Ο Σκάι προσέφερε 600.000 ευρώ ετησίως, το MEGA 2 εκατ. ευρώ, ο ΑΝΤ1 3,5 εκατ. ευρώ και η ΕΡΤ 10.800.000 ευρώ. Όλα αυτά για τις μεταδώσεις του Champions League και ο οικονομικός εισαγγελέας ….

Διώξεις κατά ΕΡΤ για το «φαγοπότι» του Champions League

News247.grΑπό NEWS 247 | 

  • Διώξεις κατά ΕΡΤ για το "φαγοπότι" του Champions League

  • Να ασκηθεί ποινική δίωξη για κακουργήματα σε βάρος του επικεφαλής και δύο στελεχών της ΕΡΤ,  ζητά από την προϊσταμένη της εισαγγελίας Πρωτοδικών ο οικονομικός εισαγγελέας Γρηγόρης Πεπόνης, σχετικά με την υπόθεση των καταγγελιών για μεγάλο κόστος με το οποίο η κρατική τηλεόραση εξασφάλισε την μετάδοση των αγώνων Champions League.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η εισαγγελέας Πόπη Παπανδρέου, που διενέργησε την έρευνα, ζήτησε αρχειοθέτηση της δικογραφίας.

Παρά την άποψη της εισαγγελέως, ο κ. Πεπόνης ζητά από την Εισαγγελία Πρωτοδικών να ασκήσει διώξεις για απιστία στην υπηρεσία κατά συναυτουργία σε βάρος των Λάμπη Ταγματάρχη, διευθύνοντος συμβούλου της ΕΡΤ, Στυλιανού Στεφάνου, μέλους του Δ.Σ και Δημήτρη Χατζηγεωργίου, δημοσιογράφου- υπευθύνου αθλητικού προγράμματος .

Στην παραγγελία του ο εισαγγελέας εκτιμά , σύμφωνα με πληροφορίες, ότι από τους έξι μάρτυρες που κατέθεσαν οι τέσσερις περιέγραψαν συμπεριφορές και δράσεις που θεμελιώνουν το αδίκημα της απιστίας.

Οι ΕΡΤ και οι… άλλοι

Παραθέτει επίσης τις προσφορές που υποβλήθηκαν για τα επίμαχα δικαιώματα για την τριετία 2012-2015, σύμφωνα με τις οποίες ο Σκάι προσέφερε 600.000 ευρώ ετησίως, το MEGA 2 εκατ. ευρώ, ο ΑΝΤ1 3,5 εκατ. ευρώ και η ΕΡΤ 10.800.000 ευρώ.

Ο κ. Πεπόνης θεωρεί ότι η προσφορά της ΕΡΤ για την εξασφάλιση των δικαιωμάτων μετάδοσης των αγώνων που είχε «κραυγαλέα απόκλιση» σε σχέση με τις υποβληθείσες από τα ιδιωτικά κανάλια προσφορές, αποκαλύπτει «παραβίαση των κριτηρίων της συνετούς οικονομικής διαχείρισης», σε συνδυασμό με την κάθετη πτώση της διαφημιστικής δαπάνης.

Υποστηρίζει δε, ότι η επιμελής και ορθολογική διαχείριση των εσόδων της ΕΡΤ αφορά όλους τους Έλληνες φορολογούμενους και όχι μόνο τον τηλεθεατή ποδοσφαιρικών διοργανώσεων.

ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΒΗΜΑ ΦΕΝΕΟΥ ΤΕΥΧΟΣ ΝΟ 38. ΓΙΑΤΙ ΕΡΗΜΩΝΟΥΝ ΤΑ ΧΩΡΙΑ ΜΑΣ;

Σε ένα χωριό, του Φενεού ένας “γέροντας” σε σχετικό ερώτημά μου: γιατί ερημώνει το χωριό του, μου απάντησε: «παιδί μου, όταν πεθαίνει ο γέρος κλείνει το σπίτι. Κανένας δεν έρχεται να το ανοίξει».

