Η ΑΠΟΚΡΙΑΤΙΚΗ ΓΙΟΡΤΗ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΚΟΥ ΣΤΑΘΜΟΥ ΚΟΠΑΝΑΚΙΟΥ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙΚΟ ΔΡΩΜΕΝΟ ΣΤΗΝ ΤΡΙΦΥΛΙΑ.

Χθες στο πρώην Δημαρχείο Αετού, ξεκινήσαμε τα Καρναβαλίστικα, με την Χρυσούλα και τα …παιδιά της  …Αρχηγούς. Είμαστε όλοι εκεί, μαμάδες-μπαμπάδες, γιαγιάδες, παπούδες, θείες, θείοι, μεγαλύτερα και μικρότερα αδέλφια και περάσαμε καλά. Ένα μεγάλο μπράβο και του χρόνου.

ΤΑ ΑΣΦΑΛΤΙΚΑ ΤΩΝ ΦΙΛΙΑΤΡΩΝ: ΠΩΣ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΕΠΙΒΛΕΨΗ ΣΕ ΕΚΤΕΛΕΣΜΕΝΟ ΕΡΓΟ; ΠΕΦΤΕΙ ΑΣΦΑΛΤΟΣ ΧΕΙΜΩΝΙΑΤΙΚΑ;

Μάλιστα, η σύμβαση έγινε στις 12 Ιανουαρίου, για ένα έργο που έγινε παραμονές Χριστουγέννων. Η άσφαλτος διαλύθηκε λόγω καιρικών συνθηκών και αναρωτιέται  κανείς, τι θα πληρώσουμε και τι θα χρειασθεί να …ξαναπληρώσουμε. Προσέξτε, μιλάμε για ανάθεση, ενός  έργου  55.000 ευρώ και με την τρομερή έκπτωση του…5% και για όσους …. δεν έχουν μνήμη, το έργο το έχει καταγγείλει ο Σαράντος Κουκούμης στο Δημοτικό Συμβούλιο!!!!

ΤΑΔΕ ΕΦΗ ΑΓΓΕΛΑΚΑΣ ΣΤΟΝ …ΙΜΑΚΟ. ΣΑΣ ΤΟ ΕΧΩ ΠΕΙ ΕΧΩ ΚΑΙ ΕΓΩ ΕΝΑ ΠΑΚΟ ΜΕΤΟΧΕΣ ΣΤΑ ΑΖΗΤΗΤΑ.

Η απάντηση του Γιάννη Αγγελάκα στην «απολογία» Κωστόπουλου



Ο Γιάννης Αγγελάκας έγραψε ένα κείμενο-απάντηση στην «απολογία» του Πέτρου Κωστόπουλου για το κλείσιμο της IMAKO.
Το κείμενο έχει ως εξής:
«Διαβάζοντας την επιστολή απάντηση απολογία του κυρίου Πέτρου Κωστόπουλου για το κλείσιμο της ΙΜΑΚΟ  έκανα μερικες σκέψεις ψύχραιμες χωρίς ίχνος χαιρεκακίας , μερικες στιγμες μάλιστα ένοιωσα μια βαθειά θλίψη για τις στενοχώριες τις  έννοιες και τα δυσβάσταχτα βάσανα που περνά κάποιος άνθρωπος που  υπήρξε μέχρι πρότινος ο γκουρού της ανεμελιάς και της ελαφράδας για ένα μεγάλο κομμάτι της νεοελληνικής μας κοινωνίας.
Ωστόσο η έκπληξη ή η αποκορύφωση αν θέλετε της κατάθλιψης που τραγικά διαπερνά όλο το κείμενο έρχεται τη τελευταία στιγμή στο τελευταίο υστερόγραφο:
»ΥΓ.4: Πάτησα σχεδόν τα 60 αλλά επιμένω: Η ζωή είναι μικρή για να είναι θλιβερή. Θα τα ξαναπούμε…»
Δεν λέω , μπορεί και να’ναι ηρωικό να βλέπεις τον καπετάνιο να βουλιάζει με το πλοίο του, μέσα στα τοξικά απόβλητα που ο ίδιος δημιουργούσε όλα αυτά τα χρόνια, φωνασκώντας ‘δεν μετανοιώνω’, αλλά πείτε μου αν υπάρχει ένας στοιχειωδώς σκεπτόμενος και ευαίσθητος Έλληνας που να μη γνωρίζει έστω και εκ τω υστέρων ότι το εν λόγω απόφθεγμα υπήρξε ένα απο τα βασικά συνθήματα με τα οποία η πασοκική πανούκλα έπεσε πάνω στη παραζαλισμένη μεταπολιτευτική ελληνική κοινωνία τότε στα μέσα της δεκαετίας 80 για να αποπλανήσει και να μυήσει σχεδόν τους πάντες δεξιούς αριστερούς στις ιερές αξίες του σταρχιδισμού, του κωλαρπαξισμού, του τομαρισμού, της απενοχοποίησης του κυνηγιού του κέρδους και της εφήμερης δόξας και να μας βάλει όλους να τρέχουμε κακόγουστοι χωρίς μνήμη λαχανιασμένοι και χαζοχαρούμενοι προς τον όλεθρο. Κρίμα που 60 χρόνια ζωής δεν άφησαν ούτε ένα τόσο δα ίχνος γνώσης μέσα στην ύπαρξη του κυρίου Κωστόπουλου.
Του αφιερώνω ένα τετράστιχο που σε κάποιους θα θυμίσει κάτι:
Η ζωή είναι μεγάλη
κι αν την κάνεις καρναβάλι
Θα’ρθει η ώρα να χτυπήσεις
το ξερό σου (τ’αδειανό σου;) το κεφάλι»