ΣΤΑΘΗΣ: H ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ …ΣΚΟΤΩΣΕ ΤΗΝ ΣΑΤΥΡΑ. ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΟ, ΑΞΙΞΕΙ ΤΟΝ ΚΟΠΟ.

“Στάθης”…. Σταυρόπουλος: “Χρησιμοποιούν το φόβο για να περάσουν τα σχέδιά τους” (Ηχητικό)

Αναρτήθηκε από τον/την olympiada 

Για “κυβέρνηση ανδρείκελων” έκανε λόγο μιλώντας στο Ράδιο 9,84 και στον Γιώργο Σαχίνη ο σκιτσογράφος Στάθης Σταυρόπουλος, σχολιάζοντας τα τεκταινόμενα στη χώρα.

“Το μεγάλο κόλπο που κάνουν είναι η λύση της εξίσωσης προς τα κάτω. Όλα αυτά συμβαίνουν σε μία χώρα που δεν είχε λόγους να φτάσει στο σημείο αυτό αλλά έπρεπε να γίνει προτεκτοράτο”, είπε ενδεικτικά.

Το κομμάτι που λείπει συναντά το μεγάλο Ο

Η ιστορία μιλά για τη μοναξιά και την ανάγκη να ανήκεις. Την ανάγκη να βρεις αυτό που σε συμπληρώνει, ώστε να «κυλήσεις» στη ζωή μαζί του. Μιλά για την εναγώνια αναζήτηση αυτού του άλλου, που θα έρθει ως «από μηχανής θεός», να κλείσει το μέσα μας κενό, να δώσει νόημα στη ζωή μας. Αυτό το άλλο, που πιστεύουμε, ότι θα μας αναγνωρίσει και θα το αναγνωρίσουμε «μαγικά».
Στη διάρκεια αυτής της αναζήτησης θα κάνουμε πολλά: θα μασκαρευτούμε, θα τρομάξουμε, θα μπερδευτούμε, θα γελοιοποιηθούμε, θα ελπίσουμε… Και τελικά, κάποτε, θα βρούμε το ιδανικό μας άλλο, αυτό που μας χωρά και το χωράμε. Και ευτυχώς θα αρχίσουμε επιτέλους να «κυλάμε»…να ζούμε…Τι κρίμα μόνο, που κανείς δεν μας είπε και εμείς ποτέ δεν σκεφτήκαμε, ότι κυλώντας…αλλάζεις! Και έτσι αυτό που ξεκίνησε σαν απόλυτο ταίριασμα, στην πορεία αρχίζει να μας στενεύει και να το στενεύουμε…Και μετά τι….Μετά πάλι από την αρχή: προσμονή και μοναξιά… Μέχρι τη στιγμή που θα εμφανιστεί κάτι, κάποιος, που τίποτα δεν ζητά και τίποτα δεν του λείπει, (ένα Μεγάλο, ολοστρόγγυλο, πλήρες Ο), για να μας κάνει την απλή ερώτηση:

«Γιατί δεν κυλάς μόνο σου;»
«Μόνο μου; ένα Κομμάτι-που-λείπει (τριγωνικής μορφής) δεν μπορεί να κυλήσει μόνο του».
«Αλήθεια, προσπάθησες ποτέ;» ρώτησε το Μεγάλο Ο.
«Οι γωνίες μου είναι πολύ μυτερές» είπε το Κομμάτι-που-λείπει. «Δεν είμαι φτιαγμένο για να κυλάω μόνο μου!»
«Οι γωνίες και τα σχήματα αλλάζουν» είπε το Μεγάλο Ο…
«Αλλάζουν»;

Σιωπή…Περισυλλογή…Απόπειρα….Προσπά­θεια….Κίνηση….Και επιτέλους αρχίζει το ταξίδι…η μεταμόρφωση…η ζωή…

«Το Κομμάτι που λείπει συναντά το Mεγάλο Ο», μιλά απλά και αληθινά για αυτό που όλοι ξέρουμε, αλλά ελάχιστοι κατανοούμε και ακόμα ελαχιστότεροι κάνουμε πράξη στη ζωή μας: η ολοκλήρωση και ευτυχία μας, είναι πρωτίστως μια προσωπική υπόθεση. Κανείς δεν μπορεί να μας την επιβάλει ή ακόμα και να μας τη χαρίσει «έξωθεν». Και ίσως δεν γίνεται αλλιώς: για να συν-υπάρξουμε κάποτε με κάποιον ή κάτι, πρέπει πρώτα να υπάρξουμε σαν αυτοκαθοριζόμενες οντότητες. Η συν-ύπαρξη χρειάζεται δυο…όχι δυο μισά, αλλά δυο ολόκληρα. Δυο Μεγάλα ολοστρόγγυλα Ο, που τίποτα δεν χρειάζονται και τίποτα δεν τους λείπει…Δύο ολόκληρα που συμπορεύονται από καθαρή αγάπη. Όχι από ανάγκη ούτε από συμφέρον. Δυο ολόκληρα που τα ενώνει η επιλογή. Όχι η ελπίδα, ούτε ο φόβος…. Αν έτσι αντικρίσουμε τη ζωή μας, ίσως πάψουμε να μεμψιμοιρούμε, να τα βάζουμε με τους άλλους, να είμαστε απαθής ή μοιρολάτρες. Αν δεν περιμένουμε την ευτυχία να μας χτυπήσει την πόρτα, αλλά τραβήξουμε εμείς κατά κει, αν μη τι άλλο, σίγουρα στο τέλος, όποιο κι αν είναι, θα έχουμε κάνει ένα πολύ ενδιαφέρον ταξίδι!
________________________________________­___________

Βιβλίο : paidikavivlia.blogspot.com/search?q=το+κ­ομμάτι+που+λείπει
Μουσική : Yiruma – Love Me

Με τον ΣΥΡΙΖΑ για τον κοινωνικό και οικολογικό μετασχηματισμό. Των Χάρη Κωνσταντάτου και Αλέξη Χαρίτση.

Με τον ΣΥΡΙΖΑ για τον κοινωνικό και οικολογικό μετασχηματισμό.

Το ιδρυτικό συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ γίνεται σε μια συγκυρία που στην Ελλάδα η κοινωνία επιχειρεί να ξανασηκώσει κεφάλι απέναντι στο μνημονιακό εφιάλτη και η Αριστερά καλείται να προετοιμάσει και να προετοιμαστεί για τις αναγκαίες κοινωνικές και πολιτικές ανατροπές. Παράλληλα, αυτό το διάστημα, διαμορφώνονται νέα φυσιογνωμικά χαρακτηριστικά, που ίσως καθορίσουν σε μεγάλο βαθμό και την ιστορική πορεία του χώρου

Των Χάρη Κωνσταντάτου και Αλέξη Χαρίτση

Το κείμενο των θέσεων της απερχόμενης Κεντρικής Επιτροπής, που ομόφωνα αποτελεί τη βάση συζήτησης του συνεδρίου, ενσωματώνει σε σημαντικό βαθμό στην ανάλυση και τη στρατηγική του στοιχεία για μια αριστερή πολιτική κοινωνικού-οικολογικού μετασχηματισμού της παραγωγικής διαδικασίας που είναι -ίσως περισσότερο από ποτέ- αναγκαίος σήμερα σε εθνικό και διεθνές επίπεδο.

