ΡΕ ΤΟΣΟ ΕΥΚΟΛΑ ΝΟΜΙΖΕΤΑΙ ΟΤΙ ΘΑ ΦΑΤΕ ΤΟΝ …ΚΟΛΛΙΑ; (ΠΑΛΙ …ΕΓΡΑΨΕ Ο ΗΛΙΑΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ).

Τραπέζωμα για να «φάνε» τον Κόλλια (;)

 

Οκτώ μήνες πριν από τις δημοτικές εκλογές και παρά το γεγονός ότι το τοπίο, τόσο για την πολιτική, οικονομική και κοινωνική κατάσταση όσο και για το εκλογικό σύστημα, παραμένει ιδιαζόντως ρευστό και ποικιλοτρόπως θολό, υπάρχουν (και) στην Τριφυλία κάποιοι που «ανακατώνονται», «ανακατώνουν», ανακινούν και διακινούν διάφορα σενάρια «εκλογομαγειρειού» για το Δήμο!

«Παράγοντες» – θεωρούν ίσως οι ίδιοι τους εαυτούς τους – που διακαής τους πόθος είναι να προετοιμάσουν, ελέγξουν, δρομολογήσουν, καθοδηγήσουν, διαμορφώσουν, ει δυνατόν, εξελίξεις εν όψει των εκλογών, σύμφωνα με τα δικά τους θέλω και επιθυμίες, είτε από ειλικρινή διάθεση προσφοράς είτε, ενδεχομένως, από ιδιοτελή κίνητρα, μωροφιλοδοξίες και προσωπικές σκοπιμότητες!

Βεβαίως, η ενασχόληση οιουδήποτε με τα κοινά δεν είναι δα «επιλήψιμη» και «κολάσιμη». Το αντίθετο μάλιστα! Θα ήμασταν σε πολύ καλύτερη μοίρα και θέση ως χώρα και λαός, αν οι πολίτες, στη συντριπτική τους πλειονότητα, ήταν σκεπτόμενοι, ενεργοί και συμμετείχαν ουσιαστικά στα κοινά του τόπου! Καλό είναι ο κόσμος να ασχολείται, να έχει άποψη, να διαβουλεύεται και να προτείνει. Θετικό είναι οι πολίτες να συμμετάσχουν ενεργά σε ανοιχτές, δημοκρατικές, διάφανες διαδικασίες συγκρότησης εκλογικών συνδυασμών ή δημιουργίας κοινωνικών συμμαχιών. Με γνώμονα, πάντα, το κοινό καλό και καλώς εννοούμενο συμφέρον του τόπου και των πολιτών και όχι άλλα, προσωπικά, κομματικά ή πολιτικά, συμφέροντα, ιδιοτελείς επιδιώξεις και σκοπιμότητες.

Εν όψει των δημοτικών εκλογών που θα διεξαχθούν την άνοιξη του 2014 (στις 18 Μαΐου η α’ Κυριακή), όπως έχουμε επισημάνει στο «Θ», στην Τριφυλία επικρατεί ρευστότητα και αβεβαιότητα στο πολιτικό και αυτοδιοικητικό σκηνικό. «Παρά την αβεβαιότητα και τη ρευστότητα, πάντως, η σεναριολογία καλά κρατεί και πολλές φορές ξεπερνά και την πλέον καλπάζουσα φαντασία, ενώ η ονοματολογία “οργιάζει”! Και ποιο όνομα δεν έχει ακουστεί και κυκλοφορήσει, είτε έτσι για να ακουστεί και να γίνει “ντόρος”, είτε μεθοδευμένα για να “μετρηθεί” η αντίδραση ή ανταπόκριση του κόσμου, είτε απλά για να “παίζει”, είτε για να βγει κάποιος ή κάποιοι από το περιθώριο της αφάνειας που ήταν ή τέθηκαν!

