ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ …ΞΥΠΝΗΣΕ ΚΑΙ Η ΔΗΜΑΡ. ΠΕΡΙ ΟΔΥΣΣΕΑ Ο ΛΟΓΟΣ ΚΑΙ ΜΗΝ ΤΟΝ ΔΩ ΣΤΟΝ ΣΥΡΙΖΑ, ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΑΠΟ ΔΥΟ ΧΩΡΙΑ …ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ.

Babis Vakalopoulos

Δήλωση του γραμματέα της ΔΗΜΑΡ Πελοποννήσου και μέλους της Κεντρικής Επιτροπής, Μπάμπη Βακαλόπουλου, για τη στάση του Οδυσσέα Βουδούρη.

Το τελευταίο χρονικό διάστημα δεν προλαβαίνω να παρακολουθώ τον κ. Βουδούρη από τις αλλεπάλληλες συνεντεύξεις του στα ΜΜΕ (αλήθεια το ίδιο δεν έκανε και όταν ήταν βουλευτής του ΠΑΣΟΚ;).
Το μόνο κοινό που έχουν όλες είναι κριτική στη ΔΗΜΑΡ, μια κριτική που έχει ξεπεράσει τα όρια της κομματικής δεοντολογίας, μια κριτική που σκοπό έχει τη μόνιμη παρουσία του στα ΜΜΕ.
Κύριε Βουδούρη να σας θυμίσω ότι είσαστε από αυτούς που «δέσανε» χειροπόδαρα τη χώρα μας στο μνημόνιο, αφού είστε από αυτούς που ψήφισαν το πρώτο μνημόνιο και το μεσοπρόθεσμο. Άραγε θυμάστε την εκδήλωση που διοργανώσατε πέρυσι στην Καλαμάτα με τον κ. Στουρνάρα για να ενισχύσετε τη θέση σας για το μνημόνιο;
Κύριε Βουδούρη, η ΔΗΜΑΡ έχει όργανα εκλεγμένα από το συνέδριό της και ως εκ τούτου θα πρέπει να σεβόσαστε τις συλλογικές της αποφάσεις.
Να σας θυμίσω, τέλος, ότι στην τελευταία συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής της ΔΗΜΑΡ στις 5-11-2012 ξεκινήσατε την ομιλία σας με το εξής «Συμφωνώ με την εισήγηση του συντρόφου Κουβέλη». Άραγε πως μέσα σε δύο μέρες αλλάξατε άποψη; Μήπως για να μπορείτε πάλι να έχετε πρόσβαση στα ΜΜΕ; Έλεος πια! Αποφασίστε τι θέλετε, διότι δεν μπορούμε να σας παρακολουθήσουμε άλλο.

ΧΩΜΑ, ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΠΟΛΥΤΙΜΟ ΧΩΜΑ.

Έδαφος-η βάση της ζωής στη Γη

Περπατάμε πάνω του, δεν αφήνουμε πλέον τα παιδιά μας να κυλιστούν και να παίξουν σε αυτό, τα καθαρίζουμε από τα χέρια ή τα ρούχα μας και το θεωρούμε βρωμιά, το ποτίζουμε για να αναπτυχθούν τα φυτά και τα κηπευτικά μας.  Ο λόγος …. για το χώμα, το έδαφος. 
Έχουμε άραγε ποτέ αναλογιστεί την χρησιμότητά του;;;

Φωτογραφία  theresawallis

Το χώμα είναι η βάση της ζωής στη Γη, επειδή έχει τα περισσότερα από τα σημαντικά θρεπτικά συστατικά που χρειάζονται τα φυτά για να αναπτυχθούν. Από τα φυτά τρέφονται τα ζώα κι εμείς …. οιάνθρωποι. Τελικά, οι θρεπτικές ουσίες του εδάφους καταλήγουν σε εμάς.

Φωτογραφία  herzogbr

Το έδαφος, όταν δεν καλλιεργείται, πλουτίζεται ακατάπαυστα: Τα αυτοφυή φυτά (χόρτα, θάμνοι, δέντρα) με τις ρίζες τους το αποσαθρώνουν κάθε μέρα και το πλουτίζουν με τροφές που παίρνουν απ’ τον αέρα (άζωτο κλπ.) και με τα φύλλα τους και τους κορμούς τους, που, όταν σαπίζουν, μεταβάλλονται σε τροφές για τα νέα φυτά.

Φωτογραφία  andrews.larsen

Ανάλογα το πλουτίζουν και τα ζώα. Όσα απ’ αυτά ζουν «ενδόγεια» ζωή (σκουλήκια, μυρμήγκια και άλλα έντομα και μικρόσωμα ζώα), το τρυπούν και έτσι το νερό, ο ήλιος, ο αέρας μπαίνουν ευκολότερα στοέδαφος και κουβαλούν μέσα του οργανικές ουσίες. Τέλος με τααπορρίμματα τους και τη σήψη των σωμάτων τους μετά το θάνατό τους ολοκληρώνουν τον εμπλουτισμό του. 

Φωτογραφία ThreeG_3G

Όσα ζουν «υπέργεια» ζωή, το αποσαθρώνουν με τις φωλιές τους και τα σκαλίσματά τους και το πλουτίζουν με τα υπολείμματα των τροφών τους, με τα κόπρανά τους και με το ίδιο το σώμα τους, μετά το θάνατότους. Όλες αυτές οι οργανικές ουσίες, που προέρχονται από τουςζωικούς οργανισμούς, παρασέρνονται ευκολότερα από τα νερά των βροχών και αποθέτονται όπου λιμνάζουν τα ρυάκια και οι ποταμοί. Γι’ αυτό το έδαφος στις κοιλάδες, τους κάμπους και τα δέλτα τωνποταμών πιο πολύ, είναι προσφορότερο στη γεωργία.

Φωτογραφία  rasputina2

Το έδαφος δημιουργεί τη ζωή, αλλά και αντίστροφα … η ζωή δημιουργεί το έδαφος!

Πολλοί άνθρωποι θεωρούν ότι το έδαφος είναι αδρανές και χωρίς ζωή. Ισχύει το εντελώς αντίθετο όμως. Το έδαφος περιέχει τεράστιο αριθμό οργανισμών. Μερικοί από αυτούς όπως οι γεωσκώληκες και τα τρωκτικά είναι ορατοί με γυμνό μάτι ενώ άλλοι, οι λεγόμενοι μικροορ­γανισμοί, είναι ορατοί μόνο με το μικροσκόπιο και είναι πολυάριθμοι. Ένα τετραγωνικό μέτρο γόνιμου εδάφους συνήθως περιέχει πάνω από 1.000.000.000 οργανισμούς!

Φωτογραφία  danzenie

Στην επιφάνεια του εδάφους συσσωρεύονται συνεχώς νεκρά φυτικάυλικά (φύλλα, κλαδιά, ρίζες), περιττώματα και πτώματα ζώων (φυλλοστρωμνή). Οι εκατοντάδες χιλιάδες μικροοργανισμοί και ταασπόνδυλα ζώα που ζουν στο έδαφος τρέφονται από αυτήν και αυτοί είναι που αναλαμβάνουν το έργο της αποικοδόμησης(αποσύνθεσης).

Φωτογραφία  ragazzo bavarese

Μέσω πολύπλοκων διεργασιών, τα νεκρά οργανικά υλικά μετατρέπονται σε ανόργανα συστατικά τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν και πάλι από τα φυτά. Ο ρόλος των εδαφικώνμικροοργανισμών επομένως είναι πολύ σημαντικός στην αποικοδόμηση και ανοργανοποίηση της νεκρής οργανικής ύλης, λειτουργίες βασικές για τη διαιώνιση των οικοσυστημάτων.

Φωτογραφία the2ndcoming

Η υποβάθμιση του εδάφους συνιστά σοβαρή απειλή για ολοένα και περισσότερες περιοχές του πλανήτη. Ως υποβάθμιση ορίζεται κάθε διαδικασία που οφείλεται σε ανθρωπογενείς παράγοντες και προκαλεί μείωση της παραγωγικότητας και της ωφελιμότητας του εδάφους. Μπορεί να αφορά σε μετατόπιση υλικών του εδάφους, αλλαγές στη σύσταση ή χειροτέρευση των ιδιοτήτων του. Έχει εκτιμηθεί ότι περίπου 2 δισεκατομμύρια εκτάρια γης επηρεάζονται από ανθρωπογενή υποβάθμιση του εδάφους.

Φωτογραφία  y2013jachal

Δεν είναι τυχαίο που ο πλανήτης μας ονομάζεται Γη. Όλη η ζωή του πλανήτη εξαρτάται από τον εύθραυστο γήινο φλοιό που περιβάλει τις ηπείρους. Χωρίς το έδαφος οι ζωντανοί οργανισμοί δεν θα είχαν αναδυθεί από τους ωκεανούς – δεν θα υπήρχαν φυτά, καρποί, δάση, ζώα και φυσικά ο άνθρωπος.

