YΠΕΡΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ. Η …ΣΦΑΓΗ ΤΩΝ ΠΤΗΝΩΝ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ.

L__Obesite_by_Fulci

Γροθιά στο στομάχι αποτελεί η ταινία-ντοκιμαντέρ Samsara του Ron Fricke. Στο δεύτερο μισό της ταινίας, παρουσιάζει εικόνες από εκτροφεία κοτόπουλων και σφαγεία αγελάδων και χοίρων της Ασίας. Ακόμη και η κινηματογραφική εκδοχή του “Fast Food Nation” δεν έχει παρουσιάσει τόσο ενοχλητικές εικόνες όπως αυτές.

ΤΙ ΘΑ ΛΕΝΕ ΣΤΑ …ΣΧΟΛΕΙΑ ΤΟΥΣ, ΟΙ ΧΡΥΣΑΥΓΙΤΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΣΤΟΜΟ; ΤΙ ΘΑ ΠΟΥΝ ΓΙΑ ΤΑ 82 ΑΓΑΛΜΑΤΑ ΣΤΟ ΛΙΝΤΙΣΤΕ;

«… ΑΥΤΕΣ ΟΙ ΥΑΙΝΕΣ ΠΟΥ ΓΡΥΛΙΖΟΥΝ ΓΙΑ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΚΑΙ ΓΙΑ ΘΡΗΣΚΕΙΑ… »