Αυτό δεν είναι τυχαίο, καθώς η συζήτηση στην αριστερά και τα κινήματα διεθνώς συνδέει πλέον οργανικά την ανάλυσή της για την καπιταλιστική κρίση και τις διεκδικήσεις της για το μέλλον με την ριζοσπαστική οικολογική κριτική και τις κατευθύνσεις που αυτή θέτει. Αυτό φαίνεται τόσο στην Ευρώπη, μέσα από τη συντονισμένη δράση των κομμάτων της ευρωπαϊκής αριστεράς και των πολύμορφων κινήσεων πολιτών, όσο και στη Λατινική και Βόρεια Αμερική όπου αναπτύσσεται έντονος προβληματισμός και σημαντικοί κοινωνικοί αγώνες ενάντια στην ιδεολογία του (νέου) «εξορυκτισμού», της καταστροφής των κοινών φυσικών αποθεμάτων, των μονόδρομων της νεοφιλελεύθερης «ανάπτυξης».

Η Αριστερά στην Ελλάδα, ήδη από τις απαρχές της εγχώριας επιβολής του νεοφιλελεύθερου σχεδίου, την περίοδο των μεγάλων έργων και της Ολυμπιάδας, της «απελευθέρωσης» των αγορών και τις πρώτες ιδιωτικοποιήσεις εταιρειών κοινής ωφέλειας είχε «προειδοποιήσει» για τα επερχόμενα αδιέξοδα, για τον εγγενώς κρισιακό χαρακτήρα του επιβαλλόμενου από τις εγχώριες και ευρωπαϊκές ελίτ και το δικομματισμό μοντέλου «ανάπτυξης». Ενός μοντέλου που βασίστηκε στην απομύζηση και σπατάλη δημόσιων πόρων και στην κυριαρχία των δυνάμεων της αγοράς επί των συλλογικών αγαθών. Σήμερα, όπως έχει επαρκώς τεκμηριωθεί, η συγκυρία της κρίσης επιτρέπει στις κυρίαρχες δυνάμεις να επιχειρήσουν την ολοκληρωτική «κινεζοποίηση» του νότου της Ευρώπης, σε μια διαδικασία που περιλαμβάνει την εκποίηση και καταστροφή των κοινών φυσικών πόρων και αποθεμάτων.

Να θέσουμε (εγκαίρως) διαφορετικά ερωτήματα…

Στη συγκυρία της πολύπλευρης κρίσης, ο ΣΥΡΙΖΑ οφείλει (όπως ρητά διακηρύσσουμε, αλλά σπάνια… καταφέρνουμε) να διατυπώσει διαφορετικά τα ερωτήματα για  τις σημερινές προοπτικές ανάταξης της οικονομίας και της παραγωγής, για τη δημιουργία απασχόλησης και αξιών.

Ο κοινωνικός-οικολογικός μετασχηματισμός που επιδιώκουμε –διακριτός και αντιπαραθετικός προς μοντέλα «πράσινης» καπιταλιστικής ανάπτυξης, αλλά και μακριά από τις κληρονομημένες μας βεβαιότητες για την «ανάπτυξη» μέσω του παραγωγισμού και της εξάντλησης των παραγωγικών δυνάμεων, μπορεί να αποτελέσει κεντρική καθοδηγητική αρχή για την εκπόνηση ενός νέου πολιτικού σχεδίου που θα μπορεί να κινητοποιήσει τις πιο δημιουργικές δυνάμεις του τόπου. Και ιδίως, να μετατοπίσει το πεδίο του δημόσιου διαλόγου που κυριαρχείται από τις παραδοχές και τα αυτονόητα που θέτουν οι κυρίαρχοι κύκλοι.

Επιπλέον, η στρατηγική του κοινωνικού-οικολογικού μετασχηματισμού, νοούμενη όχι απλώς ως μια απόπειρα «πρασινίσματος» του υφιστάμενου παραγωγικού μοντέλου ή μετάβασης σε σχετικά «καθαρότερες» μορφές ενέργειας, αλλά ως μέρος ενός συνολικότερου σχεδίου ριζικής αλλαγής του οικονομικού υποδείγματος και των κοινωνικών σχέσεων, συναρτάται και επικοινωνεί με τις άλλες κεντρικές ιδέες της πολιτικής μας πρότασης: Αναφέρεται σε μια οικονομία των αναγκών με επίκεντρο τον άνθρωπο και το φυσικό περιβάλλον και όχι την επιδίωξη γενικώς της «ανταγωνιστικότητας», ταιριάζει με τις προδιαγραφές της κοινωνικής και αλληλέγγυας οικονομίας και όχι εκείνες των εμπορευματικών ροών που διαμορφώνουν τα μονοπώλια, εστιάζει στην περιφερειακή και τοπική ανάπτυξη και όχι αορίστως στην «εθνική» οικονομία. Επιπλέον, δεν επαφίεται στους «τεχνοκράτες» ειδικούς του κράτους και της αγοράς, αλλά θέτει στο επίκεντρο τα ενεργά κοινωνικά υποκείμενα για την εκπόνηση και υλοποίησή της, ενσωματώνοντας έτσι το πρόταγμα για δημοκρατία σε όλα τα επίπεδα.

… με πολιτικά συντεταγμένο τρόπο:

Αναμφίβολα η διαδικασία συγκρότησης ενός νέου οράματος που θα συνεγείρει την κοινωνία δεν είναι εύκολη υπόθεση για τον ΣΥΡΙΖΑ. Τα σχετικά ζητήματα είναι πολυσύνθετα, ενώ στο εσωτερικό μας συνυπάρχουν ιδεολογικές παραδόσεις και πολιτικές γενεαλογίες, που ιεραρχούν  διαφορετικά προτεραιότητες και κατευθύνσεις. Όμως, οι απαντήσεις δεν μπορεί να δοθούν μέσα από την επιδίωξη παραλυτικών ισορροπιών σε θέσεις που δεν συγκροτούν συνεκτικό προγραμματικό λόγο.

Οι προγραμματικοί μας άξονες δεν μπορεί να είναι παράθεση ασύμπτωτων αιτημάτων που το μόνο που καταφέρνουν είναι να «ηχούν ευχάριστα στα αυτιά» (ορισμένων), αλλά που δεν εξοπλίζουν τα μέλη μας και την κοινωνία που μας ακούει για τις δύσκολες πολιτικο-ιδεολογικές μάχες που έρχονται γύρω από τα ζητήματα της παραγωγικής ανασυγκρότησης. Οφείλουν δε να συνδιαλέγονται με το συνολικό στρατηγικό μας σχέδιο, βραχυπρόθεσμα αλλά και στο μακρύ χρόνο.