ΤΑ ΚΑΘΑΡΑ …ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΧΟΥΝΤΙΚΩΝ, ΑΠΟ ΤΑ ΔΙΥΛΙΣΤΗΡΙΑ ΜΕΧΡΙ ΤΑ ΣΑΠΙΑ ΚΡΕΑΤΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΤΑΪΣΑΝ ΚΑΙ ΑΛΛΑ …ΕΘΝΟΣΩΤΗΡΙΑ.

Λαμόγια» … στο χακί – Τα απίστευτα σκάνδαλα της χούντας

του Διονύση Ελευθεράτου

Μια εξωφρενική «μόδα» των τελευταίων ετών τείνει να περιβάλλει με ιδιότυπο φωτοστέφανο τους πραξικοπηματίες της 21ης Απριλίου 1967!
Απόρροια του αναπόφευκτου θυμού, αναμεμειγμένου όμως με άγνοια ή και σκοπιμότητα, η πολιτική (;) αυτή «μόδα» παράγει τη θεωρία ότι κατά την επταετή δικτατορία τέθηκε σε γύψο και… η διαφθορά. Ότι η χούντα φρουρούσε, σαν κέρβερος, το δημόσιο χρήμα και τις αρχές της «χριστής διοίκησης»…
Οι ίδιοι οι συνταγματάρχες δεν θα μπορούσαν να φανταστούν ότι στον 21ο αιώνα έμελλε να μνημονεύονται με … επαίνους. «Εκείνοι τουλάχιστον δεν έκλεψαν», «δεν έκαναν περιουσίες», «ε, ρε Παπαδόπουλο που χρειάζονται τα σημερινά λαμόγια»… Από το 2010 κι εντεύθεν οι έπαινοι επεκτάθηκαν και στα της οικονομίας: «Επί χούντας ο κόσμος έτρωγε ψωμάκι», «αν δεν μιλούσες ζούσες καλά», «τότε δεν υπήρχε οικονομική κρίση στην Ελλάδα, όπως σήμερα». Λες και γνώρισε η μεταπολεμική Ευρώπη γενική κρίση ανάλογη της σημερινής, μέχρι το 1973…
Θα ασχοληθούμε με τον πρώτο μύθο, αυτόν που σχετίζεται με τη διαφθορά. Για το δεύτερο επιφυλασσόμαστε – όλο και κάποια επέτειος θα μας δώσει αφορμή.
Εν αρχή μια παρατήρηση: Οι ισχυρισμοί περί «λιτού» βίου των δικτατόρων και περί «αδιάφθορης» χούντας βασίζονται αποκλειστικά και μόνο στην εικόνα παρακμής που εξέπεμπαν αυτοί οι άνθρωποι έπειτα από την αποκαθήλωσή τους. Δεν είναι αυτό επιτομή των εννοιών «αφέλεια» ή «υποκρισία» – κατά περίπτωση;
Παρατήρηση δεύτερη: Όντως, «τα λαμόγια χρειάζονται έναν Παπαδόπουλο»- τουλάχιστον τα εκκολαπτόμενα. Χρειάζονται, για να πάρουν … μαθήματα ταχύτητας, τόσο στη λήψη αποφάσεων, όσο και στη σύναψη καλών «κοινωνικών σχέσεων»…
Προτού καλά- καλά προλάβουν να … ζεστάνουν τις καρέκλες των πολιτικών αξιωμάτων που κατέλαβαν, οι συνταγματάρχες νομοθέτησαν την αύξηση των αποδοχών τους. Σχεδόν διπλασίασαν τον πρωθυπουργικό μισθό: Από τις 23.600 τον ανέβασαν στις 45.000 δρχ, προς μεγάλη χαρά του πρώτου χουντικού πρωθυπουργού, του Κωνσταντίνου Κόλλια. Ο ίδιος ο Γιώργος Παπαδόπουλος ανέλαβε πρωθυπουργικά καθήκοντα αργότερα, το Δεκέμβριο του 1967.
Με την ίδια ρύθμιση αυξήθηκαν οι αποδοχές των υπουργών και υφυπουργών, από τις 22.400 στις 35.000 δρχ. Θεσπίστηκαν επίσης και ημερήσια «εκτός έδρας»- χίλιες δρχ για τον πρωθυπουργό και 850 για υπουργούς και υφυπουργούς.
Ομολογίες δια στόματος Σάββα Κωσταντόπουλου…
Είναι γνωστό ότι ο Παπαδόπουλος είχε στη διάθεσή του βίλα στο Λαγονήσι, στην οποία διέμενε αντί αστείου ενοικίου. Η βίλα ανήκε στον Αριστοτέλη Ωνάση. «Σύμπτωση»: Ο Παπαδόπουλος στήριζε τον Ωνάση στη διαμάχη που είχε με άλλους «Κροίσους» της εποχής, με «μήλο της έριδος» το περιβόητο τρίτο διυλιστήριο της χώρας. Επειδή όμως σε θέματα διαπλοκής είναι αναγκαίος κάποιος … πλουραλισμός, το άλλο «πρωτοπαλίκαρο» του καθεστώτος, ο Νίκος Μακαρέζος, τάχθηκε στο πλευρό του Νιάρχου.
Τσάμπα οι – ενίοτε άγριες – διαμάχες που μαίνονταν επί χρόνια, για το θέμα αυτό, στο εσωτερικό της «αδιάφθορης» χούντας: Τελικά, το 1972, ο Ωνάσης αποσύρθηκε και το τρίτο διυλιστήριο ανέλαβαν οι Ανδρεάδης – Λάτσης. Ένα ακόμη δόθηκε στο Βαρδινογιάννη.
Προτού «μιλήσουν» τα αποδεδειγμένα στοιχεία, ας δοθεί ο λόγος στον ίδιο τον προπαγανδιστικό … στυλοβάτη της χούντας: Τον εκδότη της εφημερίδας «Ελεύθερος Κόσμος», Σάββα Κωσταντόπουλο. Η δικτατορία είχε συμπληρώσει μισό έτος ζωής, όταν ο Κωσταντόπουλος γνωστοποίησε – με επιστολή- στον Κωνσταντίνο Καραμανλή ορισμένες διαπιστώσεις του:
«Λυπούμαι, διότι είμαι υποχρεωμένος να μνημονεύσω και ένα άλλο εκτάκτως λυπηρόν φαινόμενον. Ενεφανίσθη και αναπτύσσεται μία νέο-φαυλοκρατία. Ατομικά ρουσφέτια, προσωπικαί εξυπηρετήσεις, τακτοποιήσεις συγγενών, ατομική προβολή και ούτω κάθε εξής)» («Αρχείο Καραμανλή», τ.7ος).
Τα ίδια και χειρότερα τόνιζε στον Κ. Καραμανλή ο ακραιφνής χουντικός Κωσταντόπουλος, το Δεκέμβριο του ’73. Αναφερόταν στην περίοδο Παπαδόπουλου, τον οποίο είχε ήδη ανατρέψει (25 Νοεμβρίου ’73) ο λεγόμενος «αόρατος δικτάτορας», Δημήτρης Ιωαννίδης. Τόνιζε λοιπόν:
«Εδημιουργήθη μία αποπνικτική ατμόσφαιρα σκανδάλων δια την οποίαν δεν δυνάμεθα ακόμη να γνωρίζωμεν μέχρι ποίου σημείου ανταπεκρίνετο εις την πραγματικότητα. Πάντως, αντιστοιχία υπήρχε οπωσδήποτε» («Αρχείο Καραμανλή», τ.7ος)
Η αλήθεια είναι ότι για πολλά από αυτά τα σκάνδαλα … δυνάμεθα μια χαρά να «γνωρίζωμεν» λεπτομέρειες, όπως θα δούμε στη συνέχεια. Ας προτάξουμε όμως τα πιο «light» κρούσματα, προτού παραδοθούμε στον ίλιγγο τον οποίο «εγγυώνται» τα οικονομικά μεγέθη ορισμένων ιστορικών …ξαφρισμάτων.
«Ατομικά ρουσφέτια, προσωπικαί εξυπηρετήσεις, τακτοποιήσεις συγγενών». Πολλά μπορεί να εννοούσε ο Κωσταντόπουλος, αλλά ας περιοριστούμε στην οικογενειοκρατία, όπως την τίμησε η κορυφαία «τριανδρία» της χούντας. Παπαδόπουλος, Παττακός, Μακαρέζος.
Ο βολέψας, του βολέψαντος- αδέλφια, γαμπροί, κουνιάδοι…
Ο αρχηγός Παπαδόπουλος έκανε τον έναν αδελφό του, τον Κωνσταντίνο, στρατιωτικό ακόλουθο, Γενικό Γραμματέα του Υπουργείου Προεδρίας, Περιφερειακό Διοικητή Αττικής και «υπουργό παρά τω πρωθυπουργώ». Ο άλλος αδελφός, ο Χαράλαμπος, προφανώς ανεχόταν λιγότερες σκοτούρες. Αρκέστηκε στη Γενική Γραμματεία του Υπουργείου Δημόσιας Τάξης, στην οποία αναρριχήθηκε σε χρόνο ρεκόρ. Τέτοια άλματα στην υπαλληλική ιεραρχία, θα τα ζήλευε και ο φημισμένος αθλητής του επί κοντώ, ο Χρήστος Παπανικολάου, o οποίος – ειρήσθω εν παρόδω- το 1967 κέρδισε χρυσό μετάλλιο στους Μεσογειακούς Αγώνες, στην Τύνιδα.
Το Στέλιο Παττακό, πάλι, τον ενθουσίαζαν οι κατασκευές- όπως δείχνει και η ψύχωσή του με … το μυστρί. Αποφάσισε λοιπόν να αναθέσει στο γαμπρό του, τον Αντρέα Μεϊντάση, διάφορες επικερδείς δουλειές με το Δήμο Αθηναίων. Κατασκευή υπόγειου γκαράζ στην πλατεία Κλαυθμώνος, τεχνικές μελέτες, κλπ. Πρακτικά πράγματα, πολλά χρήματα…
Ο Μακαρέζος διόρισε τον κουνιάδο του, Αλέξανδρο Ματθαίου, υπουργό Γεωργίας και – αργότερα- Βόρειας Ελλάδας. «Αι βέβαιοι μικρολοβιτούραι του Ματθαίου» συμπεριλαμβάνονταν στα πολλά συμπτώματα διαφθοράς του καθεστώτος, που διέγνωσε και κοινοποίησε με επιστολή του στον Κ. Καραμανλή ο γνωστός «γεφυροποιός», Ευάγγελος Αβέρωφ (Οκτώβριος 1968). Κατά τα φαινόμενα, όμως, ο Ματθαίου ήταν … περιστεράκι εν συγκρίσει προς δυο άλλους «εθνοσωτήρες». Τον Ιωάννη Λαδά και το Μιχάλη Ρουφογάλη.