Με την απάντηση αυτή, γεμάτη σοφία, με την πείρα της ζωής, χωρίς σπουδές, έδειξε την ουσία του προβλήματος που αντιμετωπίζουν οι κάτοικοι στην ορεινή περιφέρεια. Κανένας δεν έρχεται να το ανοίξει. Δεν υπάρχει διαδοχή. Οι νέοι έφυγαν. Οι λόγοι οικονομικοί και πολιτιστικοί, με όλα τα επακόλουθά τους στην: υγεία, εργασία, μόρφωση και ψυχαγωγία, τους ανάγκασαν και τους αναγκάζουν συνέχεια να φεύγουν απ’ αυτό. Και τον “γέρο” σήμερα, περισσότερο από άλλοτε, τον βαραίνει ο πόνος της σταδιακής ερήμωσης του χωριού από τους κατοίκους και κύρια από τους νέους. Μεγάλο μέρος της γεωργικής γης, των ορεινών χωριών του Φενεού, έχει πιάσει αγκάθια, έλατα, κέδρα, πουρνάρια κτλ. . Έτσι, είναι η κατάσταση και στα περισσότερα χωριά της Ορεινής Κορινθίας. Οι μόνιμοι, λιγοστοί κάτοικοι των χωριών ασχολούνται κύρια με ανάμεικτες γεωργοκτηνοτροφικές εργασίες, όπως και σε κάθε ορεινό χωριό της Πατρίδας μας. Η απουσία των γεωτεχνικών και άλλων ειδικών από το χωράφι, το μαντρί δηλαδή της επιστήμης και του κράτους, περιττό να τονιστεί. Παράλληλα μ’ όλα αυτά αντιμετωπίζουν τα ορεινά χωριά και θέμα έλλειψης εργατικών χεριών, γιατί οι νέοι, αυτοί που είναι ικανοί να εργαστούν, έχουν φύγει και φεύγουν συνεχώς. Τώρα γιατί φεύγουν; οι υπεύθυνοι ας ψάξουν να βρουν την αιτία. Τα πράγματα για το Φενεό θα ήταν κάπως καλύτερα, αν τα προϊόντα που περισσεύουν τα διέθετε στο εμπόριο, ο παραγωγός και εισέπραττε τη τιμή που του ανήκει, αλλά δυστυχώς τα πολλά χέρια των μεσαζόντων, ή η έλλειψη υποδομών, καρπώνονται τον ιδρώτα. Να μια συνοπτική εικόνα των χωριών του Νομού μας, ενός αντιπροσωπευτικού Νομού της ορεινής υπαίθρου της πατρίδας μας. Παρ’ όλη τη φυσική ομορφιά του, παραμυθένιο φυσικό περιβάλλον, δεν μπορεί να κρατήσει κοντά του τους νέους, που πηγαίνουν στις πόλεις με τα καυσαέρια και στο εξωτερικό, μακριά από την πατρίδα τους.
Ο περιφερειάρχης και οι βουλευτές ας αναλογιστούν τις ευθύνες τους γιατί διαφορετικά δεν θα απομείνει τίποτα σε λίγα χρόνια, απ’ αυτό που ονομάζεται Φενεάτικη ύπαιθρος και Φενεάτικο χωριό!!!
Θα μείνουν όμως αρκετά απ΄τα χωριά και οι μαχαλάδες τους, ως τοπωνύμια..

ΓΙΑΝΝΗΣ ΛΑΛΙΩΤΗΣ

ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΠΟΥ ΕΝΕΠΝΕΥΣΕ ΤΗΝ ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΜΟΥΤΣΑΤΣΟΥ ΚΑΙ …ΚΑΛΑ ΕΚΑΝΕ. «ΕΙΜΑΙ ΚΑΝΑΔΟΣ»

Διαβάστε τι απαντά η Κατερίνα Μουτσάτσου σε όσους την κατηγορούν για αντιγραφή

news247 Απρίλιος 25 2012 11:30

Η Κατερίνα Μουτσάτσου με το βίντεο της  «Είμαι Ελληνίδα» προκάλεσε θόρυβο  στο διαδίκτυο. Όμως δέχτηκε και αυστηρή κριτική ότι απλά αντέγραψε ένα καναδικό διαφημιστικό για μπύρα για τη δική της προβολή.

Η Κατερίνα έδωσε τη δική της απάντηση  σε όσους την κατηγόρησαν ότι το μανιφέστο της υπέρ της Ελλάδας ήταν μια απλή αντιγραφή,  μέσα από τη σελίδα της στο Facebook.