Του Ν. ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ*

«Μαθήματα» ναζισμού και φασιστικής προπαγάνδας περί πολιτισμού, ιστορίας και θρησκείας, σε 6χρονα και 10χρονα παιδιά από την Χρυσή Αυγή.
Αλλά η σχέση του ναζισμού με τα παιδιά και τη νεολαία είναι καταγεγραμμένη στις λίστες των εκατομμυρίων νεκρών παιδιών και νεολαίων του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.
Η σχέση του ναζισμού με τα παιδιά της Ελλάδας είναι καταγεγραμμένη στοΔίστομο. Ηταν σε εκείνο το ελληνικό ολοκαύτωμα που προκάλεσαν οι χιτλερικές ορδές για το οποίο ο ιστορικός Τάκης Λάππας, στο βιβλίο του «Η σφαγή του Διστόμου», περιγράφει:
«Σαν και τούτο το κακό άλλο δεν ξαναγίνηκε… Τα βρέφη μέσα στις κούνιες τους και στο βυζί της μάνας τους, οι γκαστρωμένες, οι γέροντες, οι γερόντισσες, οι μάνες με τα παιδιά στην αγκαλιά τους…».
Για την ίδια σφαγή ο Δημήτρης Γατόπουλος στο βιβλίο του «Ιστορία της Κατοχής», σημειώνει:
«Ιδού τώρα και τα επισημότερα στοιχεία της μεγάλης τραγωδίας, η έκθεσις του κατοχικού νομάρχου Βοιωτίας Ιωάννου, η έκθεσις του τότε νομάρχου Ιω. Γεωργόπουλου. Στην «έκθεσή» του στουπουργείο Εσωτερικών, σημειώνει και τα εξής. «Από δύο ημερών διανύω τας δραματικοτέρας της ζωής μου. Τα συμβαίνοντα εις την περιφέρειαν κατά τας δύο τραγικάς αυτάς ημέρας υπερβαίνουν και αυτήν τη νύχτα του Αγίου Βαρθολομαίου και αυτούς τους σικελικούς εσπερινούς… Λυσσαλέα η αγριότηςδεν εφείσθη ούτε των νηπίων, τα οποία άταφα έτι σφίγγονται σπασμωδικώς στοργικά εις τους άψυχους κόλπους των μητέρων»».
Η σχέση του ναζισμού με τα παιδιά της Ελλάδας είναι καταγεγραμμένη στα Καλάβρυτα.
Στην έκτακτη έκδοσή του για τη σφαγή, στις 24 Δεκέμβρη του 1943, ο «Ριζοσπάστης» στο ρεπορτάζ υπό τον τίτλο «Η τραγωδία των Καλαβρύτων – Οι Ούννοι κολυμπάν στο αίμα», γράφει:
«Στα Καλάβρυτα ξετυλίχτηκε μια φρικαλέα πράξη από την πιο φοβερή τραγωδία που έζησε η Ελλάδα και ολόκληρη η Ευρώπη. Ορδές των Ούννων έκαναν επιδρομή και μπήκαν στα Καλάβρυτα που ο πληθυσμός είχε αδειάσει και αποσύρθηκε ολόκληρος στα βουνά. Οι άνανδροι Ούννοι, βαρβαρότεροι και απ’ τις άγριες φυλές της ζούγκλας, κάλεσαν τον πληθυσμό να ξαναγυρίσει στα Καλάβρυτα με την υπόσχεση ότι δεν είχε να πειραχτεί κανένας. Ο πληθυσμός ξαναγύρισε και τότε οι Ούννοι, οι προστάτες των Ράλληδων Ντερτιλήδων, ρίχτηκαν στην εξόντωση των αθώων και ανυπεράσπιστων ανθρώπων. Εκλεισαν όλα τα γυναικόπαιδα σε ένα σχολείο και έβαλαν φωτιά. Τυλιγμένες απ’ τις φλόγες οι γυναίκες πάλεβαν να σπάσουν τις πόρτες, ενώ έριχναν τα παιδιά όξω απ’ τα παράθυρα για να σωθούν. Εσπασαν τις πόρτες και μισοκαμένος και ξετρελαμένος αυτός ο κόσμος ρίχτηκε στους δρόμους οπότε αντιμετώπισε άλλο φρικτό θέαμα. Οι Ούννοι είχαν συγκεντρώσει σε μια διπλανή πλαγιά τον άρρενα πληθυσμό