Ο Λαδάς απέκτησε το σκωπτικό προσωνύμιο «κύριος καθαρά χέρια», χάρη στη ροπή του προς τα … θαλασσοδάνεια. Ο Ρουφογάλης, αρχηγός της Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών, έγινε διάσημος για δυο βασικές συνήθειές του. Η πρώτη: Με τη γυναίκα του Ντέλλα, φωτομοντέλο που νυμφεύθηκε το ’73, επιδόθηκαν σε «θορυβώδεις δεξιώσεις, δημοσίας εμφανίσεις με μεγαλοπλουσίους, επίδειξιν πλούτου» (εκφράσεις του Σάββα Κωσταντόπουλου). Η άλλη συνήθεια: Η εξασφάλιση δανειοδοτήσεων σε «ημετέρους», φυσικά με επιβάρυνση των κρατικών τραπεζών. Στην πρώιμη μεταπολιτευτική περίοδο, τον Αύγουστο και το Σεπτέμβριο του 1974, το περιοδικό «Ταχυδρόμος» αποκάλυψε δυο σχετικά έγγραφα του Ρουφογάλη. Μια κατηγορία δανείων αναφερόταν ως «χαριστικά και επισφαλή». Στα «χορηγηθέντα» δάνεια καταγραφόταν ποσό άνω του 1,5 δισεκατομμυρίου και στα «υπό έγκρισιν» πάνω του 1,6 δισεκατομμυρίου δρχ.
Προτού καν κλείσουν ένα μήνα στην εξουσία…
Ας δούμε όμως, με κάποια χρονική σειρά, μερικά από τα χουντικά … κατορθώματα. Προτάσσουμε επτά κινήσεις τους- όλες, σκέτα …ορόσημα.
Πρώτο «ορόσημο»: Σαν … έτοιμοι από καιρό, οι «εθνοσωτήρες» υπέγραψαν την πρώτη τους τερατώδη σύμβαση, προτού καν συμπληρωθεί μήνας από το πραξικόπημα – ναι, τέτοια αδημονία είχαν! Τη Δευτέρα, 15 Μαΐου 1967 ανέθεσαν στην αμερικανική εταιρεία Litton το ακαθόριστο έργο της παροχής «υπηρεσιών οργανώσεως και διεκπεραιώσεως της οικονομικής αναπτύξεως», κάπου στην Κρήτη και τη Δυτική Πελοπόννησο.
Υποτίθεται ότι η εταιρεία θα φρόντιζε να γίνουν επενδύσεις ύψους 840 εκατομμυρίων δολαρίων για 12 χρόνια. Το ελληνικό δημόσιο της έδωσε ως προκαταβολή 1,2 εκ. δολάρια και ανέλαβε τις εξής υποχρεώσεις: Να καλύψει όσα έξοδα θα έκανε η Litton για να «αναπτυξιακό της έργο» συν 11% ως ποσοστό κέρδους, αλλά να εξασφαλίσει και προμήθεια 2% επί της αξίας κάθε επένδυσης, από αυτές που θα «έφερνε» η εταιρεία.
Ίδια, περίπου, ρύθμιση για τη Litton είχε προωθήσει στη Βουλή το 1966 μια από τις «κυβερνήσεις των αποστατών» – εκείνη του Στεφανόπουλου. Οι αντιδράσεις των άλλων πολιτικών δυνάμεων, όμως, ακύρωσαν το εγχείρημα, το Σεπτέμβριο του έτους εκείνου. Για την ακρίβεια, το ανέβαλαν για οκτώ μήνες.
Τι έκανε στην ουσία η Litton, αξιοποιώντας την προσφορά της χούντας προς αυτήν; Δεν προσέλκυε επενδυτές, δήλωνε όμως έξοδα και πληρωνόταν από το ελληνικό κράτος! Εμπράκτως η ίδια η χούντα αναγνώρισε το φιάσκο της ανάθεσης, τερματίζοντας την ισχύ της σύμβασης, την Τετάρτη, 15 Οκτωβρίου 1969 (ΦΕΚ 1969/Α/268). Όμως – όλα κι όλα- η Litton πήρε και το επιπρόσθετο 11% επί των δηλωθέντων εξόδων της!
Η επίσημη εξήγηση του καθεστώτος για λύση της σύμβασης; «Αι ελληνικαί υπηρεσίαι είναι εις θέσιν να συνεχίσουν άνευ ειδικής βοηθείας τας προσπαθείας δια την ανάπτυξιν»…
Αυτό που η χούντα ομολόγησε εμπράκτως, νωρίτερα το είχε δηλώσει ευθαρσώς στο περιοδικό «Ramparts» ο Ρόμπερτ Αλαν, υπεύθυνος του γραφείου της εταιρείας στην Αθήνα: «Τα κέρδη μας είναι ασφαλώς μεγάλα, διότι ουσιαστικά δεν κάνουμε εμείς επενδύσεις».
Ο Αλαν είχε κάθε λόγο να συμπαθεί το δικτατορικό καθεστώς και ουδέποτε έκρυψε αυτή του την …αγάπη. Όταν κάποτε κλήθηκε να σχολιάσει τα βασανιστήρια και τις διώξεις σε βάρος των αντιφρονούντων, είπε: «Οι περισσότεροι εξόριστοι και φυλακισμένοι ζουν σε νησιά, όπως είναι η Καταλίνα (σ.σ. θέρετρο στην Καλιφόρνιας). Είναι ελεύθεροι να πηγαίνουν και να έρχονται. Αναπνέουν καθαρό αέρα, βρίσκονται κάθε μέρα σε ωραίο ηλιόλουστο περιβάλλον και απλώς δεν έχουν επικοινωνία με τον έξω κόσμο».
Αυτό δεν ήταν «Τάμα», ήταν … θάμα
Δεύτερο «ορόσημο»: Το Σάββατο, 14 Δεκεμβρίου 1968, ο Παπαδόπουλος ανακοίνωσε ότι κατέφθασε η ώρα να εκπληρώσει η «Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών» μια υπόσχεση, την οποία είχε δώσει προς τον Θεό η …Δ΄ Εθνοσυνέλευση που πραγματοποιήθηκε στο Άργος το 1829: Την ανέγερση ενός μεγαλοπρεπούς ναού του Σωτήρος. Ως τόπος ορίστηκαν τα Τουρκοβούνια. Το «Τάμα», όπως καθιερώθηκε να λέγεται, αντιπροσώπευε στο έπακρο τη μεγαλομανία του καθεστώτος. «Θα αποτελέσει, μετά την οικοδόμησίν του, το τρίτο αρχιτεκτονικό οικοδόμημα των Αθηνών, μετά τον κλασσικό Παρθενώνα και τον Βυζαντινό Λυκαβηττό», έγραφε η «Ηχώ των Ενόπλων Δυνάμεων» τον Ιούνιο του 1973. Μέχρι τότε, δεν είχαν γίνει καν τα οριστικά σχέδια του έργου. Κι ούτε θα γίνονταν ποτέ…
Τι ακριβώς συνέβαινε με το «Τάμα»; Γιατί … δεν χτιζόταν τίποτα, επί χρόνια; Από τη δύση του ’68 η χουντική προπαγάνδα είχε αρχίσει να διαφημίζει περιπτώσεις ανθρώπων, οι οποίοι κατέθεταν για αυτόν τον «ιερό σκοπό» τον οβολό τους. Τον Μάιο του ’69 συγκροτήθηκε και μια «Ανώτατη Επιτροπή», με πρόεδρο τον πρωθυπουργό Παπαδόπουλο και μέλη τον αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο και πέντε υπουργούς. Ανάμεσά τους, ο Παττακός (Εσωτερικών) και ο Μακαρέζος (Συντονισμού). Εν ολίγοις, ολόκληρη η κορυφαία χουντική «τριανδρία» επέβλεπε τα του έργου, έχοντας την αρωγή – πέραν των άλλων υπουργών- και ενός «Γνωμοδοτικού Συμβουλίου», που το απάρτιζαν πρυτάνεις, ακαδημαϊκοί, ο δήμαρχος Δημ. Ρίτσος και άλλοι παράγοντες. Από τον Ιούνιο του ’69 επέβλεπαν και το «Ειδικό Ταμείο» που συστάθηκε τότε, για την οικονομική διαχείριση του έργου.
Μυστήριο κάλυπτε τα του «Τάματος», μέχρι τον Ιανουάριο του ’74. Τότε δημοσιεύθηκε ο απολογισμός του «Ειδικού Ταμείου». Αυτό δεν ήταν «Τάμα», ήταν …θάμα. Στο «Ταμείο» είχαν εισρεύσει 453,3 εκατομμύρια δρχ, εκ των οποίων είχαν εξαφανιστεί τα 406 εκατομμύρια! Όλα αυτά δαπανήθηκαν – υποτίθεται- για απαλλοτριώσεις, «προπαρασκευαστικά έργα», «μελέτες», εργασίες «διοικήσεως και λειτουργίας»…
Από τη συνολική «αποταμίευση» των 453,3 εκατομμυρίων, τα 230 ήταν δάνεια. Τα 180 προήλθαν από εισφορές και δωρεές, τμήμα των οποίων κάλυψαν φορείς του Δημοσίου – πχ η Αγροτική Τράπεζα έδωσε 10 εκατομμύρια. Τα υπόλοιπα 43,3 εκατομμύρια ήταν «επιχορήγηση» από τον τακτικό προϋπολογισμό.
