ΓΟΡΓΟΝΕΣ ΚΑΙ ΜΑΓΚΕΣ ΜΕ ΤΗΝ ΜΑΙΡΗ ΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΥ ΚΑΙ ΜΕ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ.

ΜΙΑ ΤΑΙΝΙΑ ΜΕ ΑΣΜΑΤΑ ΑΣΜΑΤΩΝ… Άνοιξε πέτρα, Θα πιω απόψε το φεγγάρι, Καμαρούλα μια σταλιά, Τόσα καλοκαίρια και άλλα…

Η Μαίρη Χρονοπούλου μετά από αρκετό καιρό αποφάσισε να βγει έξω και να πάει στο θέατρο.

Η ηθοποιός παρακολούθησε την παράσταση «Θα σε πάρουμε να φύγουμε» στο Badminton! Η Μαίρη Χρονοπούλου, όπως είναι γνωστό, είναι καθηλωμένη στο αναπηρικό καροτσάκι μετά από ατύχημα που είχε και αντιμετωπίζει κινητικά προβλήματα! Μπορεί να αντιμετώπισε αρκετές δυσκολίες το τελευταίο καιρό, όμως η ηθοποιός φαίνεται πώς είναι καλύτερα ψυχολογικά και αποφάσισε χθες βράδυ να βγει! Εκεί συνάντησε φίλες της, όπως την Μαίρη Λίντα και συνομίλησαν για λίγη ώρα.

(kopanakinews: Αλήθεια ξέρει ότι την λατρεύουμε;)

Πηγή: http://www.gossip-tv.gr/G-Specials/story/251330/i-mairi-hronopoyloy-se-anapiriko-karotsaki#ixzz2O8sYkghk

ΓΙΩΤΑ ΣΒΕΡΚΟΥΝΟΥ-ΤΣΑΟΥΣΗ: ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΗΣ ΓΙΩΡΓΙΑΣ ΝΑΟΥΜ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΥ-ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ

Η ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ ΜΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ Γ.Γ. ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΜΕΣΣΗΝΙΩΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ.

«Η Μαλλούσα» της ποίησης και της πεζογραφίας

Η Γεωργία Αγγελοπούλου – Παπαβασιλείου όπως παρουσιάστηκε από τη φιλόλογο – Γεν.Γραμματέα της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων, Γιώτα Σβερκούνου – Τσαούση, σε λογοτεχνικό απογευματινό, στις 6 Μαρτίου, στο χώρο της Ένωσης στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Καλαμάτας. Η εκδήλωση αυτή έγινε στο πλαίσιο παρουσίασης μελών της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.
Η Γεωργία Ναούμ Αγγελοπούλου – Παπαβασιλείου (Μαλλούσα), γεννήθηκε στο Κοπανάκι Μεσσηνίας και διαμένει στην Τρίπολη Αρκαδίας. Άρχισε πανεπιστημιακές σπουδές (Τμήμα Φιλολογίας) αλλά τις διέκοψε και εργάστηκε ως δημόσιος υπάλληλος. Απέκτησε οικογένεια, παιδιά και ασχολείται με τη λογοτεχνία, ενώ αγαπά ιδιαίτερα την ποίηση. Έλαβε μέρος σε λογοτεχνικούς διαγωνισμούς και κέρδισε διακρίσεις: Παμπελοποννησιακός Διαγωνισμός Ποίηση Δήμου Λαγκαδίων Γορτυνίας 1996, Πρώτη Πνευματική Ολυμπιάδα Δήμου Καλλιθέας 1996, Πρώτος Πανελλήνιος Αρκαδικός Λογοτεχνικός Διαγωνισμός 2000, Πέμπτος Πανελλήνιος Λογοτεχνικός Διαγωνισμός (ΑΛΒΕ-Ένωση Λογοτεχνών Βορείου Ελλάδος) 2006.
Επίσης βραβεύτηκε για την προσφορά της στα ελληνικά γράμματα από την Παναρκαδική Ομοσπονδία Ελλάδος (ΠΟΕ) και από την Εταιρεία Αρκαδικών Γραμμάτων και Τεχνών (ΕΑΓ) το 2008.
Γράφει και δημοσιεύει σε πολλά περιοδικά λόγου και τέχνης. Παρουσιάζει έργα ομότεχνων σε λογοτεχνικές εκδηλώσεις. Επιμελήθηκε και παρουσίασε στο Κρατικό Ραδιόφωνο Τρίπολης το έτος 1994 τη βιογραφία και τα έργα μεγάλων ποιητών μας «Ένα ποίημα, ένα τραγούδι».
Η ποιήτρια συγκαταλέγεται: στην Αρκαδική Ανθολογία της Ευγενίας Παπαντωνοπούλου (1995), στη Λογοτεχνία της Μεσσηνίας του Κώστα Σταμάτη (2000), στη Διαρκή Ιστορία Νεοελληνικής Λογοτεχνίας (ΔΙΝΛ) (2005) και στην Αθνολογία Ποίησης – Διηγήματος (Δ’ τόμος) «Πολιτιστική Συνεργασία» (2007).

