤΟ «ΝΟΣΤΙΜΟΝ ΗΜΑΡ».

nai

Ψέματα.Παρακολουθείς και βλέπεις χρόνια τώρα. Οι μαθητές, έφηβοι; Τρέχουν σα τους Βέγγους από φροντιστήριο σε σχολείο, σε γυμναστήριο και μπαλέτο, σε ξένες γλώσσες και ωδεία για να εκπληρώσουν τα όνειρα των γονιών τους. Κανείς δεν τα ρώτησε ποια είναι τα δικά τους όνειρα. Φορτώνονται και την ηθική πίεση πως οι γονείς τους ξοδεύονται για να τα σπουδάσουν. Αν αντισταθούν; Διαπομπεύονται μαζικά, «τσογλάνια που σηκώσανε κεφάλι, τι σκατά θέλουν πάλι τα κωλόπαιδα; Να χάσουν μαθήματα, να κάθονται.»Λες και της εφηβείας ο σκοπός είναι να δουλεύεις σα δούλος, να χάνεις τα νιάτα σου για ένα αμφίβολο μέλλον.

Οι μεγαλύτερης ηλικίας νέοι;

Στην πυρά ομαδόν. «Δεν ξέρουν τι θέλουν, κάθονται και τους ταΐζει η μαμά, δήθεν σπουδάζουν και κόβουν βόλτες.» Αν εξεγερθούν; «Είναι αληταριά,θέλουν ξύλο,τσακίστε τους, μπουντρουμιάστε τους.» Απίθανο επίσης ,και άξιο μελέτης, είναι το πώς οι μεγαλύτεροι χρεώνουν απίστευτες ευθύνες στους νέους ενώ, χαλαρά, απαλλάσσουν τους εαυτούς τους με γελοίες δικαιολογίες από κάθε ευθύνη.

Ζούμε στη χώρα που θεωρείται φυσιολογικό να συλλαμβάνεται ένας έφηβος επειδή συμμετείχε στην κατάληψη του σχολειού του αλλά να κάνει πάρτυ στη Μύκονο υπόδικος φοροφυγάς.

Γιατί;

Γιατί μισούν τόσο πολύ τους νέους;

Ίσως δεν έζησαν σαν νέοι αυτοί που τους μισούν, ίσως θρηνούν μέσα τους τον νέο που σκότωσαν για να βολευτούν σε ένα τριαράκι στο Χαλάνδρι κι ένα γυαλιστερό αυτοκίνητο. Μπορεί να κοιτούν στον καθρέφτη και να βλέπουν μέσα το αυθάδικο νεανικό πρόσωπο που ξεπούλησαν για το τίποτα και για πάντα.Και φρενιάζουν. Μπορεί να τους φοβούνται κιόλας. Ο νέος μπορεί να συντρίψει την μιζεριάρικη ρουτίνα του ενήλικα, να κάνει θρύψαλα ένα σαθρό καθεμέρα που μοιάζει με αιωνιότητα. Κυρίως νιότη ίσον αλλαγή. Και αλί! ο μικροαστός νοικοκύρης τρέμει τις αλλαγές. Προτιμά το βόθρο που ζει, συνήθισε τη μυρουδιά, καλά τα σκατά που ξέρεις απ τα σκατά που δεν ξέρεις.

Πώς θα γλυτώσουμε λοιπόν απ τους νέους;

Ή θα τους δείρουμε ή θα τους μπουντρουμιάσουμε ή θα τους ξεφτιλίσουμε ή θα τους κάνουμε σα τα μούτρα μας, ενσωματώνοντας τους στο φρεάτιο που ζούμε. Εξάλλου, μην ξεχνάμε, πως οι «λατρευτοί νέοι» είναι συνήθως αυτοί που μας μοιάζουν, που ήδη είναι γέροι.

Οι άλλοι είναι απλώς «κωλοπαίδια.»

