ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΜΑΛΛΟΥΣΑ ΜΑΣ, ΣΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ «ΝΕΑ ΑΡΙΑΔΝΗ».

ΤΟ ΕΡΩΤΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ ΣΕ ΠΟΙΗΣΗ –

ΣΕ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ – ΣΕ ΔΟΚΙΜΙΟ

ΓΕΩΡΓΙΑ Ν. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΥ – ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ:

1) «Όλα φως κι όλα φωτιά», ποιήματα, εκδόσεις ΦΥΛΛΑ,

2) «Μαλλούσα», μυθιστόρημα, εκδόσεις Κ. Μ. ΖΑΧΑΡΑΚΗ και

3) «Τα Άγια τοις Αγίοις», δοκίμια, εκδόσεις Κ. Μ. ΖΑΧΑΡΑΚΗ

 

Τρία βιβλία, τρεις διαφορετικοί κόσμοι, τρία διαφορετικά είδη του λόγου. Όταν τα διαβάσεις, ξαφνιάζεσαι. Δεν καταλαβαίνεις αμέσως, αλλά τελικά εστιάζεις την προσοχή σου: και στα τρία πνέει ένας αέρας νεανικής ορμής και δίψας για ζωή. Και η κατάθεση είναι το ίδιο ορμητική και πυρακτωμένη. Η ποιήτρια, η μυθιστοριογράφος και η δοκιμιογράφος ξεχωρίζουν και οι τρεις για ένα κύριο γνώρισμά τους: τη δύναμη εκμυστήρευσης και εξομολόγησης, όχι με φόβο, αλλά με πάθος και τόλμη. Τα γνωρίσματα αυτά, όταν ανοίξουν πέρα για πέρα οι κρουνοί του λόγου, γίνονται έκφραση, έκφανση και μέθεξη σε έναν κόσμο ανθρώπινο, αληθινό και ιδιαίτερα καθημερινό, τόσο κοντινό και γνώριμο, που τον θεωρούμε δεδομένο και τον προσπερνάμε. Αν τύχει να σταθούμε με πάθος και τόλμη να συνυπάρξουμε με την ψυχή μας στην αγκαλιά του, τότε έχουμε συλλάβει τη μοναδική ανθρώπινη στιγμή.

Στο μαγικό κουκούλι του πάθους και της τόλμης κυριαρχεί ο πύρινος κόσμος του έρωτα, η βαθιά επικοινωνία του είναι με το είναι, σε μια εωσφορική περιδίνηση συναισθημάτων, μεταρσιώσεων και φτερουγισμάτων, που είναι πάντοτε μοναδικά και πρωτόγνωρα, όταν έχει σημάνει η μεγάλη στιγμή της καρδιάς. Είναι η στιγμή που η καρδιά πυρακτώνεται στο αμόνι, ο σιδεράς – έρωτας τη χτυπάει με τους εξουθενωτικούς του ρυθμούς, αλλά εκείνη, αντί να πονέσει, κελαηδάει τον ανείπωτο υμέναιο της χαράς της ζωής. Ένας γρήγορος καλπασμός αισθήσεων και συνειρμών αγκαλιάζει το όραμα και του δίνει φτερά, το ανεβάζει ψηλά, τόσο, όμως, που να φαίνεται καθαρά, η μεταμορφωμένη σε ερωτικό Παράδεισο γη μας. Αυτός ο ιδιαίτερος αυθορμητισμός έκφρασης και η ερωτική ένταση γειτνιάζει με την πανσεξουαλική αύρα του Μ. Καραγάτση, μόνο, που εδώ, έχουμε μια προσωπική εκδοχή και μάλιστα γυναίκας, η οποία διαφοροποιεί την ουσία του λόγου.

Η Γεωργία Αγγελοπούλου – Παπαβασιλείου, με λόγο ευθύ, απλό και μεστό, φορτισμένο με την ορμή του πάθους, μιλάει το ίδιο καυτά στην ποίηση, στο μυθιστόρημα και για τα πρόσωπα των δοκιμίων της. Διαθέτει ένα δικό της προσωπικό ύφος, για να εκφέρει τις σκέψεις και τα συναισθήματα, ο οποίος στοχεύει κατευθείαν στο συναίσθημα του αναγνώστη. Εκμυστηρεύεται αλήθειες και οι αλήθειες, συχνά ξαφνιάζουν με τη δύναμη και το κύρος τους. Στέκεσαι, για μια στιγμή, ενεός και μετά προχωράς. Σου αρέσει η τόλμη και το πάθος, σε μαγνητίζει ότι η συγγραφέας ανοίγει διάπλατα την καρδιά της και τα συναισθήματά της. Διαπορείς για τη δύναμη που διαθέτει, για να ξεσκεπάζει τον εαυτό της και τον εαυτό σου και τους εαυτούς μας. Να μας φέρνει στο προσκήνιο της κοινής θέας όλους, γιατί όλοι έχουμε μέσα μας τούτα τα πάθη, αλλά πόσοι τολμάμε να τα φανερώσουμε;