Η Γεωργία Αγγελοπούλου έχει ασχοληθεί με όλα σχεδόν τα είδη του έντεχνου λόγου, δηλαδή την ποίηση, τον πεζό λόγο και το κριτικό δοκίμιο. Όμως πάνω απ’ όλα είναι κυρίως και κατά βάθος ποιήτρια. Το κυριότερο γνώρισμα της τέχνης της είναι, ότι όλα τα αργά της υπερχειλίζουν από ένα συναισθηματικό λυρισμό, από μια τρυφερή ευαισθησία και μια ερωτική πλησμονή. Στα Γράμματα εμφανίστηκε, εντελώς αθόρυβα και δειλά, με την πρώτη ποιητική της συλλογή «Αθόρυβες διαδρομές» (1992), δίνοντας αμέσως ενθαρρυντικά δείγματα της μετέπειτα πορείας της. Η συλλογή περιλάμβανε 46 συντομότατα, λιτά και σχεδόν επιγραμματικά λυρικά τραγούδια, γεμάτα αισθησιασμό και συναισθηματικές εκρήξεις. Και οι επόμενες συλλογές της κύριο θέμα έχουν του έρωτα με όλα τα συμπαρομαρτούντα του. Αυτές είναι: «Στο έβγα του ήλιου» (1994), «Λευκό βαμμένο κόκκινο» (1994), «Όλα φως και όλα φωτιά» (2002), οι οποίες κινούνται στο ίδιο «μήκος κύματος». Χωρίς να ξεφεύγει από τον παραπάνω κανόνα, αλλά εμπλουτισμένη με υπαρξιακές και μεταφυσικές αποχρώσεις, είναι και η εξηκοντάδα των ποιημάτων μιας ακόμα ποιητικής συλλογής της ποιήτριας, της συλλογής «Κι αν τη ζωή μας» (2005). Πρόκειται για την πυκνότερη και φιλοσοφικότερη ποιητική δημιουργία της [διερωτήσεις φιλοσοφικής υφής για το νόημα της ζωής, για την αξία της αγάπης, για τη σημασία των διαπροσωπικών σχέσεων κ.α.].
Σπουδαία είναι η συνεισφορά της και στο δοκιμιακό λόγο. Στον τομέα αυτό άκρως ενδιαφέροντα είναι δυο βιβλία της. Το ένα εκδόθηκε στην Τρίπολη του 2007 και έχει τον τίτλο «Σταθερές αναφορές». Στο βιβλίο αυτό περιέχονται 17 δοκίμια πάνω σε διάφορα αισθητικά, κοινωνικά και φιλοσοφικά προβλήματα του σύγχρονου κόσμου και όπως γράφει «αγαπώ τον άνθρωπο και θαυμάζω τη δημιουργία, πλάστης κι εγώ του αγνού και του ωραίου. Οι σταθερές αναφορές είναι αυτές που με γεννούν και με σκοτώνουν. Για να μη λιγοστέψει το γέλιο των μικρών παιδιών, να μη στραγγίξουν οι καρδιές των ανθρώπων.» Το βιβλίο «Τα Άγια τοις Αγίοις», που εκδόθηκε στην Αθήνα το 2007, επίσης, από τις εκδόσεις Ζαχαράκη, είναι ένα βιβλίο που το χαρακτηρίζει ο πλούτος των ιδεών, η οξεία κρίση και η βαθειά κατανόηση προσώπων και καταστάσεων. Εδώ η συγγραφέας με ποιητικό τρόπο και από τη δική της «οπτική γωνία», φιλοτεχνεί τα πορτρέτα έξι κορυφών της νεοελληνικής ποίησης, του Παλαμά, του Καβάφη, της Μυρτιώτισσας, του Καρυωτάκη, του Σεφέρη και της Μεσσήνιας ποιήτριας Μαρίας Πολυδούρη.
Η Γεωργία Αγγελοπούλου – Παπαβασιλείου έχει ήδη καταθέσει τα αποδεικτικά στοιχεία μιας ποιητικής προσωπικότητας, όπου με λυρική παρρησία και προπαντός ισορροπία ανάμεσα στη φορτισμένη από βιώματα ευαισθησία και ποιητική της λέξη μπόρεσε να αναδείξει τον κόσμο της και να ομιλήσει τη γλώσσα της ποίησης με τον αναγνώστη και όπως γράφει «αγαπώ την ποίηση και αυτούς που έχουν ανεμόδαρτη ψυχή. Τις άγρυπνες νύχτες στήνω χορό μαζί τους … Η ευτυχία μου ένας κόμπος δάκρυ!». Εκτός από το ποιητικό της έργο, όμως η Γεωργία Αγγελοπούλου – Παπαβασιλείου, έχει δώσει αξιόλογα δείγματα και στον πεζό λόγο με αρκετά πεζογραφήματά της όπως: «Η ποίηση και ο ποιητής» (2002), «Ποιητικά μοιρολόγια» (2002), «Πατέρα μου» (2002), «Κάποιες φορές η γυναίκα επαναστατεί» (2002), «Η αγάπη» (2002), «Η Αγάπη της Μαλλούσας» (2002), «Στο φευγιό κ’στ’ όνειρο» (2002), «Τ’ ακριβά του κόσμου» (2002), «Σαν νικηθεί η αγάπη» (2002), «Άγιο πάθος» (2002).
Το Μυθηστόρημά της «Μαλλούσα» είναι ένα υπέροχο αφήγημα. Ένα έργο που ξεχειλίζει από ερωτικό συναίσθημα έντονο και γνήσιο, με όλον εκείνο το «γλυκόπικρο» όπως θάλεγε και η αρχαία μας Σαπφώ, χαρακτήρα. Εκδόθηκε στην Αθήνα από τις εκδόσεις Ζαχαράκη (2007) και απλώνεται σε 319 ολόκληρες σελίδες!
