Διαβάστε το, αξίζει τον κόπο: Ο καθαριστής, όταν περνά την πόρτα του εργοστασίου, είναι σύζυγος, πατέρας παιδιών, που πάει στο σπίτι που χρεωστάει και κοιτάζει με υπερηφάνεια αυτά που δημιούργησε και αν και λίγα του είναι αρκετά.

The Bond Trader

Το 1982 δούλευα σε μεγάλη βιομηχανική Αμερικανική εταιρεία στην Νέα Υόρκη. Η ύφεση άρχιζε και στο διοικητικό συμβούλιο  γινόταν η συζήτηση για πόσο κόσμο θα απολύσουμε..

Ήμουν υπεύθυνος για το σχέδιο κερδοφορίας και είχα μαζέψει όλες τις προτάσεις από 42 χώρες. Όλοι είχαν προτείνει περικοπές προσωπικού- 15 000 παγκοσμίως

Ο κάθε Αντιπρόεδρος έκανε τις προτάσεις του. Ο πρόεδρος μας δεν μιλούσε.

Κοιτάζαμε όλοι ο ένας τον άλλον και δεν είχαμε ιδέα γιατί ήταν αμίλητος.

Όταν τελειώσαμε ξαφνικά ο πρόεδρος ζήτησε την άδεια να μιλήσει. Ο λόγος του έχει μείνει αποτυπωμένος στο μυαλό όλων που ήμασταν εκεί και αν και έχουν περάσει 28 χρόνια τον θυμάμαι λες και ήταν χθες. Θα τον αναπαράγω όσο πιο σωστά μπορώ, διότι η αξίες που περιέχει είναι αθάνατες και μπορούν να φανούν χρήσιμες σε αυτό που θα ζήσουμε σύντομα.

« Ο καθαριστής, όταν περνά την πόρτα του εργοστασίου, είναι σύζυγος, πατέρας παιδιών, που πάει στο σπίτι που χρεωστάει και κοιτάζει με υπερηφάνεια αυτά που δημιούργησε και αν και λίγα του είναι αρκετά.

Αποφασίζουμε σήμερα να τον διώξουμε. Να χάσει την δουλειά του να πάει σπίτι άνεργος με μια επιταγή δυο μηνών.

Τι θα πει στα παιδιά του.. τι θα πει στην γυναίκα του, πώς να τους εξηγήσει ότι από αύριο χάνει την αξιοπρέπεια του. Και εάν σε τρεις μήνες δεν έχει βρει δουλειά, θα χάσει το σπίτι του και ίσως την γυναίκα του. Δεν μπορώ να βάλω την υπογραφή μου σε ένα σχέδιο, που καταδικάζει την ζωή και την ύπαρξη τόσων ανθρώπων.

ΑΛΛΑ την ίδια στιγμή έχω και υποχρέωση στους μετόχους μου, που μου εμπιστεύτηκαν τις οικονομίες τους και εάν δεν κάνω κάτι, τα συνταξιοδοτικά ταμεία δεν θα έχουν λεφτά για τις συντάξεις.

Οι απολύσεις που όλοι μου προτείνετε  μειώνουν τα ετήσια έξοδα  κατά $135.000.000.

Έκανα ένα απλό υπολογισμό και προτείνω το εξής σχέδιο:

Ελάττωση του μισθού μου – 75%

Ελάττωση μισθού όλων των αντιπρόεδρων – 50%

Ελάττωση γενικών διευθυντών – 40%

ΚΤΛ

Καμία απόλυση.  Θέλω τους αριθμούς σε μια ώρα.»

Σηκώθηκε και έφυγε,  και όπως έφευγε είπε με ένα ειρωνικό χαμόγελο

«κρίμα που θα παίζετε γκολφ μόνο τρεις φορές, αντί για έξι, παιδιά.»  

Περάσαμε την θύελλα χωρίς να διώξουμε άτομο και σε τρία χρόνια η αξία της μετοχής ήταν $147, από $7.5 το 1980, πριν αρχίσει η κρίση.

Α ναι, είχαμε και 27 διπλώματα ευρεσιτεχνίας από απλούς εργάτες σ ‘ αυτό το διάστημα. Δεν χρειάζεται να πω ότι ο κόσμος έπινε νερό στο όνομα του.

Το 1992 στο  τραπέζι που του κάναμε για την συνταξιοδότηση του – και είχαμε έρθει από όλο τον κόσμο, αν και δουλεύαμε σε άλλες εταιρείες – τον ρωτήσαμε να απαντήσει στον αποχαιρετιστήριο λόγο του, γιατί διάλεξε να κάνει αυτό που έκανε. Όπως το θυμάμαι η απάντηση ήταν:

« Ακούστε, μπορεί να είχε και συναισθηματικές ρίζες η απόφαση αυτή. Αλλά δεν χωρούν συναισθήματα σε τέτοιες αποφάσεις. Απλώς βρήκα μια λύση που απαντούσε και στη λογική και στο συναίσθημα. Ήμαστε σε 42 χώρες, από τις οποίες οι 38 είναι φτωχές. Θα κατέστρεφα ολόκληρες  μικρές κοινωνίες διότι, όπως ξέρετε, τα εργοστάσια μας είναι σε κωμοπόλεις. Εάν το έκανα, όπως μου είχατε προτείνει, είναι αυτονόητο ότι θα έφερνα ανθρώπους στην απελπισία.

Και κανείς μα κανείς ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ ΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ένας απελπισμένος άνθρωπος. Η πιθανότητα να ΕΚΑΙΓΑΝ το εργοστάσιο ήταν μεγάλη.

Ενώ εσείς που ήσασταν δίπλα μου και όλο το μισθό να σας έπαιρνα, δεν θα καίγατε τίποτα, γιατί πιστεύετε ότι είστε μέσα στο ΣΥΣΤΗΜΑ και άνθρωποι που αισθάνονται κομμάτι του συστήματος δεν κάνουν επαναστάσεις.

Να θυμάστε, ότι η πραγματική καταστροφή έρχεται, όταν ο κόσμος αισθάνεται αποκλεισμένος από το σύστημα, νιώθει αδικία και δεν έχει καμία ελπίδα. Τότε είναι έτοιμος για όλα.. και εργοστάσια καίει.»

Σήμερα ζωγραφίζει στο San Francisco και είναι στο στρογγυλό τραπέζι της κουζίνας (άτυπη συνάντηση κάθε 8 εβδομάδες) του Όμπυα.

