ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΣΤΑ ΒΑΘΗ ΤΗΣ …ΤΟΥΡΚΙΑΣ.

Φυλή στην Τουρκία μιλάει αρχαία ελληνικά!

newsbomb.gr

Φυλή στην Τουρκία μιλάει αρχαία ελληνικά!Μπορεί οι περισσότεροι νεοέλληνες να γνωρίζουν ελάχιστα ή να αγνοούν παντελώς την αρχαία ελληνική γλώσσα όχι όμως και μία απομονωμένη κοινότητα στις ακτές της Μαύρης Θάλασσας, στη βορειοανατολική Τουρκία.

Σύμφωνα με δημοσίευμα του βρετανικού Independent, λιγότεροι από 5.000 άνθρωποι φαίνεται ότι μιλούν μία διάλεκτο που πλησιάζει εκπληκτικά στην «πεθαμένη» αρχαία ελληνική γλώσσα.

Όπως επισημαίνουν ειδικοί γλωσσολόγοι μέσω αυτής της διαλέκτου μπορούν να εξάγουν πολύ σημαντικά συμπεράσματα για τη γλώσσα του Σωκράτη και του Πλάτωνα, καθώς και το πώς αυτή εξελίχθηκε.

Η κοινότητα ζει σε ένα σύμπλεγμα χωριών κοντά στην τουρκική πόλη της Τραπεζούντας, όπου κάποτε ήταν η αρχαία περιοχή του Πόντου.

Οι γλωσσολόγοι διαπίστωσαν ότι η διάλεκτος, Romeyka, μια ποικιλία από ποντιακά ελληνικά, έχει δομικές ομοιότητες με την αρχαία ελληνική που δεν παρατηρούνται σε άλλες μορφές της γλώσσας που ομιλείται σήμερα. Επίσης η Romeyka παρουσιάζει και πολλές ομοιότητες με το αρχαίο λεξιλόγιο.

Όπως λέει η λέκτορας Φιλολογίας Ιωάννα Σιταρίδου του Πανεπιστημίου του Cambridge «η χρήση του απαρεμφάτου έχει χαθεί στα νέα ελληνικά. Όμως, στα Romeyka έχει διατηρηθεί».

Μια πιθανότητα είναι ότι οι ομιλητές αυτής της διαλέκτου είναι οι απευθείας απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων που ζούσαν κατά μήκος των ακτών της Μαύρης Θάλασσας πριν από τον 6ο ή 7ο αιώνα π.Χ., όταν η περιοχή αποικίστηκε αρχικά.

Αλλά είναι επίσης πιθανό να είναι απόγονοι αυτόχθονων πληθυσμών ή μίας μεταναστευτικής φυλής οι οποίοι αναγκάστηκαν να μιλούν τη γλώσσα των αρχαίων ελληνικών αποικιοκρατών.

Οι κάτοικοι της συγκεκριμένης περιοχής είναι ευσεβείς μουσουλμάνοι, γι΄ αυτό και είχαν το δικαίωμα να παραμείνουν στην Τουρκία μετά τη Συνθήκη της Λωζάννης του 1923.

ΤΟ ΝΕΟ …ΑΝΤΑΡΤΙΚΟ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ …ΕΡΧΕΤΑΙ.

Oι υποψήφιοι «αντάρτες» ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜΑΡ!

ΝΔ-ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ έχουν μαζί 179 βουλευτές. Χωρίς τον Σταυρογιάννη πάμε στους 178 και τον Μιχελογιαννάκη 177.

Υπάρχουν όμως άλλοι υποψήφιοι αντάρτες;

Από την ΝΔ υπενθυμίζεται ότι ο βουλευτής Δράμας Κυριαζίδης έχει προειδοποιήσει ότι δεν θα ψηφίσει τα μέτρα αν περάσουν οι μεγάλες περικοπές στα ειδικά μισθολόγια των ενστόλων, ενώ αντάρτικες τάσεις έχουν εκφράσει και οι Ηλίας Βλαχογιάννης, βουλευτή Τρικάλων και Αθανάσιος Νταβλούρος, βουλευτή Αχαϊας.