Ένα βιβλίο γραμμένο από γυναίκα γι’ αυτό και οι εκφραστικοί του τρόποι θερμοί, άφοβοι, άφθονοι. Τα αισθήματά της πηγαία, ποτισμένα με μια γνήσια μελαγχολική διάθεση, που ως τόσο δεν είναι νοσηρή, και που διατηρούν μια βαθύτατη ευγένεια. Τα αισθήματα αυτά τα γνωστά, η ερωτική μελαγχολία, η νοσταλγία, η περιπάθεια, διατρέχουν απ’ άκρη σ’ άκρη το βιβλίο, το ενοποιούν, του δίνουν μιαν ολόκληρη προσωπικότητα, ένα χαρακτήρα και μια δική του ψυχική ατμόσφαιρα, γεμάτη παλμούς, συγκινήσεις και αισθηματική αγωνία.
Είναι διάσπαρτο από αυτοβιογραφικά στοιχεία της συγγραφέα. Είναι ολόκληρο ένας ύμνος στην αγάπη. Η βιογραφία μιας μεγάλης αγάπης ή ανατομία μιας ανεπανάληπτης διαπροσωπικής – ερωτικής σχέσης. «Αγάπη. Ιερή. Ευλογημένη. Μόσχος, λεβάντα και τριαντάφυλλο. Μέθη και γαλήνη. Τρέλα και φρονιμάδα. Μια λέξη δυνατή από τη γέννηση του ανθρώπου μέχρι το θάνατό του. Η μόνη αλήθεια που ανασαίνει ο κόσμος! Οι άνθρωποι θέλουν κίνητρα, αφετηρίες. Οι κοινωνίες άμιλλα. Ο κόσμος πρόοδο, δημιουργία, πολιτισμό. Μα όλα αυτά θέλουν συναισθηματική κάλυψη. Θέλουν αγάπη. Μόνο όσοι την ένιωσαν, έγιναν άνθρωποι, μεσ’ από έναν άλλον άνθρωπο».
Η βιοσοφία της Γ. Αγγελοπούλου δεν περικλείει την τραγική ουσία της ζωής σ’ ό,τι τραγικότερο έχει και καταντά ένα απλό «petit fatalisme», κατά την έκφραση του Νίτσε. Αυτή την τραγική ουσία της ζωής που βρίσκεται στην ασχήμια, στη φθορά σώματος και ψυχής, στην αντινομία σκέψης και πράξης, στην αντινομία σκέψης και αίσθησης, στο εφήμερο της ζωής, στο αίσθημα ότι δεν έχουμε μια στιγμή πραγματικής λευτεριάς, ότι δεν μπορούμε να βγούμε από τον εαυτό μας, ότι μες το εγώ μας, σ’ όλη μας τη ζωή, θα πνιγόμαστε σαν μέσα στους τέσσερις τοίχους της πιο ασφυκτικής φυλακής. Στη γνώση ότι μέτριοι, μικροί, καρφωμένοι στο ίδιο πάντα κομμάτι της γης, θα ζήσουμε αυτό το ανεκδιήγητο θαύμα που δεν το ζει κανείς δυο φορές, δίχως ανάταση και έξαρση, δίχως ούτε στιγμή να πιστέψουμε καν ότι μπορεί να υπάρξει για μας κάτι απροσδόκητο, ένα σκίρτημα της ψυχής που δεν το δοκιμάσαμε, μια μαγική ολοκαίνουργια όψη του κόσμου.
Η ευαισθησία της βαθαίνει και μετουσιώνει τα δεδομένα των αισθητηρίων και μεταβάλλει την απλή εντύπωση σε περιπέτεια του εγώ. Τα πράγματα ιδωμένα με μιαν όραση άμεση και νηφάλια, μένουν γυμνά, απομονωμένα και απαράβλητα στην ακρίβειά τους. Η διαφάνεια των περιγραφικών σημείων οφείλεται στο ξεκαθάρισμα των παραστάσεων από τα θαμπά και ροώδη εκείνα στοιχεία που επισωρεύει η συνείδηση, και στην ομαλή και ζυγισμένη διάταξή τους που ικανοποιεί και αναπαύει το λογικό. «Μέθυσε η λογική γράφει, μιλούσε το σώμα, καιγόταν η καρδιά. Παραδοθήκαμε στην οδύνη της ηδονής του άγνωρου έρωτα με πλήρη ανταπόκριση. Παραισθήσεις, πληρότητας, έκσταση. Γρήγορα εξαϋλωθήκαμε. Το εγώ έγινε εμείς και οι δυο γίναμε ένα. Αδιαίρετο όλο… Απόκοσμο! Ήμουν προσευχή κι ήσουν εικόνα!»
Είναι εραστής της ζωής. Η ζωή είναι γένους θηλυκού και όταν μια γυναίκα τολμά και ρίχνεται λαίμαργα και αχόρταγα στη ζωή, όπως ρίχνονται όλοι οι μεγάλοι ασυλλόγιστοι, όταν τη γεύεται και τη στραγγίζει όλη, τότε αποκτά νόημα και έχει βρει το «ολάκερο» «Σταθμό, δεν έχει η ζωή», αναφέρει «Αυτή είναι η αξία τη. Αυτή και η γοητεία της. Να ψάχνεις εκείνο το …ολάκερο». «Οι στιγμές που ζούσα έβλεπα να ‘ναι πιο μεγάλες από τη ζωή μου. Ζούσα το απόλυτο. Αυτό που ζουν κι αντέχουν μόνο οι παθιασμένοι άνθρωποι. Σκεφτόμουν …οι ευγενείς άνθρωποι! Έτσι εγώ τους θεωρώ. Έχουν μεγαλείο στην ψυχή. Μπορούν και δίνονται. Το απόλυτο δόσιμο είναι εξουθενωτικό και λυτρωτικό μαζί. Δεν έχει νοσηρότητα. Αντέχεις κι επιβιώνεις από την αρρώστια διότι εκφράζεται και τρέφεται η υγεία της ψυχής. Είναι εκρηκτικό κι επικίνδυνο, μα είναι εξαιρετικά γενναίο. Σε κρατεί ζωντανό στη μοναξιά σου και μένει άγιο. Δεν τελειώνει μέσα σου ποτέ. Ο απόηχος είναι η ασφαλέστερη απόδειξη ότι ζεις, αδύναμος, ίσως, αλλά υγιής. Μένεις Άνθρωπος. Δικαιώνεσαι στα γηρατειά».