Με αυτή την έννοια, η πολιτική μας για τη διαχείριση των φυσικών συλλογικών πόρων και αποθεμάτων και την κατεύθυνση της ανάπτυξης δεν μπορεί να συμβαδίζει με την εμμονή στην -υποτίθεται φιλολαϊκή- εκμετάλλευση του «εθνικού» ορυκτού πλούτου που καθιστά τους τόπους των ανθρώπων απλά κρίκους σε παγκόσμιες αλυσίδες αξίας που δεν ελέγχονται από τις κοινωνίες και τους δημοκρατικούς θεσμούς. Δεν μπορεί να φαντασιώνεται τη «γεωπολιτική» αναβάθμιση της θέσης της χώρας, μέσα από την περαιτέρω ενσωμάτωσή της σε εντεινόμενους παγκόσμιους ανταγωνισμούς για τον έλεγχο των πηγών και αγωγών ενέργειας και πρώτων υλών. Δεν μπορεί να στοχεύει στην αντικατάσταση των δυνάμεων της αγοράς που σήμερα  εκπονούν και υλοποιούν αναπτυξιακά σχέδια για το κεφάλαιο με «κόκκινους μάνατζερ» που δήθεν θα κληθούν να διαχειριστούν το ίδιο μοντέλο ανάπτυξης προς όφελος του λαού.

Αν θέλουμε να συμβάλουμε στη συγκρότηση μιας νέας κοινωνικής δυναμικής που θα πάρει πάνω της την υλοποίηση ενός χειραφετητικού πολιτικού σχεδίου, θα χρειαστεί να αποστούμε από μια αφήγηση για την ευημερία και την παραγωγική ανασυγκρότηση που αποτελεί αντεστραμμένο είδωλο της κυρίαρχης νεοφιλελεύθερης αφήγησης. Θα χρειαστεί  συνεπώς μεγάλη «προγραμματική φαντασία» για να επανακαθορίσουμε ιδεολογικά φορτισμένους όρους όπως «ανάπτυξη», παραγωγική ανασυγκρότηση και ευημερία.

Κάτι τέτοιο μπορεί μόνο να προκύψει μέσα από συγκροτημένες κομματικές δομές και λειτουργίες που θα τεκμηριώνουν τα υπαρκτά διλλήματα και εντάσεις αλλά και θα διαμορφώνουν τους όρους για την αντιμετώπισή τους, με δημοκρατικό και περιεκτικό τρόπο και όχι μέσα από την ανάθεση και την υποκατάσταση των κοινωνικών υποκειμένων από το («πρωτοπόρο») κόμμα…

Ας ελπίσουμε ο διάλογος σήμερα για το συνέδριο και στο άμεσο μέλλον ανοιχτά με τα κινήματα και τους πολίτες, να ανταποκριθεί στις πιεστικές αναγκαιότητες. Επαφίεται στον κόσμο του ΣΥΡΙΖΑ, τα μέλη των οργανώσεων και των οργάνων που θα εκλεγούν, να προχωρήσουν σε αυτή την κατεύθυνση, με αυτοπεποίθηση αλλά και αναστοχαστικότητα. Η περίοδος των βεβαιοτήτων έχει οριστικά παρέλθει και όσοι ισχυρίζονται πως έχουν έτοιμες απαντήσεις απλά θολώνουν τα νερά και καλλιεργούν αυταπάτες για υποτιθέμενα «μαγικά ραβδάκια» που κατέχουμε… «Προχωράμε ρωτώντας» λοιπόν, αλλά πάντως προχωράμε…

Ο Χάρης Κωνσταντάτος είναι μέλος γραμματείας του Τμήματος περιβάλλοντος-οικολογίας ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ. Ο Αλέξης Χαρίτσης είναι μέλος γραμματείας Τμήματος ενέργειας ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ. Το άρθρο δημοσιεύεται στην Εποχή (7.7.2013)

ΔΕΝ ΦΤΑΙΕΙ Η NATURA ΑΛΛΑ ΤΟ ΥΠΕΚΑ, ΛΕΕΙ ΣΧΟΛΙΟ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ ΜΑΣ ΚΑΙ Ο …ΑΝΕΥΡΟΣ ΔΗΜΟΣ ΜΑΣ. Ο ΗΛΙΑΣ …ΥΠΕΡΘΕΜΑΤΙΖΕΙ.

Δεν ερήμωσε τις παραλίες μας η natura αλλά η “αδιαφορία” που δείχνει το ΥΠΕΚΑ… η υπουργική απόφαση με αριθμό 28353 αρ. φύλλου 180 που εξέδωσε το ΥΠΕΚΑ στις 24 Μαίου 2013 στο άρθρο 2 προβλέπει τα παρακάτω (αντιγράφω από το κείμενο της υπουργικής απόφασης) : της παραπάνω αναστολής εξαιρούνται: (α) η εγκατάσταση μικρών προσωρινών φορητών στοιχείων εξυπηρέτησης λουομένων – στο πλαίσιο της παραχώρησης αιγιαλού και παραλίας σύμφωνα με Ν. 2971/2001 (Α’ 285) σε θέσεις και με όρους λειτουργίας, που θα υποδειχθούν στην Υπουργική απόφαση παροχής σύμφωνης γνώμης που θα εκδοθεί μετά από εισήγηση του Τμήματος Διαχείρησης Φυσικού Περιβάλλοντος Σχεδιασμού του ΥΠΕΚΑ, βάσει του άρθρου 5 της υπ’ αρίθμ. Δ10Β1053970/1672ΕΞ/29-03-2013 κοινή υπουργική απόφαση (ΦΕΚ 801/Β’ 2013) …επειδή έχω διαβάσει πολλά άρθρα που αναφέρονται στην υπουργική απόφαση έχω παρατηρήσει πως όλα αναφέρουν το άρθρο 1 που περιγράφει τις απαγορεύσεις αλλά κανένα δεν αναφέρει το άρθρο 2 (σκόπιμα ?) και τις ευθύνες για τις καθυστερήσεις που έχει το ΥΠΕΚΑ, καθώς δικό του θέμα είναι το που και το πως θα λειτουργήσουν οι καντίνες και αυτό είναι υπεύθυνο για την μελέτη η οποία αδικαιολόγητα καθυστερεί καθώς θα μπορούσε να στηριχθεί στην από το 2002 ολοκληρωμένη μελέτη (ΕΙΔΙΚΗ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗ ΝΟΤΙΟΥ ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑΚΟΥ ΚΟΛΠΟΥ) που έχει πραγματοποιήσει ο ΟΙΚΟΣ – ΔΙΑΧΕΙΡΗΣΗ ΦΥΣΙΚΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ Ε.Π.Ε… .στους κυρίους του ΥΠΕΚΑ και σε κανέναν άλλο θα πρέπει να επιρριφθούν οι ευθύνες για την “ερημοποίηση” των παραλιών της Τριφυλίας και κάθε πίεση από τον Δήμο Τριφυλίας και τους πολίτες θα πρέπει να είναι προς αυτή την κατεύθυνση και όταν μιλάμε για πίεση δεν μιλάμε για χαλαρή όχληση με φιλικά ραβασάκια αλλά για δυναμικές παρεμβάσεις ακόμα και παράτυπη λειτουργία των καντινών τουλάχιστον στο κομμάτι εκτός πυρήνα της περιοχής natura (σαν πυρήνας ορίζεται η περιοχή από το Βουνάκι μέχρι την ΝέδΑ, Ζώνη 1) …βέβαια όλα αυτά προϋποθέτουν ένα Δήμο που θα έχει την δυναμική να απαιτήσει και να παρέμβει σε όσα τον αφορούν αλλά πιστεύω πως αυτό είναι πολύ μακριά από τις προθέσεις της άνευρης και αδιάφορης ηγεσίας του Δήμου Τριφυλίας…