Στην ονοματολογία εξέχουσα θέση έχουν πρόσωπα που με τον έναν ή τον άλλον τρόπο έχουν άμεση σχέση και εμπλοκή με τα αυτοδιοικητικά δρώμενα, καθώς και τα πολιτικά κόμματα και τους κομματικούς μηχανισμούς. Κυρίως περί ονοματολογίας με ανακύκλωση προσώπων πρόκειται, αν και υπάρχουν και ονόματα – εκπλήξεις που ακούγονται, χωρίς όμως να έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον ή να δείχνουν ότι προτίθενται να ασχοληθούν με το Δήμο. Ονόματα – εκπλήξεις, πάντως, που εάν το επιθυμούσαν και αποφάσιζαν, θα άλλαζε άρδην το αυτοδιοικητικό σκηνικό, αλλά και η ίδια η προοπτική του Δήμου Τριφυλίας!», αναφέραμε χαρακτηριστικά.

Τελευταία, πληθαίνουν οι συναντήσεις και οι συζητήσεις για τις εκλογές, όχι όμως στην τοπική κοινωνία μεταξύ των πολιτών, αλλά μεταξύ αυτοδιοικητικών, νυν και πρώην. Οι πολίτες έχουν τόσα άλλα προβλήματα στη ζωή και την καθημερινότητά τους, που δε δείχνουν, για την ώρα τουλάχιστον, να απασχολούνται με το ποιος θα καθίσει στην καρέκλα του δημάρχου και ποιος θα φορέσει κοστούμι έμμισθου αξιωματούχου στο Δήμο. Ενδιαφέρονται για τον τόπο και για τη ζωή τους στην Τριφυλία, αλλά αποστρέφονται το τοπικό πολιτικοαυτοδιοικητικό «σύστημα» και γυρίζουν την πλάτη στους τοπικούς παράγοντες και παραγοντίσκους. Θεωρούν – και όχι άδικα – ότι αυτοί, με ελάχιστες εξαιρέσεις ίσως, ευθύνονται για τη δεινή θέση στην οποία έχει περιέλθει ο Δήμος Τριφυλίας, με τα χρέη που τον «φέσωσαν» οι προηγούμενοι δήμαρχοι και οι δημοτικές τους διοικήσεις, με τις δυσλειτουργίες και την ανοργανωσιά που επικρατεί εξαιτίας των άκρατων και άκριτων τοπικισμών, που θέτουν εμπόδια και φραγμούς στη συγκρότηση ενιαίων υπηρεσιών και λειτουργιών, κάτι που έχει ως συνέπεια την έλλειψη συντονισμού! Δε δείχνουν να «συγκινούνται» από τα σενάρια και την ονοματολογία που κυκλοφορούν, αφού θεωρούν πως όσα ακούγονται δεν έχουν κάτι καινούργιο και διαφορετικό, δε φέρνουν αλλαγή ή ακόμη και ανατροπή του «καταστημένου», αλλά ουσιαστικά πρόκειται για ανακύκλωση προσώπων που με τον έναν ή τον άλλον τρόπο και ρόλο ήταν ή και είναι στα δημοτικά πράγματα και ευθύνονται για τη δεινή θέση του Δήμου.

Παρά ταύτα, οι επαφές και οι συζητήσεις, οι καφέδες, τα ποτά και τα τραπεζώματα μεταξύ αυτοδιοκητικών, νυν και πρώην, καλά κρατούν. Ένα τέτοιο τραπέζωμα έγινε πριν από λίγες μέρες στη Μαραθόπολη. Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες, που δεν επιδέχονται αμφισβήτησης, οικοδεσπότης, που πήρε την πρωτοβουλία για τη μάζωξη και έκανε τις προσκλήσεις, ήταν ο δημοτικός σύμβουλος της συμπολίτευσης του Δήμου, Γιάννης Αδρακτάς, από τους Γαργαλιάνους. Ως γνωστόν, για μια σειρά από ζητήματα έχει συγκρουστεί με το δήμαρχο Κώστα Κόλλια, διαφωνώντας με τις επιλογές του στα πρόσωπα των αντιδημάρχων, ζητώντας αλλαγές και αντιδρώντας στη μέχρι σήμερα πορεία του Δήμου. Μαζί με άλλους δε, είχαν ζητήσει με ένταση αλλαγές προσώπων και πολιτικής στα τέλη του περασμένου χρόνου.

