Le manifeste censuré de Camus. Για την ελευθερία του τύπου / του Αλμπέρ Καμί.

©Le Monde

Αλμπέρ Καμί


Το άρθρο που αναδημοσιεύουμε σήμερα κυκλοφόρησε στις 25 Νοεμβρίου 1939 στη «λε σουαρ ρεπουμπλικέν», μια δισέλιδη εφημερίδα που κυκλοφορούσε  σε ένα φύλλο τυπωμένο μπρος-πίσω στο Αλγέρι, υπό τη διεύθυνση του Καμί. Εδώ ο συγγραφέας προσδιορίζει «τις τέσσερις εντολές του ελεύθερου δημοσιογράφου: τη διαύγεια, την άρνηση, την ειρωνεία και την εμμονή». Η συνεργάτης μας Μάσα Σερί(Macha Séry) ανακάλυψε το κείμενο αυτό στα εθνικά αρχεία υπερπόντιων εδαφών, στην Εξ Αν Προβάνς. Ο Καμί καταδικάζει εδώ την παραπληροφόρηση που το 1939 ήδη κατατρώει ως γάγγραινα τη Γαλλία. Αλλά το «μανιφέστο» αυτό πάει πιο μακριά: τοποθετείται για το ρόλο της δημοσιογραφίας εν καιρώ πολέμου ή γενικότερα για την επιλογή του καθενός μάλλον -παρά των συλλογικοτήτων- να οικοδομήσει εαυτόν ως ελεύθερη προσωπικότητα

Είναι δύσκολο σήμερα να αναφερθείς στην ελευθερία του τύπου χωρίς να κατηγορηθείς για μωρολογία, Μάτα Χάρι (Mata-Hari) ή για το ότι είσαι –δίχως άλλο- ανιψιός του Στάλιν (Stalin).

Κι όμως, αυτή η ελευθερία, δεν είναι παρά μια ακόμα πτυχή της ελευθερίας συνολικά, πράγμα που εξηγεί την εμμονή μας να την υπερασπιζόμαστε, πόσο μάλλον για όσους εξ ημών θεωρούν πως δεν υπάρχει άλλος τρόπος να νικήσουμε πραγματικά στον πόλεμο.

Ασφαλώς κάθε ελευθερία έχει τους περιορισμούς της, που προϋποθέτουν πάντως να αναγνωρίζεται η ύπαρξή της. Έχουμε εξάλλου πει ό.τι είχαμε να πούμε όσον αφορά τα εμπόδια που εγείρονται σήμερα κατά της ελευθερίας της σκέψεως, και ασφαλώς θα το κάνουμε και στο μέλλον, και μάλιστα με δυναμισμό, μόλις έχουμε να πούμε κάτι καινούργιο. Ιδιαιτέρως όμως δεν πρόκειται να εξοικειωθούμε ποτέ επαρκώς με την ιδέα πως τα κείμενα που λογοκρίνονται στην Γαλλία από τους λογοκριτές της μητροπολιτικής χώρας, θα πρέπει να απαγορεύεται να δημοσιεύονται στη «σουαρ ρεπουμπλικέν» παραδείγματος χάριν. Και μόνο το γεγονός πως μια εφημερίδα εξαρτάται από τις διαθέσεις ενός ανθρώπου, δείχνει το βαθμό ασυνειδησίας στον οποίο έχουμε ξεπέσει.

Κάθε φιλοσοφία άξια αυτού του χαρακτηρισμού χαρακτηρίζεται από το ότι δεν αρκείται ποτέ σε άχρηστες οιμωγές απέναντι σε μια κατάσταση που δεν μπορεί να αποφευχθεί. Το ζήτημα στη Γαλλία σήμερα δεν είναι πώς να διασωθεί η ελευθερία του τύπου. Είναι να αναζητήσουμε πώς, απέναντι στην κατάργηση αυτών των ελευθεριών, μπορεί να εξακολουθεί να παραμείνει ελεύθερος κάθε δημοσιογράφος. Το πρόβλημα δεν αφορά τις συλλογικότητες, αλλά το άτομο.

Ακριβώς λοιπόν αυτό που θα επιθυμούσαμε να καθορίσουμε εδώ είναι οι όροι και οι προϋποθέσεις υπό τις οποίες, εντός ακριβώς του πλαισίου που καθορίζεται από τον πόλεμο και τις δουλείες του, η ελευθερία μπορεί όχι μόνο να επιβιώνει, αλλά και να εκδηλώνεται. Τέσσερις είναι αυτές οι προϋποθέσεις: η διαύγεια, η άρνηση, η ειρωνεία και η εμμονή.