απόδεκάξι χρονών και πάνου και τον θέριζαν με πολυβόλα. Σκότωσαν πάνου από οχτακόσιους ανθρώπους και κάμποσες γυναίκες που με θρήνους και οδυρμούς έτρεξαν να περιμαζέψουν τα πτώματα που είτανβουτηγμένα σε βούρκο αίματος. Οι Ούννοι απόκλεισαν τα Καλάβρυτα και απαγόρεψαν και στονΕρυθρό Σταυρό να επικοινωνήσει και να στείλει οποιαδήποτε βοήθεια στα τραγικά θύματα. Οι Ούννοι, αυτές οι ύαινες που γρυλίζουν για πολιτισμό και για θρησκεία, έκαναν επιδρομή και στο ιστορικόμοναστήρι της Αγίας Λαύρας. Λεηλάτησαν αυτό το εθνικό μνημείο και σκότωσαν όλους τους καλόγερους γκρεμίζοντάς τους στους βράχους».
Η σχέση του ναζισμού με τα παιδιά της Ελλάδας είναι καταγεγραμμένη σε Κοφτερή, Κούρνοβο, Δοξάτο, Χορτιάτη, Καισαριανή, Κομμένο, Βιάνο, Κάνδανο. Είναι καταγεγραμμένη στο μπλόκο της Κοκκινιάς.
Τα όσα συνέβησαν στις 2.30 τα μεσάνυχτα της Πέμπτης 17 Αυγούστου 1944 περιγράφονται σε ένα συγκλονιστικό ρεπορτάζ του «Ριζοσπάστη» που κυκλοφορεί την επόμενη ακριβώς μέρα του μπλόκου.
Οι Ούνοι και οι συνεργάτες τους κάνουν κάθε είδους ασχήμια. Ομαδικά βασανιστήρια. Ατιμάσματα, εκτελέσεις. Ορμούν στα σπίτια και τα λεηλατούν αφού σφάζουν όσους βρίσκουν εκεί, ακόμα και μικρά παιδιά στην αγκαλιά των μανάδων τους, σαν νέοι Ηρώδηδες.
Αυτή είναι η σχέση του ναζισμού με τα παιδιά. Οχι μόνο στην Ελλάδα. Παντού στον κόσμο.
Από τις πρώτες «ηρωικές» πράξεις των ναζί μόλις μπήκαν στην Τσεχοσλοβακία ήταν το 1939 η εκτέλεση 120 παιδιών με την κατηγορία της…«αντιναζιστικής συνομωσίας».
Ηταν στην ίδια χώρα, στην Τσεχοσλοβακία, που τα παιδιά ενός μικρού χωριού, του Λίντιτσε (Lidice), χρησιμοποιήθηκαν ως «πρώτη ύλη» για να εξελιχθούν ως μηχανισμοί εξόντωσης οι ναζιστικοί θάλαμοι αερίων…
Στις 2 Ιουλίου του 1942 τα 105 παιδιά του χωριού συγκεντρώθηκαν στο σχολείο. Από εκεί τα πήγαν στην πόλη Kladno. Μεταξύ του ενήλικου πληθυσμού υπήρχαν και 4 έγκυες γυναίκες. Οι ναζί τις μετέφεραν στο νοσοκομείο όπου τους έγινε αφαίρεση των βρεφών από την κοιλιά τους…
Από τα παιδιά που είχαν την ατυχία να γεννηθούν και να πέσουν στα χέρια των ναζί, τα 82 παραδόθηκαν στην Γκεστάπο. Τα υπόλοιπα, όσα είχαν χαρακτηριστικά «άρειας φυλής» αρπάχτηκαν από τους ναζί για να… διαπλαθούν σύμφωνα με τα ναζιστικά ιδεώδη (σσ: σας θυμίζει κάτι;…).
Τα 82 παιδιά μεταφέρθηκαν από την Γκεστάπο στο στρατόπεδο εξόντωσης Chelmno όπου δηλητηριάστηκαν με αέρια.
Από τα 105 παιδιά του Λίντιστε, μόνο τα 17 παιδιά επέστρεψαν κάποια στιγμή στο χωριό τους.
Το γλυπτό της Marie Uchytilov που πριν λίγο καιρό στήθηκε στο Λίντιτσε, αποτελεί φόρο τιμής σε αυτά τα 82 παιδιά. Στα παιδιά που δολοφονήθηκαν από τους ναζί.
Τα 82 χάλκινα αγάλματα στο Λίντιστε, 40 αγόρια και 42 κορίτσια, στέκονται εκεί για να συμβολίζουν τη «σχέση» του ναζισμού με τα παιδιά.

