ΑΧΙΛΛΕΑΣ ΜΑΔΡΑΣ-«ΜΑΡΙΑ ΠΕΝΤΑΓΙΩΤΙΣΣΑ»-1926. ΑΠΟΛΑΥΣΤΕ ΤΟ.

Ο Αχιλλέας Μαδράς (1875-1972) είναι ο πιονιέρος του ελληνικού κινηματογράφου. Χάρη σ’ αυτόν γυρίστηκαν οι πρώτες ελληνικές ταινίες, στην εποχή του βωβού κινηματογράφου.Φύση τυχοδιωκτική, που ακροβατούσε ανάμεσα στο όνειρο και το κιτς, έζησε μια ζωή περιπετειώδη και γνώρισε από κοντά μεγάλες μορφές της τέχνης του εικοστού αιώνα.
Ο Αχιλλέας Μαδράς σπούδασε ηθοποιός στο Κονσερβατουάρ του Παρισίου και δούλεψε λίγο καιρό , ερμηνεύοντας μικρούς ρόλους, δίπλα στη μεγάλη ιέρεια του θεάτρου Σάρα Μπερνάρ.Οι ταινίες «Μαρία Πενταγιώτισσα» (1926) και «Ο μάγος της Αθήνας» (1930), πρωτόλειες και αφελείς , αν κριθούν με αυστηρά καλλιτεχνικά κριτήρια, αποτελούν όμως τις βάσεις για να χτιστεί το μεταγενέστερο οικοδόμημα του ελληνικού κινηματογράφου.

Αφηγητής Αλέκος Σακελάριος.  

ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΙΝΟ. ΞΕΚΙΝΑ Ο ΔΡΟΜΟΣ ΚΑΛΟ ΝΕΡΟ – ΤΣΑΚΩΝΑ.

Ωρίμασε και ξεκινά το Τσακώνα – Καλό Νερό

Ωρίμασε και ξεκινά το Τσακώνα - Καλό Νερό

Ο δρόμος Τσακώνα – Καλό Νερό, τμήμα της Ολυμπίας Οδού, θα είναι από τα πρώτα έργα, αν όχι το πρώτο, που θα υλοποιηθεί, όταν ξεκινήσει και πάλι η κατασκευή του σπουδαίου οδικού άξονα της Πελοποννήσου. Και αυτό γιατί είναι σημαντικό τμήμα και με ωριμότητα. Αυτό μας επεσήμαναν από το υπουργείο Υποδομών και μας ενημέρωσαν ότι εγκρίθηκαν χθες οι τροποποιημένοι περιβαλλοντικοί όροι, που είχαν υποβληθεί για το συγκεκριμένο κομμάτι.

Την προοπτική αυτή μας επιβεβαίωσε και ο βουλευτής Γιάννης Λαμπρόπουλος και σημείωσε ότι με την υλοποίηση του ΕΣΠΑ και την επιτάχυνση των ρυθμών τα μηνύματα είναι πολύ θετικά και για το Τσακώνα – Καλό Νερό και για όλο το άλλο έργο της Ολυμπίας, εκτός από τη διάβαση του Καϊάφα και το τμήμα στην ευρύτερη περιοχή, που έχουν εξαιρεθεί με απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας.

Γ.Σ. (Ελευθερία).

ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 30 ΜΑΡΤΙΟΥ ΣΤΟ ΦΟΥΡΝΑΡΑΚΕΙΟ: Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΚΑΙ Η ΚΟΡΗ ΤΟΥ ΑΡΙΕΛ ΝΤΟΡΦΜΑΝ.

Ο Θάνατος και η Κόρη απο το Τριφυλιακό Ερασιτεχνικό Θέατρο.(Πηγή: FiliatraNews).