Γιατί το έγραψα;

Βλέπω όλους τους να βγαίνουν στη τηλεόραση / ράδιο και να μιλούν

για διαρθρωτικές αλλαγές (ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ),

ανάγκη για αλλαγή (ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ)

αλλαγή νοοτροπίας (ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ) ..

Όλα αυτά χωρίς ίχνος συμπόνιας και λογικής σκέψης, το ποιο μπορεί να είναι το αποτέλεσμα.

Φυσικά είναι για τις αλλαγές – ζουν με την φαντασίωση ότι ΑΥΤΟΙ δεν χρειάζεται να αλλάξουν. Δεν έχουν τίποτα να χάσουν, διότι είναι με το ΣΥΣΤΗΜΑ.

Έτσι θα είναι όχι μόνο προστατευμένοι, αλλά η ΚΡΙΣΗ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΕΥΚΑΙΡΙΑ (σας θυμίζει κάτι αυτό;) να γεμίσουν περισσότερο τις τσέπες τους.

Λοιπόν νάνοι της νοημοσύνης έγραψα το άρθρο αυτό για να ξέρετε πως συμπεριφέρονται οι άνθρωποι, που είναι πραγματικά σκεφτόμενοι.     

  Έτσι, δεν θα έχετε καμία δικαιολογία ότι δεν ξέρατε, όταν όμορφα «εργοστάσια» αρχίζουν να καίγονται όμορφα.  ΠΑΝΤΟΥ.

Αγνώστου…

‘Αρης Βελουχιώτης, ας το άκουγαν τότε, τώρα τι σημασία μπορεί να έχει η …αποκατάστασή του;

Γιατί αποκατέστησε πολιτικά τον Άρη Βελουχιώτη το ΚΚΕ, 66 χρόνια μετά τη διαγραφή του. (Πηγή: eklogika).


κλικ στην εικόνα για να μεγαλώσειΕκδήλωση για την πολιτική αποκατάσταση (όχι την κομματική) του καπετάνιου και αρχηγού του ΕΛΑΣ Άρη Βελουχιώτη, 66 χρόνια μετά τη διαγραφή του,  πραγματοποίησε σήμερα  το ΚΚΕ στη γενέτειρά του, τη Λαμία. Διαβάστε την ομιλία του Τηλέμαχου Δημουλά, μέλους του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, στην εκδήλωση στην οποία παρέστη και η Γενική Γραμματέας του κόμματος, Αλέκα Παπαρήγα:

«Η εκδήλωση αφορά την επίσημη πολιτική αποκατάσταση του Άρη Βελουχιώτη, ενός ανθρώπου που στη λαϊκή συνείδηση είναι ταυτισμένος με την ηρωική πορεία του ΚΚΕ, τον αγώνα για την ανατροπή της ιμπεριαλιστικής βαρβαρότητας…

…Στη μακρόχρονη πορεία του ΚΚΕ και σε συγκεκριμένες ιστορικές συνθήκες ορισμένα πρόσωπα αναδείχτηκαν σε ηγετικές φυσιογνωμίες του λαϊκού κινήματος. Ένα τέτοιο ιστορικό ηγετικό πρόσωπο την περίοδο της Κατοχής-Αντίστασης ήταν και ο Άρης Βελουχιώτης, άνθρωπος με εξαιρετικές οργανωτικές και στρατιωτικές ικανότητες, που συνέβαλε σημαντικά, ως πρωτοκαπετάνιος του ΕΛΑΣ, στη διεξαγωγή του ένοπλου αγώνα κατά των κατακτητών και των ντόπιων συνεργατών τους.

Κανένα πρόσωπο όμως, όσο ικανό κι αν είναι, δεν μπορεί να τραβήξει μπροστά την κίνηση της ιστορίας αν δεν εκφράζει τις επιδιώξεις των πολλών, των μαζών, της συλλογικής θέλησης και δράσης μέσα στην αναγκαιότητα.

Ο Άρης Βελουχιώτης έγινε θρύλος και αναδείχτηκε σε ηγετική προσωπικότητα του λαϊκού κινήματος μέσα στις συγκεκριμένες συλλογικές και ιδεολογικές δομές του ΚΚΕ.

Το ΚΚΕ από πολύ νωρίς είχε διαπιστώσει την ανάγκη ένοπλης αντίστασης στον κατακτητή και σωστά στήριξε τον ένοπλο αγώνα σε μια πλατύτερη οργανωμένη πολιτική λαϊκή βάση, στη συγκρότηση του ΕΑΜ. Η συμβολή του Άρη Βελουχιώτη στη δημιουργία των πρώτων ΕΛΑΣίτικων τμημάτων αλλά και στη σύσταση των αρχηγείων του ΕΛΑΣ υπήρξε σημαντική.

Το πιο σημαντικό ήταν το αποτέλεσμα της ταχτικής επαφής που είχε ο λαϊκός απελευθερωτικός στρατός με τις φτωχές λαϊκές μάζες. Οι νέες μορφές λαϊκής εξουσίας και κυριαρχίας που διαμορφώθηκαν στις περιοχές εκείνες της επαρχιακής Ελλάδας που εκκαθαρίστηκαν από τους τοπικούς αντιπροσώπους του αστικού κράτους και των οργάνων του.

          Πολλά έχουν γραφτεί και ειπωθεί για τον Άρη Βελουχιώτη, τη σχέση του με το ΚΚΕ, την τραγική εξέλιξή του. Μάλιστα ορισμένοι μας κατηγορούν ότι τώρα τον θυμηθήκαμε. Όλοι μαζί, εκπρόσωποι αστικών κομμάτων, κάθε λογής συμβιβασμένοι και ορκισμένοι εχθροί της ταξικής πάλης, διάφοροι δημοσιολογούντες και ιστοριογραφούντες σε εφημερίδες, προσπαθούν να πάρουν υπό την προστασία τους τον Άρη Βελουχιώτη, ως αδικημένου και διαφωνούντα με το ΚΚΕ με σκοπό να πλήξουν το κύρος του κόμματος και τις αρχές του. «Παινεύουν τους πεθαμένους, για να θάψουν τους ζωντανούς», όπως έλεγε παραστατικά ο σ. Χαρίλαος Φλωράκης».

