ΟΛΟΓΥΜΝΑ ΟΛΟΖΩΝΤΑΝΑ ΥΠΕΡΟΧΑ …ΑΓΑΛΜΑΤΑ. ΜΑΚΡΙΑ ΟΙ …ΣΕΜΝΟΤΥΦΟΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΟΝΤΕΡΝΑ ΤΕΧΝΗ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ.

Από Donna Huanca και Rachel de Joode 
Πρωταγωνίστριες: Helga Wretman και Tallulah Holy-Massey 
Βίντεο: Roy Minten

APPULSE, ήταν μια εγκατάσταση στο χώρο που φιλοξένησε μια ζωντανή γλυπτική, χρησιμοποιώντας τον ήχο και την απόδοση για να ερμηνεύσει τη διαδοχή των πλανητικών ευθυγραμμίσεων.

Πηγή: http://highlike.org/

  1. Appulse – Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

    Appulse αποτελεί αστρονομικό όρο που αναφέρεται στην πλησιέστερη προσέγγιση ενός ουράνιου αντικειμένου σε ένα άλλο, όπως φαίνεται από ένα τρίτο φορέα. Συνήθως αναφέρεται στη στενή 

    TO APOLYTO GYMNO

50 μοναδικές φωτογραφίες Πηγή: www.lifo.gr

Magnify Image

Magnify Image

Η ιστορία με το «ξανθό αγγελούδι που αποκλείεται να είναι Ρομά» έληξε άδοξα για τα κανάλια, όταν αποδείχτηκε ότι ήταν όντως Ρομά και είχε όντως παραχωρηθεί από τη Βουλγάρα μητέρα του στο ζευγάρι Ελλήνων Ρομά που τη μεγάλωσε.

Η χρονιά που πέρασε, μέσα από 50 μοναδικές φωτογραφίες. Kάντε κλικ … 

http://www.lifo.gr/team/bitsandpieces/45054

O δήμαρχος Τριφυλίας Κώστας Κόλλιας ανοίγει τα χαρτιά του σήμερα στο «Θ». ΤΟΥ ΗΛΙΑ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ.

???????????????????????????????Και πάλι υποψήφιος στις δημοτικές εκλογές

«Δεν ήρθαμε στο δήμο ως νομείς και πολύ περισσότερο ως «λαφυραγωγοί» της εξουσίας, αλλά ως αγωνιστές. Είναι εύλογο, λοιπόν, ο αγώνας αυτός να έχει συνέχεια με τις απαιτούμενες.» 

Μιλώντας στο «Θ», ο δήμαρχος Τριφυλίας, με τη συμπλήρωση τριών χρόνων λειτουργίας του νέου δήμου και της δημοτικής του Αρχής, ανοίγει τα χαρτιά του και μιλά για τα προβλήματα, τις δυσκολίες, τις προσπάθειες, το σχεδιασμό, αλλά και την προοπτική του δήμου Τριφυλίας. Η συνέντευξή του στο «Θ» αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον καθώς απαντά σε ερωτήσεις που έχουν να κάνουν και με την παράταξή του, αλλά και με την καθημερινότητα των πολιτών!  

Διαβάστε ολόκληρη τη συνέντευξη του δημάρχου Τριφυλίας σήμερα στο «Θ»

+α+Σ+κ+κ+θ+μ

Σημείωση Μήτσου: Ψιλό γαζί μας δουλεύει ο Δήμαρχος. Όλο αγωνιστές έχει …πλάι του. Να το αναλύσω; Θα το αναλύσω στην ώρα του. Το θέμα είναι ότι αν είχε δίπλα του τον Καλκαβούρα και όχι τον …Χαλιαμπάλα, που ακόμα να μάθει τον κανονισμό και να τον προστατεύει όπως του αξίζει,  θα τους έπαιζε όλους …μονότερμα.

Ο ΜΠΟΝΑΜΑΣ, ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΥ.