Δημήτρης.

Θεωρώ ότι το θέμα στο “Θ” αναδεικνύει, ακριβώς, τις ευθύνες του ΥΠΕΚΑ για το γεγονός ότι χωρίς καντίνες, φέτος, ο κόσμος φεύγει και οι παραλίες ερημώνουν! Και αναδεικνύει τις ευθύνες επειδή, όπως άλλωστε το γράφω κιόλας “δεν έχει δοθεί άδεια για καντίνες, ομπρέλες και ξαπλώστρες, ακριβώς – προφανώς – επειδή κάποιοι φωστήρες του ΥΠΕΚΑ, με ακραίες, άκριτες και αδιάκριτες περιβαλλοντικές και οικολογικές ευαισθησίες, θεωρούν ότι επιβαρύνουν το περιβάλλον και προκαλούν οχλήσεις στο οικοσύστημα!”. Αυτό και τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο!
Στο διαδίκτυο και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης το θέμα έχει αναδειχθεί από κατοίκους και επισκέπτες της περιοχής με ποικίλα σχόλια. Γιατί δεν έχει τεθεί και συζητηθεί αυτό το θέμα στο Δημοτικό Συμβούλιο Τριφυλίας; Κανένας από τους θεσμικούς και συλλογικούς φορείς δεν ενδιαφέρεται; Κανέναν δε νοιάζει το γεγονός ότι ο κόσμος φεύγει από τις παραλίες και οι παραλίες ερημώνουν; Για την προστασία της περιοχής και την αποτροπή της «τσιμεντοποίησης», σύμβουλοι, σύλλογοι, φορείς, κάτοικοι φώναζαν! Για να πιέσουν το ΥΠΕΚΑ να δώσει άδεια για την απλή χρήση αιγιαλού, κανένας δε μιλάει! Γιατί;

Ηλίας Γιαννόπουλος.

Εγώ επιμένω, το NATURA 2000 φταίει για όλα. Αααα και οι γ…μενες ΜΚΟ.

ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΕ ΤΙΣ ΙΑΜΑΤΙΚΕΣ ΠΗΓΕΣ ΒΡΩΜΟΝΕΡΙΟΥ ΣΤΟΥΣ ΓΑΡΓΑΛΙΑΝΟΥΣ;

Ανεκμετάλλευτες οι ιαματικές πηγές Βρωμονερίου

Γράφτηκε από τον  

  • ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Ανεκμετάλλευτες οι ιαματικές πηγές ΒρωμονερίουΑνεκμετάλλευτος κι εγκαταλελειμμένος παραμένει εδώ και δεκαετίες ένας μοναδικός φυσικός πόρος για την Τριφυλία αλλά και ολόκληρη τη Μεσσηνία: οι ιαματικές πηγές του Βρωμονερίου στην περιοχή των Γαργαλιάνων.

Οι ευθύνες είναι διαχρονικές για τις δημοτικές αρχές μέχρι σήμερα, καθώς είναι ολοφάνερο ότι το θέμα δεν έχει αντιμετωπιστεί καθόλου όπως θα έπρεπε, με την ανάλογη προσοχή.

Οι συγκεκριμένες πηγές όχι μόνο δεν έχουν αξιοποιηθεί ούτε στο ελάχιστο, αλλά επιπλέον στα υπάρχοντα -πολυτελούς κατασκευής- κτήρια λουφάζουν σήμερα κουκουβάγιες κι αλεπούδες. Το σημαντικότερο όμως είναι ότι η περιοχή αντιμετωπίζει 3 σοβαρούς κινδύνους:  

1) Βασικότερος όλων είναι να χάσουν οι πηγές τον ιαματικό τους χαρακτήρα, αφού δεν έχει προστατευτεί η υδατολεκάνη.

2) Από εκεί και πέρα υπάρχει κίνδυνος να παρέλθει και η τελευταία προθεσμία -που με την παράταση η οποία έχει δοθεί λήγει στο τέλος του χρόνου- και να μην καταγραφούν στο Μητρώο Ιαματικών Πηγών.

3) Τέλος, υπάρχει πιθανότητα οι πηγές και οι εγκαταστάσεις να περάσουν στην ιδιοκτησία του Δήμου Πειραιά, ο οποίος, σύμφωνα με πληροφορίες, εμφανίζεται ως ιδιοκτήτης τους.

Ολα αυτά συμβαίνουν τη στιγμή που μια αξιοποίηση των πηγών εδώ και τόσα χρόνια θα μπορούσε να προσφέρει πάρα πολλά στην ευρύτερη περιοχή, σε επίπεδο οικονομικής και τουριστικής ανάπτυξης – όταν μάλιστα η αναζήτηση πόρων ήταν και παραμένει… ζητούμενο από κάθε δημοτική αρχή. Μάλιστα δεν θα πρέπει να ξεχνάμε τις εξαγγελίες περί αξιοποίησής τους, που είχαν ακουστεί και στην τελευταία προεκλογική περίοδο.

ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΚΑΙ ΚΑΤΟΧΥΡΩΣΗ

Οσον αφορά την προστασία των πηγών, εδώ και πολλά χρόνια δεν φαίνεται να έχει γίνει το παραμικρό. Ο ιαματικός τους χαρακτήρας όμως, χωρίς προστασία, δεν θα πρέπει να θεωρείται δεδομένος στο διηνεκές!

Το 2006 είχε γίνει μια έρευνα από το ΙΓΜΕ στην περιοχή, που υποδείκνυε κάποιες βασικές αρχές οι οποίες θα έπρεπε να ακολουθηθούν. Εκτοτε βέβαια δεν έγινε κάτι προς αυτή την κατεύθυνση. Το πρόβλημα των αντλήσεων που γίνονται στην ευρύτερη περιοχή υφίσταται ακόμα.

