Δέκα από τα πιο διάσημα αριστουργήματα που έχουν χαθεί για πάντα. Πρώτο-πρώτο, ο Κολοσσός της Ρόδου.

Famous Works of Art That Are Lost ForeverAlthough we may not realize it, art is a cultural statement that remains to inform and educate future generations of how life once was. This is what makes certain pieces of art more poignant and famous than others, when they come to symbolize a generation or period of time. Yet there are certain works of art that can no longer teach us these invaluable lessons. Here are ten of the most famous masterpieces that have been forever lost to mankind.

1. The Colossus of Rhodes, Charles of Lindos

missing art

The Colossus of Rhodes was a statue of the Greek Titan Helios, the personification of the sun, on the island of Rhodes, constructed by artist Charles of Lindos in 280 BCE. The statue, which was destroyed in the earthquake of 226 BCE, stood over 30 meters (98.4 feet) high and was one of the tallest statues in the ancient world. Until today, it is considered one of the Seven Wonders of the Ancient World, constructed to celebrate the victory of Rhodes over the ruler of Cyprus in 305 BCE. 

2. The Painter, Pablo Picasso

missing art

One of the most famous paintings by the modern art world’s beloved creator, this 1963 painting entitled «Le Peintre» (The Painter) was lost in a 1998 crash of Swissair Flight 111 off of Halifax, Nova Scotia. At the time of the crash, the painting was valued at about one and half million dollars. «Le Peintre» was part of a famous series in Picasso’s revolutionary ‘Blue Movement’. 

3. Fourteen Paintings, Gustav Klimtmissing art

Gustav Klimt was an Austrian symbolist painter in the mid to late 19th century whose work focused on the female form and were noted for their eroticism. Serena Lederer was a wealthy Viennese art collector and a prominent member of Austria society who collected fourteen of Klimt’s paintings that came to be known as the Fourteen Paintings. In 1943, Lederer sent the paintings to the Schloss Immendorf museum for safe keeping during the war, however the opposite occurred. The Nazi Party set fire to the Schloss Immendorf Museum in 1945, ruining all of Lederer’s Klimt works along with thousands of other pieces of art. 

4. Water Lillies, Claude Monetmissing artOne of Claude Monet’s most famous works as the founder of the French impressionist movement, two of the paintings from the series were destroyed by fire in the Museum of Modern Art (MoMA) in New York City in 1958. The entire Water Lillies series was completed by Monet in 1883 and contained over 250 oil paintings, and which were also painted while Monet was suffering from cataracts. In April, 1958, a fire broke out on the second floor of MoMA, which was supposedly set off by a worker who lit a cigarette too close to paint cans and canvas. 

5. Portrait of Winston Churchill, Graham Sutherlandmissing art

In 1954, the artist Graham Sutherland was commissioned to paint a full-length portrait of Winston Churchill in celebration of is 80th birthday. Sutherland was considered a ‘moderate painter’ and was known for capturing the ‘real side’ of his subjects, which is why the House of Commons and House of Lords donated money to have the painting done in 1954. Yet Sutherland’s true-to-life style was not so appreciated by Churchill himself, nor his wife, and after the public presentation, it was never officially displayed. In 1977, following Lady Churchill’s death, it was discovered that she had destroyed the painting upon receiving it.

 6. Leda and the Swan, Michaelangelo
missing art

The Greek myth of Leda and the Swan was painted into life by Michaelangleo around 1530. In the story of Leda and the swan, the Greek god Zeus appears in the form of a swan and rapes and seduces Leda. From that encounter, Helen and Polydeuces are born, the former to later become the reason for the Trojan War. According to the story, Michaelangelo gave the painting to his friend and student, Antonia Mini, who then took the painting with him to France. There, Mini may have sold the painting because it was last seen in the royal collection of Fontainebleau in 1530. The court painter, Rosso Fiorentino, painted a copy of it and it is the only copy that still remains, besides Peter Paul Rubens reproduction of it. 

7. Mississippi River Panorama, John Banvard
missing art

John Banvard was an American panorama and portrait painter best known for his panoramic views of the Mississippi Valley. In 1840, the New York-born artist spent months traveling up and down the Mississippi River in a boat to sketch and take in the scenery. Eventually, he transferred his sketches to a large canvas which he then beautifully painted. It is believed that the finished work measured 12 feet high and a mile and a half long, and toured the United States in the mid-19th century. Towards the end of the 19th century, the panorama was cut into several pieces for storage and some of those pieces have never been recovered. 