«Το video “Είμαι Έλλην” είναι μια αντιγραφή του καναδικού, έτσι ανέβηκε στο διαδίκτυο (κι αυτό το λέω για όσους δηλαδή δεν το είδαν γραμμένο στα σχόλια του YouTube) και φυσικά, δεν υποστήριξα ποτέ ότι δεν είναι. Απλώς, όταν είδα το video “Είμαι Καναδός” αναρωτήθηκα τι θα μπορούσα να πω εγώ, αν είχα ένα μόνο λεπτό για να εξηγήσω ποια είμαι και να καταρρίψω όλα τα στερεότυπα με τα οποία έχω βρεθεί αντιμέτωπη στη ζωή μου.

Το video που έφτιαξα ακολούθησε τα πρότυπα του καναδικού. Δεν με πειράζει να αντιγράψω κάτι, αν μπορώ να βγάλω από αυτό κάτι πρωτότυπο κι εδώ η πρωτοτυπία εντοπίζεται στο σενάριο. Τελικά δεν έχει καμία σημασία γιατί το έκανα. Το έκανα γιατί έτσι ήθελα. Καλώς ήλθατε στο internet. Μπορώ να κάνω ό,τι θέλω και το ίδιο κι εσείς», αναφέρει η Κατερίνα στον τοίχο της και συνεχίζει:

«Όμως… το  video “Είμαι Έλλην” δεν είναι διαφημιστικό μπύρας. Δεν υπάρχει κάποιος πίσω από αυτό, παρά μόνο εγώ. Δεν υπάρχει κανένας χορηγός. Κάποιοι το είδαν στο διαδίκτυο και το διέδωσαν. Μιλώ μόνο για τον εαυτό μου και αυτόν εκπροσωπώ ή αυτούς που κατανοούν τον Ελληνισμό και την κληρονομιά του, όπως εγώ.

Οπότε ο εθνικισμός, ο εξτρεμισμός, η πολιτική ή ακόμα και ο πατριωτισμός δεν έχουν καμία σχέση με αυτό το video. Η μόνη λέξη που δέχομαι για να περιγράψει το video είναι φιλοπατρία. Ναι λατρεύω τον τόπο των προγόνων μου. Είμαι δεμένη με τις ρίζες μου. Η χρήση του εθνικού ύμνου είναι απλά ένας τρόπος για να εξηγήσω στον κόσμο και στους Νεοέλληνες ότι ακόμα και σήμερα αυτή η χώρα, όπου γεννήθηκαν όλα τα ιδανικά της Δύσης, τα ιδανικά που έχουμε κληρονομήσει και η χώρα, όπου ακόμα οι κάτοικοί της μιλούν τη γλώσσα της είναι πολύ σημαντική. Ο Εθνικός Ύμνος της Ελλάδας είναι ότι έχω σήμερα για να εκφράσει όλα τα παραπάνω. Ή μήπως θα προτιμούσατε τον γερμανικό;

Αυτό ήταν όλο. Είμαι ευγνώμων σε όλους εσάς που σας άρεσε και σε όλους εσάς που ασκήσατε κριτική και στο video και σε εμένα. Μέχρι στιγμής είμαι ο χειρότερος κριτής του εαυτού μου. Οπότε συμφωνώ με όλους σας.

Κατερίνα»

Ας καταστρέψουμε τα «τέρατα»,όπως μας παροτρύνει και ο μεγάλος μας ποιητής Γιώργος Σεφέρης.

1963: Η ομιλία του Γιώργου Σεφέρη για το Νόμπελ

Written by  Ο Καλός Λύκος

1963: Η ομιλία του Γιώργου Σεφέρη για το Νόμπελ

Το 1963 ο μεγάλος μας ποιητής Γιώργος Σεφέρης, τιμήθηκε με το Νόμπελ Λογοτεχνίας. Η ομιλία του είναι πάντα επίκαιρη…

Τέσσερα χρόνια αργότερα, στις 20 Σεπτεμβρίου του 1971, ο Γιώργος Σεφέρης έκλεισε για πάντα τα μάτια του, αφήνοντας δυσαναπλήρωτο κενό στη νεοελληνική λογοτεχνία. Μετά το θάνατό του εκδόθηκε το προσωπικό του ημερολόγιο με τίτλο «Μέρες…» καθώς και το «Πολιτικό» του ημερολόγιο. Η προσφορά του Σεφέρη στη λογοτεχνία μας είναι αναμφισβήτητη και εξέχουσας σημασίας. Άνοιξε νέους ορίζοντες στην ελληνική ποίηση και καταξιώθηκε ως ένας ολοκληρωμένος ποιητής*.