*Δημοσιεύθηκε στο «ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ» την Παρασκευή 1 Μαρτίου 2013

EINAI TA ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ …ΤΟΥΒΛΑ Η ΦΤΑΙΕΙ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ;

Τα παιδιά μελετούν, αλλά δεν κατανοούν

 

mathites-touvla

«Πολλές φορές διαβάζω και δεν καταλαβαίνω, όχι μόνο τους αρχαίους αλλά και αυτούς που είναι κάτι σαν… αρχαίοι – Καβάφη, Παπαδιαμάντη» (Ελευθερία, Γ΄ Λυκείου). «Oταν τα κείμενα είναι αρχαία με νέα ελληνικά μαζί, μου φαίνονται πολύ περίεργα. Δυσκολεύομαι να καταλάβω, θέλει πολλή ανάλυση. Θυμάμαι τον “Κρητικό” (σ.σ. Διον. Σολωμός), είδα κι έπαθα να βγάλω άκρη. Εκτός σχολείου, δε μ’ αρέσει να διαβάζω». (Βασίλης, Γ΄ Λυκείου).

«Εξαιρώντας τα μαθήματα που μ’ ενδιαφέρουν για τις Πανελλήνιες, θα χρειαστώ περισσότερο χρόνο να κατανοήσω ένα κείμενο». (Δημήτρης, Β΄ Λυκείου).«Δυσκολεύομαι να γράψω. Δεν έχω ιδέες ή όταν έχω, δεν μπορώ να τις αναπτύξω. Εκθεση, πάω φροντιστήριο, μαθαίνω “πακέτα λέξεων”, τα γράφω. Αλλα βιβλία, ποτέ – μόνο Χάρυ Πόττερ παλιότερα. Προτιμώ ταινίες». (Σταύρος, Β΄ Λυκείου).

«Καταλαβαίνουν τα παιδιά όταν μελετούν;», το ερώτημα που θέσαμε σε εκπαιδευτικούς:

«Οχι! Κατηγορηματικά όχι!», θα πει χωρίς δεύτερη σκέψη η κ. Ευαγγελία Ρίζου, φιλόλογος και λυκειάρχης. Την άποψή της συμμερίζονται οι συνάδελφοί της φιλόλογοι, κ. Καίτη Σερέτη και Ευγενία Λέκκα, με πολυετή εμπειρία στις τρεις τάξεις του λυκείου. «Αρνητικά μπροστά στο συνεχές κείμενο τα παιδιά μας. Βαριούνται και φοβούνται. Η λεξιπενία ιδιαίτερα αισθητή, ενώ πρόβλημα υπάρχει τόσο στην κατανόηση, όσο και στις γνώσεις και την ορθογραφία», «χαρτογραφεί» την κατάσταση η λυκειάρχης. «Ο,τι έχει ιδιώματα ή πιο “υψηλό” λόγο το απορρίπτουν. Τους έδωσα τη “Χωματερή της Πληροφόρησης” του Γιανναρά για επεξεργασία και περίληψη στο σπίτι. Μόνο πέντε παιδιά το έφεραν. Για τους υπόλοιπους, εξαιρετικά δύσκολο. Οσο για “μαργαριτάρια”; Δεν τα προλαβαίνω. “Ο ήλιος βασιλεύει”, διαβάσαμε. “Τι ώρα της μέρας είναι”; ρωτάω. “Μεσημέρι”, “Γιατί;”, “Επειδή ο ήλιος είναι ψηλά, σα βασιλιάς”, η απάντηση μαθητών λυκείου!», σταχυολογεί στιγμιότυπα η κ. Σερέτη.

«Το επίπεδο εγγραμματισμού διαρκώς πέφτει στην Ελλάδα», σχολιάζει η κ. Λέκκα. «Οι ίδιοι κατεβάσαμε τον πήχυ, απολαμβάνουμε την παιδεία που θέλουμε. Δεν ζητάμε πλέον δοκίμια από τα παιδιά, περιοριζόμαστε σε “πρακτικά” κείμενα, όπως επιστολές». «Η ανεπάρκεια στον λόγο δεν αποτελεί δική μας αποκλειστικότητα», προσθέτει η κ. Σερέτη: «Στο βιβλίο της Νατάσας Μπολονή “Τα χαμένα παιδιά” περιγράφεται αντίστοιχη κατάσταση στα δημόσια γαλλικά σχολεία, όπου μάλιστα καταργήθηκε η συγγραφή δοκιμίου, εξαιτίας της δυσκολίας των παιδιών να ανταποκριθούν».