8. The Painter on His Way to Work, Vincent Van Gogh
missing art

Another of the world’s infamous modern artists and the creator of the famous Starry Night, this painting was finished in July of 1888, just two years before the artist’s death. Of the nearly two thousand works of art completed in Van Gogh’s life time, this is one of six that has disappeared. The painting was housed at the Kaiser-Friedrich Museum, which was destroyed by fire in the Second World War. The painting is believed to be one of Van Gogh’s many self-portraits, in which he is carrying his painting supplies in Montmajour. 
9. Spring, Jean- Antoine Watteau

missing art

Known as the rejuvenator of the Baroque style, Watteau was a well-known French painter in the early 18th century. In 1716, Watteau painted a series of seasonal images for Pierre Crozat, a prominent French art collector, entitled Spring (Printemps), Autumn, Winter, and Summer. Of the four seasonal paintings, only one remains today. Spring was magically rediscovered in 1964, only to be destroyed by fire just two years later, and Autumn and Winter have never been found. 

10. The Concert, Johannes Vermeer
missing art

Painted in 1664 by the famous Dutch painter Johannes Vermeer, The Concert depicts a man and two women playing music. It belonged to the Isabella Stewart Gardner Museum in Boston, but in one of the most famous art heists in history, was stolen in 1990 and remains missing. The estimated value of the painting is about $200 million, thought to be one of the most valuable unrecovered stolen paintings. The thieves were believed to be disguised as police officers, and stole 13 more works of art from the museum, including Rembrandt’s «The Storm of the Sea of Galilee».


Ιωάννης Θεοχάρη Γυφτάκης, υπενωματάρχης, από την Μερόπη. Από τους εκτελεσθέντες ανάπηρους πολέμου.

70 χρόνια από το φριχτό κατοχικό έγκλημα της εκτέλεσης της ηγεσίας του Συνδέσμου Αναπήρων και Θυμάτων Πολέμου.


Ταγματασφαλίτες στα βουνά. Η ομάδα συνοδεύεται από

αξιωματικό των SS (στο δεξιό άκρο της φωτογραφίας)

Φέτος, συμπληρώνονται 70 χρόνια από το φριχτό κατοχικό έγκλημα της εκτέλεσης της ηγεσίας του Συνδέσμου Αναπήρων και Θυμάτων Πολέμου. Οι Αντιπρόεδρος και Γεν. Γραμματέας, ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΓΟΝΑΤΑΣ και ΗΛΙΑΣ ΤΖΑΜΟΥΡΑΝΗΣ, μαζί με τους ΣΤ. ΣΙΛΙΒΟ και ΜΕΛ. ΑΝΥΦΑΝΤΗ, όλοι παρασημοφορημένοι ήρωες του Αλβανικού μετώπου συνελήφθησαν σε πογκρόμ στις 26.11.1943 από τους Γερμανοτσολιάδες. Πέρασαν εικονικό «έκτακτο Στρατοδικείο» σκοπιμότητας και εκτελέστηκαν την επομένη, στις 27.11. 1943, στο Γουδί, δεμένοι σε καρέκλες γιατί τους είχαν καταστρέψει πατερίτσες και νάρθηκες.

Τις επόμενες μέρες, στις 30.11.1943, εξαπολύθηκε το πρώτο μαζικό πογκρόμ μεγάλης έκτασης από τα νεοσύστατα δοσιλογικά Τάγματα Ασφαλείας εναντίον όλων των αναπήρων πολέμου που νοσηλεύονταν στα νοσοκομεία της Αθήνας. Ο κατοχικός Τύπος αποκάλεσε τις απίστευτες θηριωδίες των, πάνω από χιλίων, γερμανοτσολιάδων, «εκκαθαριστικές επιχειρήσεις» δήθεν για να διώξουν τους …μαυραγορίτες από τα νοσοκομεία! Στην πραγματικότητα, τα γεγονότα αυτά σηματοδότησαν την ξεκάθαρη απόφαση της κυρίαρχης αστικής τάξης της χώρας μας να ξεκινήσει επίσημα τον εμφύλιο, μπροστά στο διαγραφόμενο κίνδυνο να χάσει την εξουσία. Οι ιστορικοί θεωρούν αυτήν τη μελετημένη επίθεση ενάντια σε ανώτερα στελέχη του λαϊκού κινήματος και του ΚΚΕ σαν την κρίσιμη κλιμάκωση που επέβαλε στο Αντιστασιακό Κίνημα και στο ΚΚΕ την απόφαση για την οργάνωση της ένοπλης αυτοάμυνας με την ίδρυση της ΟΠΛΑ.