Στο ΠΑΣΟΚ, οι υποψήφιοι «αντάρτες» σύμφωνα με τα όσα έχουν δηλώσει είναι οι εξής:

Μίμης Ανδρουλάκης

Βασίλης Κεγκέρογλου

Γιάννης Κουτσούκος

Μιχάλης Κασσής

Κώστας Σκανδαλίδης

Θεοδώρα Τζάκρη

ενώ από την ΔΗΜΑΡ υπάρχουν ακόμα δύο υποψήφιοι και όπως αναφέρει το parapolitika.gr, είναι οι κύριοι Οδυσσέας Βουδούρης και ο βουλευτής Μαγνησίας Πάρις Μουτσινάς.

Πηγή: Oι υποψήφιοι «αντάρτες» ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜΑΡ!

Οι νέοι διοικητές του Α.Τ. Κυπαρισσίας και της Τροχαίας στον Δήμαρχο μας Κώστα Κόλλια.

Την επίσκεψη του νέου Διοικητή του Αστυνομικού Τμήματος Κυπαρισσίας κ. Κρυοβρυσανάκη και του νέου Διοικητή της Τροχαίας Κυπαρισσίας κ. Παρασκευόπουλου δέχθηκε στο γραφείο του ο Δήμαρχος Τριφυλίας κ.Κόλλιας. 

Παρά το γεγονός ότι η επίσκεψη είχε εθιμοτυπικό χαρακτήρα ανταλλάχθησαν και ουσιαστικές απόψεις για τα ζητήματα της ασφάλειας των πολιτών της Δημοτικής Ενότητας  Κυπαρισσίας αλλά και της ευρύτερης περιοχής του Δήμου.

     Ο κ. Κόλλιας ευχήθηκε στους νέους Διοικητές καλή επιτυχία στο έργο τους, δήλωσε ότι η Δημοτική Αρχή θα είναι πάντα αρωγός στις προσπάθειές τους και εξέφρασε την κατανόησή του στα προβλήματα, σε προσωπικό και μέσα, που αντιμετωπίζουν τα αστυνομικά τμήματα του Δήμου Τριφυλίας. Υπογράμμισε ότι το ζήτημα της εμπέδωσης κλίματος ασφάλειας του συνόλου πολιτών της Τριφυλίας είναι ζήτημα μείζονος σημασίας για την περιοχή. 

Τόνισε ότι ο Δήμος Τριφυλίας και λόγω πληθυσμού, ο οποίος τους θερινούς μήνες τριπλασιάζεται  και λόγω εκτάσεως με πληθώρα οικισμών  και διάσπαρτων οικιών, καθώς επίσης και λόγω της δυναμικής που παρουσιάζει και στον αγροτικό αλλά και στον τουριστικό τομέα, έχει ανάγκη από πρόσθετα μέτρα αστυνόμευσης, πολύ δε περισσότερο καθόσον η περιοχή προσελκύει σε μόνιμη βάση  πλήθος αλλοδαπών.

     
Η συνάντηση έκλεισε με αμοιβαίες δηλώσεις εντατικοποίησης και διεύρυνσης της απαιτούμενης συνεργασίας αστυνομίας και Δήμου.

ΑΠΟ ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΔΗΜΑΡΧΟΥ

Αυτές τις μέρες διεξάγεται η Δίκη στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης για τα θύματα του Ναζισμού και τις Γερμανικές αποζημιώσεις. Υπέγραψε και εσύ το αίτημα.

Ενσωματωμένη                                                           εικόνα 1

ΕΦΤΑΣΕ Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΤΗΣ ΧΑΓΗΣ

Τον Οκτώβριο του 1940, η Ελλάδα υποχρεώθηκε να μπει στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο με την απρόκλητη εισβολή των στρατευμάτων του Μουσολίνι στην Ήπειρο. 

Ο Χίτλερ, για να σώσει τον Μουσολίνι από μία ταπεινωτική ήττα, εισέβαλε στην Ελλάδα τον Απρίλιο του 1941. Η Ελλάδα λεηλατήθηκε και ερειπώθηκε από τους Γερμανούς όσο καμία άλλη χώρα κάτω από την κατοχή τους. Σύμφωνα με τον Διεθνή Ερυθρό Σταυρό, τουλάχιστον 300.000 Έλληνες πέθαναν από την πείνα-άμεσο αποτέλεσμα της Γερμανικής λεηλασίας. Ο Μουσολίνι παραπονέθηκε στον Υπουργό του των Εξωτερικών, Κόμη Τσιάνο, «Οι Γερμανοί έχουν αρπάξει από τους Έλληνες ακόμη και τα κορδόνια των παπουτσιών τους». 