Η διαύγεια προϋποθέτει την αντίσταση στο μίσος και τη μοιρολατρία. Είναι βέβαιο πως στον κόσμο που προσεγγίζουμε δια των εμπειριών μας τα πάντα μπορούν να αποφευχθούν. Ο ίδιος ο πόλεμος είναι ένα ανθρώπινο φαινόμενο, που ανά πάσα στιγμή είναι δυνατό να αποφευχθεί με ανθρώπινα μέσα. Αρκεί να γνωρίζει κανείς την ευρωπαϊκή πολιτική ιστορία των τελευταίων χρόνων για να βεβαιωθεί πως ο πόλεμος, όποιος κι αν είναι αυτός, έχει προφανείς αιτίες. Αυτή η διαυγής αντίληψη για τα πράγματα αποκλείει το τυφλό μίσος και την απελπισία που επιτρέπει τα πάντα. Εν έτει 1939, κανένας ελεύθερος δημοσιογράφος δεν απελπίζεται και ο καθένας αγωνίζεται για ό,τι θεωρεί αληθινό λες κι οι εξελίξεις των γεγονότων καθορίζονται από την ατομική του δράση. Δεν αναδημοσιεύει τίποτα που θα μπορούσε να πυροδοτήσει το μέλλον ή να προκαλέσει την απελπισία. Όλα τα παραπάνω βρίσκονται απολύτως εντός των δυνατοτήτων τους.

Απέναντι στην πλημμυρίδα της ηλιθιότητας, είναι επίσης αναγκαίο να προβάλλουμε ορισμένες αντιθέσεις. Όλες οι δυσκολίες του κόσμου δεν μπορούν να κάμψουν ένα πνεύμα κάπως καθαρό ώστε να αποδεχθεί να γίνει ανέντιμο. Για όποιον γνωρίζει το μηχανισμό της πληροφόρησης έστω και λίγο, είναι μάλλον εύκολο να διαπιστώνει την αυθεντικότητα κάθε είδησης. Κι είναι στο έργο αυτό που οφείλει να αφιερωθεί κάθε ελεύθερος δημοσιογράφος. Διότι, ακόμα κι αν δεν μπορεί να πει όλα όσα σκέφτεται, του είναι πάντα δυνατό τουλάχιστο να μη λέγει όλα όσα θεωρεί παραπλανητικά. Κάθε ελεύθερη εφημερίδα κρίνεται εξίσου από όσα λέγει και όσα δεν λέγει. Αυτή η αρνητική ελευθερία είναι μακράν η σημαντικότερη όλων, για όποιον γνωρίζει πώς να την τηρεί. Διότι προετοιμάζει την έλευση της αληθινής ελευθερίας. Κατά συνέπεια, κάθε ανεξάρτητη εφημερίδα αναφέρει τις πηγές της, βοηθάει το κοινό της να τις αξιολογούν, απεχθάνεται την πλύση εγκεφάλου, καταργεί την καθοδήγηση, απαλύνει διαμέσου του σχολιασμού την ομοιομορφία της πληροφόρησης και γενικά υπηρετεί την αλήθεια στο βαθμό των δυνάμεών της. Όσο σχετικό κι αν είναι αυτό το μέτρο, τουλάχιστο μας επιτρέπει να αρνούμαστε αυτό που καμία δύναμη στον κόσμο δε θα μπορούσε να μας εξαναγκάσει να αποδεχθούμε: να μετατραπούμε σε υπηρέτες του ψεύδους.

Οδηγούμεθα έτσι στην ειρωνεία. Θεωρούμε αρχικά δεδομένο πως κάθε πνεύμα που αρέσκεται να επιβάλει δια της βίας τη θέλησή του, έχει ανοσία στην ειρωνεία. Δεν μπορώ να δω τον Χίτλερ (Hitler), για να πάρω ένα μόνο σχετικό παράδειγμα, να καταφεύγει στη σωκρατική ειρωνεία. Αυτό σημαίνει πως η ειρωνεία μετατρέπεται σε απαράμιλλο όπλο κατά των δυναστών. Η ειρωνεία συμπληρώνει την άρνηση, υπό την έννοια πως επιτρέπει, όχι απλά να απορρίπτεται ό,τι είναι λανθασμένο, αλλά συχνά να λέγει ό,τι είναι αληθές. Εν έτει 1939, κανένας ελεύθερος δημοσιογράφος δεν έχει αυταπάτες ως προς τη νοημοσύνη των καταπιεστών του. Είναι απαισιόδοξος για τη φύση του ανθρώπου. Κάθε αλήθεια που εκφέρεται σε δογματικούς τόνους λογοκρίνεται, εννέα φορές στις δέκα. Αν η ίδια αλήθεια ειπωθεί πλαγίως, λογοκρίνεται μόνον πέντε φορές στις δέκα. Αυτή η διάταξη απεικονίζει με αρκετή πιστότητα τα περιθώρια της ανθρώπινης διάνοιας. Εξηγεί επίσης πως γαλλικές εφημερίδες σαν το «μερλ» ή το «κανάρ ανσενέ» εξακολουθούν να δημοσιεύουν τα θαρραλέα άρθρα που όλοι γνωρίζουμε. ‘Αρα εν έτει 1939, ένας ελεύθερος δημοσιογράφος είναι εξορισμού είρων, έστω και παρά τη θέλησή του. Αν και η αλήθεια και η ελευθερία είναι απαιτητικές ερωμένες, καθώς διαθέτουν ελάχιστους εραστές.