 Η Χρύσα Σωφρονά κοινοποίησε ένα σύνδεσμο.

http://www.nostimonimar.gr/%CE%BA%CF%89%CE%BB%CE%BF%CF%80%CE%B1%CE%AF%CE%B4%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CF%83%CE%BF%CF%86%CE%AF%CE%B1%CF%82-%CE%BB%CE%B1%CE%BC%CF%80%CE%AF%CE%BA%CE%B7/

ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ …ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΛΑ ΤΟΥ ΣΑΒΒΑΤΟΥ. ΤΟΥ ΗΛΙΑ ΜΠΙΤΣΑΝΗ

Τα σκουπίδια… προσωρινώς

Γράφτηκε από τον   στηνΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Τα σκουπίδια… προσωρινώς

Πάμε άλλη μια φορά για τα σκουπίδια καθώς σφίγγουν τα πράγματα και η ανευθυνοϋπεύθυνοι δημοτικοί παράγοντες υποτίθεται ότι ψάχνουν να βρουν λύσεις για την προσωρινή διαχείριση.

Βεβαίως μέχρι τώρα εκείνοι που είχαν την ευθύνη δεν έχουν εξηγήσει στους πολίτες για ποιο λόγο δεν διεκδίκησαν χρηματοδοτήσεις για την υλοποίηση αυτού του σταδίου, ώστε να μην βρεθούν οι δήμοι τους με το μαχαίρι στο λαιμό. Απλώς παρουσιάζουν -όταν παρουσιάζουν- κάποια ασαφή σχέδια τα οποία δείχνουν πως είτε δεν έχουν καταλήξει ακόμη τι ακριβώς θα κάνουν, είτε περιμένουν κάποιους άλλους να… σχεδιάσουν γι’ αυτούς. Και εννοούμε βεβαίως τους ιδιώτες οι οποίοι θα είναι και οι κερδισμένοι της ιστορίας, καθώς όλα δείχνουν ότι η εμπλοκή τους στην υπόθεση αυτή θα είναι άμεση.
Οι δήμοι λοιπόν τρέχουν «στην τούρλα του Σαββάτου» κατά τη λαϊκή σοφία, προκειμένου να προλάβουν τα πρόστιμα με τα οποία για πολλοστή φορά απειλούνται. Η προσωρινή διαχείριση ασφαλώς δεν πρόκειται να γίνει από τη μια μέρα στην άλλη, υπάρχουν διαδικασίες, μπορεί να υπάρξουν και εμπλοκές. Μην ξεχνάμε ότι είτε προσωρινή, είτε μόνιμη λύση, πάντα υπάρχει το ζήτημα της χωροθέτησης. Και όταν προσδιοριστεί η θέση, τότε συνήθως φουντώνουν οι αντιδράσεις και χαλάνε τα σχέδια.
Αυτά τα ζητήματα έπρεπε και θα μπορούσε να έχουν λυθεί από πολύ καιρό. Για την ιστορία και την πολιτική ουσία της υπόθεσης, είναι χρήσιμη η αναδημοσίευση των αποφάσεων της σύσκεψης που έγινε στο υπουργείο Περιβάλλοντος στις αρχές Αυγούστου 2012 που μπορεί να τις βρει ο καθένας στο Διαδίκτυο:
1. Θα καταβληθεί κάθε προσπάθεια προς την κατεύθυνση της Ευρωπαϊκής Ενωσης, για την παράταση της λειτουργίας των ΧΑΔΑ για λίγο χρονικό διάστημα (λίγων εβδομάδων).
2. Το υπουργείο Περιβάλλοντος δεσμεύεται να επισπεύσει τις διαδικασίες για τις περιβαλλοντικές άδειες και γενικά τις διαδικασίες για τη διαχείριση των απορριμμάτων.
3. Θα υπάρξει η καλύτερη δυνατή συνεργασία του υπουργείου με τους δήμους  και την περιφέρεια και το υπουργείο θα λειτουργεί ως συντονιστής για την επίλυση του προβλήματος.
4. Στις αρχές της επόμενης εβδομάδας θα πρέπει να έχει στείλει ο ΦΟΔΣΑ Πελοποννήσου, πρόταση επίσημη για τη χωροθέτηση των μονάδων προσωρινής διαχείρισης, οι οποίες μονάδες στη συνέχεια θα ενταχθούν στον ολοκληρωμένο σχεδιασμό.
Μετά από 2 χρόνια και βάλε δεν είναι δύσκολο να αντιληφθεί κάποιος ότι δεν έγινε απολύτως τίποτε, πέραν του ότι τα πρόστιμα αναβλήθηκαν για μια ακόμη φορά και επανήλθαν τώρα. Το ερώτημα είναι για ποιο λόγο δεν υλοποιήθηκε η συμφωνία και τι έκαναν όλοι εκείνοι που συγκεντρώθηκαν στην Αθήνα για να λύσουν το πρόβλημα. Κάποιοι θα έπρεπε να απαντήσουν αλλά δεν τρέφουμε και πολλές ελπίδες στην πατρίδα του «Χατζηπετρή».
Με τον κόμπο να έχει φτάσει στο χτένι, οι δήμοι συζητούν την προσωρινή λύση αυτή τη φορά αναγκαστικά. Θα πρέπει όχι μόνο ταχέως να την δώσουν, αλλά να παρουσιάσουν πλήρες σχέδιο και κοστολόγιο για τους δημότες οι οποίοι θα κληθούν να πληρώσουν την υπόθεση. Προς το παρόν βασιλεύει η ασάφεια, απουσιάζουν τα πραγματικά σχέδια και περισσεύουν τα παιχνίδια. Στοιχεία που δικαιολογούν ανησυχία, για όσους τουλάχιστον παρακολουθούν την υπόθεση. Οι άλλοι θα ξυπνήσουν με τους λογαριασμούς, αρχής γενομένης από την προσωρινή διαχείριση.
Ηλίας ΜπιτσάνηςΔιαβάστε το άρθρο στην ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ http://www.eleftheriaonline.gr/stiles-sxolia/kalimera-kyrie-dimarxe/item/48794-ta-skoupidia-prosorinos