Στις 27 Νοέμβρη του 1943  οι Γερμανοτσολιάδες Ταγματασφαλίτες εκτελούν συνολικά 19 αγωνιστές. Αντιγράφουμε τα παρακάτω στοιχεία από το ιστολόγιο   LEFTeria:

(Φωτογραφία από το Λεύκωμα του Antonio J.Munoz, με τίτλο «Herakles & The Swastika- Greek Volunteers in the German Army, Police & SS 1943-1945)

Από τους 19 που έδωσαν την ζωή τους εκείνη την μέρα, κάνουμε ιδιαίτερη μνεία στον Σπύρο Αραβαντινό, τον γιατρό Γιώργο Ανδριόπουλο , τον υπενωματάρχη Ιωάννη Γυφτάκη, ο οποίος αρνήθηκε να εκτελέσει εν ψυχρώ κρατουμένους και τον ήρωα του αλβανικού μετώπου Διονύσιο Γονατά που είχε χάσει και τα δυο του πόδια στις μάχες και που οδηγήθηκε στο εκτελεστικό απόσπασμα, αφού πρώτα οι Ταγματα- Αλήτες, του πήραν τα ξύλινα πόδια και τον έδεσαν σε πάσσαλο, για να τον εκτελέσουν. Αναρτούμε στο LEFTeria-news τα ονόματα των εκτελεσμένων όπως δημοσιεύθηκαν στις εφημερίδες Καθημερινή της 28-11-43 και Αθηναϊκά Νέα της 29-11-43, σε μια προσπάθεια να μην χαθούν τα ονόματα των ηρώων. Τις μαρτυρίες και τα στοιχεία που ακολουθούν, τα έχουμε χάρη στην μνημειώδη δουλειά της Κουλάς Ξηραδάκη,  «ΚΑΤΟΧΙΚΑ» (Αθήνα 1975).


        Κωνσταντίνος Βεντούρης, από την Κίμωλο, γεν. 1917

        Γεώργιος Πέτρου, από την Αταλάντη, γεν. 1911

        Ιωάννης Δούκας, από την Αθήνα, γεν. 1923

        Σπύρος Αραβαντινός , από την Πάτρα, ρολαγάς, γεν. 1992

        Ιωάννης Γεωργούσης, από το Θούριο, γεν. 1909

        Γεώργιος Παν. Ανδριόπουλος, γιατρός, από τα Σουδενά Καλαβρύτων.

        Διονύσιος Απ.Γονατάς, πρόεδρος Συνδέσμου Αναπήρων, δικηγόρος.

        Ιωάννης Σπυρ. Μαρκάτος, μικροπωλητής, από την Κεφαλλονιά.

        Βασίλειος Δημ. Σκαρέας, στέλεχος του ΚΚΕ

        Ηλίας Γεωργ. Τζαμουράνης, γραμματέυς Συνδέσμου Αναπήρων.

        Ιωάννης Θεοχάρη Γυφτάκης, υπενωματάρχης, από την Μερόπη.

        Αντώνιος Δημ. Γιατράς, επιπλοποιός , από το Άργος.

        Νικόλαος Δημ. Καλαβρέζας.

        Νικόλαος Σταμ. Κιλάκος, εργάτης.

        Σπύρος Γεράς. Καπάτος, εργάτης.

        Παναγιώτης Δημ. Στράγκας

        Στέφανος Γεωργ. Τσιλίβος

        Γεράσιμος Δημ. Γρηγοριάδης, δημ. Υπάλληλος.

        Δημήτριος Ιω. Πολυγιαννάκης, τραπεζικός υπάλληλος.

Καθημερινή της 28-11-43

Την διαταγή της εκτέλεσης υπογράφει:

Ο Ανώτατος Αρχηγός των Ταγμάτων Ασφαλείας

και Αστυνομίας Ελλάδος


Διοικητής Ταξιαρχίας Ες-Ες και αντιστράτηγος των ωπλισμένων Ταγμάτων Ασφαλείας.