Στην ποιητική συλλογή «Όλα φως κι όλα φωτιά» διαβάζουμε σύντομα, αλλά μεστά και γεμάτα ερωτικά ξεσπάσματα ποιήματα, στα οποία η ποιήτρια, σε πρώτο πρόσωπο αφήνει την καρδιά της να ψάλλει με χίλιες φωνές τον έρωτα, την αγάπη. Ένα μικρό, σαν επίγραμμα, ποίημά της, δίνει τον τίτλο στη συλλογή: «Στιγμές μικρές / παμμέγιστες! / Η αγάπη σου / λιακάδα των ματιών μου. / Όλα φως / κι όλα φωτιά!» (σελ. 8). Πιο κάτω, στο «Τελετουργικό», η ποιήτρια καταφέρνει να κρατήσει ακίνητη τη γεύση της αγάπης: «Κι ήταν η αγάπη / μια βαθιά,  βαθιά ανάσα. / Την κράτησα μέσα μου / μέχρι που άντεξα. / Ε… κι ύστερα / ξεψύχησα!» (σελ. 42). Όμως από την ποίηση αυτή δε λείπει ο στοχασμός, η διαπόρηση, η αναζήτηση, το παράπονο, η διάψευση και η προσδοκία. Όλα αυτά μέσα από την οπτική του έρωτα – αγάπης, σαν σταθερού κέντρου του Σύμπαντος Κόσμου. Και ένα ακόμη ποίημα με τίτλο «Κυκλώτερά σου»: «Το κορμί μου / αξόδευτο / στα ύστερά του χρόνια. / Ασάλευτο, / κυκλώτερά σου σαν τη ζάλη / θα γυρνά / με τη μαρτυρική του σάρκα.» (σελ. 68).

Και του μυθιστορήματος «Μαλλούσα» ο ενδότερος χυμός είναι ερωτικός και μάλιστα πιο τολμηρός από τους στίχους της. Η συγγραφέας, με παρρησία και αποφασιστικότητα, σε πρώτο πρόσωπο, θυμάται, αναπολεί και αναβιώνει στις 319 σελίδες του βιβλίου της τον αληθινό έρωτα – στιγμή ή την αείρροη αιωνιότητα της ζωής. Η αφήγηση είναι άνετη, προσιτή και ελκυστική, διαποτισμένη με ένα φίλτρο γυναικείας οπτικής των σχέσεων των φύλων, το οποίο στήνει το σκηνικό του έργου. Μια γυναίκα, η Μαλλούσα και ένας άντρας, ο Παύλος, είναι οι κύριοι πρωταγωνιστές του μυθιστορήματος, στο οποίο την εξιστόρηση πραγματοποιεί και κατευθύνει η Μαλλούσα. Μιλάει με ζέση, εκθέτει λεπτομέρειες, καταγράφει συνομιλίες ερωτικές, προσεγγίζει άφοβα ερωτικές ομιλίες και καταχωρίζει ότι την ουσία, αλλά το σύνολο, αυτού, που επιθυμεί να μας δώσει. Έτσι παρατηρείται μια εσωτερική πληρότητα στην ιστορία, πολύπλευρη συναισθηματικά και ταυτόχρονα πολυεδρική στις μεταπτώσεις, σε ολόκληρη την κλίμακα των ανθρώπινων συναισθημάτων. Τούτο το αρμονικό πλέγμα συναισθήματος και πάθους, προσμονής και ελπίδας αλλά και απόλαυσης της αγάπης κάνουν το έργο τερπνό και ενδιαφέρον, σαν ανάγνωσμα και σαν ιδέα τόλμης αφήγησης της αλήθειας και στον έρωτα, με ένα λόγο ζεστό, παθιασμένο, αφτιασίδωτο, κάποτε ποιητικό και κάποτε ρεαλιστικό, σε κερδίζει και περισσότερο αν έχεις κι εσύ μέσα σου πάθος και τόλμη για τη ζωή…

Τα δοκίμια «Τα Άγια τοις Αγίοις» έχουν και αυτά τον ίδιο παράφορο καλπασμό, αν σταθεί κανείς στην επιλογή των προσώπων, που παρουσιάζει: Κωστής Παλαμάς, Μαρία Πολυδούρη, Κώστας Καρυωτάκης, Μυρτιώτισσα, Κωνσταντίνος Καβάφης και Γιώργος Σεφέρης. Με εξαίρεση ίσως τον τελευταίο, όλοι οι άλλοι κινούνται στο κλίμα του έρωτα και του πάθους. Ο Παλαμάς και η απερίγραπτη σαρκολατρία του, η παθιασμένη ερωτική Πολυδούρη και ο έρωτάς της Κώστας Καρυωτάκης, η Μυρτιώτισσα με την τρυφερή ερωτική της φωνή και ο Καβάφης με τις προσωπικές του ιδιορρυθμίες. Δυο γυναίκες και τρεις άντρες, όλοι τους ποιητές.