Εν τω μεταξύ, το 2006 με το νόμο 3498 καθοριζόταν η διαδικασία -η οποία έπρεπε να έχει ήδη ξεκινήσει- για την αναγνώριση υφιστάμενων ιαματικών πηγών και καταχώρισή τους στο μητρώο. Στην παράγραφο 1 του άρθρου 22 αναφέρεται: «Οσοι διοικούν ή διαχειρίζονται ή εκμεταλλεύονται ιαματικούς φυσικούς πόρους έχουν υποχρέωση εντός τριών ετών από την ισχύ του παρόντος νόμου να υποβάλουν αίτηση στον ΕΟΤ με όλα τα απαιτούμενα δικαιολογητικά, προκειμένου να εκδοθεί η απόφαση του υπουργού Τουριστικής Ανάπτυξης περί αναγνώρισης του ιαματικού φυσικού πόρου σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 5 του παρόντος νόμου».

Ωστόσο, αν και αυτό το διάστημα δεν έγινε τίποτα, με το νόμο 4049 του 2012, παράγραφος 1 του άρθρου 39, δίνεται νέα παράταση μέχρι το τέλος του 2012, ενώ αναφέρεται ότι οι  προθεσμίες μπορούν να παραταθούν μία φορά για άλλο ένα έτος, με απόφαση  του υπουργού Πολιτισμού και Τουρισμού. Αυτό έγινε στις 31 Δεκεμβρίου του 2012, με απόφαση της υπουργού Ολγας Κεφαλογιάννη.

Βαδίζουμε λοιπόν, όπως όλα δείχνουν, προς το τέλος και αυτής της παράτασης, οπότε από τον δήμο θα πρέπει επιτέλους να γίνουν οπωσδήποτε οι απαραίτητες ενέργειες και μελέτες, ώστε οι πηγές του Βρωμονερίου να αναγνωριστούν και να καταχωρηθούν στο Μητρώο Ιαματικών Πηγών.

Ο ενέργειες αυτές απαιτούν την κατάθεση ενός φακέλου με πλήρεις μελέτες, οι οποίες -όπως αναφέρεται σε σχετική απόφαση άλλου δήμου που προχώρησε ήδη σε αυτή την διαδικασία- είναι: υδρογεωλογική, γεωλογική, μικροβιολογική, ραδιολογική, φυσικοχημική.

ΤΟ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΚΟ

Από εκεί και πέρα, αν δεν γίνει κατοχύρωση από τον δήμο, εφόσον ο ΕΟΤ το κρίνει απαραίτητο μπορεί να προχωρήσει από μόνος τους στην αξιοποίηση των ιαματικών πηγών – και δεν είναι λίγες οι φωνές που ακούγονται από την περιοχή, ότι σε μια τέτοια εποχή που η αναζήτηση πόρων από την Πολιτεία είναι το ζητούμενο, είναι πιθανόν να προχωρήσει η παραχώρησή τους στο Ταμείο Αξιοποίησης της Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου (ΤΑΙΠΕΔ) οπότε η περιοχή θα χάσει τη διαχείριση ενός φυσικού της πόρου.

Ζήτημα όμως φαίνεται να υπάρχει και με το ιδιοκτησιακό καθεστώς των πηγών: Μπορεί ο ΕΟΤ με προεδρικό διάταγμα το 1991 να τις παραχώρησε στο Δήμο Γαργαλιάνων, όμως τη δεκαετία του 1990 στο ιδιοκτησιακό εμφανίζεται εμπλοκή του Δήμου Πειραιά, αφού η όλη κατάσταση με τις απαλλοτριώσεις στην περιοχή δεν είναι απολύτως ξεκάθαρη. Ολα αυτά φυσικά χρήζουν νομικής διερεύνησης από την πλευρά του Δήμου Τριφυλίας. Οι πληροφορίες μας λένε πάντως ότι η τοπογραφική του υπηρεσία του Δήμου Πειραιά βρέθηκε στην περιοχή και έκανε τοπογραφική αποτύπωση.

Αν λοιπόν ο Δήμος Τριφυλίας δεν θέλει να βρεθεί μπροστά σε δυσάρεστες εκπλήξεις και τετελεσμένα γεγονότα, χάνοντας μέσα από τα χέρια του έναν πολύτιμο φυσικό του πόρο, θα πρέπει κάποια στιγμή να κινητοποιηθεί.

Κ.ΜπΔιαβάστε το άρθρο στην ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ http://www.eleftheriaonline.gr/koinonia/perivallon-paideia-syllogoi/item/27189-iamatikes-piges-vromoneriou

Κλειστοί οι δήμοι για την κινητικότητα των δημοτικών υπαλλήλων. Στην Αθήνα δημοτικοί αστυνομικοί και υπάλληλοι της Καλαμάτας για διαμαρτυρία.

Στην Αθήνα οι δημοτικοί αστυνομικοί της Καλαμάτας για διαμαρτυρία (φωτογραφίες)

Νωρίς σήμερα το πρωί αναχώρησαν για την Αθήνα  με πούλμαν δημοτικοί αστυνόμοι της Καλαμάτας καθώς και δημοτικοί υπάλληλοι του Δήμου για να βρεθούν στην Πανελλήνια συγκέντρωση διαμαρτυρίας για την κινητικότητα των δημοτικών υπαλλήλων  στην πλατεία Καραισκάκη στις 12:30 το μεσημέρι , ενώ θα ακολουθήσει πορεία προς το Υπουργείο Διοικητικής Μεραρρύθμισης

φωτογραφίες: Στασινός Μουτσούλας



Κλειστοί οι δήμοι για την κινητικότητα των δημοτικών υπαλλήλων

Κλειστοί  οι δήμοι σήμερα, Δευτέρα, με εξαίρεση τις κοινωνικο – προνοιακές δομές, όπως αποφάσισε το ΔΣ της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδας (ΚΕΔΕ) που συνεδρίασε εκτάκτως για το θέμα της ένταξης των δημοτικών υπαλλήλων στο πρόγραμμα κινητικότητας.

Την πρόταση έκανε ο πρόεδρος της ΚΕΔΕ Κ.Ασκούνης και συνυπέγραψε ο επικεφαλής των δημάρχων της ΝΔ, δήμαρχος Λαρισαίων Κ.Τζανακούλης. Στη διάρκεια της συνεδρίασης σημειώθηκαν εντάσεις, ειδικά κατά την τοποθέτηση του δημάρχου Αθηναίων Γ.Καμίνη, ο οποίος εξερχόμενος από το κτίριο δέχθηκε επίθεση.

Κινητοποιήσεις έχουν αποφασίσει επίσης η ΠΟΕ-ΟΤΑ και η ΑΔΕΔΥ. Σύμφωνα με τις ανακοινώσεις, από κοινού δημόσιοι και δημοτικοί υπάλληλοι θα πραγματοποιήσουν στάση εργασίας από τις 12.00 έως το τέλος του ωραρίου και συγκέντρωση στην Πλατεία Καραϊσκάκη στις 12.30. Θα ακολουθήσει πορεία προς το Υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης.