Η Γερμανία και η Ιταλία επέβαλαν στην Ελλάδα όχι μόνο υπέρογκες δαπάνες κατοχής, αλλά και ένα αναγκαστικό δάνειο (κατοχικό δάνειο) ύψους 3,5 δισεκατομμυρίων δολλαρίων.
 

Ο ίδιος ο Χίτλερ είχε αναγνωρίσει την υποχρέωση της Γερμανίας να πληρώσει αυτό το χρέος και είχε δώσει οδηγίες να αρχίσει η διαδικασία πληρωμής του.
 Μετά το τέλος του πολέμου, η Συνδιάσκεψη των Παρισίων επιδίκασε στην Ελλάδα 7,1 δισεκατομμύρια δολάρια για πολεμικές επανορθώσεις έναντι της Ελληνικής απαίτησης 14,0 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Η Ιταλία πλήρωσε στην Ελλάδα το μερίδιο της από το κατοχικό δάνειο.Η Ιταλία και η Βουλγαρία πλήρωσαν πολεμικές επανορθώσεις στην Ελλάδα, και η Γερμανία πλήρωσε πολεμικές επανορθώσεις στην Πολωνία το 1956 και στην Γιουγκοσλαβία το 1971. Η Ελλάδα απαίτησε από την Γερμανία την πληρωμή του κατοχικού δανείου το 1945, 1946, 1947, 1964, 1965, 1966, 1974, 1987, και το 1995. 

Παρά ταύτα Γερμανία αρνείται συστηματικά να πληρώσει στην Ελλάδα τις υποχρεώσεις της που απορρέουν από το κατοχικό δάνειο και τις πολεμικές επανορθώσεις.
 Το 1964, ο Γερμανός Καγκελάριος Erhard υποσχέθηκε την πληρωμή του δανείου μετά την ενοποίηση της Γερμανίας, που πραγματοποιήθηκε το 1990. 

Ενδεικτικό της σημερινής αξίας των Γερμανικών υποχρεώσεων προς στην Ελλάδα είναι το ακόλουθο: εάν χρησιμοποιηθεί σαν τόκος ο μέσος τόκος των Κρατικών Ομολόγων των ΗΠΑ από το 1944 μέχρι το 2010, που είναι περίπου 6%, η σημερινή αξία του κατοχικού δανείου ανέρχεται στα 163,8 δισεκατομμύρια δολάρια και αυτή των πολεμικών επανορθώσεων στα 332 δισεκατομμύρια δολάρια.


Στις 2 Ιουλίου 2011, ο Γάλλος οικονομολόγος και σύμβουλος της Γαλλικής κυβέρνησης Jacques Delpla δήλωσε ότι οι οφειλές της Γερμανίας στην Ελλάδα για το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο ανέρχονται σε 575 δισεκατομμύρια δολάρια (Les Echos, Saturday, July 2, 2011).
 

Ο Γερμανός ιστορικός οικονομολογίας Dr. Albrecht Ritschl συνέστησε στην Γερμανία να ακολουθήσει μία περισσότερο μετριοπαθή πολιτική στην ευρωκρίση του 2008-2011, διότι ενδέχεται να βρεθεί αντιμέτωπη δικαιολογημένων απαιτήσεων για πολεμικές επανορθώσεις του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου (Der Spiegel, June 21, 2011,
guardian.co.uk, June 21, 2011).

Οι Γερμανοί δεν άρπαξαν από τούς Έλληνες μόνο «ακόμη και τα κορδόνια των παπουτσιών τους».
 
Στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο η Ελλάδα έχασε 13% του πληθυσμού της. Ένα μέρος αυτού του πληθυσμού χάθηκε στην μάχη, αλλά το μεγαλύτερο ποσοστό χάθηκε από την πείνα και τα εγκλήματα πολέμου των Γερμανών.
 

Οι Γερμανοί δολοφόνησαν τούς κατοίκους 89 Ελληνικών πόλεων και χωριών, έκαψαν περισσότερα από 1700 χωριά και εκτέλεσαν πολλούς από τους κατοίκους αυτών των χωριών. Μετέτρεψαν την χώρα σε ερείπια, και λεηλάτησαν τους αρχαιολογικούς της θησαυρούς.