Την αχαλίνωτη διασπάθιση δημοσίου χρήματος την υπογραμμίζει ένα ακόμη στοιχείο: Στην τριετία 1970 -73 έγιναν τρεις διαγωνισμοί για «προσχέδια» του «Τάματος». Απέτυχαν παταγωδώς και κηρύχθηκαν άγονοι. Ελάχιστοι αρχιτέκτονες ενδιαφέρθηκαν και κατέθεσαν προτάσεις, μολονότι τα αντίστοιχα χρηματικά βραβεία ήταν άκρως χορταστικά. Συνολικά, στην τριετία υποβλήθηκαν 73 προτάσεις, καμία όμως δεν κρίθηκε ικανοποιητική. Κι όμως, μοιράστηκε – μαζί με τους επαίνους για τις σχετικές προσπάθειες- το ποσό των 3.650.000 δρχ. Ποσό που υπερέβαινε … 900 φορές το μέσο μισθό ενός εργαζόμενου στον ιδιωτικό τομέα.
Η μεγάλη ευεργεσία προς τον κύριο Μακντόναλντ
Ήταν αδύνατον φυσικά να υπολογιστεί πόσοι … αστέρες του καθεστώτος έλαβαν μέρος – με τους ευνοούμενούς τους- σε αυτό το τρομακτικών διαστάσεων φαγοπότι. Την «επίβλεψη» πάντως την είχε – όπως προείπαμε- σύσσωμη η … αφρόκρεμα του καθεστώτος. Εάν υποτεθεί ότι το «Τάμα» κλήθηκε να άρει … μια εκκρεμότητα 139 ετών (1829 – 1968), τότε το ποσό που εξαφάνισαν τα αρπαχτικά της χούντας αντιστοιχεί σχεδόν σε τρία εκατομμύρια δρχ για κάθε χαμένο χρόνο! Καθόλου άσχημα…
Κάποιοι ενδεχομένως διερωτώνται πώς «βγήκαν στη φόρα» τα οικονομικά στοιχεία του «Τάματος», προτού καταρρεύσει η χούντα. Η απάντηση είναι απλή: Είχε ήδη αποκαθηλωθεί – προ δυο μηνών- ο Παπαδόπουλος κι ο Ιωαννίδης δεν είχε κανένα λόγο να κρύβει τη «φαυλοκρατία» των «άλλων».
Τρίτο «ορόσημο»: Το 1969 φαίνεται πως οι … μίζες της Litton είχαν ξεκοκαλιστεί. Ήταν λοιπόν ώρα για μία ακόμη μεγάλη, αποικιοκρατική σύμβαση, απ’ αυτές που όταν υπογράφονται τρία τινά μπορεί να «μαρτυρούν» για τους διαχειριστές δημόσιου χρήματος: Αν δεν είναι ηλίθιοι, αν δεν νιώθουν – για κάποιο λόγο- εξαναγκασμένοι, τότε σίγουρα κάτι άλλο περιμένουν. Οι δυο τελευταίες εκδοχές φυσικά μπορούν να συνυπάρξουν…
Ο Μακαρέζος υπέγραψε με τον εργολάβο Ρόμπερτ Μακντόναλντ, από τις ΗΠΑ, σύμβαση για την κατασκευή της Εγναντίας Οδού (ΦΕΚ 1969/Α/15). Ποια ήταν η κατάληξη; Ο Αμερικανός πήρε τα μπογαλάκια του κι έφυγε, ενώ το Δημόσιο είχε επιβαρυνθεί σε βαθμό απίστευτο.
Μοιραίο ήταν να συμβεί αυτό. Το έργο υπολογίστηκε στα 150 εκ. δολάρια, εκ των οποίων σχεδόν το 1/3 θα το κάλυπτε το ελληνικό κράτος. Οι … χακί φύλαρχοι της στρατοκρατούμενης ελληνικής Μπανανίας, όμως, δεν χαλιναγώγησαν τη γαλαντομία τους. Εγγυήθηκαν τα δάνεια του Μακντόναλντ, τον «διευκόλυναν» με αμέτρητα ομόλογα, του έδωσαν 4,5 εκ. δολάρια ως προκαταβολή και όρισαν την αμοιβή του επί των εξόδων, συνυπολογίζοντας σε αυτά τη χρηματοδότηση του … Δημοσίου!
Το φοβερό ήταν ότι θα διεκπεραίωναν το έργο γηγενείς υπερεργολάβοι – ο Αμερικανός απλώς θα μεριμνούσε για μελέτες και δάνεια.Εάν ο Μακντόλαντ διαπίστωνε πως δεν επαρκούσαν τα 150 εκ. δολάρια, είχε δυο επιλογές. Να ψάξει για περισσότερα ή «να θεωρηθή εκτελέσας την σύμβασιν άμα τη συμπληρώσει της κατασκευής τμήματος της οδού, ούτινος η αξία ανέρχεται εις 150 εκ. δολάρια».
Ο Μακντόναλντ δεν εξασφάλισε καμία χρηματοδότηση – ίσως να μην είχε και λόγους να το κάνει. Αποχαιρέτησε, λέγοντας ίσως νοερά κάποιο «thanks folks» για τα 4,8 εκ. δολάρια συν τα 33,4 εκ. σε ομόλογα ελληνικού δημοσίου που πρόλαβε να τσεπώσει.
«Στεγαστική αποκατάστασις» και θεσμοθέτηση ατιμωρησίας
Τέταρτο «ορόσημο»: Το 1970 οι δικτάτορες θεσμοθέτησαν τη στεγαστική αποκατάσταση «αξιωματικών διαδραματισάντων εξέχοντα ρόλον» στο πραξικόπημα. Διότι, καλοί οι μισθοί, καλά τα αξιώματα και τα ρουσφέτια, αλλά αν δεν είχες – βρε αδελφέ- ένα εγγυημένο, καλό κεραμίδι πάνω από το κεφάλι σου, κινδύνευες. Θα σε πετύχαινε ο αναρχο- κομμουνισμός «ασκεπή» και θα σου άνοιγε το κεφάλι…
Πέμπτο «ορόσημο»: Περίοδος εορτών ήταν, οι «εθνοσωτήρες» αποφάσισαν – ίσως εν όψει πρωτοχρονιάς – να κάνουν άλλο ένα καλό δώρο στον εαυτό τους. Καλό και ωφέλιμο στο … διηνεκές – έτσι τουλάχιστον ήλπιζαν. Την Τετάρτη, 30 Δεκεμβρίου 1970, νομοθέτησαν τα «περί ευθύνης υπουργών». Μεταβατική διάταξη (παρ. 48) του ΝΔ 802 όριζε ότι δεν μπορούσε να ασκηθεί δίωξη εναντίον υπουργού ή υφυπουργού της δικτατορίας, παρά μόνο εάν το αποφάσιζαν οι … συνάδελφοί του.
Για να έχουν απολύτως ήσυχο το κεφάλι τους, οι συνταγματάρχες συμπεριέλαβαν κάτι ακόμη στη ρύθμιση: «Παρέγραψαν» όλα τα εγκλήματα, «δια τα οποία δεν ησκήθη ποινική δίωξις μέχρι της ημέρας συγκλήσεως» κάποιας Βουλής, μελλοντικής.
Εάν επιτύγχανε το κατοπινό εγχείρημα της λεγόμενης «φιλελευθεροποίησης», με τον Μαρκεζίνη και τις ελεγχόμενες εκλογές, κατά πάσα βεβαιότητα θα επιβίωνε αυτή η ασυλία που πρόσφεραν στην αφεντιά τους οι συνταγματάρχες. Δυστυχώς για αυτούς, έπειτα από την εξέγερση του Πολυτεχνείου κατέστη ανέφικτη η «μετάσταση» τέτοιων χουντικών θεσμών στο κοινοβουλευτικό τοπίο.
Έκτο «ορόσημο»: Ήταν Μάιος του 1972, όταν η χούντα απάλλαξε τον ελληνοαμερικανό επιχειρηματία Τομ Πάππας από τις αντισταθμιστικές υποχρεώσεις, για έξι αγροτοβιομηχανικές μονάδες σε διάφορες περιοχές της χώρας (ΦΕΚ 1972/Α/72).
Αυτό ήταν το δεύτερο χατίρι των συνταγματαρχών προς τον Πάππας. Το πρώτο – πιθανότατα και το μεγαλύτερο – είχε γίνει τέσσερα χρόνια νωρίτερα (ΦΕΚ 1968/Α/201). Ήταν το «πράσινο φως» για τα εργοστάσια εμφιάλωσης της Coca- Cola, το οποίο είχαν αρνηθεί να «ανάψουν» οι προδικτατορικές κυβερνήσεις, θεωρώντας το συγκεκριμένο σχέδιο του επιχειρηματία άκρως ανταγωνιστικό προς την εγχώριο παραγωγή αναψυκτικών.
Ο Πάππας είχε απασχολήσει και για άλλο λόγο, εντονότατα, το ελληνικό πολιτικό σύστημα πριν από το πραξικόπημα: Η Ένωση Κέντρου και η ΕΔΑ είχαν καταγγείλει ως προνομιακούς … μέχρι αηδίας τους όρους της επένδυσης που είχε κάνει στη Θεσσαλονίκη, με το διυλιστήριο της ESSO, το ’62. Το φθινόπωρο του ’64, μάλιστα, η κυβέρνηση της Ένωσης Κέντρου επέβαλλε στον Πάππας τροποποίηση της συγκεκριμένης σύμβασης.
Χρηματοδότησαν και την εκστρατεία του … Νίξον!
Ο Τομ Πάππας ήταν διαπρύσιος υποστηρικτής της χούντας. Τόσο γρήγορα συντελέστηκε η μεταξύ τους οικονομική – πολιτική διαπλοκή, ώστε το 1967, στην κυβέρνηση Κόλλια , διορίστηκε υπουργός Δημόσιας Τάξης ένας προσωπάρχης του επιχειρηματία, ο Παύλος Τοτόμης. Στη συνέχεια ο Τοτόμης ανέλαβε καθήκοντα προέδρου της ΕΤΒΑ. Ο Τομ Πάππας ήταν παράλληλα υποστηρικτής και βασικός χρηματοδότης της προεκλογικής εκστρατείας του Νίξον, για τις αμερικανικές εκλογές του 1968.