Λαλούσε το πρώτο κοκόρι που βγαίναμε στους δρόμους. Και τραγουδούσαμε << Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά ψιλή μου δενδρολιβανιά … >> σ’ ένα κόσμο που ξέραμε πως ήταν βαπτισμένος στο αίμα και τη φωτιά. Η φωνή μας έφερνε χαλασμό, στις θύρες οι ένοικοι μαζεύονταν σαν τις όρνιθες, άκουγαν το τερπνό ασμάτιό μας και μας εύχονταν περισπούδαστο και υγιή βίο.
Μούσκεμα στον ιδρώτα από τον ποδαρόδρομο, εμπύρετοι πολλοί, δαρμένοι οι ατίθασοι, πεινασμένοι οι πληβείοι, νιώθαμε ευτυχείς. Στο δικό μας θρησκευτισμό, στο δικό μας πιστεύω για ένα κόσμο χωρίς σήψη, οφειλόταν το γέλιο των θυρών που ανοιγμένες γέμιζαν από αχό. Οι ευχές σωρηδόν, η παρθένος που είχε γεννήσει το θεό υιό της να γελά στο εικόνισμα, οι άγγελοι μετά των ποιμένων σε κάθε στάβλο να δοξολογούν.
Νοικοκυροπούλες γλυκοξύπνητες γελούσαν με μάτια μαργαριταρένια. Έβγαζαν από τις ποδιές τον παράδεισό τους και μας τον μοίραζαν. Κουλουρόψωμα, μελομακάρονα, κουραμπιέδες βουτύρου, φρέσκο αυγό, δραχμούλες σκουριασμένες με τις κορώνες και τα γράμματα σβησμένα. Ήταν ο μποναμάς μας που μέσα στις βροχάδες του χειμώνα έδιωχνε τον πουνέντε που λεηλατούσε το λιτό τσουκάλι μας. Το φαγώσιμο το καταναλώναμε στο σιτηρέσιο, το χρήμα το ξοδεύαμε στις ανάγκες της υπόδησης και της προμήθειας σχολικού υλικού.
Με φορτίο το χρόνο το ζην μας έφτασε έως εδώ. Για να βρει ένα μποναμά καβομαλιά. Γεμάτο φουσκωμένους λογαριασμούς της ΔΕΗ, ΟΤΕ, ΔΕΥΑ, από κοινόχρηστα, της εφορίας, της περαίωσης, από πρόστιμα και δίδακτρα, από δόσεις τραπεζών και αιμοσταγή χαράτσια.
Μποναμάδες που στη μνήμη μας, εδραιώνουν ρητά του παλιού καιρού. Όπως τούτο: << Γιατί ‘σαι σύννεφο μαύρο αγάπη μου; Χρονιάρες μέρες και μου τρίφτηκες; Τι σε βαλαντώνει; >> << Βρήκα στο κουτί, της ΔΕΗ τον μποναμά! Πώς θες να ‘μαι; >>
Και τ’ άλλο: << Μαράκι, πλύσου κι έρχομαι! Φέρνω και τον πρωτοχρονιάτικο μποναμά! >>
Στις μέρες της κατάψυξης που ζούμε, ο Αϊ- Βασίλης φθάνει μεν αλλά πένης και μ’ άδειο σακί. Πού να βρει φλουρί να βάλει στη ζύμη της βασιλόπιτας; Ψιλούλια να αγοράσει το κουρντισμένο αυτοκίνητο του φτωχού παίδα. Ένα κομπόδεμα ευρωπαϊκό να φιλοδωρήσει τον ΕΟΠΠΥ να προμηθεύσει το χάπι στην υπερτασική γριούλα;
Ντρέπεται μ’ άδεια χέρια και τραβάει γι’ αλλού. Κόβει την τσουλήθρα από τις καπνοδόχους και σαλπίζει σε χώρες μακρινές τον ερχομό του. Και ο μποναμάς του μπόμπιρα γίνεται κοπανιστός αέρας, του εργάτη ένα χαρτί απόλυσης, του έφηβου kuro siwo που τον σφίγγει, του υπέργηρου συνταξιούχου αναλυτική αναφορά του ροκανισμένου ποσού της σύνταξης.
ellinikoxronografima. blogspot.gr