Η Γ. Αγγελοπούλου φιλοσοφεί, υποδηλώνει με τη σκέψη της μια στάση απέναντι στη ζωή που είναι δράση. Η ζωή δεν διατηρείται παρά δρώσα, λειτουργούσα.
Η ανάγκη της δράσης, μιας δράσης υποδειγμένης από τη σκέψη, απελευθερωτικής του ανθρώπου είναι η μεγάλη ανάγκη του ανθρώπου. Στοχαστική με φιλοσοφική διάθεση. Αυτό πάντως που αξίζει να επισημανθεί είναι ότι ακόμα και στους στοχαστικούς διαλογισμούς της, η ποιήτρια δεν χάνει τη λυρική τρυφερότητα και τη συναισθηματική εγρήγορσή της. «Οι μόνες αληθινές επαναστάσεις είναι και θα είναι εκείνες οι οποίες ξεκίνησαν και φτερώθηκαν μεσ’ από την αγάπη. Αναίμακτες ή όχι, βέβαια μετράει, αλλά είναι κάτι πολύ δυνατό για τον άνθρωπο. Είναι μια στράτευση σ’ έναν αγώνα χωρίς νικητές και νικημένους. Μαχαίρι …κρατούν όλοι και οι αναμνήσεις είναι τα φονικά σημάδια ενός γλυκού μαρτυρίου. Είναι στοιχεία που επιβεβαιώνουν μια πραγματικότητα» και «ό,τι τιμιότερο, ό,τι αληθινότερο, ή όποια πλάνη ζούμε, τη χρωστάμε στον ονειρόκοσμο. Ύστερα κάνουμε τα πιο σταθερά βήματα, για την ολοκλήρωσή μας. Κανένας μα κανένας άνθρωπος δεν περιφρονεί τον ταπεινό εαυτό του, τις αδυναμίες του, αιτιατές ή αναίτιες. Κι αν κάποτε κααταφέρει να κρύβει το βαθύτερο εγώ του ψεύδεται. Δεν μπορεί να δαμάσει τις αταξίες του. Τις επιθυμεί κρυφά, βασανιστικά κι εύχεται να τολμήσει να τις χαρεί. Αυτές που κρύβουν, αυτές επιθυμούμε. Αυτές μας αγγίζουν, αυτές μας εξαγνίζουν».
Είναι λίγες τέτοιες υπέροχες προσμείξεις που πηγαίος και αγνός λυρισμός, λυρισμός του «εγώ» και του «εμείς» ανταμώνονται σε τέχνη.
Μετά τη Μαλλούσα εξέδωσε τελευταία μια πραγματεία με τον τίτλο «Έρωτας – Αγάπη – Ζωή» η οποία αποσπασματικά και επιλεκτικά είναι η ερωτική ανθολογία της και όπως γράφει: «Και στη ματιά η φωτιά/ και το τραγούδι τ’ αηδονιού/ στα χείλη.» Κυκλοφόρησε τελευταία ακόμα ένα θεατρικό της έργο με τίτλο «Σε ικετεύω Ύψιστε», σε δική της διασκευή από το θεατρικό «Το κριτήριο» του μεγάλου Μεσσήνιου συγγραφέα Πολύβιου Δημητρακόπουλου (Πο/Αρκάς)».
Η γλώσσα της Δημιουργού Δημοτική στρωτή και πολύ εκφραστική, ο λογος ξεδιπλώνεται με φυσικότητα, πηγαίος, αβίαστος αλλά και γνωμολογικός. Λόγος ζεστός που σαγηνεύει τον αναγνώστη. Ουσιαστικός, που ξέρει να μην υποκρίνεται και να μη συνθηκολογεί με την προχειρότητα. Οι στίχοι της αληθινοί, εκφράζονται με αξιοπρέπεια και με αίσθημα που πηγάζει από την ανάγκη της ψυχής. Τα ποιήματά της είναι τεχνικά ολοκληρωμένα. Ο λογισμός κατευθύνει τα αισθήματα και δίνει λελογισμένη ουσία στον ποιητικό λόγο. Παρατηρούμε προβληματισμό πολύ ανθρώπινο, με νύξεις ηθικής δεοντολογίας. Οι δε ανθρωπιστικές αξίες παρελαύνουν σε πολλά ποιήματα της. Γενικώς, ο στίχος της απλός, βαθυστόχαστος και οικουμενικός μέσα από την προσωπική έκφραση της ποιήτριας.
Η συγγραφέας Γεωργία Αγγελοπούλου – Παπαβασιλείου είναι άλλη μια ενδιαφέρουσα λογοτεχνική μορφή του τόπου μας, είναι η ποιήτρια από το Μεσσηνιακό Κοπανάκι, ένας άνθρωπος που υπηρετεί την τέχνη του λόγου, έχοντας ένα λόγο ευθύ, απλό και μεστό, φορτισμένο με την ορμή του πάθους. Είναι αυτή που μιλάει το ίδιο καυτά στην ποίηση, στο μυθιστόρημα και για τα πρόσωπα των δοκιμίων της, διαθέτοντας ένα δικό της προσωπικό ύφος, για να εκφέρει τις σκέψεις και τα συναισθήματα και που στοχεύει κατευθείαν στο συναίσθημα του αναγνώστη. Είναι η ποιήτρια που ξέρει ν’ αρμονίζει με λιτούς και απέριττους στίχους το ποιητικό με το ανθρώπινο.