Είναι σαφές πως αυτή η διανοητική κατάσταση που εκτέθηκε εν συντομία εδώ, δεν είναι δυνατό να υποστηριχτεί αποτελεσματικά χωρίς ένα ελάχιστο εμμονής. Πολλά εμπόδια εγείρονται στο δρόμο της ελευθερίας της έκφρασης. Και το πνεύμα δεν αποθαρρύνεται από τα υψηλότερα εξ αυτών. Διότι οι απειλές, οι διακοπές κυκλοφορίας, οι διώξεις στη Γαλλία ως επί το πλείστον επιτυγχάνουν αποτελέσματα αντίθετα του αναμενομένου. Χρειάζεται από την άλλη να αποδεχθούμε πως υπάρχουν αποθαρρυντικά εμπόδια: η εμμονή της ανοησίας, η οργανωμένη παραπλάνηση, η πνευματική οξύτητα, κι ας αρκεστούμε σε αυτά. Αυτά είναι τα μεγάλα εμπόδια που καλούμαστε να καταρρίψουμε. Η ύπατη αρετή στο σημείο αυτό είναι η εμμονή. Εμμονή που παραδόξως αλλά φανερά τίθεται τότε στην υπηρεσία της αντικειμενικότητας και της ανεκτικότητας.

Ιδού λοιπόν ένας κανόνας για να διατηρηθεί η ελευθερία εν μέσω στης γενικευμένης δουλείας. Και λοιπόν; Θα μας πουν. Μετά τι γίνεται; Ας μη βιαζόμαστε. Αν μόνο κάθε Γάλλος αποφάσιζε να διατηρήσει στην προσωπική του σφαίρα όλα όσα θεωρούσε αληθή και δίκαια, αν επέμενε να συμβάλλει με τις ταπεινές του δυνάμεις στη διατήρηση της ελευθερίας, να αντισταθεί στην παράδοση και να καταστήσει γνωστή αυτή του την θέλησή, τότε μόνο αυτός ο πόλεμος θα κερδιζόταν, με την πλήρη έννοια του όρου.

Ναι, είναι συχνά παρά τη θέλησή του που ένα ελεύθερο πνεύμα σήμερα θα καταφύγει στην ειρωνεία. Τι ευχάριστο να βρει κανείς σε αυτόν το φλεγόμενο κόσμο; Αλλά η αξία του ανθρώπου είναι να ορθώνει το ανάστημά του, απέναντι σε όλα όσα θέλουν να τον εκμηδενίσουν. Κανείς δεν επιθυμεί σε είκοσι πέντε χρόνια να ξαναζήσουμε την εμπειρία του 1914 και του 1939. Χρειάζεται λοιπόν να δοκιμάσουμε μια, ολοκαίνουργια ακόμα, μέθοδο: την  δικαιοσύνη και τη γενναιοδωρία. Που δεν μπορούν να εκδηλωθούν παρά εντός ήδη ελευθέρων καρδιών και πνευμάτων που εξακολουθούν να παραμένουν διαυγή. Η διαμόρφωση τέτοιων καρδιών και τέτοιων πνευμάτων, ή μάλλον η αφύπνισή τους, να ποιο είναι ταυτόχρονα το φιλόδοξο και ταπεινό έργο, που ανατίθεται σε κάθε ανεξάρτητο άνθρωπο. Χρειάζεται να συνεχίσουμε, περισσότερο από οποτεδήποτε στο παρελθόν. Η ιστορία μπορεί να καταγράψει ή να μην καταγράψει, τις προσπάθειές μας. Αλλά τουλάχιστο να τις έχουμε κάνει.

Το άρθρο είχε δημοσιευθεί στις 25 Μαρτίου  στο Θάρρος Μεσσηνίας, το απόκομμα της εφημερίδας, μου το έφερε ο Γιώργης Ηλιόπουλος και εγώ το βρήκα   ανεβασμένο στο διαδίκτυο εδώ: Για την ελευθερία του τύπου / του Αλμπέρ Καμί Μάρτιος 19 2012

Ο Albert Camus ήταν Γάλλος συγγραφέας

ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΕΠΙΚΑΙΡΟΠΟΙΗΜΕΝΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ. 1 ΙΟΥΝΙΟΥ 2012.