Υποκριτές και φαρισαίοι …

Είναι υποκριτές και φαρισαίοι. Η υποκρισία τους γίνεται μεγαλύτερη γιατί η μελέτη της ιστορικής διαδρομής και στάσης του Άρη Βελουχιώτη, συνολικά του επαναστατικού κινήματος, του ΚΚΕ δείχνει:

Ο Άρης ήταν υπέρ της συνέχισης της ένοπλης πάλης μετά το τέλος της κατοχής και το Δεκέμβρη, πράγμα που το ΚΚΕ έκανε πράξη το 1946-49. Όλοι αυτοί είναι ορκισμένοι εχθροί της ένοπλης ταξικής πάλης και βγάζουν σπυράκια και μόνο στο άκουσμα του λέξης Δημοκρατικός Στρατός Ελλάδας.

Ο Άρης τάχτηκε κατά της συμφωνίας της Βάρκιζας και της παράδοσης των όπλων. Το ΚΚΕ εκτίμησε στη συνέχεια το λάθος αυτό. Όλοι αυτοί υμνούν τη Βάρκιζα, τον αφοπλισμό του λαϊκού στρατού, αλλά αφορίζουν όπως «ο διάολος το λιβάνι» την ουσία της άποψης του ΚΚΕ

Ο Άρης είχε όραμά του, στόχο του την ιδεολογία του ΚΚΕ, την ανατροπή του καπιταλισμού και την οικοδόμηση του σοσιαλισμού. Όλοι αυτοί βρίσκονται στην αντίπερα όχθη. Πολέμησαν και πολεμούν με λύσσα την πάλη που οδηγεί στο σοσιαλισμό-κομμουνισμό. Όλα αυτά για τα οποία έδωσαν τη ζωή τους χιλιάδες ήρωες, άνδρες και γυναίκες του ΚΚΕ.

Δεν καταδικάστηκε λοιπόν η γνώμη του Άρη Βελουχιώτη από το ΚΚΕ αλλά η επιμονή του σε μια πραχτική που δεν ήταν σύμφωνη με τις αρχές οργάνωσης και λειτουργίας του κόμματος. Ο Άρης Βελουχιώτης δεν εξέφραζε άλλη στρατηγική αντίληψη από εκείνη που είχε το ΚΚΕ και το ΕΑΜ τη συγκεκριμένη ιστορική περίοδο. Επέλεξε την ένοπλη πάλη και καταδίκασε τη συμφωνία της Βάρκιζας. Ως προς αυτό δικαιώθηκε και αυτό δεν το λέμε σήμερα για πρώτη φορά.

Το ίδιο το κόμμα αργότερα, υιοθέτησε αυτή τη θέση για τη Βάρκιζα και ο καθένας μπορεί να καταλάβει πόσο πολύτιμη θα ήταν η συμβολή του Άρη Βελουχιώτη στον ένοπλο λαϊκό αγώνα που ακολούθησε τα χρόνια 1946-49 αν είχε πειθαρχήσει και δεν οδηγούνταν στην τραγική κατάληξη».

Τι αναφέρει η ειδική απόφαση του ΚΚΕ

Ας δούμε όμως πως βάζει όλο το ζήτημα η ειδική απόφαση της Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης του ΚΚΕ με θέμα αποκαταστάσεις:

 «Για την πολιτική αποκατάσταση του Άρη Βελουχιώτη (Θανάση Κλάρα)

Ο Άρης Βελουχιώτης (Θανάσης Κλάρας) γεννήθηκε στις 27 Αυγούστου 1905 στη Λαμία. Το 1922 έγινε μέλος της ΟΚΝΕ και το 1925 μέλος του ΚΚΕ. Ως στρατιώτης οδηγήθηκε στον πειθαρχικό ουλαμό Καλπακίου. Μετά την απόλυσή του ανταποκρίθηκε σε διάφορες κομματικές χρεώσεις και διώχθηκε κατά καιρούς από το αστικό κράτος και τις κυβερνήσεις του. Την περίοδο της δικτατορίας του Μεταξά εξορίστηκε στη Γαύδο και φυλακίστηκε στην Αίγινα (1938). Το 1939 μεταφέρθηκε στην Κέρκυρα. Υπέγραψε δήλωση μετανοίας και αποφυλακίστηκε. Στη διάρκεια της Κατοχής βρέθηκε στην Αθήνα, όπου τον Ιούλιο 1941 συνδέθηκε με την ΚΕ, η οποία τον αποκατέστησε στο Κόμμα. Τον Αύγουστο του ίδιου έτους του ανέθεσε να συγκροτήσει αντάρτικο στρατό. Αυτό το καθήκον ο Άρης το έφερε σε πέρας με τον καλύτερο τρόπο. Τον Μάη 1943 με τη δημιουργία του Γενικού Στρατηγείου του ΕΛΑΣ ανέλαβε καπετάνιος του.

          Ο Άρης Βελουχιώτης αντιτάχθηκε στη Συμφωνία της Βάρκιζας και τη χαρακτήρισε λαθεμένη. Στο διάστημα Φεβρουάριος – Απρίλιος 1945 ανέλαβε με δική του ευθύνη πρωτοβουλίες για τη συγκρότηση νέου αντάρτικου στρατού, παρά την αντίθετη απόφαση του ΚΚΕ.

          Η 11η Ολομέλεια της ΚΕ (Απρίλιος 1945) διέγραψε τον Άρη και τον αποκήρυξε, δίχως να δώσει την απόφαση στη δημοσιότητα.

          Στις 16 Ιουνίου 1945, την ημέρα που ο Άρης αυτοκτόνησε περικυκλωμένος από τον αστικό στρατό, στον «Ριζοσπάστη» δημοσιεύτηκε η ανακοίνωση του ΠΓ που κατήγγειλε τον Βελουχιώτη, κάνοντας αναφορά και στην απόφαση της 11ης Ολομέλειας. Τρεις μέρες μετά την αυτοκτονία του, στις 19 Ιουνίου 1945, ο «Ριζοσπάστης» σε άρθρο με τίτλο «ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ» έγραψε για τον Άρη: «Ο τόσο τραγικός θάνατος του Άρη Βελουχιώτη προκαλεί θλίψη ανάμεσα στους πραγματικούς πατριώτες, αγωνιστές της εθνικής ιδέας. Γιατί ανεξάρτητα από τη θέση που πήρε μετά τη συμφωνία της Βάρκιζας, θέση που αντικειμενικά εξυπηρετούσε την αντίδραση, δεν μπορεί και δεν επιτρέπεται να ξεχνάει κανείς ότι ο Άρης Βελουχιώτης ήταν ένας από τους πρωτοπόρους του αγώνα της Αντίστασης και από τους πρωταθλητές στην οργάνωση του αντάρτικου κινήματος…».