Ομοτράπεζοι ήταν ο ανεξάρτητος – είχε εκλεγεί με το συνδυασμό του κ. Κόλλια αλλά πριν από λίγο καιρό αποχώρησε από τη δημοτική του παράταξη – δημοτικός σύμβουλος και πρόεδρος του Δ.Σ. Τριφυλίας τη διετία 2011 – 2012, Γιάννης Καλκαβούρας, από τους Γαργαλιάνους, ο δημοτικός σύμβουλος Γιάννης Ρούσσης, από τα Φιλιατρά, που και αυτός ήταν μεταξύ όσων ζητούσαν αλλαγές στους αντιδημάρχους, ο δημοτικός σύμβουλος Γιάννης Μερκούρης, αντιδήμαρχος Αετού τη διετία 2011 – 2012, που το τελευταίο διάστημα ασκεί δριμεία κριτική στο δήμαρχο για τη λειτουργία του Δήμου, η δημοτικής σύμβουλος Μαρία Πανουσιοπούλου, από την Κυπαρισσία, που ζητούσε αλλαγές στους αντιδημάρχους και εκφράζει διαφωνίες σε επιλογές του κ. Κόλλια και ζητήματα του Δήμου, καθώς και ο πρώην δήμαρχος Φιλιατρών, Άλκης Ξύγκας. Τον τελευταίο οι φήμες φέρουν να επιθυμεί να εμπλακεί στα δημοτικά δρώμενα ως υποψήφιος δήμαρχος, με παρότρυνση και του πρώην νομάρχη Δημήτρη Δράκου, χωρίς όμως να τυγχάνει ιδιαίτερα θετικής αντιμετώπισης από τοπικά στελέχη της Ν.Δ. και στελέχη του συνδυασμού και της δημοτικής παράταξης του δημάρχου Κώστα Κόλλια!

Δεν έχει διευκρινιστεί εάν στο τραπέζωμα είχαν προσκληθεί και άλλοι δημοτικοί σύμβουλοι της παράταξης του δημάρχου Τριφυλίας οι οποίοι δεν ανταποκρίθηκαν στην πρόσκληση και δεν παρέστησαν! Φήμες, υπό μορφή αστεϊσμού, αναφέρουν πως το τραπέζωμα είχε πλούσιο μενού, με κυρίως πιάτο για «φάγωμα» (!) το δήμαρχο Τριφυλίας Κώστα Κόλλια, καθώς οι ομοτράπεζοι φέρονται πως συμφωνούν – αυτή τουλάχιστον φέρεται στις φήμες (που ακούγονται και αναπαράγονται χωρίς να διαψεύδονται από τους ίδιους!) να είναι η προσωπική τους άποψη και επιθυμία. Ότι, δηλαδή, πρέπει, κι αυτό εξετάζουν, να βρεθεί άλλο πρόσωπο, πέραν του κ. Κόλλια, για υποψήφιος δήμαρχος, με τον Γιάννη Αδρακτά να καλοβλέπει και να υποστηρίζει μια ενδεχόμενη υποψηφιότητα Ξύγκα (πιθανώς και οι Καλκαβούρας και Ρούσσης) ενώ το «συζητάνε», με ανοιχτό ωστόσο κάθε ενδεχόμενο, οι Πανουσιοπούλου και Μερκούρης.