«Παράλληλα»; ….Όχι ακριβώς. Κατά τα φαινόμενα ο Πάππας βρήκε τρόπο να ενώσει τις δυο μεγάλες … συμπάθειές του, την ελληνική χούντα και το Νίξον. Με δεσμούς … χρήματος. Κάτι πολύ ενδιαφέρον κατέθεσε στο αμερικανικό Κογκρέσο ο Έλληνας δημοσιογράφος Ηλίας Δημητρακόπουλος, που ζούσε στην Ουάσιγκτον: Ότι η χούντα ενίσχυσε το ταμείο της προεκλογικής εκστρατείας του Νίξον με 549.000 δολάρια. Μετρητά, ζεστά- ζεστά… Είχαν «ζεσταθεί» από τη συνεχή κίνηση!
Τα χρήματα αυτά τα είχε διοχετεύσει η CIA στην ΚΥΠ, με σκοπό να «αναβαθμιστεί» η δράση της ελληνικής Υπηρεσίας, να γίνει πιο αποτελεσματικό το αντικομουνιστικό της έργο, κλπ. Στη συνέχεια, κατ’ εντολή Παπαδόπουλου και με μοχλό το Ρουφογάλη, γινόταν η «ανακύκλωση» και τα χρήματα όδευαν προς το Νίξον.
Έβδομο «ορόσημο»: Πέμπτη, 21 Σεπτεμβρίου 1972. Ο Παττακός έδωσε εντολή να «διατεθούν το ταχύτερον εις την κατανάλωσιν» τα κρέατα. Ποια κρέατα; Της Αργεντινής. Αυτά που «μαύριζαν», αυτά που θα «ξέμεναν». Τα γνωστά και ως «κρέατα Μπαλόπουλου». Μαζί με το «Τάμα», ίσως το πιο … εμβληματικό σκάνδαλο της χούντας!
Ο Μιχάλης Μπαλόπουλος ήταν υφυπουργός Εμπορίου. Αυτός κι ο Γενικός Διευθυντής του Υπουργείου, ο Ζαφείρης Παπαμιχαλόπουλος, κάθισαν στο εδώλιο για το σκάνδαλο των κρεάτων. Σκάνδαλο … πολυεπίπεδο, με κατηγορητήριο πλούσιο!
Η σοβαρότερη κατηγορία σε βάρος των δυο, ήταν πως χρηματίζονταν «κατά συρροήν» από μεγαλέμπορους της Ροδεσίας που επεδίωκαν να αποκτήσουν μονοπωλιακά προνόμια στην εισαγωγή κρέατος. Αποτέλεσμα της συγκέντρωσης αδειών εισαγωγής σε χέρια λίγων ήταν οι ανατιμήσεις στις τιμές του κρέατος – ίσως, ακόμη, οι ευνοημένοι έμποροι να ήθελαν έτσι να καλύπτουν και τα έξοδα των δωροδοκιών…
Απαγορεύτηκε, επίσης, για κάποιο διάστημα η διάθεση ντόπιου κρέατος, ώστε να προωθηθούν στην αγορά τα προβληματικά, εκείνα της Αργεντινής. Η προαναφερθείσα εντολή του Παττακού ήταν γραπτή και αναγνώστηκε στο δικαστήριο.
Ο Μπαλόπουλος έγινε σλόγκαν και … στα γήπεδα
Ο Μπαλόπουλος καταδικάστηκε τον Ιούνιο του ’74 σε ποινή φυλάκισης 3,5 ετών, η οποία μειώθηκε σε 14 μήνες το 1976. Το σκάνδαλο των κρεάτων ήταν το μοναδικό που «έστειλε» στο εδώλιο αξιωματούχους της χούντας, προτού καταρρεύσει η χούντα. Η εξήγηση είναι η ίδια με εκείνη, για τη δημοσιοποίηση των ατασθαλιών του «Τάματος»: Ο Ιωαννίδης επιθυμούσε να καταδείξει ότι ήταν αναγκαία, από ηθικής πλευράς, η ανατροπή του Παπαδόπουλου.
Κάπως έτσι έμεινε στην … Ιστορία το όνομα του Μπαλόπουλου, τον οποίον περιέβαλαν επίσης επίμονες φήμες για ατασθαλίες στον ΕΟΤ, όταν ήταν γραμματέας του οργανισμού.
Το σκάνδαλο των κρεάτων ενέπνευσε και τους … φιλάθλους. Εάν κάποιος ποδοσφαιριστής δεν απέδιδε καλά, η κερκίδα τον αποκαλούσε με ευκολία «βόδι Αργεντινής» ή «κρέας του Μπαλόπουλου».
Μέσα σε αυτή τη … θύελλα των σκανδάλων, φάνταζαν «παρωνυχίδες» ήσσονος σημασίας οι απ’ ευθείας αναθέσεις – χωρίς διαγωνισμούς- έργων σε διάφορες εταιρείες. Όσο για τη «λιτή» ζωή που έκαναν οι συνταγματάρχες και οι δικοί τους άνθρωποι, θα άξιζε τον κόπο να διαβάσει κανείς τις εξιστορήσεις της Ντέλλας Ρουφογάλη, τόσο για τη δική της ντόλτσε βίτα, όσο και για τη χλιδή της διαμονής της ίδιας και της Δέσποινας Παπαδοπούλου στο Παρίσι, όταν – κάποια στιγμή- το επισκέφθηκαν οι δύο τους.
Για την συνηθισμένη εν Ελλάδι ζωή της, η Ντέλλα Ρουφογάλη έχει πει:
«Αρχίζω να ράβω την καινούρια μου γκαρνταρόμπα στους μετρ της ραπτικής για τους οποίους μέχρι τώρα έκανα επιδείξεις. Η ζωή μου έχει αλλάξει τελείως, το ίδιο και η συμπεριφορά όλων απέναντί μου. Μου φέρονται με έκδηλο σεβασμό και τα κομπλιμέντα τους είναι υπερβολικά. Αλλά μου αρέσει. Εγώ εξακολουθώ να φέρομαι φιλικά προς τους παλιούς γνωστούς και τους καινούριους, πλούσιους φιλοχουντικούς επιχειρηματίες που πληθαίνουν μέρα με τη μέρα μαζί με τα ραβασάκια για ρουσφέτια. Αισθάνομαι πως έχω υποχρέωση να εξυπηρετήσω τους πάντες. Ο Μιχάλης συνήθως δεν αρνείται. Γεύομαι τη δύναμη της εξουσίας, και με μαγεύει» (Λεωνίδας Παπάγος, «Σημειώσεις 1967-1977»).
«Χαβιάρι Περσίας και παγωμένα καβούρια Αλάσκας»
Υπήρχαν όμως και τα .. έκτακτα περιστατικά, όπως οι αρραβώνες της με το Ρουφογάλη. «Την επόμενη βδομάδα καινούρια δώρα, καινούριες ανθοδέσμες, φρέσκα ψάρια απ’ όλα τα νησιά της Ελλάδας, κούτες με το καλύτερο χαβιάρι της Περσίας και παγωμένα καβούρια της Αλάσκας καταφθάνουν στο σπίτι. Δεν ξέρω τι να τα κάνω».
Για την Ιστορία: Τους αρραβώνες του ζεύγους τίμησαν προβεβλημένοι επιχειρηματίες, όπως οι Λάτσης και Κιοσέογλου. Στο γάμο τους; Το … αδιαχώρητο. Θυμάται η Ντέλλα: «Ο Παύλος Βαρδινογιάννης, ο εφοπλιστής Θεοδωρακόπουλος με το γιο του τον Τάκη, ο Κώστας Δρακόπουλος των διυλιστηρίων, ο Νίκος Ταβουλάρης των ναυπηγείων, το ζεύγος Μποδοσάκη, ο Αγγελος Κανελλόπουλος των τσιμέντων ‘Τιτάν’ με τη γυναίκα του, ο Τομ Πάππας, ο Γ. Λύρας, ο Γιώργος Ταβλάριος, εφοπλιστής από τη Νέα Υόρκη με τη γυναίκα του και ο Γιάννης Λάτσης με τη μεγάλη του κόρη, αφού η γυναίκα του την ίδια μέρα πάντρευε την ανηψιά της σε άλλη εκκλησία».
Αυτή ήταν λοιπόν η … αδιάφθορη δικτατορία! Αναμφιβόλως, η χούντα μετέφερε … πολύ μακριά τη σκυτάλη της διαφθοράς, την οποία – για να είμαστε ακριβείς- παρέλαβε από τα προγενέστερα χρόνια.
Υπενθυμίσεις επιγραμματικές: Σκάνδαλο «Siemens» που προκάλεσε και τη ρήξη στις σχέσεις του Παπάγου με τον Μαρκεζίνη, το 1954. Άφθονα… κλέη της οκταετίας (1955- 63) Καραμανλή, από τα «βραχώδη οικόπεδα της Φιλοθέης» και τα φουσκωμένα κέρδη εργολάβων, μέχρι την ηλεκτροδότηση της «Πεσινέ» με όρους σκανδαλωδώς ευνοϊκούς. Απόφαση της Βουλής, τον Φεβρουάριο του 1965, να παραπέμψει σε ειδικό δικαστήριο τους Κ. Καραμανλή, Π. Παπαληγούρα και Ν. Μάρτη για την «Πεσινέ». Επτά εν συνόλω υπουργοί και δυο υφυπουργοί του «εθνάρχη» που αντιμετώπισαν – σε κοινοβουλευτικό επίπεδο- κατηγορίες περί βλάβης του δημοσίου συμφέροντος και περί παράνομης διάθεσης μυστικών κονδυλίων. (Προτείνει κανείς να εκλάβουμε ως απόδειξη αθωότητας το «κουκούλωμα» που – κατά τα ειωθότα- ακολούθησε; ). Εξαγορές βουλευτών στην περίοδο της αποστασίας, το 1965.
Ακόμη κι ο ελληνικός κινηματογράφος των middle 60ς κατοχύρωσε ως σήμα κατατεθέν της εποχής τα … αρπακτικά του Μαυρογιαλούρου. Τυχαίο; Δεν νομίζουμε…
Εάν λοιπόν όλα αυτά στιγμάτισαν την εικοσαετία 1954- 1974, γιατί σήμερα τόσα στόματα πιπιλίζουν μονότονα την «καραμέλα» πως η διαφθορά και το ρουσφέτι γεννήθηκαν το …’74 και είχαν μαμά τη Μεταπολίτευση; Ας δώσει ο καθένας την απάντηση που θεωρεί σωστή…