ΚΥΡΙΑΚΗ 23 ΝΟΕΜΒΡΗ ΣΤΟ ΚΟΠΑΝΑΚΙ ΠΕΡΙΟΔΕΙΑ ΚΑΙ ΟΜΙΛΙΕΣ ΑΠΟ ΣΤΕΛΕΧΗ ΤΟΥ ΚΚΕ.

Πολιτική δραστηριότητα του ΚΚΕ
Η ΤΕ Μεσσηνίας του ΚΚΕ, συνεχίζει την πολιτική της εξόρμηση.

Την Κυριακή, 23/11, στις 10:30, στο παζάρι στο Κοπανάκι, θα περιοδεύσει κλιμάκιο του ΚΚΕ, με το Σαράντο Κουκούμη, δημοτικό σύμβουλο με το ΚΚΕ. Στη συνέχεια θα ακολουθήσει ομιλία από τον Νίκο Κουτουμάνο, γραμματέα της ΤΕ Μεσσηνίας του ΚΚΕ.

ΚΑΦΕΣ ΣΕ …ΑΝΑΜΟΝΗ; ΑΛΛΟ ΚΑΙ ΤΟΥΤΟ, ΑΛΛΑ …ΥΠΕΡΟΧΟ.

21 Νοεμβρίου 2014

Ένας άντρας μπήκε σε ένα καφενείο, πήρε ένα καφέ και πλήρωσε τρεις! Ποιος είναι ο λόγος που θα σας κάνει να δακρύσετε;

Αυτή η ιστορία θα σας ζεστάνει περισσότερο από έναν αχνιστό καφέ μια παγωμένη χειμωνιάτικη μέρα..