ΔΥΟ ΑΥΣΤΗΡΩΣ …ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ.

ΣΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΒΙΝΤΕΑΚΙ,  ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΜΠΑΡΜΠΑ ΓΙΑΝΝΗΣ Ο ΣΒΑΡΝΟΓΙΑΝΝΗΣ
ΑΠΟ ΤΟ ΟΡΕΙΝΟ ΔΑΣΚΙΟ ΗΜΑΘΙΑΣ.
Ο ΙΔΙΟΣ ΕΠΑΙΖΕ ΚΑΙ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗ ΓΚΑΙΝΤΑ.
ΠΕΘΑΝΕ ΤΗΝ ΑΝΟΙΞΗ ΤΟΥ 2010
ΕΧΟΥΝ ΜΕΓΑΛΩΣΕΙ ΓΕΝΙΕΣ ΚΑΙ ΓΕΝΙΕΣ ΜΑΖΙ ΤΟΥ.
ΘΑ ΖΕΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΦΗΣΕ
ΑΘΑΝΑΤΟΣ.

ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΒΙΝΤΕΑΚΙ ΔΕΝ ΒΡΗΚΑ ΠΟΙΟΣ ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΑ. ΜΗΠΩΣ ΞΕΡΕΙΣ ΕΣΥ;

ΔΥΟ …ΕΛΛΗΝΑΚΙΑ ΑΓΝΟΟΥΝΤΑΙ ΛΟΓΩ …ΤΗΣ ΜΗΔΕΝΙΚΗΣ ΑΝΟΧΗΣ. ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ ΟΤΙ ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΠΑΙΔΙΑ.

PostHeaderIcon «Οι έξι νεκροί μετανάστες στα παράλια της Λέσβου δεν αποτελούν καν είδηση»

March 20th, 2013 | Author: Κίνηση «Απελάστε το Ρατσισμό»

6Δυο παιδιά που αγνοούνται ακόμα μετά από ναυάγιο της βάρκας που τα μετέφερε μαζί με άλλους μετανάστες στη Λέσβο από τα τουρκικά παράλια, είχαν γεννηθεί στην Ελλάδα αλλά δεν απέκτησαν ποτέ ιθαγένεια ή άλλα έγραφα, όπως πληροφορεί ανακοίνωση της Αντιρατσιστικής Πρωτοβουλίας Θεσσαλονίκης. Εφυγαν μαζί με τις οικογένειές τους και τώρα, στο ταξίδι της επιστροφής, πέσαν θύματα της πολιτικής του θανάτου, εγχώριας και ευρωπαϊκής

Ανακοίνωση της Αντιρατσιστικής Πρωτοβουλίας Θεσσαλονίκης που τιτλοφορείται «Ενάντια στην πολιτική του θανάτου» αναφέρει σχετικά:
«Πράγματι λοιπόν, η κυβέρνηση του κ. Σαμαρά, του κ. Δένδια και του σ. Κουβέλη, έχει κάθε λόγο να πανηγυρίζει: χάρη στην πετυχημένη πολιτική μηδενικής ανοχής στην «ανομία» και αποτροπής της μετανάστευσης, αλλά τρία πτώματα μεταναστών ξεβράστηκαν στη θάλασσα της Μυτιλήνης χθες το βράδυ. Έτσι εμπεδώνεται επιτέλους το αίσθημα ασφαλείας των πολιτών».

«Οι τρεις συνάνθρωποι μας που χάσανε τη ζωή τους προσπαθήσανε με μια μικρή ομάδα Σύριων προσφύγων να περάσουν από τη Δεκέλεια στη Μυτιλήνη. Εννιά από αυτούς δεν τα καταφέρανε και αγνοούνται, ενώ άλλοι τρεις, μια μητέρα και δύο μικρά παιδιά, έχουν ήδη βρεθεί πνιγμένοι τις προηγούμενες ημέρες.Η τραγωδία αυτή δεν είναι βέβαια αρκετή για να συγκινήσει πια όχι μόνο τους κυβερνητικούς εταίρους, ώστε να προβούν έστω σε μια υποκριτική απολογία για τη δολοφονική τους πολιτική, αλλά ούτε καν τα Μέσα της χώρας, που το θάνατο έξι ανθρώπων δεν το θεωρούν καν σημαντική είδηση.

Ο λόγος είναι ίσως ότι γεγονότα σαν αυτό αποκαλύπτουν τις συνέπειες της εθνικής και ευρωπαϊκής μεταναστευτικής πολιτικής, μιας πολιτικής που παρά τις φραστικές διαφοροποιήσεις, φαίνεται να συνενώνει όλο το φάσμα από την τρικομματική κυβέρνηση ως τη Χρυσή Αυγή.

 

Όπως μαθαίνουμε λοιπόν, από αντιρατσιστές πολίτες της Μυτιλήνης, δυο από τα αγνοούμενα παιδιά είχαν γεννηθεί στην Ελλάδα, αλλά ποτέ δεν κατάφεραν να αποκτήσουν ιθαγένεια ή έστω νόμιμα έγγραφα. Κάποια στιγμή έφυγαν από τη χώρα με την οικογένειά τους λόγω κρίσης. Όταν θέλησαν όμως να επιστρέψουν στον τόπο που γεννήθηκαν,  το ελληνικό κράτος τους αντιμετώπισε ως «λαθραίους», με τα γνωστά, τραγικά αποτελέσματα. Ο πατέρας άλλου αγνοούμενου 14χρονου παιδιού επίσης, εργάζεται νόμιμα στην Ελλάδα για 15 χρόνια, αλλά οι ελληνικές αρχές αρνήθηκαν τη χορήγηση βίζας για το παιδί του.

Είναι φανερό λοιπόν που θα οδηγήσουν οι νέες, «αυστηρότερες» ρυθμίσεις που ετοιμάζει η κυβέρνηση για την ιθαγένεια των παιδιών των μεταναστών: σε ακόμα περισσότερη αδικία, βαρβαρότητα και θάνατο. Είναι ακόμα πιο φανερό ότι θα μας βρει ξανά απέναντί της, να παλεύουμε για δικαιοσύνη, ισότητα και αλληλεγγύη, για το μόνο δρόμο δηλαδή που μπορεί να βγάλει, ντόπιους και μετανάστες, έξω από το ζόφο της κρίσης, της φτώχειας και του θανάτου.