Ο πρόεδρος της ΚΕΔΕ Κ.Ασκούνης επισήμανε ότι η κατάσταση θα επανεκτιμηθεί, μετά τη συνάντηση που θα έχει το μεσημέρι της Δευτέρας το ΔΣ της ΚΕΔΕ με τον υπουργό Εσωτερικών Γ.Μιχελάκη. Στη συνάντηση θα συμμετάσχει και ο υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης Κυρ.Μητσοτάκης.

Όπως είπε ο κ. Ασκούνης, η συμφωνία με την τρόικα προβλέπει έως το τέλος Ιουλίου, να μπουν σε κινητικότητα 2.400 υπάλληλοι από την Τοπική Αυτοδιοίκηση, 2.000 από το υπουργείο Παιδείας και 50 υπάλληλοι από το υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης. Στη συνέχεια, για το ερχόμενο δίμηνο, Αύγουστο – Σεπτέμβριο, η συμφωνία προβλέπει να μπουν σε κινητικότητα 3.500 δημοτικοί αστυνομικοί. 

Όπως είπε ο κ. Ασκούνης, συνολικά η Τοπική Αυτοδιοίκηση καλείται να επωμισθεί περισσότερο από το 50% της κινητικότητας. 

Πριν από τη σύσκεψη της ΚΕΔΕ, ο υπουργός Εσωτερικών Γ.Μιχελάκης είχε συνάντηση με δημάρχους που έχουν εκλεγεί με την υποστήριξη της ΝΔ. Η συνάντηση έγινε σε καλό κλίμα, μετά το τέλος της συνεδρίασης της Πολιτικής Επιτροπής της ΝΔ και συζητήθηκαν η συμφωνία με την τρόϊκα για την κινητικότητα και τα προβλήματα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

Εν τω μεταξύ, σκληρή κόντρα έχει ξεσπάσει μεταξύ της ΠΟΕ-ΟΤΑ και του Κυρ.Μητσοτάκη. Με ανακοίνωσή της η ΠΟΕ-ΟΤΑ κατηγορεί τον υπουργό Διοικητικής Μεταρρύθμισης ότι χρησιμοποιεί απαράδεκτες και απαξιωτικές εκφράσεις για τους δημοτικούς υπαλλήλους «ως άλλος Γκαουλάιτερ».
 
Στην ανακοίνωση αναφέρεται μεταξύ άλλων: «»Η εργασιακή αρτιότητά τους δεν είναι αποδεδειγμένα η απαιτούμενη», είπε και επιχείρησε κατά την προσφιλή τακτική της κυβέρνησης να διαχωρίσει εργασιακές ομάδες. […] Με αυτό τον τρόπο η κυβέρνηση και ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης θέλουν να διαιρέσουν τους εργαζομένους στο Δημόσιο για να μπορέσουν να επιτύχουν τις απολύσεις που η τρόικα απαιτεί και οι υποτακτικοί της στην Ελλάδα τρέχουν να εκτελέσουν […]. Δεν πρόκειται να το καταφέρουν. Οι εργαζόμενοι στην Τοπική Αυτοδιοίκηση μαζί με του υπόλοιπους Δημοσίους Υπαλλήλους θα παλέψουν να κρατήσουν τις θέσεις εργασίας τους.

»Γιατί με τα 800-900 ευρώ που λαμβάνουν ζουν με αξιοπρέπεια τις οικογένειες τους και πληρώνουν τους εξοντωτικούς φόρους και τα χαράτσια που τους έχουν επιβληθεί. Δεν λαμβάνουν 10.000 ευρώ το μήνα για να κάθονται στα πολυτελή γραφεία τους και να επιλέγουν ποιους θα απολύσουν σήμερα και ποιους αύριο. 

»Αλήθεια, ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης που με χαρά αποδέχθηκε την καρέκλα του Υπουργού Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης που ακριβώς έχει δουλέψει; Είναι ικανός να χαρακτηρίζει με θράσος τους εργαζομένους στην Τοπική Αυτοδιοίκηση ανάξιους και να λέει ότι εκτελούν πλημμελώς τα καθήκοντά τους; »

Πηγές της ηγεσίας του υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης διαψεύδουν ότι έχει γίνει τέτοιου είδους δήλωση από τον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

TIΣ …ΕΡΗΜΩΣΕ ΤΙΣ ΠΑΡΑΛΙΕΣ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΤΡΙΦΥΛΙΑ ΤΟ «NATURA 2000».

Χωρίς καντίνες, φεύγει ο κόσμος και ερημώνουν οι παραλίες… (φωτογραφίες)

 Με το θαλάσσιο μέτωπό της να βρέχεται από το Ιόνιο, η Τριφυλία, όπως έχει επισημανθεί πολλάκις στο «Θ»,
διαθέτει υπέροχες παραλίες, που κάθε καλοκαίρι κατακλύζονται από λουόμενους! Δαντελωτές παραλίες, χρυσαφένιες αμμουδιές για όμορφες στιγμές και «αποδράσεις» χαλάρωσης, ξεγνοιασιάς, παιχνιδιών στην άμμο και τη θάλασσα! Μικροί και μεγαλύτεροι έχουν το δικό τους σημείο αναφοράς. Από τις πλέον γνωστές και πολυσύχναστες μέχρι τις απόμερες και ήσυχες. Παραλίες που χαίρονται οι λουόμενοι, Έλληνες και ξένοι, μόνιμοι κάτοικοι ή επισκέπτες της περιοχής.
Φέτος, ωστόσο, υπάρχουν παραλίες που μαραζώνουν, χωρίς κόσμο, χωρίς καντίνες, χωρίς ομπρέλες και ξαπλώστρες. Όχι, δε «χάλασαν» οι παραλίες, ούτε η θάλασσα, ούτε και το φυσικό περιβάλλον! Η θάλασσα είναι πεντακάθαρη, τα νερά καταγάλανα και οι παραλίες μοναδικές. Μοναδικές αλλά και «ολομόναχες» είναι αυτό το καλοκαίρι – παρόλο που πλησιάζουμε στα μέσα Ιουλίου και κορυφώνεται η περίοδος των καλοκαιρινών διακοπών και η επισκεψιμότητα στην περιοχή – οι παραλίες στην Ελαία, τον Αγιαννάκη και το Βουνάκι της Δημοτικής Ενότητας Αυλώνος, καθώς και η παραλία του Καρτελά στην Κυπαρισσία.