Δυο άντρες μπήκαν στο καφενείο μιας μικρής πόλης της Ιταλίας, για να πιουν καφέ. Ο ένας ήταν κάτοικος της περιοχής και ο άλλος ήταν φίλος του από την Ρώμη που ταξίδεψε για να τον επισκεφτεί.

Κάθισαν σε ένα τραπεζάκι, έδωσαν τη παραγγελία τους και περίμεναν τους καφέδες τους όταν πρόσεξαν κάποιον να μπαίνει στο καφενείο και να κατευθύνεται προς το ταμείο.

«Τρεις καφέδες σας παρακαλώ, έναν για έμενα και δυο σε αναμονή» είπε ο άγνωστος άντρας στον ιδιοκτήτη του καφενείου.

Πλήρωσε την παραγγελία του, πήρε τον ένα καφέ στο χέρι και βγήκε από την πόρτα.

«Τι ήταν αυτό; Τι σημαίνει καφές σε αναμονή;» γύρισε και ρώτησε με απορία ο άντρας από την Ρώμη τον ντόπιο φίλο του.

«Περίμενε και θα δεις» του απάντησε εκείνος.

Πολύ σύντομα οι δυο άντρες είδαν και άλλους ανθρώπους να μπαίνουν στο καφενείο και να παραγγέλνουν καφέδες.

Δύο κορίτσια παρήγγειλαν τέσσερις καφέδες, δυο δικούς τους και δυο σε αναμονή. Τρεις δικηγόροι ζήτησαν επτά καφέδες, τρεις για αυτούς και τέσσερις σε αναμονή. Η ώρα περνούσε και οι πελάτες του μικρού καφενείου δεν σταματούσαν να πληρώνουν πάντα περισσότερους καφέδες από όσους έπαιρναν στα χέρια τους.

Ο άντρας από την Ρώμη έδειχνε να απολαμβάνει την θέα προς τη μικρή αλλά πολύ όμορφη πλατεία της πόλης, αλλά μέσα του η περιέργεια για τους «καφέδες σε αναμονή» όλο και μεγάλωνε.

Ξαφνικά η πόρτα του μικρού καφενείου άνοιξε και πάλι. Αυτή τη φορά ήταν ένας άνδρας ντυμένος με φθαρμένα ρούχα που έμοιαζε με ζητιάνο. Προχώρησε προς τον ιδιοκτήτη του καφενείου και με κουρασμένη φωνή τον ρώτησε:

«Μήπως υπάρχει καφές σε αναμονή;»

 

Ήταν τόσο απλό! Οι πελάτες του καφενείου πλήρωναν προκαταβολικά καφέ για αυτούς που δεν είχαν την οικονομική δυνατότητα να πληρώσουν τον δικό τους.

Η παράδοση με τους «καφέδες σε αναμονή» ξεκίνησε στη Νάπολη λίγο μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και πολύ σύντομα εξαπλώθηκε σε όλο τον κόσμο.

Σε αρκετές περιοχές σήμερα μπορεί κάποιος να πληρώσει όχι μόνο καφέ σε αναμονή αλλά και σάντουιτς ακόμη και ένα ολόκληρο γεύμα!

Ο συγγραφέας Luciano de Crescenzo, συγγραφέας του «Καφές σε αναμονή: Καθημερινή σοφία σε μικρές γουλιές» γράφει για την προέλευσή του:

«Όταν κάποιος άνθρωπος, καλότυχος στη ζωή του, μπει σε μια καφετέρια και παραγγείλει ένα φλιτζάνι καφέ, δεν πληρώνει μόνο ένα, αλλά δύο φλιτζάνια. Με αυτό το τρόπο επιτρέπει σε κάποιον λιγότερο τυχερό συνάνθρωπο του να απολαύσει και αυτός ένα ζεστό ρόφημα εντελώς δωρεάν»

http://www.athensmagazine.gr/portal/bestofathens/articles/146344