Student_by_mirchiz

Τι φταίει

Πού αποδίδουν οι ειδικοί το πρόβλημα; «Ισως φταίει η εικόνα, στην οποία έχουν εθιστεί τα παιδιά μας», αποφαίνεται η λυκειάρχης. «Εξοικειωμένα με το επιφανειακό, το Διαδίκτυο καθώς και τα greekglish, τον γρήγορο ρυθμό ζωής, αδυνατούν να επεξεργαστούν ένα κείμενο, να αποκωδικοποιήσουν τα μηνύματα. Επιπλέον, δεν είναι μυημένα στη λογοτεχνία – συνήθως το ίδιο το περιβάλλον τους δεν ευνοεί τη φιλαναγνωσία». «Ούτε εφημερίδα δεν διαβάζουν τα παιδιά μας, πράγμα που αποτυπώνεται και στο γράψιμό τους», ομονοεί η κ. Λέκκα. «Το πρόβλημα επιδεινώνεται από τον μεγάλο όγκο της ύλης, ο οποίος είναι αντιστρόφως ανάλογος με τον διαθέσιμο χρόνο. Αποτέλεσμα; Οι μαθητές να προσπερνούν τα κείμενα. Η αφομοίωση και η απομνημόνευση είναι οι δύο αντίπαλες δυνάμεις, με τη δεύτερη να υπερισχύει. Η αγωγή του μαθητή, που αποτελεί τον κατ’ εξοχήν ρόλο της εκπαιδευτικής διαδικασίας, παραγκωνίζεται. Οι διάφοροι πειραματισμοί στην εκπαίδευση, η απουσία συνέχειας, ευθύνονται εξίσου για τη φθίνουσα πορεία του εγγραμματισμού».

Σύμφωνα με την κ. Ρίζου, «ο καθηγητής πρέπει να δώσει κίνητρα στα παιδιά να αγαπήσουν τον λόγο, να τα μυήσει στο μεγαλείο της ελληνικής γλώσσας. Στη συνηθισμένη απορία τους “γιατί μαθαίνουμε αρχαία αφού δεν τα χρησιμοποιούμε;”, οφείλει να εστιάσει στο γεγονός ότι τη γλώσσα, εκτός της συγχρονικής της διάστασης, πρέπει να την κατακτάς στη διαχρονική της πορεία. Αντίθετα, μπαίνει σήμερα ο φιλόλογος, διδάσκει ένα “λύω” και τέλος. Δυστυχώς, έχουμε γίνει γρανάζια ενός μηχανισμού χωρίς ουσία, με απόλυτο προσανατολισμό τις Πανελλαδικές, ένα μάθημα που γίνεται διεκπεραιωτικά, ενώ τα ίδια τα παιδιά μετατρέπονται σε άλογα κούρσας».

Ο ρόλος του σχολείου, αλλά και των γονέων

«Οχι μόνο όταν διαβάζουν Παπαδιαμάντη αλλά και όταν μελετούν ένα κεφάλαιο Φυσικών Επιστημών, Ιστορίας ή Γεωγραφίας, τα σημερινά παιδιά συχνά αντιμετωπίζουν τον σχολικό λόγο σαν «ξένη γλώσσα»», επισημαίνει ο κ. Ηλίας Ματσαγγούρας, καθηγητής Διδακτικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.

«Η ικανότητα του μαθητή να διαβάζει, να κατανοεί και να συνθέτει κείμενα διαφορετικού είδους, η έννοια δηλαδή του εγγραμματισμού στη σχολική κοινότητα, δεν έχει κατακτηθεί από την πλειοψηφία των παιδιών. Αυτό δεν είναι μόνο απόρροια του δύσκολου λεξιλογίου αλλά και της εσωτερικής δομής και διάρθρωσης του κειμένου». Γιατί; «Οσο απομακρυνόμαστε από τον αφηγηματικό λόγο και εισάγεται στα σχολικά εγχειρίδια ο επιστημονικός –έστω απλοποιημένος– δυσχεραίνει η προσπάθεια προσπέλασης. Τα παιδιά μας δεν υστερούν σε νοημοσύνη. Καλούνται όμως να διαχειριστούν την ύλη βιβλίων, κατά κανόνα ένα με δύο χρόνια πάνω από την ηλικία του μέσου μαθητή ενώ ο διαθέσιμος χρόνος αποτελεί πλέον αγαθό σε ανεπάρκεια. Αντί για την κάλυψη της ύλης, ας εστιάσουμε στην ικανότητα του παιδιού να κατανοεί τις ερωτήσεις, να δίνει απαντήσεις, αλλά και να διατυπώνει το ίδιο ερωτήσεις. Να επεξεργάζεται με αυτονομία τα δεδομένα του, να αντιλαμβάνεται τις μεταξύ τους σχέσεις. Η σταδιακή προσαρμογή του μαθητή σε όσο γίνεται περισσότερα και διαφορετικών ειδών κείμενα, μέσα από μία διαδρομή διαβαθμισμένης δυσκολίας και σύγχρονης διδακτικής προσέγγισης, υποστηρίζει τον στόχο».