          Μετά το θάνατο του Άρη και μέχρι την 7η Ολομέλεια της ΚΕ (1950) το ΚΚΕ δεν είχε τοποθετηθεί εναντίον της Συμφωνίας της Βάρκιζας και την αποκαλούσε «αναγκαίο ελιγμό».

          Το Μάρτιο του 1962 δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Νέος Κόσμος» άρθρο μέλους του τότε ΠΓ, στο οποίο γινόταν λόγος για αποκατάσταση σειράς στελεχών του ΚΚΕ, ανάμεσά τους και του Άρη. Το άρθρο ανέφερε:

          «Η ΚΕ ακύρωσε αποφάσεις της παλιάς καθοδήγησης για διαγραφή ή καθαίρεση μελών της ΚΕ, που αποδείχτηκαν αβάσιμες και αδικαιολόγητες. Ταυτόχρονα αποκατέστησε τη μνήμη των συντρόφων […] Αρη Βελουχιώτη […] κ.ά.».

          Σχετική απόφαση δεν έχει βρεθεί στο Αρχείο του ΚΚΕ.

          Γενικότερα, από την αρχή της δεκαετίας του 1960 και περισσότερο μετά το παραπάνω δημοσίευμα, εκ μέρους του Κόμματος υπήρξαν πράξεις πολιτικής αποκατάστασης του Άρη, που ουσιαστικά απέρριπταν τις κατηγορίες σε βάρος του ως προβοκάτορα κ.ά.

          Αυτό αποτυπώνεται και στον Α’ τόμο Δοκιμίου Ιστορίας του ΚΚΕ, 1918-1949, που γράφει:

          «Ο Άρης ζυμωμένος και ατσαλωμένος στο ΚΚΕ και στο λαϊκό κίνημα αναδείχτηκε με την ηρωική δράση του, σε ατρόμητο πολεμιστή και σε γνήσιο λαϊκό ηγέτη. Η τραγική θυσία του συγκίνησε βαθιά τους αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης και όλους τους πατριώτες».

          Η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη αποφασίζει την επίσημη πολιτική αποκατάσταση του Άρη Βελουχιώτη. Θεωρεί ότι είχε δίκιο ως προς την εκτίμηση που έκανε για τη Συμφωνία της Βάρκιζας.

          Παράλληλα η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη σημειώνει ότι η διαφωνία του Άρη με τη Συμφωνία της Βάρκιζας δε δικαιώνει τη στάση του απέναντι στη συλλογική θέση του Κόμματος και την παραβίαση από αυτόν της κομματικής πειθαρχίας, καθώς και την αξιοποίηση από τον Αρη της φήμης και του σεβασμού που είχε κατακτήσει την προηγούμενη περίοδο ως καπετάνιος του ΕΛΑΣ και στέλεχος του ΚΚΕ. Η στάση του αυτή, που αποτέλεσε ρήξη με τη θεμελιώδη αρχή του δημοκρατικού συγκεντρωτισμού, δεν καθιστά δυνατή τη μετά θάνατο αποκατάσταση και της κομματικής του ιδιότητας.

          Η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη καταγγέλλει την απόπειρα της αστικής και οπορτουνιστικής προπαγάνδας και ιστοριογραφίας που παίρνουν δήθεν υπό την προστασία τους τον Άρη, για να επιτεθούν στο ΚΚΕ. Στη λαϊκή συνείδηση, ο Άρης Βελουχιώτης είναι ταυτισμένος με την ηρωική πορεία του ΚΚΕ, τον αγώνα για την ανατροπή της ιμπεριαλιστικής βαρβαρότητας. Ο Άρης Βελουχιώτης τάχθηκε υπέρ της ένοπλης πάλης, που την απορρίπτουν όσοι επιχειρούν να τον οικειοποιηθούν.

Η γεωργία στην αρχαία εποχή, καταπολέμιση ασθενειών, πχ: Συνιστούσαν τον εμποτισμό των σπόρων σε λιόζουμο και φυσική σόδα για περισσότερη παραγωγή αλλά και προστασία των σπόρων στο στάδιο του φυτρώματος από τα σκαθάρια.

Έχοντας διαβάσει και εφαρμόσει κάποιες αρχές για τη βιοδυναμική καλλιέργεια πριν καιρό, μου δημιουργήθηκε η εξής απορία, πως ο αυστριακός φιλόσοφος Rudolph Steiner δημιούργησε την εν λόγο κίνηση. Πως ένας φιλόσοφος ασχολήθηκε με την γεωργία και από πού άντλησε τις γνώσεις του;
Εδώ να κάνω μια παρένθεση για όσους δεν γνωρίζουν τι ακριβώς είναι βιοδυναμική καλλιέργεια.
Η βιοδυναμική καλλιέργεια είναι ανώτερη από τη βιολογική, καθώς ο τρόπος και οι μέθοδοι διαχείρισης είναι ειδικευμένες εργασίες που γίνονται σε συντονισμό με την φύση τον άνθρωπο και τους πλανήτες που την επηρεάζουν.
Τα δε προϊόντα της βιοδυναμικής καλλιέργειας έρχονται με πιστοποίηση Demeter.