Ζητούμε από την Γερμανική Κυβέρνηση να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της προς την Ελλάδα, πού εκκρεμούν για πολλές δεκαετίες, πληρώνοντας το αναγκαστικό κατοχικό δάνειο, και πολεμικές επανορθώσεις ανάλογες των υλικών ζημιών, των εγκλημάτων και των λεηλασιών που διέπραξε η πολεμική μηχανή των Γερμανών.

Αγαπητοί φίλοι,
όπως αναφέρεται παρακάτω από το 

EΘΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗΣ ΤΩΝ ΟΦΕΙΛΩΝ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ: 
Αυτές τις μέρες διεξάγεται η Δίκη στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης
για τα θύματα του Ναζισμού και τις Γερμανικές αποζημιώσεις.


Παρακαλώ ζητήσετε από φίλους και γνωστούς σας να πάνε στο


http://www.greece.org/blogs/ wwii/και να υπογράψουν το Αίτημα μας που ζητά από την Γερμανική Κυβέρνηση να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της προς την Ελλάδα,  πού εκκρεμούν για πολλές δεκαετίες, πληρώνοντας το αναγκαστικό κατοχικό δάνειο και πολεμικές επανορθώσεις ανάλογες των υλικών ζημιών, των εγκλημάτων και των λεηλασιών, που διέπραξε η πολεμική μηχανή των Γερμανών…

 

ΕΘΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗΣ
ΤΩΝ ΟΦΕΙΛΩΝ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

 
—————————— —————————— ———–

Αυτές τις μέρες διεξάγεται η δίκη στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης για τα θύματα του Ναζισμού και τις Γερμανικές αποζημιώσεις.

Η δικαίωση των Ελλήνων θυμάτων του Ναζισμού μέσω των Ιταλικών δικαστηρίων, έχει οδηγήσει την υπόθεση στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, στο οποίο προσέφυγε η Γερμανία για να ακυρώσει τις αποζημιώσεις και το οποίο ξεκίνησε τη σχετική δικαστική διαδικασία τη Δευτέρα 12/09. 

Την ίδια ώρα, ήρθε και πάλι στην επικαιρότητα το μέγα θέμα του ανεξόφλητου αναγκαστικού Κατοχικού Δανείου της χώρας μας προς τη Γερμανία και των γερμανικών επανορθώσεων για τις κατοχικές καταστροφές στη χώρα μας, αφού η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα η οποία δεν έχει λάβει ως αποζημίωση ούτε ένα ευρώ. 


Η μέχρι τώρα παθητική, δυστυχώς, στάση όλων των ελληνικών κυβερνήσεων, στο μέγιστο αυτό Εθνικό θέμα, ήρθε η ώρα να γίνει ενεργητική. 


Είναι απόλυτη ανάγκη, από σήμερα, οι Υπουργοί Δικαιοσύνης, Εξωτερικών και Οικονομικών, τουλάχιστον, να παρακολουθήσουν αυτή την πολυσήμαντη για τα εθνικά μας συμφέροντα δίκη στη Χάγη. 


Η παρουσία τους δεν θα είναι τιμή μόνο, για τα θύματα του Ναζισμού, αλλά, επιτέλους θα καταδείξει στους Δικαστές της Χάγης και στην παγκόσμια κοινή γνώμη, την αποφαστικότητα της Ελληνικής Πολιτείας να στηρίξει δυναμικά τις διεκδικήσεις των συγγενών των Ελλήνων θυμάτων της ναζιστικής θηριωδίας για ηθική και υλική αποζημίωση. 


Αυτή η δίκη στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, στις σημερινές συνθήκες, έχει τεράστια σημασία για το παρόν και το μέλλον της Πατρίδας μας.
Για το Εθνικό Συμβούλιο



Ο Πρόεδρος 

Μανώλης Γλέζος

«Εσύ πρέπει να γίνεις ηθοποιός», μου έλεγαν, όμως εγώ ήθελα να γίνω μάγειρας. Η συνέντευξη του διάσημου …πια λόγω WIND, Παντελή Δεντάκη.

Το πρόσωπο της εβδομάδας: Παντελής Δεντάκης – Ηθοποιός / Σκηνοθέτης. 