Τσίπρας: «Πρώτη πράξη η ακύρωση του Μνημονίου»


Ο επικεφαλής του ψηφοδελτίου του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ Αλέξης Τσίπρας παρουσιάζοντας το επικαιροποιημένο πρόγραμμα του κόμματος τόνισε: «Το μνημόνιο ή το εφαρμόζεις ή το ακυρώνεις. Εμείς ζητούμε την ψήφο του ελληνικού λαού για να το ακυρώσουμε»

Ο κ. Τσίπρας αναφέρθηκε σε ένα επεξεργασμένο, ολοκληρωμένο και συγκεκριμένο, βήμα προς βήμα, σύγχρονο πολιτικό σχέδιο της Αριστεράς, ένα κυβερνητικό πρόγραμμα, που όπως είπε, τίθεται στην κρίση του ελληνικού λαού και όχι προς έγκριση στην τρόικα, το οποίο εγγυάται «την κοινωνικά δίκαιη δημοσιονομική εξυγίανση και την έξοδο της χώρας από την κρίση, την αναπτυξιακή και παραγωγική ανασυγκρότησή της και την πολιτικά ισότιμη συμμετοχή της στην Ευρωζώνη και την Ευρωπαϊκή Ένωση».

«Πρώτη πράξη η ακύρωση του Μνημονίου»

«Πρώτη πράξη της κυβέρνησης της Αριστεράς», προανήγγειλε ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ, θα είναι η ακύρωση του Μνημονίου και των εφαρμοστικών νόμων του και η αντικατάστασή του με το Εθνικό Σχέδιο Ανόρθωσης για την οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη, την παραγωγική ανασυγκρότηση και τη δίκαιη δημοσιονομική εξυγίανση. Αμέσως μετά, συμπλήρωσε, η νέα κυβέρνηση θα καταγγείλει τους επαχθείς όρους και θα ζητήσει την επαναδιαπραγμάτευση της δανειακής σύμβασης.

Σε ό,τι αφορά τη βιώσιμη αντιμετώπιση της κρίσης δημόσιου χρέους της χώρας σημείωσε ότι θα αναζητηθεί ευρωπαϊκή λύση και στο πλαίσιο αυτό, επανέλαβε θα διεκδικηθεί νέα αναδιαπραγμάτευση του χρέους, με στόχο τη δραστική μείωσή του, ή ένα μορατόριουμ για το χρέος και αναστολή πληρωμών των τόκων, έως ότου διαμορφωθούν συνθήκες σταθεροποίησης και ανάκαμψης της οικονομίας.

Επίσης, όπως επεσήμανε, το ύψος εξυπηρέτησης του χρέους θα πρέπει να συνδεθεί με το ρυθμό ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας, δηλαδή με το ρυθμό αύξησης του ΑΕΠ (ρήτρα ανάπτυξης).
Παράλληλα, θα καταργηθεί άμεσα η Πράξη Υπουργικού Συμβουλίου με αριθμό 6-28/2/2012, με την οποία μειώθηκαν ο κατώτερος μισθός κατά 22% (32% για τους νέους μέχρι 25 ετών), καθώς και τα επιδόματα ανεργίας, ασθένειας και μητρότητας και καταργήθηκαν οι συλλογικές συμβάσεις. Στο σημείο αυτό ο κ. Τρίπρας μίλησε για επαναφορά του κατώτατου μισθούστα 751 ευρώ και το επίδομα ανεργίας στα 461,5 ευρώ. Το επίδομα ανεργίας θα χορηγείται για δύο χρόνια.

Επιπρόσθετα, δεσμεύθηκε για άρση της κατάργησης της μετενέργειας και επαναφορά της υποχρεωτικής επεκτασιμότητας των κλαδικών συμβάσεων,
Ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ δήλωσε ακόμη ότι θα καταργηθούν όλες οι ειδικές επιβαρύνσεις (χαράτσια) για τα μικρομεσαία εισοδήματα τους άνεργους, τους χαμηλόμισθους, τους χαμηλοσυνταξιούχους και όσους ζουν στα όρια της φτώχειας.

Το σχέδιο του ΣΥΡΙΖΑ προβλέπει εξάλλου τη σταθεροποίηση των πρωτογενών δαπανών ως ποσοστό του ΑΕΠ, κατ’ ελάχιστο, όπως διευκρίνισε ο κ. Τσίπρας, στο επίπεδο του 43% -έναντι μείωσης κάτω του 36% του ΑΕΠ ως συνέπεια του Μνημονίου– και, κατά μέγιστο, στο σημερινό μέσο όρο της Ευρωζώνης, του 46%.