Το κλειδί της απάντησης είναι η λέξη φιλόσοφος και οι πηγές της γνώσης, τα βιβλία των αρχαίων φιλοσόφων………
Αν νομίζεται ότι οι αρχαίοι συγγραφείς στα κείμενά τους έγραφαν μόνο φιλολογικά κείμενα κάνετε λάθος.
Οι κλασσικοί συγγραφείς έχουν περιγράψει στα κείμενά τους, με πολλές λεπτομέρειες, την καλλιέργεια και την χρήση των φυτών, όπως και διάφορους μεθόδους για τον έλεγχο των ασθενειών των φυτών και των ζιζανίων.
Αναφέρονται πολύ τρόποι για την επεξεργασία των σπόρων, την απολύμανση και τις μεθόδους που χρησιμοποιούσαν για προστασία από τα επιβλαβή έντομα.
Οι Έλληνες είναι οι πρώτοι συγγραφείς που έγραψαν περί φυτών γεωργικά βιβλία και κατόπιν οι Ρωμαίοι.
Από τους πρώτους Έλληνες είναι ο Δημόκριτος 5ο αιώνα π.Χ., ο Ξενοφών και ο Θεόφραστος ένα αιώνα αργότερα.
Από τους Ρωμαίους συγγραφείς που τα βιβλία τους υπάρχουν ακόμα είναι ο Cato (234-149 π.Χ.), ο Varro (116-17 π.Χ.), ο Virgil (70-19 π.Χ.), ο Pliny (23-79 μ.Χ.), ο Columella (1ο αιώνα μ.Χ.), και ο Palladius (4ο αιώνα μ.Χ.).
Υπήρχαν και άλλοι αλλά δυστυχώς τα γραπτά τους δεν έχουν σωθεί, αλλά αναφέρονται από άλλους σύγχρονους συγγραφείς ή στο βιβλίο Γεωπονικά. Αυτό το βιβλίο είναι μια συλλογή από γραπτά με γεωργικές εργασίες που συλλέχτηκαν τον 6ο με 7ο αιώνα μ.Χ. από τον Κασσιανό Βάσσο(Cassianus Bassus). Δεν ξέρουμε πολλά για τους αυθεντικούς συγγραφείς των ενοτήτων του βιβλίου αλλά ότι πολύ έζησαν από τον 2ο π.Χ. έως τον 2ο μ.Χ. αιώνα.

Προστασία από αρρώστιες και έντομα
Αναφορές στο πως εμφανιζόταν να είναι οι ασθένειες των φυτών υπάρχουν στο Ξενοφώντα και στο Θεόφραστο. Τις περιέγραφαν και τις ονόμαζαν ξήρανση, μυκητίαση, σκουριά και σάπισμα.
Γνώριζαν ότι η σκωρίαση στα αμπέλια και στα δημητριακά συνέβαινε πιο συχνά σε περιοχές υγρές και χωρίς ανέμους και ανάφεραν ότι η ομίχλη και η υγρασία ήταν υπεύθυνη για τις μυκητιάσεις στα αμπέλια.
Ενάντια σε αυτό που περιέγραψαν σαν μυκητιάσεις χρησιμοποιούσαν δύο τρόπους.
Ο πρώτος ήταν για πρόληψη και αφορούσε την επεξεργασία των σπόρων πριν την σπορά, ενώ η θεραπεία για την ξήρανση και τις μυκητιάσεις στα δέντρα και στις καλλιέργειες γινόταν με διάφορους καπνούς.
Η επεξεργασία των σπόρων με διάφορα ζωικά, φυτικά και ορυκτά προϊόντα χρησιμοποιούνταν ευρέως και θεωρούνταν χρήσιμα και για την καταπολέμηση των βλαβερών εντόμων και ζώων.
Συνιστούσαν τον εμποτισμό των σπόρων σε λιόζουμο και φυσική σόδα για περισσότερη παραγωγή αλλά και προστασία των σπόρων στο στάδιο του φυτρώματος από τα σκαθάρια.
Ακόμα ανακάτευαν τους σπόρους με στάχτη ή παλαιωμένη κοπριά πριν την σπορά.
Η γενική χρήση του καπνού σαν προφυλακτικό από την μυκητίαση και την καπνιά είναι καταγεγραμμένη σε πολλούς.
Η βασική διαδικασία ήταν να κάψουν υλικά όπως άχυρο, θάμνους, χόρτα, καβούρια, ψάρια, κοπριά, κέρατο βοδιού ή άλλου ζώου σε μία προσήνεμη μεριά ώστε ο καπνός να διασκορπιστεί σε όλο το δεντρόκηπο ή χωράφι. Υπήρχε η αντίληψη ότι τέτοιος καπνός εξαφάνιζε την μυκητίαση και την καπνιά. Ο συγκεκριμένος καπνός από αυτά τα καιγόμενα υλικά είναι πολύ έντονος και δύσοσμος.
Οι κοπανισμένες ρίζες και τα φύλλα από την άγριο αγγουριά εμποτισμένα σε νερό ψεκάζονταν στα κλήματα για τον έλεγχο των μυκητιάσεων και των εντόμων.
Το ίδιο αποτέλεσμα φαίνετε ότι είχε η στάχτη από συκιά ή βελανιδιά όταν εμποτιζόταν σε νερό και ψεκαζόταν στις καλλιέργειες.
Μια άλλη θεραπεία για την καπνιά ήταν το ψέκασμα των φυτών με λιόζουμο.
Ένα μίγμα από στάχτες και σανδαράκη (κόκκινο αρσενικό) sandarach (Tetraclinis articulata) όταν εφαρμοζόταν στα αμπέλια λεγόταν ότι ήταν δραστικό ενάντια στη μυκητώδη αρρώστια της σήψης και του σαπίσματος.
Εκχύλισμα από πικρό λούπινο ή πικραγγουριά χρησιμοποιούταν ευρέως εναντίον διάφορων βλαβερών εντόμων.
Άλλα φυτά που αναφέρονται με εντομοκτόνες ή εντομοαπωθητικές ιδιότητες είναι η αψιθιά, ο νάρθηξ ο απόζων, ο σαμπούκος, το σκόρδο, το ηλιοτρόπιο, ο ελλέβορος, ο κισσός, η σκίλλα, η κασσία, η βαγιά, ο κέδρος, το κίτρο, η συκιά, η βελανιδιά και η ροδιά.
Το λάδι χρησιμοποιούταν για να ψεκάζεται στα κλήματα και στα άλλα φρούτα για να διώχνει τα έντομα μακριά. Για τα ασφαλίσουν από τα έντομα πρόσθεταν μέσα στο λάδι κισσό, κίτρο, λούπινα και άλλα ζωικά ή φυτικά προϊόντα, πριν την εφαρμογή.
Ορυκτή πίσσα ζεσταμένη με λάδι ή λιόζουμο και θειάφι χρησιμοποιούταν σαν κόλλα, στους κορμούς και στα στελέχη των κλημάτων ή των δέντρων έτσι ώστε τα μυρμήγκια οι κάμπιες και τα βλαβερά έντομα να μην μπορούν να σκαρφαλώσουν σε αυτά. Η ίδια διαδικασία γινότανε με κατράμι και κοκκινόχωμα. Το θειάφι όταν αναμειγνυόταν με λάδι ή ρίγανη το χρησιμοποιούσαν εναντίων σκαθαριών και μυρμηγκιών.
Για τις μύγες και άλλα έντομα χρησιμοποιούσαν συχνά δηλητηριασμένα δολώματα.
Οι μύγες σκοτώνονταν με έγχυμα από δάφνη και μαύρο ελλέβορο σε γάλα ή γλυκό κρασί.
Άλλη μια μορφή προστασίας ήταν και η συγκαλιέργεια.
Παρατήρησαν ότι το ραπανάκι μπορούσε να προστατευτεί από τις αράχνες αν σπερνόταν βίκος μαζί του. Το φύτεμα πικρού βίκου μαζί με γογγύλια και αρακά ανάμεσα στα λάχανα, θεωρούταν προστατευτικό ενάντια στην ζημιά από κάμπιες.
Μια μέθοδος προστασίας των νέων δέντρων από τα σκουλήκια ήταν να φυτεύουν σκυλλοκρέμμυδα κάτω από αυτό.
Άλλη μέθοδος προστασίας των νέο φυτεμένων δέντρων ήταν να αλείψουν τις ρίζες τους με χολή βοδιού πριν τα φυτέψουν.
Για προστασία των σπόρων από τα ποντίκια, ο σπόρος πασπαλιζόταν με στάχτες από νυφίτσα ή γάτα, και ψεκαζόταν με χολή βοδιού πριν την σπορά για προστασία από τα ζωύφια.
Μικρά έντομα και ζωύφια κρατιόνταν μακριά με τακτικό ψεκασμό στα φυτά με νερό, στο οποίο είχαν σαπίσει καβούρια.
Οι καπνοί από τον κισσό θεωρούταν ότι έδιωχνε τις νυχτερίδες, ενώ οι καπνοί από ρίγανη, σπόρο μαϊντανού και καλύκανθου, χρησιμοποιούνταν για να διώξουν τα ποντίκια. Για τα φίδια έκαιγαν κέδρο, γάλβανο και κέρατο ελαφιού, ενώ για να διώχνουν τους σκορπιούς έκαιγαν σκορπιούς ή σανδαράκη.