Συνεχίζει για δεύτερη σεζόν στις «Ψευδαισθήσεις» της Κατερίνας Ευαγγελάτου. Συνσκηνοθετεί ξανά το «Μια γιορτή στου Νουριάν» με τον Βασίλη Κουκαλάνι. Και dentεντός των προσεχών ημερών ετοιμάζεται να παρουσιάσει στο θέατρο του Νέου Κόσμου  τον «Βυσσινόκηπο» του μ’ ένα εκλεκτό καστ. Ο φετινός χειμώνας του Παντελή Δεντάκη είναι γεμάτος, όπως φυσικά ήταν και το καλοκαίρι του με τη συμμετοχή του στις Εκκλησιάζουσες.

Και μπορεί μια γνωστή σε όλους διαφήμιση να τον έκανε λίγο διασημότερο απ’ ότι ήταν κάποιους μήνες πριν, όμως αυτά τα 15 χρόνια παρουσίας του στον χώρο ήταν και παραμένουν πολύ σημαντικά.

Μα πάνω απ’ όλα ο Παντελής είναι ένας εξαιρετικός συνομιλητής, που έχει να πει πολλά και σπουδαία πράγματα, όπως επιβεβαιώνεται και από τη συνάντηση μας…

*Η ενασχόληση μου με την υποκριτική είναι μια ιστορία που ξεκινάει, όπως για πολλούς ηθοποιούς, από την παιδική ηλικία. Ξέρεις, με τις σχολικές παραστάσεις. Εκεί που υπάρχουν 4-5 άνθρωποι, οι οποίοι σου λένε: «εσύ πρέπει να γίνεις ηθοποιός», όμως εγώ ήθελα να γίνω μάγειρας. Από πολύ νωρίς το είχα αποφασίσει! Και όντως, μετά το Λύκειο πέρασα στα ΤΕΙ Τουριστικών Επιχειρήσεων. Σπούδασα ένα χρόνο στη Θεσσαλονίκη και δύο στην Αθήνα. Παράλληλα ξεκίνησα να δουλεύω. Δούλεψα σε εστιατόριο και μετά σε τουριστικά γραφεία. Και κάποια στιγμή ένιωσα ότι “κάτι έλειπε”. Βρέθηκα σε μια θεατρική ομάδα του δήμου Κορυδαλλού και σιγά-σιγά την “ψώνισα”. Το ’96 πέρασα στη σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Αρχικά προσπάθησα να συνδυάσω τις δύο σχολές και τη δουλειά, αλλά δε γινόταν. Τα ΤΕΙ δεν τα τελείωσα ποτέ! Δεν έγινα ποτέ μάγειρας! Αλλά μαγειρεύω πολύ στο σπίτι μου! Αυτό με αποφορτίζει και με ηρεμεί!

dent3*Η σκηνοθεσία άρχισε να μ’ ενδιαφέρει από πολύ νωρίς, από τα χρόνια της σχολής, που κάναμε ομαδικούς αυτοσχεδιασμούς και εργασίες. Κάποιοι από εμάς φάνηκε πως είχαν την ανάγκη να πάρουν πρωτοβουλίες. Ε, ήμουν ένας απ’ αυτούς. Η πρώτη μου σκηνοθετική απόπειρα ήταν το 2001. Δεν μπορώ να πω πως ανάμεσα στο ηθοποιός και το σκηνοθέτης θα ήθελα να διαλέξω κάτι. Και στις δύο περιπτώσεις υπάρχει ομορφιά και ευθύνη. Ως ηθοποιός βιώνεις αυτή την ανεπανάληπτη εμπειρία της σκηνής, του σανιδιού όπως λέγανε οι παλιοί. Σαν σκηνοθέτης έχεις την απόλυτη ευθύνη και ταυτόχρονα τη δυνατότητα της “ολοκληρωμένης δημιουργίας”. Νομίζω πως κάθε ηθοποιός θα ‘πρεπε να περνάει απ’ αυτήν τη θέση. Έτσι θα μπορούσε να καταλάβει καλύτερα την έννοια του συλλογικού και του “όλου”. Θα πρέπει ακόμα και στις δραματικές σχολές να ενταχθεί σαν μάθημα. Πώς μαθαίνεις τραγούδι, ξιφασκία;! Ε, έτσι! Κάθε φοιτητής να αναλαμβάνει αυτό το ρόλο και -έστω για λίγο- να “σκηνοθετεί” τους συμφοιτητές του.  Δεν έχει σημασία να είναι όλοι καλοί σ’ αυτό. Σημασία έχει ότι θα βοηθήσει να κατανοηθεί πολύ καλύτερα η ανάγκη για απόλυτη προσωπική εμπλοκή σε κάτι συλλογικό.