Ο λόγος; Αν όχι ο μοναδικός, σίγουρα ο κυριότερος είναι ότι φέτος – και μέχρι στιγμής – το υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής (ΥΠΕΚΑ) δεν έχει δώσει άδεια στο Δήμο Τριφυλίας για την παραχώρηση της απλής χρήσης αιγιαλού από την Κυπαρισσία μέχρι την Ελαία, όπου είναι η περιοχή Natura 2000 «Θίνες Κυπαρισσίας». Δεν έχει δώσει άδεια και έγκριση το ΥΠΕΚΑ, δηλαδή, για καντίνες, ομπρέλες και ξαπλώστρες, όπως κάθε χρόνο μέχρι και πέρυσι έδινε!
Χωρίς καντίνες, χωρίς ομπρέλες, χωρίς ξαπλώστρες, πώς να πάει ο άλλος στην παραλία; Να μην μπορεί να πιει ούτε νερό;
Η παραλία της Ελαίας είναι γνωστή σε όλο τον κόσμο για το τροπικό περιβάλλον που θυμίζει, με το πευκοδάσος και την απέραντη αμμουδιά! Κάθε χρόνο λειτουργούσε καντίνα και αναπτύσσονταν ομπρέλες και ξαπλώστρες, ενώ αποτελούσε πόλο έλξης επισκεπτών από παντού! Τέτοια εποχή, στην παραλία της Ελαίας, δεν έπεφτε καρφίτσα! Προχθές το μεσημέρι, ήταν – δεν ήταν πέντε, έξι άτομα για μπάνιο! Η εικόνα της άδειας παραλίας μόνο θλίψη σκορπίζει.
Λίγο πιο δίπλα, νότια, είναι η παραλία του Αγιαννάκη. Χωρίς καντίνα, χωρίς ομπρέλες και χωρίς ξαπλώστρες φέτος, σε αντίθεση με όλες τις προηγούμενες χρονιές. Προχθές το μεσημέρι, μία οικογένεια ήταν στην παραλία για το μπάνιο της!

Στο Βουνάκι, ούτε ψυχή!
Στον Καρτελά Κυπαρισσίας, που όλα τα προηγούμενα χρόνια λειτουργούσε καντίνα και υπήρχαν ομπρέλες και ξαπλώστρες, η παραλία έσφυζε από ζωή και κόσμο, νεαρόκοσμο κυρίως, αλλά και μεγαλύτερους! Προχθές, μόνον ένας άνθρωπος ήταν εκεί και έκανε μπάνιο.
Ο Δήμος Τριφυλίας, όπως ρώτησα και με πληροφόρησαν, έχει αποστείλει εγγράφως σχετικό αίτημα στο ΥΠΕΚΑ (όπως έκανε κάθε χρόνο) εδώ και δύο μήνες – ενδεχομένως και με κάποια καθυστέρηση ίσως –, αλλά ακόμα δεν έχει απαντήσει! Δεν ξύπνησαν μια μέρα στο ΥΠΕΚΑ και αποφάσισαν να μη δώσουν άδεια για την απλή χρήση αιγιαλού στις συγκεκριμένες παραλίες!

Η παραλιακή περιοχή, από την Κυπαρισσία μέχρι την Ελαία, είναι Natura, προστατευόμενη περιοχή, για τη θαλάσσια χελώνα και τις αμμοθίνες. Στο πλαίσιο, λοιπόν, της προστασίας της περιοχής αυτής, που αποτελεί Τόπο Κοινοτικής Σημασίας και προστατεύεται από την Ε.Ε. με το δίκτυο Natura, μετά από αναφορές, καταγγελίες και την Αιτιολογημένη Γνώμη της Ε.Ε. για παραβάσεις Κοινοτικής Οδηγίας, δεν έχει δοθεί άδεια για καντίνες, ομπρέλες και ξαπλώστρες, ακριβώς – προφανώς – επειδή κάποιοι φωστήρες του ΥΠΕΚΑ, με ακραίες, άκριτες και αδιάκριτες περιβαλλοντικές και οικολογικές ευαισθησίες, θεωρούν ότι επιβαρύνουν το περιβάλλον και προκαλούν οχλήσεις στο οικοσύστημα!

Επίσης, είναι γνωστή και η αναστολή έκδοσης οικοδομικών αδειών και εκτέλεσης οικοδομικών εργασιών σε τμήμα της περιοχής Natura, από το Μπραζέρι του Καλού Νερού μέχρι την Ελαία, «μπλοκάροντας» με αυτό τον τρόπο επιχειρηματική δραστηριότητα ανέγερσης κατοικιών στη συγκεκριμένη περιοχή, που ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων, με το Δημοτικό Συμβούλιο Τριφυλίας, με 20 ψήφους, να αποφασίζει το μεσημέρι της Μεγάλης Πέμπτης ότι δε συνάδει με την προστασία του περιβάλλοντος και το πνεύμα της αειφόρου ανάπτυξης!

Η ανέγερση κατοικιών, με την έκδοση Υπουργικής Απόφασης αναστολής, «μπλοκαρίστηκε». Η προστασία του περιβάλλοντος, του οικοσυστήματος και της θαλάσσιας χελώνας δεν εξαντλείται, όμως, μόνο στο «μπλοκάρισμα» της ανέγερσης κατοικιών, αλλά περιλαμβάνει – και θα περιλαμβάνει – και άλλα μέτρα διατήρησης, προστασίας και διαχείρισης της περιοχής. Όπως φαίνεται, μέσα σε αυτά εντάσσεται το γεγονός ότι το ΥΠΕΚΑ δεν έχει δώσει άδεια για καντίνες, ομπρέλες και ξαπλώστρες στην περιοχή Natura! Σε αντίθεση με όσα διακήρυτταν και διαβεβαίωναν τόσο η γενική γραμματέας του ΥΠΕΚΑ (από τη ΔΗΜ.ΑΡ.), Μάρω Ευαγγελίδου, όσο και ο ίδιος ο αναπληρωτής υπουργός ΠΕΚΑ (της Ν.Δ.), Σταύρος Καλαφάτης, ότι για την προστασία της περιοχής Natura δε θα επιβληθούν καθολικές απαγορεύσεις και γενικευμένοι περιορισμοί!

Μπορεί, βέβαια, κάποιος να πει ότι, έτσι, χωρίς κόσμο και χωρίς «οχλήσεις», από τους ανθρώπους και τις ανθρώπινες δραστηριότητες, αναζωογονείται το περιβάλλον και ανασαίνουν οι συγκεκριμένες παραλίες, χωρίς να προκαλούνται προβλήματα και δίχως να εγκυμονούν κίνδυνοι για την ωοτοκία της θαλάσσιας χελώνας!