Πηγή: «Λαμόγια» … στο χακί – Τα απίστευτα σκάνδαλα της χούντας | iefimerida.gr

Η ξεφτίλα της … ξεφτίλας…ω …ξεφτίλα. Από το blog των πολυτέκνων Τριφυλίας.

Σύλλογος Πολυτέκνων Τριφυλίας
Γ.Αλεξοπούλου κ’ Χριστιανουπόλεως
Κυπαρισσία ΤΚ 250 00
τηλ.: 6984068144, 6945555270
www.polyteknoi.org.gr
polyteknoi.trifylias@gmail.com

Αφού κουρέλιασαν και το ΣΥΝΤΑΓΜΑ, αφού ταπείνωσαν (τα ΄θελε κι αυτός) τον Ελληνικό λαό, τώρα θέλουν να τον εξαφανίσουν από προσώπου γής. ΠΩΣ;

Με την νέα πολιτική τους, ΕΠΙΒΑΛΟΥΝ στους Ελληνες πλέον, να μην έχουν οικογένεια. Για όσους δε, θελήσουν να δημιουργήσουν θα τους τιμωρούν. Αυτά προβλέπονται επιγραμματικά στο τελευταίο μνηνόνιο και στον τελευταίο προϋπολογισμό που ψηφίστηκαν στη βουλή .

Δείτε λοιπόν τι θα επακολουθήσει τα επόμενα χρόνια…

http://www.polyteknoi.org.gr/themata-poluteknon/apopseis/xephtila-tis-xephtelas.html

Συνημμένα…

Σαμαράς: Συντάξεις και πολυτεκνικά επιδόματα..

Μηταράκης: Τί έλεγε τότε τι κανουν τώρα….

Σαμαράς: Τα.. ισοδύναμα…(Ζάπειο 3)

…κι αν ψάξετε στο internet…. και τι δεν θα βρήτε….

Η ξεφτίλα της … ξεφτίλας…

Έχει γραφτεί από Πολύτεκνος

Tuesday, 13 November 2012

z1Αφού κουρέλιασαν και το ΣΥΝΤΑΓΜΑ, αφού ταπείνωσαν (τα ΄θελε κι αυτός) τον Ελληνικό λαό, τώρα θέλουν να τον εξαφανίσουν από προσώπου γης. ΠΩΣ;

Με την νέα πολιτική τους, ΕΠΙΒΑΛΟΥΝ στους Έλληνες πλέον, να μην έχουν οικογένεια. Για όσους δε, θελήσουν να δημιουργήσουν θα τους τιμωρούν. Αυτά προβλέπονται επιγραμματικά στο τελευταίο μνημόνιο και στον τελευταίο προϋπολογισμό που ψηφίστηκαν στη βουλή .

Δείτε λοιπόν τι θα επακολουθήσει τα επόμενα χρόνια…

Με το ένα χέρι, θα πάρουν από τους τρίτεκνους και τους πολύτεκνους το επίδομα που σήμερα χορηγείται μέσω του ΟΓΑ (πάει το επίδομα τριτέκνων που φτάνει και στα 265 ευρώ τον μήνα, πάει και το επίδομα πολυτέκνων που διαμορφώνεται στα 44 ευρώ τον μήνα). Με το άλλο χέρι, θα καταργήσουν τα αφορολόγητα που προβλέπει η φορολογική κλίμακα για όσους έχουν παιδιά. Και τι θα δώσουν; Ένα νέο επίδομα. Θα το δικαιούνται και αυτοί που έχουν μόνο ένα παιδάκι. Αρκεί όμως να πληρούν τα αυστηρότατα εισοδηματικά κριτήρια τα οποία προβλέπει ο νέος νόμος.