* Οι ηθοποιοί προσπαθούμε να είμαστε καλοί, όμως στην πραγματικότητα δεν είναι εκεί το θέμα. Σημασία έχει η συνεργασία, η ανταλλαγή. Το πώς και το πόσο εμπλέκεσαι σ’ αυτήν τη διαδικασία. Τις περισσότερες φορές πέφτεις στην παγίδα του να “είσαι εσύ καλός”, αδιαφορώντας για το σύνολο. Γι’ αυτό υπάρχουν παραστάσεις που βλέπεις 1-2 ηθοποιούς να ξεχωρίζουν και λες: “τι ωραίες ερμηνείες”, χωρίς να σε αφορά η ίδια η παράσταση. Ή να λες: “τι ωραία μουσική, τι ωραίο σκηνικό!”. Θέλω να συμμετέχω σε παραστάσεις που ο θεατής φεύγοντας να έχει επικοινωνήσει με “κάτι”. Με κάτι δικό του, μια σκέψη του, ένα συναίσθημα του. Να μη λέει μου άρεσε αυτό, αλλά όχι το άλλο. Να έχει επικοινωνήσει μ’ ένα κομμάτι δικό του. Αυτό είναι για μένα το ιδανικό. Ξέρω πως αυτό δεν συμβαίνει συχνά, είναι πολύ δύσκολο. Αλλά σημασία έχει το να σου είναι ξεκάθαρο τι θέλεις, τι ανάγκη έχεις! Μπορεί να μην “τα καταφέρεις”, αλλά το θέμα είναι να πας “προς τα ‘κει”, προς αυτή την κατεύθυνση. Έστω κι αν αποτύχεις θα έχεις την ηρεμία πως εσύ ερεύνησες πάνω στην κατεύθυνση που είχες ανάγκη να ερευνήσεις.

*Η τηλεόραση είναι ένα μέσο με τρομερή δύναμη. Δεν είχα αποκλείσει ότι η συγκεκριμένη διαφήμιση μπορούσε να έχει τόσο μεγάλη επιτυχία, όμως ούτε το είχα σκεφτεί. Ήταν μια πολύ καλή ομάδα με σκηνοθέτη τον Ντένη Ηλιάδη. Το διασκέδασα και πέρασα πολύ ωραία. Δε νομίζω ότι εκτέθηκα, το αντίθετο. Δε θεωρώ ότι ξεπούλησα κάτι ή ότι προσπάθησα να εξαγοράσω αυτή την προβολή με κάποιο τρόπο. Ούτε οι άνθρωποι που συνεργάστηκα -θεωρώ- έκαναν κάτι τέτοιο.

* Οι Ψευδαισθήσεις είναι ένα κείμενο που θίγει τα θέματα της αγάπης, του έρωτα, της προδοσίας, της αλήθειας και του ψέματος. Η αλήθεια είναι πως οι ερωτικές σχέσειςdent1 είναι κυρίαρχο θέμα στη ζωή όλων μας. Γι’ αυτό και δεν ήταν καθόλου εύκολη η διαδικασία των προβών. Ήρθαμε όλοι αντιμέτωποι με προσωπικά μας πληγώματα, εμπειρίες, σκέψεις, ερωτήματα. Δεν μας άφησε αλώβητους. Προσωπικά για παράδειγμα, κατά τη διάρκεια των προβών, αναρωτήθηκα πολλές φορές αν έχω αγαπήσει ή αν έχω αγαπηθεί  πραγματικά. Αναρωτήθηκα “τι είναι τελικά η αγάπη”. Νομίζω πως τα ίδια και άλλα ερωτήματα δημιουργούνται και στο θεατή. Ο θεατής κάνει μια προσωπική διαδρομή και έρχεται αντιμέτωπος με τον εαυτό του, παρά το ότι φαινομενικά ακούει την ιστορία τεσσάρων άλλων ανθρώπων.