Αυτά, ωστόσο, είναι, από ένα σημείο και πέρα, φήμες, και μέχρι τις εκλογές έχουμε να ακούσουμε και να δούμε πολλά. Σχολιάζοντας, πάντως, τις φήμες και τα τραπεζώματα, φίλοι του δημάρχου Τριφυλίας –το ίδιο ομολογούν ακόμα και «εχθροί» του – λένε πως «το μόνο σίγουρο είναι ότι ο Κόλλιας, όχι μόνο δεν είναι για “φάγωμα”, αλλά έχοντας περάσει χρόνια ολόκληρα μέσα σε κομματικούς, συνδικαλιστικούς, πολιτικούς μηχανισμούς και “μαγειρέματα”, είναι “σεφ” του είδους και θα τους χαλάσει την, έτσι κι αλλιώς, από παλιά, ξινισμένη “σούπα” που επιχειρούν να ζεστάνουν και να σερβίρουν στους πολίτες της Τριφυλίας!».

Ο χρόνος, μέχρι τις εκλογές, θα δείξει…

Του Ηλία Γιαννόπουλου

– See more at: http://www.tharrosnews.gr/news/content/%CF%84%CF%81

Η γυναίκα μου μού πρότεινε να βγω με άλλη …γυναίκα. «Γνωρίζεις πολύ καλά πως την αγαπάς μου» είπε μια μέρα ξαφνιάζοντάς με.

Γίνε & εσύ κρίκος στην ανθρώπινη αλυσίδα αγάπης,προσφοράς & αλληλεγγύης

 

Η γυναίκα μου μού πρότεινε να βγω με άλλη γυναίκα.
‘Γνωρίζεις πολύ καλά πως την αγαπάς’ μου είπε μια μέρα ξαφνιάζοντάς με.

‘Η ζωή είναι πολύ σύντομη, αφιέρωσέ της χρόνο.’
‘Μα εγώ ΕΣΕΝΑ αγαπώ’ της είπα έντονα.
‘Το ξέρω. Εξίσου όμως αγαπάς κι εκείνη.’

Η άλλη γυναίκα, την οποία η γυναίκα μου ήθελε να επισκεφθώ, ήταν η μητέρα μου, χήρα εδώ και χρόνια. Όμως οι απαιτήσεις της δουλειάς και των παιδιών με ανάγκαζαν να την επισκέπτομαι αραιά και που.’
Εκείνο το βράδυ της τηλεφώνησα και την προσκάλεσα έξω σε δείπνο και μετά για κινηματογράφο.
‘Τι συμβαίνει; Είσαι καλά;’ με ρώτησε.
Η μητέρα μου είναι από τους ανθρώπους που εκλαμβάνει ένα νυχτερινό τηλεφώνημα ή μια αναπάντεχη πρόσκληση ως αρχή κακών μαντάτων.
‘Νόμιζα πως θα ήταν καλή ιδέα να περνούσαμε λίγο χρόνο μαζί’ της απάντησα. ‘Οι δυο μας μόνοι… Τί λες;’
Σκέφθηκε λιγάκι και απάντησε: ‘Θα το ήθελα πολύ.’
Εκείνη την Παρασκευή, καθώς οδηγούσα μετά το γραφείο για να πάω να την πάρω, αισθανόμουν περίεργα. Ήταν ο εκνευρισμός που προηγείται ενός ραντεβού… Και πώς τα φέρνει η ζωή, όταν έφθασα στο σπίτι της, παρατήρησα πως και η ίδια ήταν φοβερά συγκινημένη!
Με περίμενε στην πόρτα φορώντας το παλιό καλό παλτό της, είχε περιποιηθεί τα μαλλιά της και ήταν ντυμένη με το φόρεμα με το οποίο είχε εορτάσει την τελευταία επέτειο του γάμου της. Το πρόσωπό της χαμογελούσε, ακτινοβολούσε φως, όπως το πρόσωπο ενός αγγέλου.
‘Είπα στις φίλες μου ότι θα βγω με το γιο μου και όλες τους συγκινήθηκαν’ μου είπε καθώς έμπαινε στο αυτοκίνητό μου. ‘Δεν μπορούν να περιμένουν μέχρι αύριο για να μάθουν τα πάντα για τη βραδυνή έξοδό μας.’
Πήγαμε σε ένα εστιατόριο όχι από τα καλά, αλλά με ζεστή ατμόσφαιρα. Η μητέρα μου με έπιασε από το μπράτσο σαν να ήταν ΄Η Πρώτη Κυρία της χώρας.΄
Μόλις καθήσαμε, έπρεπε εγώ να της διαβάσω τον κατάλογο με τα φαγητά. Το μόνο που ΄έπιαναν΄ τα μάτια της ήταν κάτι μεγάλες φιγούρες.
Μόλις έφθασα στη μέση του καταλόγου, σήκωσα το πρόσωπό μου. Η μαμά μου καθόταν στην άλλη άκρη του τραπεζιού και με χάζευε. Ένα νοσταλγικό χαμόγελο πέρασε από τα χείλη της.