Διαβάζοντας την είδηση περί του νέου επιδόματος, θα σας έχουν δημιουργηθεί τέσσερις βασικές απορίες:

Πόσα θα πάρω;
Ποιος θα μου τα δώσει;
Πότε θα μου τα δώσει;
Τι δικαιολογητικά θα χρειάζονται;

Απάντηση προς το παρόν, μπορεί να δοθεί με ασφάλεια μόνο στο πρώτο ερώτημα καθώς το ξεκαθαρίζει σαφώς ο νόμος. Τα δύο υπόλοιπα, απαιτούν διοικητικές παρεμβάσεις κάτι που σημαίνει ότι θα περάσει χρόνος μέχρι να βρεθεί η λύση. Πάντως, το πιθανότερο είναι ότι το επίδομα θα ξεκινήσει να καταβάλλεται από τις αρχές του νέου έτους (σ.σ ο νόμος κάνει λόγο για καταβολή από τον επόμενο μήνα από την υποβολή της αίτησης.

Το κρίσιμο ζήτημα: Πόσα;

Το πόσα χρήματα θα εισπράττει ο κάθε γονιός, εξαρτάται αποκλειστικά και μόνο από το εισόδημά του. Δεν παίζει ρόλο ούτε η ηλικία του παιδιού, ούτε η ηλικία του γονιού. Ποια λοιπόν είναι τα ποσά ανά παιδί:

Για γονείς με ένα παιδί

Θα χωρίσουμε τους γονείς με ένα παιδί σε τέσσερις κατηγορίες ανάλογα με το οικογενειακό εισόδημά τους:

1.     Οι γονείς με εισόδημα έως και 9000 ευρώ τον χρόνο θα εισπράττουν 40 ευρώ τον μήνα.
2.     Οι γονείς με εισόδημα από 10.000 έως 18.000 ευρώ τον χρόνο, θα εισπράττουν 26,7 ευρώ τον μήνα
3.     Οι γονείς με εισόδημα από 19.000 έως 27.000 ευρώ, θα εισπράττουν 13,3 ευρώ τον μήνα
4.     Οι γονείς με εισόδημα άνω των 27.000 ευρώ δεν θα εισπράττουν τίποτα.

Για γονείς με δύο παιδιά

Και πάλι θα  γίνει κατάταξη με  βάση τον αριθμό των τέκνων:

Οι γονείς με εισόδημα  έως 10.000 ευρώ, θα εισπράττουν 80 ευρώ τον μήνα.
Οι γονείς με εισόδημα από 11.000 έως 20.000 ευρώ θα εισπράττουν 53,3 ευρώ τον μήνα
Οι γονείς με εισόδημα από 21.000 έως 30.000 ευρώ τον μήνα θα εισπράττουν 26,7 ευρώ τον μήνα ενώ
Οι γονείς με ακόμη υψηλότερο εισόδημα δεν θα εισπράττουν τίποτα.

Για γονείς με τρία παιδιά

1.     Με εισόδημα έως 10.000 ευρώ θα καταβάλλονται 130 ευρώ τον μήνα.
2.     Από 11.000 έως 21.000 ευρώ το ποσό θα πέφτει στα 86,7 ευρώ ενώ
3.     Από 22.000 ευρώ μέχρι 32.000 ευρώ, υπάρχει περαιτέρω πτώση στα 43 ευρώ ανά μήνα
4.     Για γονείς με τρία παιδιά και εισόδημα άνω των 33.000 ευρώ, δεν υπάρχει επίδομα.

Για γονείς με τέσσερα παιδιά

1.     Με εισόδημα έως 12.000 ευρώ θα καταβάλλονται 180 ευρώ τον μήνα.
2.     Από 13.000 έως 24.000 ευρώ το ποσό θα πέφτει στα 120 ευρώ ενώ
3.     Από 25.000 ευρώ μέχρι 36000 ευρώ, υπάρχει περαιτέρω πτώση στα 60 ευρώ ανά μήνα
4.     Για γονείς με τέσσερα παιδιά και εισόδημα άνω των 36.000 ευρώ, δεν υπάρχει επίδομα.

«Όνειρό μας: να κάνουμε φίλους μας όλα τα παιδιά του κόσμου». Στη Στοά του Βιβλίου (Πεσμαζόγλου 5 & Σταδίου) από τις 21 έως τις 23 Νοεμβρίου.

Να σας γνωρίσω τους φίλους μου, τα παιδιά του κόσμου!

Με αφορμή την επέτειο της υιοθέτησης της Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Παιδιού (20 Νοεμβρίου) η Ελληνική Εθνική Επιτροπή της UNICEF σε συνεργασία με το Υπουργείο Παιδείας πραγματοποιούν το εκπαιδευτικό πρόγραμμα «Τα Παιδιά Γράφουν & Ζωγραφίζουν τα Δικαιώματά τους» για τους μαθητές των Νηπιαγωγείων και των Δημοτικών Σχολείων όλης της χώρας.
Στόχος του προγράμματος είναι να εξοικειωθούν οι μαθητές με τα δικαιώματά τους και να εκφραστούν δημιουργικά.
Εκατοντάδες ομαδικές εργασίες από δημόσια και ιδιωτικά σχολεία όλης της χώρας, αλλά και από σχολεία του εξωτερικού, σχολεία για παιδιά με ειδικές ανάγκες, σχολεία μονοθέσια, σε ορεινές και απομακρυσμένες περιοχές έχουν ήδη φθάσει στα γραφεία μας. Μέσα από τα έργα τους τα παιδιά μας στέλνουν το μήνυμα: «Όνειρό μας: να κάνουμε φίλους μας όλα τα παιδιά του κόσμου».
Όλες οι εργασίες θα παρουσιαστούν σε έκθεση που θα πραγματοποιηθεί στη Στοά του Βιβλίου (Πεσμαζόγλου 5 & Σταδίου) από τις 21 έως τις 23 Νοεμβρίου.

Ώρες λειτουργίας της Έκθεσης: 10:00 – 14:00 και 18:00 – 21:00α ότι νεότερο θα ενημερωθείτε από την παρούσα ιστοσελίδα.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΒΙΒΛΙΑ ΔΩΡΕΑΝ. ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑ, ΠΟΙΗΣΗ, ΠΑΙΔΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ ΛΕΥΚΩΜΑΤΑ ΜΟΥΣΕΙΩΝ ΚΑΙ ΤΟ ΚΥΡΙΟΤΕΡΟ, ΚΛΑΣΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ.

Όλα τα βιβλία που περιέχονται στον κατάλογο της Ανοικτής Βιβλιοθήκης διανέμονται ελεύθερα και νόμιμα στο Διαδίκτυο από τους δημιουργούς ή τους εκδοτικούς οίκους. Τα έργα της ενότητας «Κλασική Λογοτεχνία» είναι ελεύθερα πνευματικών δικαιωμάτων

Πεζογραφία

Κυριάκος Αθανασιάδης | Κωνσταντίνος ΑναστασιάδηςΜίμης Ανδρουλάκης | Γιάννης ΑντάμηςΑλέξης ΑργύρηςΓιάννης Αρκούδος | Νικόλας Αφρόκαλος | Γιάννης Βανίδης | Καίτη ΒασιλάκουΔημήτρης Βασιλειάδης | Λεία Βιτάλη | Νίκος Βλαντής | Κώστας Βουλαζέρης | Χάρης ΓαντζούδηςΝτόρα Γιαννακοπούλου | Σοφία ΓκιούσουΕυθύμιος Γουργουρής | Γιώργος Δαμιανός | Στέφανος Δάνδολος | Σοφία Δευτερίγου | Βασίλης Δημητριάδης | Ελευθερία ΔημητρομανωλάκηΝίκος Δήμου | Λένα Διβάνη | Μαρία ΔριμήΒασίλειος Δρόλιας | Δημήτρης ΘανασούλαςΚώστας ΘερμογιάννηςΞενοφών Ίσαρης | Πάνος Κάλαρης | Αντώνης ΚαναβούραςΔημήτρης ΚαραβασίληςΝίκος Καρακάσης | Μάνος ΚοντολέωνΠερικλής ΚοροβέσηςΛευτέρης ΚρητικόςΑλέξανδρος Κυριακόπουλος | Ευάγγελος Λαγουτάρης | Ελευθέριος ΛεβάντηςΣτέφανος Λίβος | Ν.Γ. ΛυκομήτροςΝιόβη Λύρη | Ηλίας Μάκης | Δημήτρης Μακρής | Ξενοφών ΜακρόπουλοςΘάνος Μαντζάνας | Λιλή Μαυροκεφάλου | Σμαραγδή Μητροπούλου | Στράτος Μουστάκας (ή *μους) | Δημήτρης Μπαρσάκης | Ελένη Μπιρμπίλη | Περικλής Μποζινάκης | Ιωάννα Μπουραζοπούλου | Αντώνης Μπουρίτσας | Σοφία Νικολαΐδου | Τομάζος ΠαγώνηςΒασίλης Παπαθεοδώρου | Παναγιώτης Παπανικολάου | Χριστόφορος Παυλίδης | Γιάννης Πλιώτας | Κώστας Πουλιανίτης | Ελ Ρόι | Τέος Ρόμβος | Ελένη ΣεμερτζίδουΠαναγιώτης Σιμιτσής | Ερρίκος Σμυρναίος | Νικόλας Σμυρνάκης | Μιχάλης ΣπέγγοςΑλέξης Σταμάτης | Ελένη Σταματούκου | Γιώργος ΣτόγιαςΚώστας ΣφακιανάκηςΑγγελική Σχοινά | Ευάγγελος ΤζάνοςΔημήτρης Τζουβάλης | Θανάσης Τριαρίδης | Γιώργος Τσαντίκος | Σοφία ΤσουρλάκηΕυγενία Φακίνου | Νίκος ΦάκοςΓιάννης Φαρσάρης | Σωτήρης Φιλιππίδης | Ανδρέας Φλουράκης | Μιχάλης Φουντουκλής | Ελένη Φουρνάρου | Λάκης Φουρουκλάς | Λένος Χρηστίδης | Αρχοντής ΧρυσουλάςLarry CoolCarnellio Coop # Συλλογικά έργα: Ανθολόγιον ΙστολόγιονΔήγμα γραφής | Λογωτέχνης 2010 | Ματριόσκα | Ο άνδρας με την πουά γραβάτα12/12/12