Ο Θάνατος και η Κόρη
του Άριελ Ντόρφμαν

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Μετάφραση – σκηνοθεσία: Κώστας Δριμυλής
Σκηνικά – κοστούμια – φωτισμοί – μουσική επιμέλεια: Κώστας Δριμυλής
Παίζουν
Πωλίνα Σάλας: Νατάσα Παπαδάκη
Τζεράρντο Εσκομπάρ: Γιάννης Αλεξανδρόπουλος
Ρομπέρτο Μιράντα: Τάκης Χρυσανθακόπουλος

ΠΡΕΜΙΕΡΑ
Παρασκευή 30 Μαρτίου Ώρα: 21:00
Παραστάσεις: 31 Μαρτίου, 1,6,7 και 8 Απριλίου Ώρα:21:00
Φιλιατρά, Φουρναράκειο Πνευματικό Κέντρο
Η παράσταση είναι κατάλληλη άνω των 13.

Τιμή εισιτηρίου: 10,00 €
Πολύτεκνοι, Άνεργοι, Α.Μ.Ε.Α.: 8,00 €
Φοιτητικό: 5,00 €

ΥΠΟΘΕΣΗ

Η Πωλίνα Σάλας, πρώην πολιτική κρατούμενη της δικτατορίας, βασανίστηκε και βιάστηκε υπό την καθοδήγηση ενός σαδιστή γιατρού, που συνήθιζε να βάζει μουσική του Σούμπερτ κατά τη διάρκεια των βασανιστηρίων και συγκεκριμένα το κουαρτέτο “ Ο Θάνατος και η Κόρη”.
Δεκαπέντε χρόνια μετά τους φριχτούς βασανισμούς της και λίγο μετά την πτώση της δικτατορίας, η Πωλίνα ζει σε ένα απομονωμένο σπίτι δίπλα στη θάλασσα με τον άντρα της, Τζεράρντο Εσκομπάρ, προσπαθώντας να επιβιώσει και να ξεχάσει το παρελθόν που την στοιχειώνει.
Τι θα γίνει, όμως, όταν ένα βράδυ όλο αυτό το παρελθόν ζωντανεύει από έναν άγνωστο που εισβάλλει στη ζωή τους με αφορμή ένα τυχαίο γεγονός; Δίκαια αναγνωρίζει στο πρόσωπο του απρόσμενου επισκέπτη τον βασανιστή της ή κατατρέχεται εμμονικά από τις σκιές του παρελθόντος;…

Σημείωμα σκηνοθέτη

Θύτες και θύματα. Πράξεις διαστροφής και ανεπανόρθωτα τραύματα. Το χτες και το τώρα. Πόσο μπορούμε να ξεχάσουμε κάτι που μας έκαναν; Πόσο το “παρελθόν μας” καθορίζει το σήμερα; Τι συνέπειες έχει η ατιμωρησία; Η απουσία κάθαρσης; Τι γίνεται όταν η δικαιοσύνη παραβλέπει; Σιωπά… Τι κάνουμε εμείς; Πόσο “αγανακτισμένοι” μπορούμε να γίνουμε; Πόσο μπορούμε να αντισταθούμε στον πειρασμό να ενδώσουμε στο ζώο μέσα μας και να πάρουμε τη δικαιοσύνη στα χέρια μας; Πόσο αντικειμενικοί μπορούμε να παραμείνουμε κάτω από το πάθος για εκδίκηση; Πόσο σίγουροι μπορούμε να είμαστε για τα γεγονότα;

Με τη “Φαύστα” και τη “Γκόλφω” γελάσαμε. Το γέλιο και το χιούμορ είναι σίγουρα απαραίτητα για να μπορούμε να αντέχουμε ό, τι συμβαίνει γύρω μας. Απαραίτητα όπως το οξυγόνο. Μας κάνουν να ξεχνάμε, να αφηνόμαστε. Όμως, εμείς, φέτος στο ΤΕΘ, θέλαμε να παραμείνουμε νηφάλιοι, συντονισμένοι με τον παλμό των γεγονότων, δε θέλαμε να ξεχάσουμε ούτε μια στιγμή, αλλά να θυμόμαστε διαρκώς.
“Ο Θάνατος και η Κόρη” είναι ένα έργο για τις πρόσφατες μνήμες της κακοποίησης, οποιασδήποτε κακοποίησης. Πώς θα ήσασταν εσείς στη θέση της, τι θα κάνατε εσείς, μήπως είστε στη θέση της;