 

Το κείμενο αυτό που αποτέλεσε την ομιλία του Γιώργου Σεφέρη κατά την απόνομή του Νόμπελ Λογοτεχνίας είναι ένα κείμενο για το οποίο λίγα μπορεί να πει κανείς και να σχολιάσει…

Ας καταστρέψουμε τα «τέρατα»,όπως μας παροτρύνει και ο ποιητής……….

“Ἀνήκω σὲ µία χώρα µικρή.
Ἕνα πέτρινο ἀκρωτήρι στὴ Μεσόγειο, ποὺ δὲν ἔχει ἄλλο ἀγαθὸ παρὰ τὸν
ἀγώνα τοῦ λαοῦ, τὴ θάλασσα, καὶ τὸ φῶς τοῦ ἥλιου.
Εἶναι µικρὸς ὁ τόπος µας, ἀλλὰ ἡ παράδοσή του εἶναι τεράστια καὶ τὸ
πράγµα ποὺ τὴ χαρακτηρίζει εἶναι ὅτι µᾶς παραδόθηκε χωρὶς διακοπή.
Ἡ ἑλληνικὴ γλῶσσα δὲν ἔπαψε ποτὲ της νὰ µιλιέται. Δέχτηκε τὶς
ἀλλοιώσεις ποὺ δέχεται καθετὶ ζωντανό, ἀλλὰ δὲν παρουσιάζει κανένα
χάσµα.
Ἄλλο χαρακτηριστικὸ αὐτῆς τῆς παράδοσης εἶναι ἡ ἀγάπη της γιὰ τὴν
ἀνθρωπιά, κανόνας της εἶναι ἡ δικαιοσύνη.
Στὴν ἀρχαία τραγωδία, τὴν ὀργανωµένη µὲ τόση ἀκρίβεια, ὁ ἄνθρωπος ποὺ
ξεπερνᾶ τὸ µέτρο, πρέπει νὰ τιµωρηθεῖ ἀπὸ τὶς Ἐρινύες.
Ὅσο γιὰ µένα συγκινοῦµαι παρατηρώντας πὼς ἡ συνείδηση τῆς δικαιοσύνης
εἶχε τόσο πολὺ διαποτίσει τὴν ἑλληνικὴ ψυχή, ὥστε νὰ γίνει κανόνας τοῦ
φυσικοῦκόσµου.
Καὶ ἕνας ἀπὸ τοὺς διδασκάλους µου, τῶν ἀρχῶν τοῦ περασµένου αἰώνα,
γράφει: «… θὰ χαθοῦµε γιατί ἀδικήσαµε …».
Αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος ἦταν ἀγράµµατος. Εἶχε µάθει νὰ γράφει στὰ τριάντα
πέντε χρόνια τῆς ἡλικίας του.  Ἀλλὰ στὴν Ἑλλάδα τῶν ἡµερῶν µας, ἡ
προφορικὴ παράδοση πηγαίνει µακριὰ στὰ περασµένα ὅσο καὶ ἡ γραπτή. Τὸ
ἴδιο καὶ ἡ ποίηση.
Εἶναι γιὰ µένα σηµαντικὸ τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ Σουηδία θέλησε νὰ τιµήσει
καὶ τούτη τὴν ποίηση καὶ ὅλη τὴν ποίηση γενικά, ἀκόµη καὶ ὅταν
ἀναβρύζει ἀνάµεσα σ’ἕνα λαὸ περιορισµένο.
Γιατί πιστεύω πὼς τοῦτος ὁ σύγχρονος κόσµος ὅπου ζοῦµε, ὁ
τυρρανισµένος ἀπὸ τὸ φόβο καὶ τὴν ἀνησυχία, τὴ χρειάζεται τὴν ποίηση.
Ἡ ποίηση ἔχει τὶς ρίζες της στὴν ἀνθρώπινη ἀνάσα – καὶ τί θὰ