‘Εγώ ήμουν αυτή που σου διάβαζε τον κατάλογο, όταν ήσουν μικρός, θυμάσαι;’
‘Ήρθε η ώρα, λοιπόν, να ξεκουραστείς και να μου επιτρέψεις να σου ανταποδώσω τη χάρη’ απάντησα.
Κατά τη διάρκεια του γεύματος είχαμε μια ευχάριστη συζήτηση, τίποτα το εξαιρετικό, απλά το πώς περνάει ο καθένας μας κάθε μέρα.
Μιλούσαμε για ώρες, που τελικά χάσαμε την ταινία στον κινηματογράφο.
‘Θα βγω μαζί σου την επόμενη φορά, αν μου επιτρέψεις να κάνω εγώ την πρόταση’ μου είπε η μητέρα μου καθώς την επέστρεφα στο σπίτι. Την φίλησα, την αγκάλιασα.
‘Πώς πήγε το ραντεβού;’ θέλησε να μάθει η γυναίκα μου μόλις μπήκα στο σπίτι εκείνο το βράδυ.
‘Πολύ όμορφα, σ΄ευχαριστώ. Περισσότερο κι απ΄ό,τι περίμενα.’ της απάντησα.

Μερικές μέρες αργότερα η μητέρα μου ΄έφυγε΄ από ανακοπή της καρδιάς. Όλα συνέβησαν τόσο γρήγορα, δεν μπόρεσα να κάνω τίποτα.
Λίγο καιρό μετά, έλαβα έναν φακέλο από το εστιατόριο όπου είχαμε δειπνήσει η μητέρα μου κι εγώ. Μέσα είχε ένα σημείωμα που έγραφε:

‘Το δείπνο είναι προπληρωμένο. Ήμουν σχεδόν βέβαιη πως δεν θα μπορούσα να παρευρεθώ, κι έτσι πλήρωσα για δύο άτομα, για σένα και τη σύζυγό σου. Δεν θα μπορέσεις ποτέ σου να αισθανθείς τί σήμαινε εκείνη η βραδιά για μένα. Σε αγαπώ!’

Εκείνη τη στιγμή συνειδητοποίησα τη σπουδαιότητα του να είχα πει εγκαίρως ‘ΣΕ ΑΓΑΠΩ’.
Συνειδητοποίησα ακόμη τη σπουδαιότητα του να δίνουμε στους αγαπημένους μας το χρόνο που τους αξίζει. Τίποτα στη ζωή δεν είναι και δεν θα είναι πιο σημαντικό από την οικογένεια σου. Αφιέρωσε χρόνο σ΄αυτούς που αγαπάς, γιατί αυτοί δεν μπορούν να περιμένουν.

Εάν ζει η μητέρα σου ………. Απόλαυσε τη στιγμή.

Εάν δεν ζει …………………….. Να τη θυμάσαι.

Εάν έχεις μητέρα ……………. Προώθησε αυτό κείμενο.
Αμέσως θα κάνεις κάποιον να αισθανθεί κάτι για κάποια που ξέχασε, για αυτό το υπέροχο ον που αποκαλείται… ΜΗΤΕΡΑ!

Και να θυμάσαι πάντοτε:
Ο χρόνος ποτέ δεν συγχωρεί!
Ούτε μπορεί να γυρίσει πίσω.

Η απάντηση στα περί «νεκρής γλώσσας» της Κας Ρεπούση, είναι ο λόγος του Ξ. Ζολώτα το 1957 στο Δ.Ν.Τ.