Η σταθεροποίηση των δαπανών θα πρέπει να καλυφθεί από την αύξηση των δημόσιων εσόδων, τα οποία υστερούν σημαντικά από το μέσο όρο της Ευρωζώνης (41% του ΑΕΠ έναντι 45%) και όπως είπε, η προσαρμογή θα προέλθει από τη φορολόγηση του πλούτου και των υψηλών εισοδημάτων, με στόχο την αύξηση των εσόδων από άμεσους φόρους στα μέσα ευρωπαϊκά επίπεδα (δηλαδή +4% του ΑΕΠ) σε ορίζοντα τετραετίας (με στόχο αύξηση 1% του ΑΕΠ κάθε χρόνο). Αυτό όμως, σημείωσε, προϋποθέτει τη ριζική μεταρρύθμιση του φορολογικού συστήματος, ώστε να εντοπίζεται το εισόδημα και η περιουσία κάθε πολίτη και να κατανέμεται δίκαια το φορολογικό βάρος.

Στα ενδεικτικά μέτρα για τη σταθεροποίηση των πρωτογενών δαπανών περιλαμβάνονται:

– το άμεσο πάγωμα των μειώσεων σε κοινωνικές δαπάνες, μισθούς και συντάξεις, ώστε να σταματήσει η περιθωριοποίηση των χαμηλών εισοδημάτων και η υποβάθμιση των μεσαίων,
– η ριζική επανεξέταση και ανακατανομή των δημόσιων δαπανών, ώστε οι πόροι που θα εξοικονομηθούν να βελτιώσουν την ποιότητα των παρεχόμενων δημόσιων αγαθών και υπηρεσιών,
– η λειτουργία και ενίσχυση της κεντρικής αρχής κρατικών προμηθειών που θα ελέγχει την κοστολόγηση των αγαθών και υπηρεσιών που αγοράζει το κράτος από τον ιδιωτικό τομέα,
– η εφαρμογή και επέκταση των ρυθμίσεων που εξυπηρετούν τον άμεσο έλεγχο των δαπανών, όπως η διαύγεια, η ηλεκτρονική συνταγογράφηση και το πληροφοριακό σύστημα παρακολούθησης του συνόλου των δημόσιων δαπανών.
Στα ενδεικτικά μέτρα για την αύξηση των δημόσιων εσόδων περιλαμβάνονται:
– η υλοποίηση πλήρους και καθολικού περιουσιολόγιου, όπου θα αποτυπώνεται η περιουσία όλων των Ελλήνων υπηκόων στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, σε όλες τις μορφές κινητού και ακίνητου πλούτου, καθώς και η θέσπιση αυστηρών ποινών δήμευσης μέρους της περιουσίας για όσους συλλαμβάνονται να δηλώνουν ψευδώς τα περιουσιακά τους στοιχεία.
– η αλλαγή των φορολογικών συντελεστών και της κλίμακας των εισοδημάτων φυσικών και νομικών προσώπων και η προσαρμογή τους στο μέσο ευρωπαϊκό επίπεδο, ώστε να επιτευχθεί αύξηση των εσόδων με ελάφρυνση των φτωχότερων και επιβάρυνση των πλουσιότερων
– η επανεξέταση όλων των ειδικών φορολογικών καθεστώτων και η αποτελεσματική αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής,
– η σταδιακή μείωση συντελεστών ΦΠΑ και η ελαχιστοποίησή τους στα διατιμημένα τρόφιμα (ψωμί, γάλα, κλπ) . Κατά την ομιλία του ο κ. Τσίπρας μίλησε επίσης για μείωση του ΦΠΑ στην εστίαση και τον τουρισμό.
– ο εκσυγχρονισμός και η στελέχωση των εφοριών με ειδικευμένο προσωπικό και η ενίσχυση του πληροφοριακού συστήματος για έλεγχο, διασταύρωση και διαχρονική παρακολούθηση της φορολογικής βάσης,
– η Εθνική Προγραμματική Συμφωνία, με τον κλάδο της ναυτιλίας και τον εφοπλιστικό κόσμο, που θα αυξήσει τα φορολογικά έσοδα. Στο σημείο αυτό ο κ. Τσίπρας μίλησε για επανεξέταση, από μηδενική βάση, των σχέσεων ανάμεσα στο κράτος, τη ναυτιλία και τον εφοπλιστικό κόσμο, με στόχο τη κατάργηση των προκλητικών -όπως τις χαρακτήρισε- 58 διαφορετικών φοροαπαλλαγών και «τη δημιουργία ενός σταθερού φορολογικού καθεστώτος που θα ανταποκρίνεται στη Συνταγματική επιταγή για τη συμβολή στα φορολογικά βάρη όλων των Ελλήνων υπηκόων».