Η αναφορά της στον καθένα λιγόλογη, προσεγμένη, αποκαλυπτική και με λογοτεχνικές αξιώσεις, δίνει τα πορτρέτα τους ολοκληρωμένα, συνοπτικά, με γνωστά και άγνωστα στοιχεία, με δικές της συναισθηματικές και καλολογικές εκτιμήσεις και προσεγγίσεις, προσωπικές ερμηνείες και εκδοχές, που εντυπωσιάζουν με την πρωτοτυπία τους και την τόλμη κατάθεσής τους.

Πρόκειται για μια ξεχωριστή πληθωρική προσφορά συναισθημάτων, πάθους και τόλμης, τα οποία απογειώνονται με έναν ζωντανό και ρωμαλέο στην απλότητά του λόγο, πάνω από σκέψεις, απορίες, όνειρα και επιθυμίες, όπου φτερουγίζει η καυτή ανάσα του έρωτα, ατόφια, χυμώδης και συναρπαστική.

Κώστας Μιχ. Σταμάτης

Ο Κώστας Μιχ. Σταμάτης γεννήθηκε το 1935 στο Βραχάτι Κορινθίας. Τελείωσε το γυμνάσιο της γενέτειράς του και σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στην Αθήνα και Νομικά στη Θεσσαλονίκη. Περάτωσε τη Σχολή Λιμενικών Δοκίμων (1965), σταδιοδρόμησε ως αξιωματικός του Λιμενικού Σώματος και αποστρατεύτηκε (1992) με το βαθμό του Υποναυάρχου Λ.Σ. Ταξίδεψε ιδιωτικά και υπηρεσιακά σε όλο σχεδόν τον κόσμο. Στα ελληνικά γράμματα εμφανίστηκε με διηγήματα από τη “Φιλολογική Βραδυνή” το 1959 και με ποιήματα στον Κορινθιακό τύπο. Ασχολήθηκε με την ποίηση, το δοκίμιο, το διήγημα, τη νουβέλα, τη μελέτη, την ιστορία, τη βιογραφία, τις μεταφράσεις και έγραψε με επιτυχία σενάρια ταινιών μικρού μήκους (το 1976 η ταινία “Η προστασία της θάλασσας” τιμήθηκε για το σενάριό της στο φεστιβάλ της Καρθαγένης).

ME TIΣ ΚΥΡΙΕΣ ΤΗΣ «ΚΑΛΛΙΠΑΤΕΙΡΑΣ» ΓΙΑ ΚΑΦΕ ΣΤΟΥ ΘΟΔΩΡΑΚΗ ΣΤΟ ΚΟΠΑΝΑΚΙ …ΑΑΑ ΕΙΧΑΝ ΚΑΙ ΤΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΒΟΥΤΗΜΑΤΑΚΙΑ.

ME TIΣ ΚΥΡΙΕΣ ΤΗΣ "ΚΑΛΛΙΠΑΤΕΙΡΑΣ" ΓΙΑ ΚΑΦΕ ΣΤΟΥ ΘΟΔΩΡΑΚΗ

Εξαιρετική η συνάντηση των «Καλλιπατείρων» στου Θοδωράκη για καφέ, με τα σχετικά …παρελκόμενα και να το κάνετε πιο συχνά κυρίες μου. Ξεκόχλιαναν οι κυρίες και τυχερός και εγώ που ήμουν στην παρέα τους. Άνοιξαν τις καρδιές τους, τα είπανε, έκανε και ένα μικρό απολογισμό των καλοκαιρινών δραστηριοτήτων τους, η πρόεδρό τους κ. Μαρία Παναγοπούλου (Εξαιρετικό και το …γιαουρτογλυκό της) και σχεδίασαν τις επόμενες κινήσεις τους. Θα σας ενημερώνω σχετικά και για αρχή, ετοιμάζονται την Κυριακή 9 του Οκτώβρη, για έναν απογευματινό περίπατο στην Αρχαία Μεσσήνη και στο Λούμι. Τώρα, αν υπάρχει συμμετοχή, σκέφτονται για τις 15 του μηνός, μια ημερήσια εκδρομή στα Καλάβρυτα και την Αγία Λαύρα.
Αλλά ας δούμε τα φωτογραφικά στιγμιότυπα του καφέ.