Ο Stavros Karamanis κοινοποίησε μια φωτογραφία του χρήστη Νικόλαος Λαγουμτζής.

ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΣΑΣ ΦΙΛΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ!!! 
Η απάντηση στα περί «νεκρής γλώσσας» της Κας Ρεπούση, είναι ο λόγος του Ξ. Ζολώτα το 1957 στο Δ.Ν.Τ.
Ο Ξενοφών Ζολώτας ως πρέσβης της ελληνικής γλώσσας εκφώνησε ενώπιον του ΔΝΤ ένα λόγο στα ελληνικά χρησιμοποιώντας την αγγλική, προκαλώντας παγκόσμια αίσθηση από τον απροσδόκητο λόγο του στις 26 Σεπτεμβρίου 1957, (ενώπιον του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου), σε μία από τις πιο ουσιαστικές του ενέργειες για την προβολή της ελληνικής γλώσσας. Ο Ξενοφών Ζολώτας μίλησε ελληνικά και τον κατάλαβαν όλοι γιατί χρησιμοποίησε ατόφια την αγγλική γλώσσα! Επακολούθησε ανυπόκριτος ενθουσιασμός και χειροκροτήματα από όρθιους τους συνέδρους. 
Την επομένη είχαν πρωτοσέλιδο το λόγο του οι “New York Times” και η “Washington Post”, περνώντας σε όλο τον κόσμο το μήνυμα, ότι η ελληνική γλώσσα μπορεί να χρησιμοποιηθεί και να λειτουργήσει σε όλες τις ευρωπαϊκές γλώσσες. Μάλιστα, τόση ήταν η εντύπωση, που προκάλεσε η πρώτη αυτή ομιλία στα αγγλικά, ώστε ο τότε Πρόεδρος της Διεθνούς Τράπεζας, Γιουτζίν Μπλάκ, τον παρακάλεσε και σε επόμενη ετήσια συνεδρίαση του ΔΝΤ και της Διεθνούς Τράπεζας να μιλήσει πάλι αγγλικά, αλλά με ελληνικές λέξεις, κάτι, που επανέλαβε το 1959.
Ο ίδιος ο Ξενοφών Ζολώτας ανέφερε σχετικά: “Βέβαια τη δεύτερη φορά ο λόγος είχε περιεχόμενο ουσιαστικό . Αναφερόταν στην ουσία: για το νομισματικό και οικονομικό πρόβλημα της εποχής”. Μάλιστα, δεν παρέλειψε να αναφέρει, ότι
οι πατέρες της αμερικανικής ανεξαρτησίας, ο Ουάσιγκτον, ο Τζέφερσον, ο ‘Ανταμς και άλλοι όταν συνέτασσαν το Σύνταγμα των Ηνωμένων Πολιτειών, το 1787, είχαν προτείνει η γλώσσα του νέου κράτους να είναι η ελληνική, προς τιμή της γλώσσας του Έθνους εκείνου, που πρώτο γέννησε τη Δημοκρατία και τη διέδωσε στον κόσμο. Μία ψήφος , όμως ήταν αρκετή για να προκριθεί η αγγλική.
Ο λόγος του 1957
Kyrioi,
I eulogize the archons of the Panethnic Numismatic Thesaurus and the Oecumenical Trapeza for the orthodoxy of their axioms methods and policies, although there is an episode of cacophony of the Trapeza with Hellas.
With enthusiasm we dialogue and synagonize at the synods of our didymous Organizations in which polymorphous economic ideas and dogmas are analyzed and syntherized.
Our critical problems such as the numismatic plethora generate some agony and melancholy. This phenomenon is charateristic of our epoch. But, to my thesis we have the dynamism to program therepeutic practices as a prophylacis from chaos and catastrophe.
In parallel a panethnic unhypocritical economic synergy and harmonization in a democratic climate is basic.
I apologize for my eccentric monologue. I emphasize my eucharistia to your Kyrie to the eugenic and generous American Ethnos and to the organizers and protagonists of this Ampitctyony and the gastronomic symposia.