Παράλληλα, πόροι για τη χρηματοδότηση της ανάπτυξης θα κινητοποιηθούν τόσο από εσωτερικές όσο και από εξωτερικές πηγές. Όπως διευκρίνισε, στις εσωτερικές πηγές περιλαμβάνονται: η δημιουργία όρων για την επιστροφή καταθέσεων και τη σταθερότητα του χρηματοπιστωτικού συστήματος, η αύξηση των πόρων από τη ριζική μεταρρύθμιση του φορολογικού συστήματος για την αναπτυξιακή αναδιανομή του πλούτου, η πάταξη της εισφοροδιαφυγής, η αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου και των υδρογονανθράκων, η υπογραφή διμερούς συμφωνίας με την Ελβετία για τη φορολόγηση των εκεί καταθέσεων Ελλήνων πολιτών, που ακόμα εκκρεμεί, καθώς και η αναστολή αποπληρωμής τόκων για χρονικό διάστημα που θα προκύψει από διαπραγμάτευση. Αντίστοιχα στις εξωτερικές πηγές χρηματοδότησης της ανάπτυξης περιλαμβάνονται: ο επανασχεδιασμός του ΕΣΠΑ και η αύξηση της απορροφητικότητάς του, ένα ευρωπαϊκό πρόγραμμα χρηματοδότησης επενδύσεων στα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την αντιμετώπιση της ύφεσης και η ανάπτυξη της πολυμερούς οικονομικής διπλωματίας.

«Εθνικοποίηση τραπεζών»
Στην αναφορά τους στις τράπεζες, ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ τόνισε πως στόχος του προγράμματος είναι η εθνικοποίηση των τραπεζών που ανακεφαλαιοποιούνται από το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, οι οποίες θα τεθούν υπό δημόσιο κοινωνικό και διαφανή έλεγχο.

Ασφαλιστικό
Ο κ. Τσίπρας εγγυήθηκε για την κάλυψη των αναγκών του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης από το Ταμείο Εθνικού Πλούτου και Κοινωνικής Ασφάλισης, ένα αποκλειστικά δημόσιο ταμείο, όπου θα μεταφέρονται όλα τα δικαιώματα επί του φυσικού και του ορυκτού πλούτου της χώρας, περιλαμβανομένων και των πιθανών κοιτασμάτων υδρογονανθράκων, εφόσον αποδειχθούν οικονομικά εκμεταλλεύσιμα, καθώς και όλη η εμπορεύσιμη κινητή και ακίνητη περιουσία του κράτους.

Ιδιωτικοποιήσεις
Στο σημείο αυτό δεσμεύθηκε για το «πάγωμα» όλων των ιδιωτικοποιήσεων των στρατηγικής σημασίας δημόσιων Οργανισμών που έχουν ενταχθεί στο Ειδικό Ταμείο Αξιοποίησης, καθώς και για την επαναφορά υπό δημόσιο έλεγχο στρατηγικών επιχειρήσεων που είτε βρίσκονται σε πορεία ιδιωτικοποίησης, είτε έχουν ιδιωτικοποιηθεί (ΔΕΗ, ΟΤΕ, ΟΣΕ, ΕΛΤΑ, ΕΥΔΑΠ, Μέσα Μεταφοράς κ.λπ.).

«Κούρεμα» δανείων
Ο κ. Τσίπρας μίλησε ακόμη για ολική ή μερική διαγραφή των δανειακών υποχρεώσεων των υπερχρεωμένων νοικοκυριών και των υπερχρεωμένων επιχειρήσεων, ανάλογα με τη μείωση του εισοδήματος ή του τζίρου που έχουν υποστεί από τη σύναψη του δανείου μέχρι σήμερα.

Εξωτερική πολιτική
Όσον αφορά την άσκηση της εξωτερικής πολιτικής, έκανε λόγο για μία ενεργητικά φιλειρηνική εξωτερική πολιτική, στηριγμένη στις αρχές του διεθνούς δικαίου, με αδιαπραγμάτευτη προτεραιότητα την υπεράσπιση της εδαφικής ακεραιότητας και της εθνικής ανεξαρτησίας της πατρίδας. Η χώρα μας, τόνισε, είναι ισότιμο μέλος της Ε.Ε. και από αυτή τη σχέση απορρέουν δικαιώματα και υποχρεώσεις, όμως «το παρωχημένο δόγμα «ανήκομεν εις τη Δύση» που μετατράπηκε σταδιακά σε «παραδινόμαστε εις τους ισχυρούς», δε μπορεί πια να συνεχίζει να αποτελεί πυξίδα της εξωτερικής μας πολιτικής».