Πηγές:
Ξενοφών-Οικονομικός
Θεόφραστος-Περί φυτών ιστορία
Cato and Varro-De Re Rustica
Columella-De Re Rustica/De Arboribus
Πλίνιος ο Πρεσβύτερος–Φυσική ιστορία
Βιργίλιος-Γεωργικά
Palladius-On Husbondrie
Κασσιανός Βάσσος-Γεωπονικά

Πηγή: http://www.ftiaxno.gr/

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: ΝΕΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑΣ (3) ΑΓΡΟΤΕΣ ΚΑΙ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΕΣ (7) ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ (6) ΒΙΟΛΟΓΙΚΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΦΥΤΩΝ (15) ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ (2) ΔΟΚΙΜΕΣ ΠΡΟΙΟΝΤΩΝ (1) ΔΩΡΕΑΝ ΒΙΒΛΙΑ (13) ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ (13) ΕΛΛΑΔΑ (6) ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΑΤΡΙΚΗ-ΓΙΑΤΡΟΣΟΦΙΑ (21) ΕΠΙΚΑΙΡΑ (10) Η ΤΡΟΦΗ ΣΟΥ ΤΟ ΦΑΡΜΑΚΟ ΣΟΥ (11) Η ΦΤΩΧΗ ΚΟΥΖΙΝΑ (9) ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΩΝ (17) ΘΑΛΑΣΣΑ ΨΑΡΙΑ ΚΑΙ ΨΑΡΕΜΑ (10) ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ ΔΗΜΗΤΡΙΑΚΩΝ (11) ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ ΛΑΧΑΝΙΚΩΝ (9) ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ ΛΟΥΛΟΥΔΙΩΝ-ΒΟΤΑΝΩΝ (7) ΚΑΛΛΙΕΡΓΗΤΙΚΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ (22) ΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ ΑΠΟ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ (1) ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΕΣ ΛΥΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΣΠΙΤΙ (5) ΠΕΡΙ ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ (23) ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ (5) ΣΠΟΡΟΙ ΚΑΙ ΦΥΤΕΜΑ (15) ΤΑ ΒΟΤΑΝΑ ΚΑΙ Η ΧΡΗΣΗ ΤΟΥΣ (27) ΤΑ ΔΕΝΤΡΑ (16) ΤΑ ΕΝΤΟΜΑ ΣΤΟ ΒΙΟΛΟΓΙΚΟ ΠΕΡΙΒΟΛΙ (14) ΤΑ ΖΩΑ ΣΤΟ ΑΓΡΟΚΤΗΜΑ (14) ΤΑ ΦΥΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ (6) ΤΟ ΑΓΡΟΚΤΗΜΑ (7) ΥΓΕΙΑ-ΟΛΑ ΟΣΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ (8) ΦΤΙΑΧΝΩ ΓΑΛΑΚΤΟΚΟΜΙΚΑ (15) ΦΤΙΑΧΝΩ ΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ (16) ΦΤΙΑΧΝΩ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΟΥ ΦΑΡΜΑΚΑ (1) ΦΤΙΑΧΝΩ-ΣΥΝΤΗΡΩ ΤΡΟΦΕΣ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ (37) ΦΥΣΙΚΕΣ ΘΕΡΑΠΕΙΕΣ (15)

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΣΤΟ ΚΟΠΑΝΑΚΙ. ΦΟΒΟΥ ΤΟΥΣ …ΑΡΚΑΔΙΑΝΟΥΣ. ΒΕΡΕΣΕ ΤΕΛΟΣ.ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΙΟ ΚΟΥΚΛΟΣ; ΚΑΙ Ο …ΜΕΓΑΛΟΕΚΔΟΤΗΣ ΜΑΣ.