Ιθαγένεια για όλα τα παιδιά που γεννήθηκαν ή μεγάλωσαν στην Ελλάδα, νομιμοποίηση σε όλους τους μετανάστες που ζουν κι εργάζονται εδώ, ανοιχτά σύνορα για τους πρόσφυγες που θέλουν να μπουν, αλλά και βγουν από την Ελλάδα.

Αντιρατσιστική Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης»

Πηγη:left.gr

ΣΗΜΕΡΑ ΤΕΤΑΡΤΗ 20 ΜΑΡΤΙΟΥ ( ΣΤΙΣ 6 ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ) ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΣΤΗΝ ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑ.

Τριφυλία: Οργανώνουν κινητοποιήσεις οι εκπαιδευτικοί!

Written By Filiatra-NET 

Κινητοποιήσεις Οργανώνουν και οι Εκπαιδευτικοί της Τριφυλίας συμμετέχοντας σε ένα 10ημεροΔράσεων, με αφορμή την μνημονιακή πολιτική στην εκπαίδευση.

Τα προβλήματα που απασχολούν την εκπαιδευτική κοινότητα είναι πολλά και γ΄αυτά μίλησαν σε κοινή συνέντευξη τύπου ο Πρόεδρος της ΕΛΜΕ Β΄Μεσσηνίας Παντελής Μπαζάνος, ο Γενικός Γραμματέας της ΕΛΜΕ Β΄ Μεσσηνίας Δημήτρης Στυλιανός, αλλά και η Αντιπρόεδρος Συλλόγου Εκπαιδευτικών Α/θμιας Εκπαίδευσης Τριφυλίας, Δέσποινα Στυλιανού.

Οι αντιδράσεις τους, όπως μας είπαν, επικεντρώνονται στις μειωμένες δαπάνες για την παιδεία, τις περικοπές μισθών, συντάξεων και εφάπαξ, ενώ στους νέους εκπαιδευτικούς οι μειώσεις έφτασαν ακόμη και το 45% και του εφάπαξ στο 38%.

Ένα άλλο σοβαρό πρόβλημα είναι η μείωση των εκπαιδευτικών και των αναπληρωτών, με έντονα τα προβλήματα στην λειτουργία των σχολείων και παράλληλα την αύξηση των διδακτικών ωρών.

Έτσι έχει προγραμματιστεί για την Τρίτη 19 Μαρτίου στις 18:00 στο Φουρναράκειο Πνευματικό Κέντρο συνάντηση των εκπαιδευτικών, ενώ το απόγευμα της Τετάρτης 20 Μαρτίου θα πραγματοποιηθεί Συλλαλητήριο στην Κυπαρισσία.

ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΤΟ …»ΠΑΡΤΙ» ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ ΠΡΟΒΟΛΗ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ.

Ο Πατσαρίνος για «το «πάρτι» που ξεκίνησε για την τουριστική προβολή»

Ο Πατσαρίνος για "το «πάρτι» που ξεκίνησε για την τουριστική προβολή"

Ερώτηση «για το «πάρτι» που ξεκίνησε για την τουριστική προβολή» της Περιφέρειας Πελοποννήσου κατέθεσε ο επικεφαλής της «Αγωνιστικής Συνεργασίας Πελοποννήσου» Νίκος Πατσαρίνος, η οποία έχει ως εξής:

 

«Υπάρχουν αρκετά στοιχεία και γεγονότα για τη διαχείριση της τουριστικής προβολής στην περιφέρειά μας, που γεννούν αρκετά ερωτηματικά:

– Υποτίθεται ότι ξεκινήσαμε να συζητάμε στην 3η τακτική φετινή συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου για τον στρατηγικό σχεδιασμό για την τουριστική ανάπτυξη. Η συζήτηση όμως εξελίχθηκε – περιορίστηκε τελικά με ευθύνη της διοίκησης, σε απόφαση για την τουριστική προβολή.

– Στην ίδια συνεδρίαση αποφασίστηκε να ενταχθεί για φέτος νέο έργο «δράσεις για την προβολή και προώθηση της Περιφέρειας Πελοποννήσου», με ποσό 800.000 € από Κεντρικούς Αυτοτελείς Πόρους (ΚΑΠ).

– Στην επόμενη συνεδρίαση εγκρίθηκε η σύναψη προγραμματικής σύμβασης της Περιφέρειας Πελοποννήσου με την ανώνυμη αναπτυξιακή εταιρεία Πελοπόννησος ΑΕ με θέμα «Σχεδιασμός και υλοποίηση «δέσμης» στοχευμένων ενεργειών προβολής και προώθησης του τουριστικού προϊόντος της Περιφέρειας Πελοποννήσου». Αφορούσε τη διαχείριση των 300.000 € (από τα προηγούμενα) για το επόμενο 6μηνο (περίπου 2.000 €/μέρα) χωρίς τη συμμετοχή των μειοψηφιών και το πιο βασικό χωρίς καμία δέσμευση για συγκεκριμένες δράσεις και στόχους. Παρά τις αντιρρήσεις μας παρέμεινε και αποφασίστηκε να γίνει μια αόριστη διαχείριση των πόρων με ασαφή ποιοτικά και ποσοτικά κριτήρια.