γινόµασταν ἂν ἡ πνοή µας λιγόστευε;
Εἶναι µία πράξη ἐµπιστοσύνης – κι ἕνας Θεὸς τὸ ξέρει ἂν τὰ δεινά µας
δὲν τὰ χρωστᾶµε στὴ στέρηση ἐµπιστοσύνης.
Παρατήρησαν, τὸν περασµένο χρόνο γύρω ἀπὸ τοῦτο τὸ τραπέζι, τὴν πολὺ
µεγάλη διαφορὰ ἀνάµεσα στὶς ἀνακαλύψεις τῆς σύγχρονης ἐπιστήµης καὶ
στὴλογοτεχνία. παρατήρησαν πὼς ἀνάµεσα σ’ ἕνα ἀρχαῖο ἑλληνικὸ δράµα
καὶ ἕνα σηµερινό, ἡ διαφορὰ εἶναι λίγη. Ναί, ἡ συµπεριφορὰ τοῦ
ἀνθρώπου δὲ µοιάζει νὰἔχει ἀλλάξει βασικά. Καὶ πρέπει νὰ προσθέσω πὼς
νιώθει πάντα τὴν ἀνάγκη ν’ ἀκούσει τούτη τὴν ἀνθρώπινη φωνὴ ποὺ
ὀνοµάζουµε ποίηση. Αὐτὴ ἡ φωνὴ ποὺ κινδυνεύει νὰ σβήσει κάθε στιγµὴ ἀπὸ
στέρηση ἀγάπης καὶ ὁλοένα ξαναγεννιέται. Κυνηγηµένη, ξέρει ποὺ νὰ
’βρει καταφύγιο, ἀπαρνηµένη, ἔχει τὸ ἔνστικτο νὰ πάει νὰ ριζώσει στοὺς
πιὸ ἀπροσδόκητους τόπους. Γι’ αὐτὴ δὲν ὑπάρχουν µεγάλα καὶ µικρὰ µέρη
τοῦ κόσµου. Τὸ βασίλειό της εἶναι στὶς καρδιὲς ὅλων τῶν ἀνθρώπων τῆς
γῆς. Ἔχει τὴ χάρη ν’ ἀποφεύγει πάντα τὴ συνήθεια, αὐτὴ τὴ βιοµηχανία.
Χρωστῶ τὴν εὐγνωµοσύνη µου στὴ Σουηδικὴ Ἀκαδηµία ποὺ ἔνιωσε αὐτὰ τὰ
πράγµατα, ποὺ ἔνιωσε πὼς οἱ γλῶσσες, οἱ λεγόµενες περιορισµένης
χρήσης, δὲν πρέπει νὰ καταντοῦν φράχτες ὅπου πνίγεται ὁ παλµὸς τῆς
ἀνθρώπινης καρδιᾶς, ποὺ ἔγινε ἕνας Ἄρειος Πάγος ἱκανός νὰ κρίνει µὲ
ἀλήθεια ἐπίσηµη τὴν ἄδικη µοίρα τῆς ζωῆς, γιὰ νὰ θυµηθῶ τὸν Σέλλεϋ,
τὸν ἐµπνευστή, καθώς µᾶς λένε, τοῦ Ἀλφρέδου Νοµπέλ, αὐτοῦ τοῦ ἀνθρώπου
ποὺ µπόρεσε νὰ ἐξαγοράσει τὴνἀναπόφευκτη βία µὲ τὴ µεγαλοσύνη τῆς
καρδιᾶς του.
Σ’ αὐτὸ τὸν κόσµο, ποὺ ὁλοένα στενεύει, ὁ καθένας µας χρειάζεται ὅλους
τούς ἄλλους. Πρέπει ν’ ἀναζητήσουµε τὸν ἄνθρωπο, ὅπου καὶ νὰ
βρίσκεται.
Ὅταν στὸ δρόµο τῆς Θήβας, ὁ Οἰδίπους συνάντησε τὴ Σφίγγα, κι αὐτὴ τοῦ
ἔθεσε τὸ αἴνιγµά της, ἡ ἀπόκρισή του ἦταν: ὁ ἄνθρωπος. Τούτη ἡ ἁπλὴ
λέξη χάλασε τὸ τέρας. Ἔχουµε πολλὰ τέρατα νὰ καταστρέψουµε.  Ἂς
συλλογιστοῦµε τὴν ἀπόκριση τοῦ Οἰδίποδα.»