ΦΟΒΟΥ ΤΟΥΣ ...ΑΡΚΑΔΙΑΝΟΥΣ ΚΑΙ ΣΤΑΦΥΛΙΑ ΑΓΟΡΑΖΟΝΤΑΣ.
ΦΟΒΟΥ ΤΟΥΣ ...ΑΡΚΑΔΙΑΝΟΥΣ ΚΑΙ ΣΤΑΦΥΛΙΑ ΑΓΟΡΑΖΟΝΤΑΣ.
ΠΑΝΤΩΣ ΤΗΝ ΚΡΕΠΑ, ΤΗΝ ΤΣΑΚΙΣΑΝΕ, ΤΩΡΑ ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΙΟ ...ΚΟΥΚΛΟΣ, ΔΕΝ ΠΕΡΝΩ ΟΡΚΟ.
ΠΑΝΤΩΣ ΤΗΝ ΚΡΕΠΑ, ΤΗΝ ΤΣΑΚΙΣΑΝΕ, ΤΩΡΑ ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΙΟ ...ΚΟΥΚΛΟΣ, ΔΕΝ ΠΕΡΝΩ ΟΡΚΟ.
ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ ΝΑ ΜΟΥ ΤΟ ΚΛΕΙΣΟΥΝ ΟΙ ΑΛΛΟΙ;
ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ ΝΑ ΜΟΥ ΤΟ ΚΛΕΙΣΟΥΝ ΟΙ ΑΛΛΟΙ;
Ο ...ΜΕΓΑΛΟΕΚΔΟΤΗΣ ΤΟΥ "ΣΚΟΡΠΙΟΥ" ΜΕ ΔΥΟ ...ΜΗ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΚΕΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ  ΚΑΙ ...ΑΛΙΜΟΝΟ ΜΑΣ.
Ο ...ΜΕΓΑΛΟΕΚΔΟΤΗΣ ΤΟΥ "ΣΚΟΡΠΙΟΥ" ΜΕ ΔΥΟ ...ΜΗ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΚΕΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ ΚΑΙ ...ΑΛΙΜΟΝΟ ΜΑΣ.

Παναγιώτης Κατσίβελας: Δειλοί, μοιραίοι και άβουλοι αντάμα….. (μια φωνή από το χθες) Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Ελευθερία».

«Ζούσα σε μια χώρα, που δεν μπορούσα να πω τίποτα και πήγα σε μία χώρα που ότι και αν έλεγα δεν είχε αξία» Αλ. Σολζενίτσιν.
Αν οι εκσυγχρονιστές κυβερνήτες μας είχαν καταλάβει τι είχε γίνει στα Ίμια…..
Αν είχαν κάνει ειλικρινή αυτοκριτική για τις αδυναμίες και τα λάθη τους ….
Αν σταματούσαν τον μακάριο ύπνο και την αλαζονεία από την διαχείριση της εξουσίας…
Αν είχαν συνειδητοποιήσει τον τραγέλαφο της δημόσιας διοίκησης, που δημιούργησαν, που είναι ανίκανη και δεν αισθάνεται την υποχρέωση να διαφυλάξει ένα απόρρητο έγγραφο ή μια εισαγγελική έρευνα…
Αν είχαν καταλάβει το ποιόν των ανθρώπων της παραεξουσίας, που ο κάθε υπουργός κουβαλά κοντά του στη διοίκηση και τους χρησιμοποιεί σε διάφορες αποστολές…..
Αν μετά από κάθε αποτυχία δεν αναζητούσαν άλλοθι για τα τραγικά λάθη και τις καταστροφικές αμέλειες ,στους συνήθεις ύποπτους και τον Αν. Σαμαρά….
Αν το πολιτικό εκδοτικό (ΜΜΕ) και οικονομικό κατεστημένο , που κατ΄ουσία διοικεί αυτό τον τόπο, προκειμένου ανεξέλεγκτα να διαχειρίζεται τόσο τα κοινοτικά κονδύλια όσο και τον εθνικό προϋπολογισμό και να διατηρεί τα σκανδαλώδη προνόμιά του….
Ίσως αυτός ο λαός να είχε τουλάχιστον την ελπίδα , ότι η κατρακύλα θα σταματούσε, ότι όλα ήταν ένα κακός εφιάλτης που πέρασε, ότι πάθαμε και μάθαμε.
Αλλά και τώρα τίποτα δεν λειτούργησε αφυπνιστικά. Ο πρωθυπουργός ήταν ανεύθυνος …είχε γρίπη.
… Δειλοί μοιραίοι και άβουλοι αντάμα ,,,ψυχροί διαχειριστές της πολιτικής και για αυτό ακριβώς άχρηστοι και ανίκανοι , έχουν την σκέψη τους στην πτώση της δημοτικότητας τους και την συσπείρωση των άλλων…
Δεκαετίες τώρα περιμένουμε να γίνει ,για μια φορά το σωστό και το αυτονόητο και μας έχει εξουθενώσει αυτή η προσμονή και η στέρφα ελπίδα . Κάθε τόσο προσπαθούμε να αρθρώσουμε την άποψή μας για αυτό ,που πρέπει να γίνει ,για το αυτονόητο που όλοι βλέπουμε μπροστά μας ….
Αρκεί να είχαμε ως κράτος , ως έθνος το ένστικτο της επιβίωσης και της απαραίτητης προετοιμασίας για το «κακό αύριο» που έρχεται, την οργάνωση για τις έκτακτες ανάγκες που θα παρουσιαστούν.
Σε τούτο τον τόπο τίποτα δεν προβλέπεται και τίποτα δεν σχεδιάζεται .Μια χώρα που είναι απροετοίμαστη ,έτοιμη να πνιγεί στη πρώτη βροχή……
Μια χώρα χωρίς υποδομές , που όλο «διαγωνισμοί» γίνονται και προκηρύσσονται έργα ,που ποτέ δεν ολοκληρώνονται παρά μόνο μετά από λαδώματα ,σκάνδαλα και παράνομο πλουτισμό των «ημετέρων».
«Το δημόσιο ταμείο είναι θάλασσα θα πει ότι δεν ξέρει κολύμπι» έλεγε ο Σουρής αλλά πέραν από το ευφυολόγημα υπάρχει τραγωδία…
Μια χώρα που δεν παράγει τίποτα και όλοι γίναμε μεταπράτες του ευρωπαϊκού ονείρου σε ανατολίτικο παζάρι……
Ανύπαρκτη παιδεία, εκφυλισμένη στους δαιδάλους της σκέψης του κάθε απαίδευτου υπουργού, ανύπαρκτη έρευνα…
Και κανείς ποτέ δεν φταίει και κανείς δεν τιμωρείται .Γιατί ;
Σε αυτή την κατάσταση βρίσκεται η Ελλάδα σήμερα και οι κρατούντες κρύβουν τη ν αλήθεια και δεν τολμούν να την πουν ,όσο πιο ωμά γίνεται, ενεργώντας παράλληλα προς την ανάλογη κατεύθυνση . Εθελοτυφλούν ή κοροϊδεύουν συνειδητά;
Ζητούμενο η ανασυγκρότηση και η ανόρθωση της χώρας. Για να το κάνεις όμως αυτό ,απαιτούνται ρήξεις.
Ρήξεις με συντεχνίες , ρήξεις με συμφέροντα, που δεν επιτρέπουν στη χώρα να αναπνεύσει, ρήξεις με ομάδες πολιτών, που αρνούνται να συμμορφωθούν με κάποιους ελάχιστους κανόνες κοινωνικής συμπεριφοράς , ρήξεις με εκβιαστές από όπου και αν προέρχονται… Ρήξη με το εκδοτικό κατεστημένο ,τους εργολάβους και τους προμηθευτές του δημοσίου…..
Ταυτόχρονα με τις ρήξεις, θα είναι αναγκαία και η διαδικασία ανασυγκρότησης ,πάνω σε βάσεις που δεν θα καθορίζονται ούτε από ρουσφέτια , ούτε από πιέσεις κάποιων οργανωμένων ομάδων. Ανασυγκρότηση στηριγμένη στις άξιες και υγιείς δυνάμεις του κράτους ,της εργασίας , της κοινωνίας , της δημιουργίας , της επιχείρησης, της παραγωγής…..
Η πολιτική των ρήξεων, μπορεί να γίνει μόνο από μια πολιτική ηγεσία δραστήρια και εμπνευσμένη , η οποία από την μία πλευρά θα είναι αποφασισμένη να φτάσει μέχρι το τέλος και αφετέρου θα μπορέσει να συσπειρώσει τις υγιείς δυνάμεις ,με γνώσεις και αίσθημα καθήκοντος. Σίγουρα δεν μπορεί να γίνει με κουρασμένες και ανήμπορες να δραστηριοποιηθούν ηγεσίες…….
Υ.Γ. Αυτό το σημείωμα μου, δημοσιεύτηκε στη φιλόξενη εφημερίδα «Ελευθερία» την 28-4-1999. Χρονικά η Ελλάδα κυβερνάται από το σύστημα Σημίτη. Είναι μετά τα γεγονότα στα Ίμια και το φιάσκο με τον Οτσαλάν. Η διαπλοκή συγκυβερνούσε τη χώρα και κατέτρωγαν και τα τελευταία θεμέλια της πατρίδας. Το χρηματιστήριο έτρεχε σαν τρελό και οι περισσότεροι ζούσαν με τις ψευδαισθήσεις τους…..