– Σε ερώτησή μας στην τελευταία συνεδρίαση για προσδιορισμό για φέτος του συνολικού ποσού που προβλέπεται για την προβολή του τουρισμού μας απάντησε η κα. Νικολάκου ότι «αυτά θα τα βρείτε στον προϋπολογισμό». Ψάξαμε λοιπόν και βρήκαμε ότι εκτός από τις 800.000 € υπάρχουν άλλα 553.000 € για διάφορα θέματα προβολής στις 5 περιφερειακές ενότητες.

Ξεκινήσατε τις εξορμήσεις στη βόρεια Ευρώπη, αλλά φροντίσατε γρήγορα να δυσφημιστούμε πανελλαδικά.

– Ανταποκριτές αθηναϊκών εφημερίδων πληροφορήθηκαν για την εκδήλωση εκ των υστέρων και Μεσσήνιος που κατοικεί στο Όσλο διαμαρτυρήθηκε επώνυμα για την πρόσκλησή του στην εκδήλωση για την τουριστική προβολή που διενεργήσατε εκεί, μόλις μια μέρα πριν!

– Στο Ελσίνκι παρά τις δηλώσεις σας για αυτά που κάνατε, γίνατε επανειλημμένα το επίκεντρο αρνητικών σχολίων σε εφημερίδες πανελλαδικής και τοπικής εμβέλειας. Μεταξύ των άλλων ενημερωθήκαμε ότι στην προβολή των τοπικών μας προϊόντων συμπεριλήφθηκαν και σερβιρίστηκαν κρασιά Αργεντινής.

Με όλα αυτά, με μειωμένες αρκετά για φέτος τις πιστώσεις στις Περιφέρειες, με εμπόδια για την εκταμίευση των ποσών που δικαιούμαστε (βλ. οξυμμένα προβλήματα με μεταφορές μαθητών, με καύσιμα σε αυτοκίνητα της Περιφέρειας κ.λπ.) θεωρούμε ιδιαίτερα για αυτή την περίοδο πολύ σημαντικό ζήτημα την αποτελεσματική διοχέτευση των πιστώσεων σε διάφορες δράσεις.

Ιδιαίτερα για τον τουρισμό, που τα αποτελέσματα κρίνονται στην πάροδο του χρόνου και επειδή δεν έχετε πουθενά δεσμευτεί για τον τρόπο διαχείρισης των διατιθέμενων ποσών, οφείλουμε να ρωτήσουμε:

1. Πόσα ταξίδια έχετε κάνει μέχρι τώρα και πόσα και πού προβλέπετε να κάνετε το επόμενο διάστημα;

2. Ποιοι οργανώνουν αυτά τα ταξίδια, ποιοι συμμετέχουν και ποια η ανταπόκριση στις χώρες που επισκεφτήκατε; Η κα Νικολάκου έχει φροντίσει μέσα από τις κάμερες να μας θυμίζει την παρουσία της σε κάθε αεροπλάνο που προσγειώνεται.

3. Υπάρχουν μέχρι τώρα κάποια συμπεράσματα και ποια είναι αυτά;

4. Μετά τον διάλογο και την κριτική που σας έγινε στο Περιφερειακό Συμβούλιο, σκέφτεστε να αναδείξετε τον εναλλακτικό τουρισμό της περιοχής μας και αν ναι, με τι τρόπους και μέτρα θα το κάνετε αυτό;

5. Συμμετέχουν ή συνεργάζεστε με αρμόδιους φορείς του τουρισμού της περιοχής μας για αυτή την προβολή που ξεκινήσατε;

6. Θα δεσμευτείτε με συγκεκριμένους στόχους, δράσεις και μέτρα που θα συνοδεύονται με κοστολόγηση για να μπορούμε και εμείς να παρακολουθούμε την πορεία της τουριστικής προβολής, όπως την έχετε επιλέξει ή θα συνεχίσετε αυτό το αδιαφανές «πάρτι» με τα αμφιβόλου αποτελέσματα ταξίδια;

7. Ποια απάντηση έχετε να δώσετε στους πολίτες και στις επιχειρήσεις της Πελοποννήσου, όταν στο Ελσίνκι αντί για προβολή της Πελοποννήσου υπήρξε παρωδία προβολής, όπως τονίζει ο ανταποκριτής της «Εφημερίδας των Συντακτών», με κακοφτιαγμένες εικόνες και κρασιά Αργεντινής;».

 

19/3/2013

Για την

«Αγωνιστική Συνεργασία Πελοποννήσου»

Ο Περιφερειακός Σύμβουλος

ΝΙΚΟΣ ΠΑΤΣΑΡΙΝΟΣ