 Αθηναϊκά Νέα της 29-11-43


Ο Σ.Αραβαντινός συνελήφθη από τα Ες Ες σε ένα ρολογάδικο ενός Εβραίου που κατά τα΄θχην βρέθηκε εκεί. Οι Γερμανοί συνέλαβαν όλους όσους βρήκαν εκείνη την ώρα στο μαγαζί του Εβραίου και τους έβαλαν μέσα στη κλούβα. Αλλά ο Αραβαντινός είχε περίστροφο στην τσέπη του και μέσα  στην κλούβα το πέταξε κάτω απ΄το κάθισμα.

Την άλλη μέρα το πρωί, ένας Γερμανός αξιωματικός καλεί όλους τους κρατούμενους που είχαν μεταγερθή την προηγουμένη με τη κλούβα και κρατώντας το περίστροφο, λέει μέσω διερμηνέα:

–         Ένας από εσάς έριξε χθες κάτω απ΄το κάθισμα του αυτό το περίστροφο. Όποιος είναι να σηκώσει το χέρι του και του δίνω τον λόγο της τιμής μου ότι δεν θα του κάνω τίποτα, αν όμως δεν το πεί, θα τιμωρηθήτε όλοι παραδειγματικά.

Ο Αραβαντινός σήκωσε το χέρι. Ο αξιωματικός λέει: είσαι ελεύθερος. Θα δώσω εντολή να σου ετοιμάσουν το αποφυλακιστήριο.

Το βράδυ όμως ο αξιωματικός τον κάλεσε σε ανάκριση.

–         Γιατί το είχες το περίστροφο; τον ρωτάει.

–         Για να σας πολεμήσω, απαντάει θαρραλέα ο Αραβαντινός, που ήταν στην Αντίσταση.

–         Και γιατί να μας πολεμήσεις;

–         Κι εσείς στην θέση μου το ίδιο θα κάνατε.

–         Μπράβο, σε συγχαίρω για τον ανδρισμό σου. Κι εγώ σαν άντρας θα κρατήσω τον λόγο μου. Αύριο θα είσαι ελεύθερος.

Η ανάκριση τελείωσε και ο Αραβαντινός όταν γύρισε στον θάλαμο, είπε στους συγκρατούμενούς του τον διάλογο του με τον Γερμανό. (Ένας από τους επιζήσαντες κρατούμενους μου το διηγήθηκε αργότερα). Την άλλη μέρα το πρωί τον καλούν στο γραφείο και του δίνουν το αποφυλακιστήριο.

Καθώς έβγαινε από την εξώπορτα των Ες Ες, τον συνέλαβαν δύο ταγματασφαλίτες για να εκτελεστεί στις 27-11-1943. Ο Γερμανός είχε κρατήσει τον λόγο του.!!


Γεννήθηκε το 1900 στα Άνω Σουδενά των Καλαβρύτων. Γιατρός. Από νωρίς έγινε μέλος του ΚΚΕ και πολλές φορές έβαλε υποψηφιότητα στο ψηφοδέλτιο του Κ.Κόμματος. Για την ιδεολογία του διώχτηκε.

Η δικτατορία του Μεταξά τον έκλεισε στην Ακροναυπλία. Όταν κατέρρευσε το μέτωπο, παραδόθηκε στους Γερμανούς, όπως όλοι οι Ακροναυπλιώτες. Μεταφέρθηκε στην Πύλο. Τον Γενάρη του 1942 και ενώ τον μετέφεραν σε άλλη φυλακή, απέδρασε, ήρθε στην Αθήνα και ανέλαβε σαν γραμματέας την Κομματική Οργάνωση της Αθήνας. Συνελήφθη στην Ν.Ιωνία  και κλείστηκε στου Χατζηκώστα.

Εκεί οργάνωσε τους κρατούμενους και απαιτήσανε από την διευθυνση των φυλακώννα τους επιτραπεί επισκεπτήριο. Στις αρχές Οκτωβρίου 1943  οι κρατούμενοι κήρυξαν απεργία πείνας. Διευθυντής των φυλακών ήταν κάποιος Χατζηκώστας (είχε το ίδιο όνομα με τις φυλακές). Ο διευθυντής θέλησε να συλλάβει μερικούς κρατουμένους και να τους τιμωρήσει. Οι άλλοι αντέδρασαν.

 Διατάσσει τον επι κεφαλής της φρουράς υπενωματάρχη Ιωάννη Γυφτάκη, να πυροβολήσει, αλλά ο υπενωματάρχης αρνήθηκε. Τον συνέλαβε και τον φυλάκισε. Και τότε ο διευθυντής τράβηξε μπιστόλι και εξετέλεσε επι τόπουδύο κρατουμένους (ο ένας λεγόταν Μαλλιάρης, υπάλληλος της Δημαρχίας Αθηνών) και ετραυμάτισε αρκετούς.