Φωτογραφία: ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΣΑΣ ΦΙΛΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ!!!  Η απάντηση στα περί "νεκρής γλώσσας" της Κας Ρεπούση, είναι ο λόγος του Ξ. Ζολώτα το 1957 στο Δ.Ν.Τ.Ο Ξενοφών Ζολώτας ως πρέσβης της ελληνικής γλώσσας εκφώνησε ενώπιον του ΔΝΤ ένα λόγο στα ελληνικά χρησιμοποιώντας την αγγλική, προκαλώντας παγκόσμια αίσθηση από τον απροσδόκητο λόγο του στις 26 Σεπτεμβρίου 1957, (ενώπιον του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου), σε μία από τις πιο ουσιαστικές του ενέργειες για την προβολή της ελληνικής γλώσσας.   Ο Ξενοφών Ζολώτας μίλησε ελληνικά και τον κατάλαβαν όλοι γιατί χρησιμοποίησε ατόφια την αγγλική γλώσσα! Επακολούθησε ανυπόκριτος ενθουσιασμός και χειροκροτήματα από όρθιους τους συνέδρους. Την επομένη είχαν πρωτοσέλιδο το λόγο του οι “New York Times” και η “Washington Post”, περνώντας σε όλο τον κόσμο το μήνυμα, ότι η ελληνική γλώσσα μπορεί να χρησιμοποιηθεί και να λειτουργήσει σε όλες τις ευρωπαϊκές γλώσσες. Μάλιστα, τόση ήταν η εντύπωση, που προκάλεσε η πρώτη αυτή ομιλία στα αγγλικά, ώστε ο τότε Πρόεδρος της Διεθνούς Τράπεζας, Γιουτζίν Μπλάκ, τον παρακάλεσε και σε επόμενη ετήσια συνεδρίαση του ΔΝΤ και της Διεθνούς Τράπεζας να μιλήσει πάλι αγγλικά, αλλά με ελληνικές λέξεις, κάτι, που επανέλαβε το 1959.Ο ίδιος ο Ξενοφών Ζολώτας ανέφερε σχετικά: “Βέβαια τη δεύτερη φορά ο λόγος είχε περιεχόμενο ουσιαστικό . Αναφερόταν στην ουσία: για το νομισματικό και οικονομικό πρόβλημα της εποχής”. Μάλιστα, δεν παρέλειψε να αναφέρει, ότιοι πατέρες της αμερικανικής ανεξαρτησίας, ο Ουάσιγκτον, ο Τζέφερσον, ο ‘Ανταμς και άλλοι όταν συνέτασσαν το Σύνταγμα των Ηνωμένων Πολιτειών, το 1787, είχαν προτείνει η γλώσσα του νέου κράτους να είναι η ελληνική, προς τιμή της γλώσσας του Έθνους εκείνου, που πρώτο γέννησε τη Δημοκρατία και τη διέδωσε στον κόσμο. Μία ψήφος , όμως ήταν αρκετή για να προκριθεί η αγγλική.Ο λόγος του 1957Kyrie,I eulogize the archons of the Panethnic Numismatic Thesaurus and the Oecumenical Trapeza for the orthodoxy of their axioms methods and policies, although there is an episode of cacophony of the Trapeza with Hellas.With enthusiasm we dialogue and synagonize at the synods of our didymous Organizations in which polymorphous economic ideas and dogmas are analyzed and syntherized.Our critical problems such as the numismatic plethora generate some agony and melancholy. This phenomenon is charateristic of our epoch. But, to my thesis we have the dynamism to program therepeutic practices as a prophylacis from chaos and catastrophe.In parallel a panethnic unhypocritical economic synergy and harmonization in a democratic climate is basic.I apologize for my eccentric monologue. I emphasize my eucharistia to your Kyrie to the eugenic and generous American Ethnos and to the organizers and protagonists of this Ampitctyony and the gastronomic symposia.