* Ο Βυσσινόκηπος του Άντον Τσέχοφ είναι ένα κείμενο που πάντα ήθελα να κάνω και έλεγα πως αυτό θα γίνει όταν μεγαλώσω και είμαι πιο ώριμος. Δεν ξέρω αν μεγάλωσα αρκετά και είμαι επαρκώς ώριμος, αλλά ένιωσα πως ήρθε η ώρα να το κάνω. Πέρσι τέτοιον καιρό είχα βρεθεί σ’ ένα τέλμα που είχε σχέση με προσωπικά προβλήματα, αλλά κυρίως με την κατάσταση που βιώνουμε στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια. Ένιωθα ως καλλιτέχνης που δεν έχω να πω τίποτα, ένιωθα αμήχανος απέναντι σ’ όλη αυτή την αιφνίδια αλλαγή στις ζωές μας. Και είπα θα πάω σπίτι μου και θα “σωπάσω”. Βρέθηκα πολύ κοντά στο να μεταναστεύσω στην Αγγλία. Και κάποια στιγμή κάτι άρχισε να αλλάζει μέσα μου. Αισθάνθηκα πως ήθελα να μιλήσω για όλα αυτά μέσω του Βυσσινόκηπου. Συναντηθήκαμε με τον Μάκη (σ.σ. Παπαδημητρίου) και την Κατερίνα (σ.σ. Λυπηρίδου), που είναι “οικογένεια μου” και αποφασίσαμε να προχωρήσουμε. Μετά ακολούθησαν και τα άλλα παιδιά που εμπλέκονται. Είναι μια συλλογική διαδικασία. Έτσι έχω μάθει να λειτουργώ και ο καθένας συνεισφέρει στην δημιουργία της παράστασης πέρα από τα στενά όρια του ρόλου του.

* Το μήνυμα της παράστασης; Το έργο αναφέρεται στον Άνθρωπο. Αναφέρεται σε ανθρώπους που έχουν μέσα τους και τη θετική και την αρνητική ενέργεια, που έχουν μέσα τους και την ενεργοποίηση και την αδράνεια. Μιλάει για ανθρώπους που είναι  απελπισμένοι και ταυτόχρονα ευτυχείς. Και όλο το έργο εκτυλίσσεται σ’ ένα περιβάλλον, που είναι σαν την Ελλάδα. Κάτι ζοφερό, κάτι που βρίσκεται σε τέλμα και  πρόκειται να τελειώσει. Οφείλει να τελειώσει. Γιατί στη ζωή όλα κάποτε τελειώνουν και κάτι νέο ξεκινάει. Μια νέα κατάσταση, όπου δεν ξέρεις τι θα φέρει. Αυτό βιώνουν οι ήρωες του Τσέχωφ, αυτό βιώνουμε και εμείς σήμερα στην Ελλάδα. Φτάνουμε στο σημείο μηδέν. Που τελειώνει ένα διεφθαρμένο και παρηκμασμένο σύστημα. Φτάνουμε στο τέλος του καπιταλισμού. Το ξέρουμε από το 2008, αλλά με διάφορες ενέσεις προσπαθούν ακόμα να τον κρατήσουν εν ζωή, για να μην χάσουν τα παχυλά κέρδη τους και τις πολυτελείς ζωούλες τους. Και κάποια στιγμή θα έρθουν και θα σου πουν, πτωχεύσαμεν. Μα στην πραγματικότητα είμαστε ήδη χρεοκοπημένοι. Όλοι! Οικονομικά και ηθικά!

dent2* Ακριβώς έτσι συμβαίνει και στον Βυσσινόκηπο. Οι κάτοικοι του αντιλαμβάνονται  πως τελειώνει το ένδοξο παρελθόν τους, πως πρόκειται να θάψουν τον παλιό τους εαυτό. Έχει τελειώσει αυτή η ευημερία, η οποία ήταν αληθινή και πλασματική μαζί. Και δεν έχουν τη δυνατότητα να δράσουν. Όχι γιατί δεν θέλουν, αλλά γιατί δεν μπορούν να πάνε κόντρα σ’ αυτό που πια έχει γίνει “φύση τους”. Περιμένουν το τέλος, για να κάνουν μια νέα αρχή. Απλώς δεν ξέρουν τι θα φέρει αυτή η αρχή. Είναι ένα μεγάλο ερωτηματικό.

* Στο όνομα της κρίσης στην εποχή μας ο καθένας μπορεί να λέει ότι δεν έχει λεφτά. Εσύ ξέρεις την κατάσταση και προσπαθείς να δείχνεις κατανόηση, όμως τελικά αναρωτιέσαι τι είναι αληθινό και τι όχι.