 Ύστερα από αυτό ο γιατρός Ανδριόπουλος βγήκε και ανέλαβε την ευθύνη της ενέργειας. Ο διευθυντής τον απομόνωσε μαζί με άλλους 4. Την νύχτα της 17 προς 18 Οκτωβρίου, επεχείρησε να αποδράσει , αλλά απέτυχε. Εκτελέστηκε στις 27 Νοεμβρίου 1943 από τα Τάγματα Ασφαλείας στο Γουδί, πίσω από το σανατόριο “Σωτηρία”.

Μαζί με τους 19 εκτελεσμένους ήταν και ο Ιωάννης Γυφτάκης , ο υπενωματάρχης και ο Διονύσιος Γονατάς που είχε χάσει τα δυο του πόδια στην Αλβανία και που οδηγήθηκε στο εκτελεστικό απόσπασμα, αφού πρώτα του πήραν τα ξύλινα πόδια και τον έδεσαν σε πάσσαλο, για να τον εκτελέσουν. 



Τα πρώτα βήματα στην προεκλογική λεωφόρο

Γράφτηκε από τον  


Τα πρώτα βήματα στην προεκλογική λεωφόρο


Πεντέμιση μήνες πριν από τις αυτοδιοικητικές κάλπες, και ενώ τα κόμματα έχουν άλλες προτεραιότητες, οι ενδιαφερόμενοι να είναι υποψήφιοι δήμαρχοι κάνουν τα πρώτα διερευνητικά τους βήματα στην προεκλογική λεωφόρο προσπαθώντας να διαβάσουν τις προθέσεις του εκλογικού σώματος. Κάποιοι μάλιστα δεν διστάζουν να ανακοινώσουν την υποψηφιότητά τους, είτε για να λάβουν καλύτερη θέση στην προεκλογική κούρσα είτε για να αποσυρθούν αργότερα με αντάλλαγμα μια θέση… αντιδημάρχου.

Σε κάθε περίπτωση, πολλοί περιμένουν να ξεκαθαρίσει το τοπίο αναφορικά με τον εκλογικό νόμο ώστε να πάρουν τις οριστικές τους αποφάσεις, ενώ άλλοι κοιτούν με αγωνία προς τα κομματικά επιτελεία περιμένοντας το χρίσμα. Για πρώτη φορά όμως μετά το 1980, το πολιτικό σκηνικό των αυτοδιοικητικών εκλογών έχει αλλάξει τελείως, καθώς έχει συρρικνωθεί η δύναμη του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας, ενώ οι ανερχόμενες δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ, των Ανεξάρτητων Ελλήνων και της Χρυσής Αυγής δεν διαθέτουν ισχυρούς δημοτικούς κομματικούς μηχανισμούς. Γι’ αυτό ενδέχεται για πρώτη φορά μετά τη Μεταπολίτευση τα περισσότερα κόμματα να μη δώσουν επισήμως χρίσματα, και είτε να στηρίξουν υπογείως συνδυασμούς ή πρόσωπα είτε να μην ανακατευτούν καθόλου στις εκλογές – ειδικά αν εκτιμήσουν ότι το πολιτικό κόστος θα είναι μεγαλύτερο από τα τυχόν οφέλη. Παράλληλα, κάποιοι υποψήφιοι σε αυτές τις εκλογές θα αρνηθούν την κομματική τους ταυτότητα, καθώς γνωρίζουν από τις δημοσκοπήσεις ότι οι ψηφοφόροι θα προτιμήσουν ανεξάρτητους υποψήφιους. 

Τις τάσεις των δημοσκοπήσεων μελετούν ενδελεχώς και τα κόμματα προκειμένου να λάβουν τις οριστικές τους αποφάσεις για τις αυτοδιοικητικές εκλογές. Συγκεκριμένα, η Νέα Δημοκρατία δεν έχει ξεκαθαρίσει ακόμα αν θα δώσει κομματικά χρίσματα ή αν θα επιλέξει ευρύτερες συμμαχίες κυρίως με υποψηφίους του ΠΑΣΟΚ. Μάλλον όμως θα στηρίξει κομματικές υποψηφιότητες όπου εκτιμά ότι μπορεί να νικήσει, ενώ στους δήμους που χάνει από χέρι θα επιδιώξει ευρύτερες συνεργασίες. Σε κάθε περίπτωση η κυβερνητική συμμαχία με το ΠΑΣΟΚ δεν βρίσκει πρόσφορο έδαφος στις τοπικές κοινωνίες και μάλλον θα αποτελέσει έκπληξη πρώτου βαθμού αν επιτευχθεί έστω και σε ελάχιστους δήμους της Ελλάδας. Στη Μεσσηνία, όπου υπάρχει μόνο ένας «γαλάζιος» υποψήφιος η Νέα Δημοκρατία θα τον στηρίξει, ενώ όπου υπάρχουν περισσότεροι, μάλλον δύσκολα θα δώσει επίσημο χρίσμα. 