Ο ΑΚΗΣ – ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΣ ΚΥΡΙΑΚΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΤΡΙΦΥΛΙΑΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ.

Akis Kallinikos Kuriakoulopoulos(Κάντε κλικ για τα σχόλια που ακολουθούν).

Με τις καταλήψεις και τον αγώνα όπου δίνεται περάσατε σε όλους το μήνυμα σας για τα προβλήματα που αντιμετωπίζεται στο σχολείο -εργαστήρι της προσωπικότητάς σας .
Οι καταλήψεις δεν επιλύουν το πρόβλημα αλλά αντίθετα προσθέτουν εμπόδια στον προγραμματισμό του εκπαιδευτικού έργου και αποδυναμώνουν και φθείρουν τη μάχη που δίνετε καθημερινά με το χρόνο και τις αντοχές σας, για να  ανταποκριθεί τε στο πρόγραμμα της μαθησιακής διαδικασίας , με τα γνωστά όντως προβλήματα. Σκεφθείτε τον συμμαθητή σας όπου ο γονιός του δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να του προσφέρει το φροντιστήριο, πόσο δύσκολο θα είναι για αυτόν να αναπληρώσει τις χαμένες ώρες διδασκαλίας. Προσέξτε μην χάσετε το δίκιο σας .

Spiros Papadopoulos (Ένα από τα σχόλια).

Προτείνετε εσείς θέσεις που μπορεί να διορθωθεί το πρόβλημα!! Η κατάληψη είναι ένα μέσο διαμαρτυρίας του κάθε φοιτητή, μαθητή και αποφασίζεται επί τον πλείστον με τον πιο δημοκρατικό τροπο!! Την ψηφοφορία!!! Κάνουν καταλήψεις επειδή κλείνει κάποιο τμήμα τους η επειδή τα βιβλία τους πλέον πρέπει να τα αγοράζουν και  το κόστος σπουδών έχει μεγαλώσει.. Ψιλά γράμματα για όσους είχαν την δυνατότητα να σπουδάσουν σε κάποιο ιδιωτικό ΙΕΚ και  να περνούν μια ζωή ευχάριστη και ξεκουραστη κάπου μακριά από το σπίτι τους… Αλλάζουν τα πράγματα.. Αλλάζει η ζωή.. Ας σταθούμε συμπαραστάτες σε αυτούς που παλεύουν για μια θέση στην αγορά εργασίας μέσα από ένα πανεπιστήμιο που το σύστημα εκ των έσω πάει να τους φάει… Η Ελλάδα άλλωστε τρώει τα παιδιά της… Περνάτε καλά…

Και η δική μου άποψη: Άκη μου σεβαστή η άποψή σου, αλλά θα διαφωνήσω μαζί σου. Έστειλαν το μήνυμά τους οι μαθητές και οι σπουδαστές και το …έγραψαν κανονικά οι αρμόδιοι. Θέλει αγώνα και θυσίες για να κερδηθεί  το δίκιο. Γι΄αυτό μας πάνε γαμ… γιατί τους ανεχόμαστε, γιατί ψάχνουμε δικαιολογίες για να μην βγούμε στους δρόμους, γιατί πάλι θα ψηφίσουμε Νου Δούλα και Πα …Σοκ, γιατί περιμένουμε οι άλλοι να θυσιαστούν για μας και ένα σωρό γιατί. Άσε λοιπόν τους μαθητές και τους σπουδαστές να αποφασίσουν μόνοι τους για το μέλλον τους. Όσο για τα φροντιστήρια, σε λίγο δεν θα έχει κανείς να τα πληρώσει, άλλωστε αυτοί που τα …παρά έχουνε, στέλνουν τα παιδιά τους στας …Ευρώπας.