Πάμε σε εκλογές, μέσα σε ένα κλίμα έντασης, κοινωνικής αναταραχής, οικονομικής εξαθλίωσης και αβεβαιότητας για το αύριο. Του Ηλία Γιαννόπουλου από το Θάρρος.

Η κρισιμότητα των στιγμών…

 Του Ηλία Γιαννόπουλου. 

Έχουμε μπει, έστω και άτυπα, σε προεκλογική περίοδο. Μικρή, καθώς σύντομα θα διεξαχθούν εκλογές, ιδιότυπη, αφού σε τίποτα δε θυμίζει αντίστοιχες του παρελθόντος, αλλά η Ο...ΜΙΣΟΣ ΕΜΕΙΝΕ Ο ΗΛΙΑΣ.πλέον κρίσιμη για το μέλλον.
Πώς, όμως, πάμε στις εκλογές; Πάμε μέσα σε ένα κλίμα έντασης, κοινωνικής αναταραχής, οικονομικής εξαθλίωσης και αβεβαιότητας για το αύριο, έχοντας, άλλος περισσότερο – άλλο λιγότερο, κατά νου τα χειρότερα που έρχονται. Μπορούμε, όμως, έτσι να αποφασίσουμε για το μέλλον μας; Μπορούμε κάτω από αυτή τη πίεση, με αυτή τη φόρτιση, να σταθμίσουμε, να «ζυγίσουμε», να σκεφτούμε και να αποφασίσουμε; Θα είναι η απόφασή μας αυτή που πραγματικά θέλουμε για το καλό μας; Ή θα λειτουργήσει το «θυμικό»; Θα βγάλουμε όλη μας την οργή και αγανάκτηση στην κάλπη; Η κάλπη είναι για να ξεσπάμε για το παρελθόν και το παρόν ή για να ψηφίζουμε για το μέλλον; Εννοείται πως πρέπει να συμμετάσχουμε στην εκλογική διαδικασία, να ψηφίσουμε. Η αποχή βολεύει το κομματικό πολιτικό σύστημα. Αν εμείς απέχουμε, θα αποφασίσουν οι άλλοι, του συστήματος, για εμάς. Συμμετοχή, λοιπόν. Από επιλογή, όμως, πώς πάμε; Απλά ξεσπάμε και με την ψήφο μας «τα σπάμε»; Το πιο εύκολο που μπορούμε να κάνουμε όλοι ανεξαιρέτως οι πολίτες, είναι να «τιμήσουμε» με την ψήφο μας τους αντιμνημονιακούς πολιτικούς σχηματισμούς. Να πούμε όχι στην υποδούλωση της χώρας και του έθνους, όχι στην απώλεια της εθνικής κυριαρχίας, όχι να γίνει η Ελλάδα αποικία, όχι, όχι, όχι. Και «καθαρίσαμε» με τη συνείδησή μας! Με τη σοβαρότητα, την υπευθυνότητα, την αξιοπρέπεια, την αξιοπιστία, την πραγματικότητα, την κοινή λογική, την αλήθεια, «καθαρίζουμε», όμως, μόνο με τα «όχι» και τα «αντί»; «Ναι» στο μέλλον θα πούμε; Ναι στην αισιοδοξία και την αυτοπεποίθηση, ναι στην ελπίδα και τα όνειρα, πώς μπορούμε να πούμε μετά τα τόσα «όχι» και «αντί»; Ένα ξερό «όχι» και ένα δυνατό «αντί» πρέπει να συνοδεύονται και από προτάσεις, λύσεις, σχέδιο! Βλέπετε εσείς να υπάρχουν αυτά σε όσους αρθρώνουν αντιμνημονακές κραυγές και σηκώνουν αντιμνημονιακά λάβαρα; Προτάσεις, λύσεις και σχέδιο, βεβαίως, που να ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα και όχι να είναι εκτός λογικής. Να μπορούν άμεσα να εφαρμοστούν! Δε λέω υπέρ των μνημονίων και των δεινών τους, μην μπερδεύεστε. Λέω, απλά, πως υπάρχει λύση, χωρίς πείνα και δυστυχία, χωρίς φόρους και χαράτσια! Χωρίς το ανεύθυνο, λαϊκίστικο και επικίνδυνο «όχι» σε όλα, που είναι και εκτός πραγματικότητας!