Είναι μία άποψη! Η εικόνα, πάντως, που παρουσιάζουν χωρίς καντίνες, ομπρέλες, ξαπλώστρες, χωρίς κόσμο, μόνες και έρημες, μάλλον δείχνει πως οι παραλίες στην Ελαία, τον Αγιαννάκη, το Βουνάκι και τον Καρτελά ερημώνουν και μαραζώνουν!
Στο διαδίκτυο και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης το θέμα έχει αναδειχθεί από κατοίκους και επισκέπτες της περιοχής με ποικίλα σχόλια. Γιατί δεν έχει τεθεί και συζητηθεί αυτό το θέμα στο Δημοτικό Συμβούλιο Τριφυλίας; Κανένας από τους θεσμικούς και συλλογικούς φορείς δεν ενδιαφέρεται; Κανέναν δε νοιάζει το γεγονός ότι ο κόσμος φεύγει από τις παραλίες και οι παραλίες ερημώνουν; Για την προστασία της περιοχής και την αποτροπή της «τσιμεντοποίησης», σύμβουλοι, σύλλογοι, φορείς, κάτοικοι φώναζαν! Για να πιέσουν το ΥΠΕΚΑ να δώσει άδεια για την απλή χρήση αιγιαλού, κανένας δε μιλάει! Γιατί;
 
Υ.Γ.: Μη σπεύσει κανείς να με ερμηνεύσει και «μπλέξει» το «όχι» του Δ.Σ. Τριφυλίας στην επιχειρηματική δραστηριότητα ανέγερσης κατοικιών με τις καντίνες. Η αναφορά έγινε για να αναδειχθεί πως για την πρώτη περίπτωση, στο πλαίσιο της προστασίας του περιβάλλοντος, υπήρξε αντίδραση, που έφερε αποτέλεσμα, ενώ για τις καντίνες, τις ομπρέλες και τις ξαπλώστρες, που φέτος δεν υπάρχουν και έφυγε ο κόσμος από τις παραλίες, δε μιλάει κανένας!

Του Ηλία Γιαννόπουλου

Ο Ἰωνάθαν Λίβινγκστον ο Γλάρος. Διαβάστε το.

Εικονογράφηση του καλλιτέχνη Vladislav Erko για το ομώνυμο βιβλίο του Ριτσαρντ Μπαχ

«Ηταν πρωὶ κι ὁ καινούργιος ἥλιος λαμπύριζε χρυσαφένιος πάνω στοὺς κυματισμοὺς μιᾶς ἤρεμης θάλασσας.

Ἕνα μίλι ἀπ᾿ τὴν ἀκτή, μιὰ ψαρόβαρκα ἔπαιζε μὲ τὸ νερό, καὶ τὸ σύνθημα νὰ μαζευτεῖ τὸ σμῆνος γιὰ πρόγευμα πέρασε σὰν ἀστραπὴ στὸν ἀέρα, καὶ τότε ἕνα σύννεφο ἀπὸ χίλιους γλάρους ᾖρθε νὰ παλέψει πονηρὰ γιὰ νὰ ἐξασφαλίσει κάποια κομμάτια τροφῆς. Ἄρχιζε μιὰ καινούργια μέρα γεμάτη δουλειά. Πολὺ πιὸ πέρα ὅμως, ὁλομόναχος, πετώντας μακριὰ ἀπ᾿ τὴ βάρκα καὶ τὴν ἀκτή, ὁ Ἰωνάθαν Λίβινγκστον Γλάρος συνέχιζε τὶς ἀσκήσεις του. Ἀπὸ ὕψος ἑκατὸ πόδια, ψηλὰ στὸν οὐρανό, χαμήλωσε τὰ παλαμωτά του πόδια, σήκωσε τὸ ράμφος του καὶ πάσχισε νὰ ἐπιβάλει στὰ φτερά του μιὰ ὀδυνηρή, δύσκολη, στριφτὴ καμπύλη. Μιὰ τέτοια καμπύλη τοῦ ἐπέτρεπε νὰ πετάξει μὲ μικρὴ ταχύτητα καὶ τώρα πετοῦσε ὅλο καὶ πιὸ ἀργὰ ὥσπου ὁ ἄνεμος ἔγινε ἕνα ψιθύρισμα στὸ πρόσωπό του, ὥσπου τὸ πέλαγο στάθηκε ἀκίνητο κάτω. Στένεψε τὰ μάτια του σὲ ἐντατικὴ αὐτοσυγκέντρωση, κράτησε τὴν ἀνάσα του, μὲ δύναμη θέλησε νὰ δώση… ἕνα… ἀκόμα… ἑκατοστό… κλίσης… στὴν καμπύλη. Ὕστερα τὰ φτερά του ζάρωσαν, ἔχασε τὸν ἔλεγχο κι᾿ ἔπεσε.

Οἱ γλάροι, ὅπως ξέρετε, δὲν χάνουν ποτὲ τὴ σταθερότητα, δὲν χάνουν ποτὲ τὸν ἔλεγχό τους. Νὰ χάσουν τὸν ἔλεγχο τῆς πτήσης τους εἶναι γι᾿ αὐτοὺς ντροπή, εἶναι ἐξευτελισμός.

Ὅμως ὁ Ἰωνάθαν Λίβινγκστον Γλάρος, ποὺ δίχως ντροπὴ ἅπλωσε ξανὰ τὶς φτεροῦγες του πετώντας στὴν ἴδια κείνη τρεμάμενη δύσκολη καμπύλη – ὅλο καὶ πιὸ ἀργά, πιὸ ἀργὰ καὶ πάλι χάνοντας τὸν ἔλεγχό του – δὲν ἦταν ἕνα κοινὸ πουλί.

Οἱ περισσότεροι γλάροι δὲ νοιάζονται νὰ μάθουν παρὰ μόνο τὰ πιὸ βασικὰ πράγματα γιὰ τὸ πέταγμα — πῶς νὰ πετοῦν ἀπ᾿ τὴν ἀκτή στὴν τροφή τους καὶ πίσω πάλι. Γιὰ τοὺς περισσότερους γλάρους σημασία δὲν £ἔχει τὸ πέταγμα, ἀλλὰ τὸ φαγητό. Γιὰ τοῦτον, ὅμως, τὸ γλάρο σημασία δὲν εἶχε τὸ φαγητό, ἀλλὰ τὸ πέταγμα. Πάνω ἀπὸ κάθε τι ἄλλο, ὁ Ἰωνάθαν Λίβινγκστον Γλάρος ἀγαποῦσε νὰ πετάει.

Ἕνας τέτοιος τρόπος σκέψης δὲν ἦταν, καθὼς ἀνακάλυψε, τὸ καλύτερο μέσο γιὰ νὰ γίνεις ἀγαπητὸς στ᾿ ἄλλα πουλιά. Ἀκόμα καὶ οἱ γονεῖς του ἔνιωθαν ἀπογοήτευση ὅταν ὁ Ἰωνάθαν περνοῦσε μέρες ὁλόκληρες μόνος, κάνοντας ἑκατοντάδες χαμηλὲς πτήσεις μὲ ἀκίνητα φτερά, κάνοντας δοκιμές.»

«Ο ΓΛΑΡΟΣ ΙΩΝΑΘΑΝ ΛΙΒΙΝΓΚΣΤΟΝ » διάβασέ το, στην Ελληνική και Αγγλική γλώσσα. ΕΔΩ