Στο περίφημο θέμα της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης, ο κ. Τσίπρας επεσήμανε την ανάγκη ενεργοποίησης όλων των αναγκαίων διαδικασιών για την υπογραφή διμερών συμφωνιών με τις ενδιαφερόμενες γειτονικές χώρες, ενώ για τα ελληνοτουρκικά υπογράμμισε ότι επιδίωξη είναι η βελτίωση των σχέσεων με την Τουρκία, αναγνωρίζοντας ωστόσο ότι δε θα μπορέσουν να γίνουν πολλά πράγματα, αν δεν υπάρξει ανταπόκριση και από την άλλη πλευρά του Αιγαίου. «Η ειρήνη χρειάζεται δύο, η χώρα μας -αλλά και η Κύπρος- υποστήριξε και υποστηρίζει την ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας, δεν είδαμε όμως μέχρι σήμερα κάποιο αποφασιστικό βήμα από την άλλη μεριά για την αποκατάσταση των μεγάλων αδικιών, ούτε καν κάποιο θετικό βήμα προς τη δίκαιη επίλυση του Κυπριακού, παρά τις ειλικρινείς προσπάθειες του πρόεδρου Χριστόφια», παρατήρησε. Ωστόσο, όπως είπε, πρέπει να σταματήσει ο ανταγωνισμός στρατιωτικών εξοπλισμών και στο πλαίσιο αυτό ανακοίνωσε την πρότασή του για μορατόριουμ στις περαιτέρω αγορές μείζονων αμυντικών συστημάτων.

Τέλος, όσον αφορά το ζήτημα της ονομασίας της ΠΓΔΜ, ο κ. Τσίπρας ξεκαθάρισε ότι θέση του ΣΥΡΙΖΑ είναι να συνεχιστούν οι προσπάθειες στο πλαίσιο του ΟΗΕ για αμοιβαία αποδεκτή λύση σύνθετης ονομασίας με γεωγραφικό προσδιορισμό για όλες τις χρήσεις.

Μεταναστευτική πολιτική

Στα ζητήματα μεταναστευτικής πολιτικής, τόνισε πως απαραίτητη προϋπόθεση είναι η ανάληψη διεθνών πρωτοβουλιών για την αντιμετώπιση των αιτιών των μετακινήσεων πληθυσμών, με διαπραγμάτευση ενός νέου Ευρωπαϊκού Πλαισίου Μεταναστευτικής Πολιτικής, διεκδίκηση ευρωπαϊκής στήριξης της πολιτικής που ασκείται σε εθνικό επίπεδο, σταδιακή παραχώρηση ταξιδιωτικών εγγράφων για το μεγάλο όγκο των μεταναστών που επιθυμούν να αποχωρήσουν από το ελληνικό έδαφος και εξορθολογισμό του νομικού και θεσμικού πλαισίου για την νομιμοποίηση των μεταναστών που ζουν και εργάζονται στη χώρα μας και την ισότιμη ένταξή τους.

«Μνημόνιο ή ΣΥΡΙΖΑ το δίλημμα της 17ης Ιουνίου»

Σύμφωνα με τον Αλέξη Τσίπρα το δίλημμα των εκλογών είναι Μνημόνιο ή ΣΥΡΙΖΑ. Οι πολίτες, υποστήριξε, έχουν μία μόνον πραγματική επιλογή: ή το Μνημόνιο ή το κυβερνητικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ, για να προσθέσει ότι στις 17 Ιουνίου αντιπαρατίθεται το χτες με τον ΣΥΡΙΖΑ.
Εξαπολύοντας δριμεία επίθεση σε ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, μίλησε για απελπισμένη μάχη οπισθοφυλακή από ένα το σάπιο, εξαρτημένο και διεφθαρμένο πολιτικό κατεστημένο που συναρθρώνει τα συμφέροντά του με το Μνημόνιο και τους δανειστές. Τώρα, πρόσθεσε στο ίδιο οξύ ύφος, κινδυνολογεί, εκβιάζει, προσπαθεί να διχάσει την κοινωνία και να προκαλέσει γενικευμένο φόβο και ανασφάλεια και πιστεύει πως με αυτόν τον τρόπο πλήττει τον ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ, αλλά πλήττει τη χώρα, και έκανε λόγο για «το κύκνειο άσμα των διεκπεραιωτών της καμένης γης».
Επικαλούμενος μάλιστα το τηλεγράφημα πρακτορείου Reuters για την παρέμβαση του Λ. Παπαδήμου στον πρόεδρο Μπαρόζο εν όψει των εκλογών, ο κ. Τσίπρας υπογράμμισε πως «το ψευτοδίλημμα «Μνημόνιο ή δραχμή»» απεδείχθη ότι δεν είναι «παρά μια απλή πολιτική εξυπηρέτηση παραγόντων της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς φίλους και τις εγχώριες πολιτικές δυνάμεις του Μνημονίου, «ενα πολιτικό ρουσφέτι», όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, «χωρίς πραγματικό αντίκρισμα».

Με αφορμή και τις χθεσινές προτάσεις του προέδρου της ΝΔ, ο Αλέξης Τσίπρας κατηγόρησε τον Αντώνη Σαμαρά ότι προσπαθεί να εξαπατήσει εκ νέου (μετά το Φεβρουάριο) τον ελληνικό, να υφαρπάξει την ψήφο του και να την παραδώσει στην κ. Μέρκελ.