Συγγραφέας

Ακτιβιστής, δημοσιογράφος, θεατρικός συγγραφέας, δοκιμιογράφος, μυθιστοριογράφος και ποιητής, ο Άριελ Ντόρφμαν, γεννήθηκε στο Μπουένος Άιρες της Αργεντινής, στις 6 Μαίου του 1942. Η παιδική του ηλικία σημαδεύεται από την εμπειρία της εξορίας, καθώς η οικογένειά του ήταν πολιτικοί πρόσφυγες εξαιτίας της δικτατορικής κυβέρνησης του Χουάν Περόν. Η εμπειρία αυτή αναβιώνει και κατά την ενηλικίωσή του. Έχοντας ήδη αποκτήσει από το 1967 τη χιλιανή υπηκοότητα, ο Άριελ Ντόρφμαν, υποστηρικτής του δημοκρατικού καθεστώτος του Σαλβαντόρ Αλιέντε, θα εκδιωχθεί από τη δεύτερη πατρίδα του κατά την διάρκεια της Χούντας του Πινοσέτ και θα αναγκαστεί να ζήσει σε διάφορες χώρες ως πολιτικός εξόριστος. Την περίοδο της εξορίας του, συχνά καταφέρεται κατά του ολοκληρωτισμού και των οδυνηρών συνεπειών του. Το 1991 γίνεται ευρέως γνωστός με το θεατρικό έργο “Ο Θάνατος και η Κόρη”.
Εκτός από θεατρικά, ο Ντόρφμαν έχει γράψει και αρκετά δοκίμια, αναφερόμενος στις επιπτώσεις του καπιταλισμού και του νεοϊμπεριαλισμού στο σύγχρονο κόσμο.
Έχει τιμηθεί με αρκετά βραβεία και τα έργα του έχουν μεταφραστεί σε περισσότερες από 40 γλώσσες και έχουν παιχτεί σε περισσότερες από 100 χώρες.
Σήμερα, ο Ντόρφμαν, μοιράζει το χρόνο του ανάμεσα στη Χιλή και στις Ηνωμένες Πολιτείες, γράφοντας για το θέατρο, το σινεμά και την τηλεόραση και αρθογραφώντας σε διάφορες μεγάλες εφημερίδες, όπως η “New York Times”, η “Washington Post” και η “Gurdian”. Είναι επίσης μέλος της Διεθνούς Ακαδημίας Τεχνών στο Παρίσι και της Αμερικάνικης Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών.

Ιστορικό του έργου:

Ο “Θάνατος και η Κόρη” είναι ένα έργο χωρίς σύνορα. Ο Άριελ Ντόρφμαν, στην εισαγωγή του κειμένου, ορίζει τον τόπο και το χρόνο με τα εξής λόγια:
“Ο χρόνος είναι το παρόν, και ο τόπος θα μπορούσε να είναι η Χιλή ή οποιαδήποτε χώρα που πέρασε στη δημοκρατία, ύστερα από μια μακρά περίοδο δικτατορίας”.
Ο Ντόρφμαν, έχοντας βιώσει ο ίδιος τις συνέπειες της δικτατορίας στη Χιλή λόγω του στρατιωτικού πραξικοπήματος του Πινοσέτ και ευρισκόμενος ήδη στην εξορία ως πολιτικός πρόσφυγας, συλλαμβάνει αρχικά την υπόθεση του έργου κατά τα μέσα της δεκαετίας του 1980.
Θα καταλήξει όμως στο πώς πρέπει να ειπωθεί η ιστορία το 1990, όταν πλέον ανατρέπεται η δικτατορική κυβέρνηση στη Χιλή και επανέρχεται η δημοκρατία. Αυτή η ευοίωνη ανατροπή τον γεμίζει με αισθήματα αισιοδοξίας, καθώς συνειδητοποιεί πως οι πληγές του παρελθόντος επουλώνονται όχι με τη μνήμη του μίσους, αλλά μόνο αν οι άνθρωποι αμνηστεύουν τα λάθη τους και καταφέρνουν να μετατρέψουν τα εγκλήματα του ολοκληρωτισμού σε παραδείγματα αποφυγής για το μέλλον. (αλλά μόνο με την αμνηστία και τη μετατροπή των εγκλημάτων του…)
Η πρώτη όψιμη απόπειρα θεατρικού ανεβάσματος για το “Θάνατο και την Κόρη” έλαβε χώρα στο Σαντιάγκο της Χιλής, σε μορφή θεατρικού εργαστηρίου, στις αρχές Μαρτίου του 1991, ενώ στη συνέχεια η παγκόσμια πρεμιέρα δόθηκε στο London’s Royal Court Upstairs (Ιούλιος 1991) και στο Royal Court Mainstage, όπου η αποδοχή κοινού και κριτικών υπήρξε καθολική, αποτιμώντας το ως έντονα λυτρωτικό, ιστορικά επίκαιρο και διαχρονικό.
Επιστέγασμα της επιτυχούς πορείας του αποτελεί η τιμητική του διάκριση με το σημαντικότερο βρετανικό θεατρικό βραβείο Olivier, καθώς και με το αντίστοιχο αμερικάνικο Tony, μετά το ανέβασμά του και στη θεατρική σκηνή του Broadway στις 17 Μαρτίου του 1992, σε σκηνοθεσία Mike Nichols, με πρωταγωνιστές τη Glenn Close (Πωλίνα), τον Richard Dreyfuss (Τζεράρντο) και τον Gene Hackman (Μιράντα). Το 1994, ο Ρόμαν Πολάνσκι μεταφέρει το έργο στη μεγάλη οθόνη σε σενάριο του Ραφαέλ Ιγκλέσιας και του ίδιου του Ντόρφμαν, με πρωταγωνιστές τη Σιγκούρνι Γουίβερ (Πωλίνα),τον Στιούαρτ Γουίλσον(Τζεράρντο) και τον Μπεν Κίνγκσλει(Ρομπέρτο).

4 ΠΑΝΕΜΟΡΦΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: ΣΠΑΝΙΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ. ΜΗΤΡΙΚΗ ΣΤΟΡΓΗ. ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΟΜΟΡΦΙΑ. ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ.

Επειδή έχω ένα σοβαρό θέμα να επεξεργαστώ …χαζέψτε ευχάριστα για μερικές ώρες. Φιλάκια.

ΥΠΝΟΣ …ΒΑΘΥΣ ΣΤΗΝ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΦΙΛΙΑΤΡΩΝ. ΚΑΤΑΚΑΗΜΕΝΗ …ΑΡΑΧΩΒΑ, ΠΟΥ ΘΑ ΠΕΙ, ΕΝΑ …ΣΠΙΡΤΟ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ.

Φιλιατρά: Αίσχος! η κατάσταση στο 1ο Δημοτικό Σχολείο

1ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΦΙΛΙΑΤΡΩΝ.

Αγανακτισμένοι πλέον δάσκαλοι, μαθητές και γονείς για την εικόνα που παρουσιάζει το 1ο Δημοτικό Σχολείο Φιλιατρών, αφού η υπομονή τους έχει εξαντληθεί με την αδιαφορία που δείχνει ο Δήμος.

Όπως μας επισήμανε και ο Διευθυντής του Σχολείου κ. Χαράλαμπος Τσάμης, έχει ζητήσει εδώ και ένα μήνα από τον Δήμο και τους υπεύθυνους της Δημοτικής Ενότητας Φιλιατρών, να στείλουν συνεργείο ώστε να καθαρίσει τον προαύλιο χώρο από κλαδιά και φύλλα. 

Δυστυχώς κανείς δεν συγκινήθηκε όπως μας ανέφερε και ακόμη περιμένει, καθώς υπάρχει μεγάλος κίνδυνος να τραυματιστεί κάποιο παιδί από τα μυτερά κλαδιά.

Με δική του πρωτοβουλία, μας είπε, έδωσε γάντια στα παιδιά της 5ης και της 6ης Δημοτικού και καθάρισαν τον προαύλιο χώρο του σχολείου και τα τοποθέτησαν στην είσοδο, με σκοπό να ευαισθητοποιηθεί κάποιος από την Δημοτική Αρχή.

Άντε να δούμε πότε θα ξυπνήσουν…

από: Φιλιατρά: Αίσχος! η κατάσταση στο 1ο Δημοτικό Σχολείο | FILIATRA-NET