Το ΠΑΣΟΚ από την πλευρά του προωθεί κινήσεις συνεργασίας με υποψήφιους της ευρύτερης κεντροαριστερής παράταξης, προετοιμάζοντας παράλληλα το κόμμα των… επόμενων εκλογών. Στη Μεσσηνία θα γίνει προσπάθεια να υποστηριχθούν υποψήφιοι της Κεντροαριστεράς, ακόμα κι αν αυτοί προέρχονται από άλλους πολιτικούς χώρους – όπως για παράδειγμα από το κόμμα της Δημοκρατικής Αριστεράς. 

Ο ΣΥΡΙΖΑ αναζητεί πανελλαδικά υποψήφιους που θα ενισχύσουν την αντιμνημονιακή εικόνα του κόμματος και παράλληλα θα δώσουν αέρα νίκης για τις εθνικές εκλογές. Για να το πετύχει αυτό θα πρέπει να αξιοποιήσει χωρίς κόστος πρώην αυτοδιοικητικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ. Το εγχείρημα αυτό όμως δεν είναι καθόλου εύκολο, αφού ελλοχεύει πάντα ο κίνδυνος της ταύτισης του ΣΥΡΙΖΑ με το «βαθύ ΠΑΣΟΚ», ενώ από την άλλη τα παλιά στελέχη που προέρχονται από το κόμμα του… 3% σίγουρα δεν μπορούν από μόνα τους να φτάσουν στην εκλογική νίκη. Στη Μεσσηνία δεν έχει ξεκαθαρίσει ακόμα το τοπίο, παρά το γεγονός ότι το «Αριστερό Ρεύμα» κυριαρχεί στον κομματικό μηχανισμό. Δεν αποκλείεται πάντως και στη Μεσσηνία υποψήφιοι δήμαρχοι του ΣΥΡΙΖΑ να είναι και 1 ή 2 στελέχη που προέρχονται από το ΠΑΣΟΚ.

Οι Ανεξάρτητοι Ελληνες όπου μπορέσουν να καταρτίσουν συνδυασμό θα στηρίξουν δικό τους υποψήφιο, ενώ όπου δεν το κατορθώσουν θα επιδιώξουν ευρύτερες συμμαχίες. 

Η Δημοκρατική Αριστερά θα προσπαθήσει να δημιουργήσει ευρύτερους κεντροαριστερούς συνδυασμούς σε όλους τους δήμους. Στη Μεσσηνία το κύριο βάρος θα δοθεί στο Δήμο Καλαμάτας, όπου θα γίνει προσπάθεια ένα στέλεχος της ΔΗΜΑΡ να ηγηθεί συνδυασμού της μεταρρυθμιστικής Αριστεράς. 

Το ΚΚΕ και η Χρυσή Αυγή θα επιδιώξουν να κατεβάσουν ψηφοδέλτια σε όλους τους δήμους, με κύριο στόχο την καταγραφή των δυνάμεών τους και την αντιπροσώπευσή τους στα δημοτικά συμβούλια. 


Η «Ε» έκανε έρευνα για όλους τους ενδιαφερόμενους υποψήφιους δημάρχους της Μεσσηνίας και από αύριο θα ξεκινήσει να δημοσιεύει τα ρεπορτάζ για κάθε δήμο ξεχωριστά. 

Συγκεκριμένα, οι δημοσιογράφοι της «Ε» μίλησαν με όλους τους εν δυνάμει υποψήφιους και τους ρώτησαν αν θα ηγηθούν ψηφοδελτίου στις δημοτικές εκλογές του Μαΐου. Διαβάστε αύριο στην «Ε» ποιοι θα είναι υποψήφιοι στην Καλαμάτα.Διαβάστε το άρθρο στην ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ http://www.eleftheriaonline.gr/politiki/aftodioikisi/item/31223-aytodioikitikes-ekloges