Ομιλία του Γιώργου Σεφέρη κατά την τελετή παραλαβής του Βραβείου
Νόμπελ Λογοτεχνίας, 11 Δεκεμβρίου 1963
Σαν να το είπε χθές!

Άγνωστος αρχαίος ναός απέναντι από τον Επικούριο, πάνω από την Άνω Μέλπεια.

Πάνω από την Άνω Μέλπεια

Άγνωστος αρχαίος ναός απέναντι από τον Επικούριο

Οι κορυφές των βουνών, ο ουρανός και δύο αρχαίοι ναοί! Απέναντι ο ένας από τον άλλο, εκεί ψηλά πάνω στα βουνά της Ηλείας και της Μεσσηνίας, ο πασίγνωστος Επικούριος Απόλλων από τη μία μεριά και ένας «νέος» ναός, που μόλις τώρα αποκαλύπτεται, από την άλλη. Σε υψόμετρο 1.000 μέτρων και αφού διανύσει κανείς τουλάχιστον 7 χιλιόμετρα δύσβατου, αγροτικού χωματόδρομου πάνω από το χωριό της Άνω Μέλπειας ώσπου να φθάσει το ύψωμα με το εξωκλήσι του Προφήτη Ηλία, εντοπίσθηκαν τα κατάλοιπα αυτού του ναού από την αρχαιολόγο δρ. Ξένη Αραπογιάννη, μέχρι πρότινος προϊσταμένη της ΛΗ’ Εφορείας Αρχαιοτήτων.

Διαβάστε περισσότερα…

ΠΩΣ ΓΡΑΦΕΤΑΙ Η ΛΕΞΗ «ΜΕΛΛΟΝ»;


«Ενα χαρτομάντηλο;»  μια φωνή έκοψε σε χίλια κομμάτια τις σκέψεις μου. Επιασα να τις μαζέψω. Δύσκολο.
Κοίταξα τριγύρω. Να βρω τον υπαίτιο. Να ζητήσω το λόγο.
Οι σκέψεις πέταξαν. Λέφτερες.
«Χαρτομάντηλο;» ακούστηκε ξανά η παιδική φωνή
Και νάτος που καθόνταν πάνω σε ένα κομμάτι χαρτόνι μπροστά μου.
Τραντάχτηκε το βλέμμα μου. Η μήπως ήταν η καρδιά μου;
Μπροστά μου καθισμένος ο μικρός, μισοβουτηγμένος στην τσαλακωμένη σελίδα του μοναδικού του τετραδίου.
«Ξέρεις γράμματα;» με ρωτάει
«Λίγα..» πήγα να κάνω τον έξυπνο
«Αμα είναι λίγα δεν μου κάνουν…λίγα ξέρω κι εγώ» μου λέει και ξανασκύβει στο τετράδιο του. Τα μάτια του φώτιζαν μια το βιβλίο και μια το τετράδιο
«Τι κάνεις;» του λέω και σκύβω κοντά του
«Αντιγραφή» μου είπε κοφτά «Εχω και ορθογραφία μερικές λέξεις, και…»
«Πας στο σχολείο;»
«Δεν προλαβαίνω πάντα, αλλά όποτε λείπω παίρνω τα μαθήματα από τον Χάρη» μου λέει
Για λίγο έμεινα σιωπηλός. Τι μπορούν να περιγράψουν οι λέξεις για κείνα που μόνο η γλώσσα της ψυχής γνωρίζει;
Τούτος εδώ ο νεαρός φτέρωσε τις ελπίδες μου. 
«Να σε ρωτήσω κάτι, αμα ξέρεις;» μου λέει
«Για πες..»
«Πως γράφεται η λέξη μέλλον;»
«Με αγώνα μικρέ μου φίλε» του λέω δακρυσμένος «με αγώνα»!

ΠΗΓΗ http://www.dkaravasilis.gr/2012/04/