* Η παράσταση «Μια γιορτή στους Νουριάν» είναι από τα πιο όμορφα πράγματα που μου έχουν συμβεί, όλα αυτά τα χρόνια που δουλεύω στο θέατρο. Είναι λίγες οι φορές που έχω νιώσει κάτι να «ρέει» τόσο αβίαστα κι αρμονικά, ανάμεσα σε ηθοποιούς και κοινό. Νομίζω πως όσοι έχουμε εμπλακεί σ’ αυτή τη δουλειά νιώθουμε το ίδιο. Είναι μια πολιτική κωμωδία, με αντιφασιστική και αντιρατσιστική θεματολογία, που απευθύνεται σε ανθρώπους από 6 χρονών και πάνω. Απευθύνεται πρώτα απ’dent4 όλα στα παιδιά αυτής της πόλης, αλλά και σε όλους εμάς! Ζούμε σε μια εποχή που είναι έγκλημα να είσαι «ξένος»! Είναι έγκλημα να είσαι μετανάστης! Να έχεις άλλο χρώμα από το κατάλευκο ελληνικό χρώμα των «γνήσιων απογόνων» του Μεγάλου Αλεξάνδρου και του Σωκράτη!  Ζούμε την εποχή, που οι χρυσαυγίτες προπηλακίζουν ή σκοτώνουν μετανάστες, κι πολλοί άλλοι λένε: «πρέπει να καθαρίσει ο τόπος απ’ αυτούς!» και άλλα τέτοια.  Ο Νουριάν αντιστέκεται σ’ αυτές τις ακραίες ενέργειες και σ’ αυτό το κλίμα, με ζεστή καρδιά, κοινή και αθώα λογική, και πολύ χιούμορ.

* Η Αθήνα μου αρέσει κυρίως γιατί εδώ ζουν οι άνθρωποι που αγαπώ. Εδώ ζουν οι γονείς και τ’ αδέλφια μου, οι φίλοι μου, τ’ ανίψια μου, ο βαφτισιμιός μου. Υπάρχουν 2-3 περιοχές που μου αρέσει να κάνω βόλτες, όπως η Πλάκα, το Θησείο, η Κυψέλη και 5-6 δρόμοι. Ο αγαπημένος μου είναι η Πανεπιστημίου μ’ εκείνα τα εξαιρετικά κτίρια του Τσίλερ. Αλλά δεν νομίζω ότι είναι μια πόλη πραγματικά φιλική. Δεν θα μπορούσα να χαρακτηρίσω τον εαυτό μου λάτρη αυτής της πόλης. Και επίσης δεν θα μπορούσα να χαρακτηρίσω τον εαυτό μου Έλληνα! Νιώθω – όπως και πολλοί άλλοι άλλωστε-  πολίτης αυτού του κόσμου.

* Αυτό που μου είχε τραβήξει το ενδιαφέρον πριν το ψάξω περισσότερο είναι η κοινωνικοπολιτική ευαισθησία του All4fun. Έχω δει αναρτήσεις, που δείχνουν την ανάγκη στο να συντελέσουν σε μια ιδεολογική αφύπνιση, άκρως απαραίτητη αυτή την εποχή…

Περισσότερες λεπτομέρειες για τις τρεις φετινές παραστάσεις που συμμετέχει ο Παντελής Δεντάκη ως ηθοποιός ή ως σκηνοθέτης ακολουθούν στους σχετικούς συνδέσμους:

& Και φέτος οι Ψευδαισθήσεις ανεβαίνουν στο θέατρο οδού Κυκλάδων: http://all4fun.gr/fun/theater/4786-lr-.html

& Ο Βυσσινόκηπος του Αντον Τσέχοφ παρουσιάζεται στο θέατρο του Νέου Κόσμου: http://all4fun.gr/fun/theater/4746-2012-10-11-09-53-20.html

& Το «Μια γιορτή στου Νουριάν» συνεχίζεται για δεύτερη σεζόν: http://all4fun.gr/fun/theater/4830-2012-10-20-10-32-14.html

Toυ Κυριάκου Κουρουτσαβούρη, 22/10/2012

Πηγή: http://all4fun.gr/columns/person-of-week/4848-2012-10-21-23-06-18.html