Στο στόχαστρο του κ. Τσίπρα βρέθηκε και ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, τον οποίο χαρακτήρισε «φυσικό αυτουργό του Μνημονίου» και «νομοθέτη της διαπλοκής». «Ο κ. Βενιζέλος έχει κηρύξει προεκλογικό πόλεμο στα δικά του νομοθετήματα», σχολίασε, «και έχει φτάσει να ζητάει μέχρι και την αναθεώρηση των δυσμενών όρων της δανειακής σύμβασης», την οποία «ο ίδιος υπέγραψε και εκβίασε την ψήφισή της».

Κλείνοντας την παρουσίαση του προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ και απαντώντας στην κριτική που δέχεται για την οικονομική του πρόταση, ο Αλέξης Τσίπρας υπογράμμισε: «Δεν ισχυριζόμαστε πως λεφτά υπάρχουν. Δεν θα καταφεύγαμε ποτέ σ’ αυτήν τη χυδαιότητα». «Ο ελληνικός λαός δεν ζητάει χρήματα ως επαίτης, αλλά εργασία για να αποκτήσει τα προς το ζην», σημείωσε, διαβεβαιώνοντας όμως ότι πόροι μπορούν να εξοικονομηθούν, χωρίς τις «στυγνές περικοπές» του Μνημονίου.

Πηγή: http://www.naftemporiki.gr

ΑΓΙΑ ΕΛΕΝΗ, ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΑΠΟ ΤΟ ΚΟΠΑΝΑΚΙ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΓΕΩΡΓΙΟ ΔΩΡΙΟΥ. Η ΠΡΟΟΔΟΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΣΙΩΝ.

Στις 25 Μαρτίου είδαμε στο blog του Άνω Δωρίου, το πρώτο βίντεο με την ανέγερση της Αγίας Ελένης, στο έμπα του Αγίου Γεωργίου, ανεβαίνοντας από το Κοπανάκι. Χθες 31η  του Μάη, πηγαίνοντας για το Δώριο, είδαμε την πρόοδο των εργασιών και είπαμε να την αποθανατίσουμε, να δουν και οι ξενιτεμένοι δωρητές  τους …κόπους τους. Αναφέρουμε  στο βιντεάκι μερικά ονόματα, που αναγράφονται στην πινακίδα που μας πληροφορεί για το έργο, τώρα  δυο λόγια  ακόμα, για την κυρά Παναγιώτα Πατσούρη, που εκτός από συνδωρήτρια του οικοπέδου που κτίζεται η εκκλησιά, χρηματοδότησε και το κτίσιμο του καμπαναριού. Δείτε τα δυο βιντεάκια, το δικό μας και του ‘Ανω Δωρίου και να σταθούμε σε μια λεπτομέρεια. Το εκκλησάκι κτίζεται με χρήματα -κατά κύριο λόγο- που έρχονται από ομογενείς  της  Βενεζουέλας και του  Παναμά και κτίζεται από …χέρια Αλβανών μεταναστών.  

ΕΟΡΤΑΣΤΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΣΤΗΝ ΚΑΛΛΙΤΣΑΙΝΑ ΣΤΙΣ 3 ΙΟΥΝΙΟΥ.

Η ΜΑΓΕΥΤΙΚΗ ΚΑΛΛΙΤΣΑΙΝΑ

ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΟΣ  ΣΥΛΛΟΓΟΣ

ΚΑΛΛΙΤΣΑΙΝΑΣ  ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ

ΓΡΑΜΜΟΥ  26 Α

104 43  ΑΘΗΝΑ

ΤΗΛ. 6936 17 91 91

          6977 66 61 05

                          ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

    Ο Σύλλογός μας, συνεχίζει να κρατά αναμμένη τη  Δάδα της Παράδοσης και των Εθίμων του τόπου μας, στις 3 Ιουνίου 2012 ημέρα Κυριακή και ώρα 12.00, οργανώνει εορταστική εκδήλωση στην Πλατεία του Χωριού μας –ΣΤ’ ΑΜΠΑΡΙΑ- και μας καλεί όλους (μέλη, φίλους και γνωστούς) να γλεντήσουμε.

    Μαζί με το γλυκό κρασί που θα απολαύσουμε, θα έχουμε την ευκαιρία να ακούσουμε και να χορέψουμε πολύ παλιά και ωραία Δημοτικά Τραγούδια, επιλεγμένα ειδικά για την εκδήλωση.

    Η παρουσία σας αποτελεί για μας ιδιαίτερη τιμή.

    Θα σας περιμένουμε όλους με μεγάλη χαρά και πολλή αγάπη.

    Καλή αντάμωση και καλή διασκέδαση.


ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΚΑΛΛΙΤΣΑΙΝΑΣ