Ποίηση

Σάκης ΑθανασιάδηςΖήσης Αϊναλής | Κωνσταντίνος ΑντωνίουΠέτρος ΑρτάνηςΝίκος Αστέρης | Μαρινέλλα Βλαχάκη | Ευγενία ΒογιατζήΘοδωρής ΒοριάςΑθανάσιος ΓανίδηςΧρήστος Γεωργακόπουλος | Γιώργος Γώτης | Γιώργος ΔουατζήςΤίμος Ζούμπος | Κατερίνα ΚαντσούΠαναγιώτης ΚαποδίστριαςΆρης Κόντε | Βασίλης ΚορλόςΧρήστος Λορέντζος | Φώντας Μακρόπουλος | Άρης Μανουράς | Γιώργος ΜίχοςΜαρία ΜουρζάΧάρης Μπαρμπούλης | Γιώργος Μπλάνας | Νικόλαος Νεράντζης | Άννα Νιαράκη | Τόλης Νικηφόρου | Δημήτρης ΠαλάζηςΣωτήρης ΠαστάκαςΘάνος Πάσχος | Νίκος ΠατεράκηςΓιάννης Ποταμιάνος | Νέστορας ΠουλάκοςΚώστας Πουλιανίτης | Γιώργος Πρίμπας | Τάσος ΡήτοςΔημήτρης Ρούσης | Κική ΣαργιώτουΕλένη Σεμερτζίδου | Λένα Σεπτέμβρη | Κωνσταντίνος Σιάκας | Άτη Σολέρτη | Χ.Π.ΣοφίαςΚώστας ΣφενδουράκηςΚωστής Τριανταφύλλου | Χρήστος Τσελέντης | Ιωάννης Τσιουράκης | Νικόλας Χουέρβος | AMI MIMS – Σιλβερίδη# Συλλογικό έργο: Τρίλιζα

Ξένη λογοτεχνία

Ορχάν Βελί Κανίκ | Τσαρλς ΜπουκόβσκιΜπρους Στέρλινγκ | Τζoν Φάντε | Ντάριο Φο # Συλλογικό έργο: Μεταμορφώσεις

Παιδική λογοτεχνία

Μαρία ΑγγελίδουΦραντζέσκα Αλεξοπούλου – Πετράκη | Κατερίνα ΑναγνώστουΝικόλας Ανδρικόπουλος | Μαρία Ανδρικοπούλου | Φιλομήλα Βακάλη – ΣυρογιαννοπούλουΛήδα Βαρβαρούση | Αγγελική ΒαρελλάΕλένη Γερουλάνου | Δημήτρης ΓραμμένοςΓαλάτεια Γρηγοριάδου – Σουρέλη | Νίκη Δεληκανάκη & Ελίνα ΕπιτροπάκηΚική Δημητριάδου | Ελένη Δικαίου | Μάνια ΔούκαΣοφία Ζαραμπούκα | Άλκη Ζέη | Παντελής ΖούραςΒαγγέλης Ηλιόπουλος | Ερρίκος ΚαλύβαςΒασιλική Κάργα | Καλλιώ Καστρησίου | Λώρη ΚέζαΜάνος ΚοντολέωνΙωάννα Κυρίτση | Σοφία Μαντούβαλου | Γιώργος Μαρίνος | Βούλα ΜάστορηΈρη Μαυράκη | Μαρία Μαυρίδου – Καλούδη | Ασπασία ΜαυρομμάτηΣύρμω ΜιχαήλΑμάντα Μιχαλοπούλου | Χρήστος ΜπουλώτηςΒασιλική Νευροκοπλή | Μαρούλλα Πανάγου | Αλέξανδρος ΠαπαδιαμάντηςΒασίλης Παπαθεοδώρου | Σοφία Παράσχου | Ελευθερία ΠασσάΓιολάντα Πατεράκη | Λότη Πέτροβιτς – Ανδρουτσοπούλου | Εύα Πετροπούλου-Λιανού | Βασίλης Πουλημενάκος | Μαρία Πυλιώτου | Γιάννης ΡεμούνδοςΝαννίνα Σακκά-ΝικολακοπούλουΑγγελική Σχοινά | Βαγγέλης ΤασιόπουλοςΕυγένιος ΤριβιζάςΓιολάντα Τσιαμπόκαλου | Κυριάκος Χαρίτος | Θέτη ΧορτιάτηΠάνος Χριστοδούλου | Βάσω ΨαράκηΛίτσα ΨαραύτηΔήμητρα Ψυχογυιού

Δοκίμια

Τάσος ΑνθουλιάςΕιρήνη Βούλγαρη | Τερέζα ΓιακουμάτουΑμαλία Ηλιάδη | Γεώργιος Κουλούκης | Αδαμάντιος Κρασανάκης | Γιάννης Κωνσταντινίδης | Γιώργος ΛιερόςΔημήτρης Λοΐζος | Σίσσυ ΛοΐζουΓεώργιος Ματσαγγούρας | Γιώργος ΜπλάναςΜανώλης ΠαπαδάκηςΚωνσταντίνος ΠρίγκιπαςΆγγελος Ροδαφηνός | Τάσος ΣταμπούλογλουΤάσος Σχίζας | Βασίλης Τραπεζάνογλου | Ηλίας ΤσάκαλοςΓιάννης ΤσαφογιάννηςΝικόλας ΤσαφταρίδηςΡοσσέτος Φακιολάς

Λευκώματα

Βασίλειος Αραβαντινός | Μανόλης Βλάχος | Δ.Β. Γραμμένος | Άγγελος Δεληβορριάς | Εύη ΔημητριάδουΝώτα Δημοπούλου – ΡεθεμιωτάκηΝικόλαος ΚαλτσάςΡοζίνα Κολώνια | Κωνσταντίνος ΝίγδεληςΚαλλιόπη Παπαγγελή | Γεώργιος ΣταϊνχάουερΙσμήνη Τριάντη | Βασίλης ΦωτόπουλοςΔιονύσης ΦωτόπουλοςΓεωργία ΧατζήΠ.Ι. Χατζηδάκης

Κλασική Λογοτεχνία

Αριστοτέλης Βαλαωρίτης | Γεώργιος Βιζυηνός | Δημήτριος Βικέλας | Ιωάννης Δαμβέργης | Αργύρης Εφταλιώτης | Κωνσταντίνος Θεοτόκης | Κωνσταντίνος Καβάφης | Ανδρέας Κάλβος | Ανδρέας Καρκαβίτσας | Κώστας Καρυωτάκης | Ιωάννης Κονδυλάκης | Βιτσέντζος Κορνάρος | Κώστας Κρυστάλλης | Ανδρέας Λασκαράτος | Λορέντζος Μαβίλης | Παύλος Νιρβάνας | Αλέξανδρος Πάλλης | Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης | Ζαχαρίας Παπαντωνίου | Καλλιρόη Παρρέν | Ιωάννης Πολέμης | Μαρία Πολυδούρη | Λάμπρος Πορφύρας | Αλέξανδρος – Ρίζος Ραγκαβής | Εμμανουήλ Ροΐδης | Γεώργιος Σουρής | Γεώργιος Τερτσέτης | Μάρκος – Αντώνιος Φόσκολος | Κωνσταντίνος Χατζόπουλος | Γεώργιος Χορτάτσης | Γιάννης Ψυχάρης