Σε ό,τι αφορά τους εκπαιδευτικούς, ο κ. Ματσαγγούρας επισημαίνει: «Ενώ το να κατέχουν το αντικείμενο των σπουδών τους είναι προϋπόθεση εκ των ων ουκ άνευ, από μόνη της δεν φτάνει. Αποτέλεσμα, όταν αποφοιτούν, να μην είναι έτοιμοι να διδάξουν. Απαραίτητη λοιπόν εδώ η βελτίωση καθώς και η συνεχής επιμόρφωσή τους αργότερα». Επιπλέον, ο μέχρι τώρα «πυροσβεστικός» ρόλος αντιμετώπισης των προβλημάτων πρέπει να εγκαταλειφθεί. «Αναγκαίος ο μεσο- και μακροπρόθεσμος προγραμματισμός, εγγύηση για συνοχή και συνέχεια στο βάθος όλης της σχολικής ζωής, επιτρέποντας παράλληλα πειραματισμούς, στο πλαίσιο των προκλήσεων της κάθε εποχής».

Ο ρόλος των γονέων

Την προαγωγή της γνώσης οφείλουν να υποστηρίξουν και οι γονείς. Πώς; «Μιλώντας από την αρχή στο παιδί επεξηγηματικά, ερμηνευτικά και σχολιαστικά, όχι μόνο καθοδηγητικά. Εμπλεκόμενοι στην εκπαιδευτική διαδικασία. Εκθέτοντάς το σε προσλαμβάνουσες, ανάλογες με την ηλικία του».

student_by_sinsenor-d3hrkhb

 της Βασιλικης Χρυσοστομιδου

 news.kathimerini.gr

ΟΙ ΩΡΑΙΟΤΕΡΕΣ ΠΙΣΙΝΕΣ ΜΕΣΑ ΣΤΑ …ΧΙΟΝΙΑ. ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΩΝ ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ.

Αν δεν φαίνονται οι φωτογραφίες, κάντε κλικ, στη θέση της.

Ξενοδοχείο Villa Honegg, Ελβετία

Χειμερινές πισίνες (1)

Χειμερινές πισίνες (2)

Χειμερινές πισίνες (3)

Cliff Lodge & Spa, Γιούτα, ΗΠΑ

Χειμερινές πισίνες (4)

Portillo Ski Resort, Χιλή

Χειμερινές πισίνες (5)

Χειμερινές πισίνες (6)

LeCrans Hotel & Spa, Ελβετία

Χειμερινές πισίνες (7)

The Westin Trillium House, ΟντάριοΚαναδάς

Χειμερινές πισίνες (8)

Χειμερινές πισίνες (9)

Riffelalp Resort, Ελβετία

Χειμερινές πισίνες (10)

Ξενοδοχείο Chalet le Ponton, Γαλλία

Χειμερινές πισίνες (11)

The Cambrian Hotel στο Adelboden, Ελβετία

Χειμερινές πισίνες (12)

Montaneros Condominiums, Κολοράντο, ΗΠΑ

Χειμερινές πισίνες (13)

Amangani Resort, Wyoming, ΗΠΑ

Χειμερινές πισίνες (14)

Χειμερινές πισίνες (15)

Panorama Springs Lodge, Βρετανική Κολομβία, Καναδάς

Χειμερινές πισίνες (16)

Resort στο Squaw Creek, Καλιφόρνια, ΗΠΑ

Χειμερινές πισίνες (17)

Χειμερινές πισίνες (18)