ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΚΛΕΙΣΟΥΝ ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΜΑΣ …ΠΛΗΝ ΠΑΣΟΚ. ΚΑΙ ΤΟ ΨΗΦΙΣΜΑ ΤΗΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ.



Το Περιφερειακό Συμβούλιο Πελοποννήσου υπερψηφίζει το άμεσο πάγωμα όλων των διαδικασιών συγχωνεύσεων και καταργήσεων σχολικών μονάδων που δρομολογεί το υπουργείο Παιδείας και Δια βίου μάθησης. Ζητούμε την μεταβίβαση στην αιρετή περιφέρεια Πελοποννήσου όλων των σχετικών αρμοδιοτήτων μέσω της έκδοσης Προεδρικού Διατάγματος, προκειμένου εμείς να προχωρήσουμε σε ουσιαστική και ενδελεχή διαβούλευση με τους Δήμους, τις τοπικές κοινωνίες και τους σχετικούς φορείς, ώστε να συναποφασίσουμε εμείς για το μέλλον το δικό μας και των παιδιών μας. Το Περιφερειακό Συμβούλιο Πελοποννήσου πιστεύει ακράδαντα ότι μόνο μέσα από αυτόν τον δρόμο θα μπορέσουμε να προωθήσουμε έναν ορθολογικό Καλλικράτη και στον κρίσιμο τομέα της παιδείας, σύμφωνο με το πνεύμα του νομοθέτη και την προσήλωση όλων μας στη δυναμική της αποκέντρωσης, με σύνεση, ρεαλισμό, με γνώμονα πάντοτε το δημόσιο συμφέρον, και με στόχο πάντοτε το αποτέλεσμα της εκπαιδευτικής διαδικασίας που εμείς θεωρούμε ακρογωνιαίο λίθο για την όποια προοπτική του τόπου μας.

ΠΩΣ ΝΑ ΒΡΕΙΤΕ ΤΗΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΣΑΣ ΗΡΕΜΙΑ…ΜΑΓΙΚΟ.

Αγαπητοί φίλοι,

Σας στέλνω αυτό το μήνυμα επειδή πέτυχε σε μένα και χρειαζόμαστε όλοι περισσότερη ηρεμία στην ζωή μας.

Ακολουθώντας την παρακάτω συμβουλή, που άκουσα σε μία σχετική εκπομπή, βρήκα επιτέλους την εσωτερική μου ηρεμία.
Στην εκπομπή ισχυρίστηκαν ότι «ο τρόπος για να βρεις την εσωτερική σου ηρεμία είναι να τελειώσεις ό,τι έχεις αρχίσει».
Έτσι, κοίταξα γύρω στο σπίτι μου για να βρω όλα τα πράγματα που είχα αρχίσει και δεν είχα τελειώσει.
Κι’ έτσι, παραμένοντας σπίτι σήμερα, από το πρωί έχω τελειώσει, ένα μπουκάλι κρασί Aγιοριτικο, ένα μπουκάλι Dewars, ένα μπουκάλι Bailey’s, ένα μπουκάλι Kahlua, ένα πακέτο μπισκότα Oreos,όσα χάπια είχαν απομείνει στα κουτιά των ηρεμιστικών Prozac και Valium, το υπόλοιπο cheesecake, μερικές καραμέλες και ένα κουτί σοκολατάκια. Δεν έχετε ιδέα πόσο τρομερά καλά νοιώθω τώρα !!!

Μου πέρασε και η ίωση!!!

ΚΑΙ ΞΑΦΝΙΚΑ ΕΓΙΝΑ …ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΗΣ. ΝΑΙ ΕΙΜΑΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΝΤΑΦΙ.

Αν πραγματικά στηρίζουμε την Λιβυκή εξέγερση, θα πρέπει να σεβόμαστε το δικαίωμα των εξεγερμένων να προσδιορίζουν οι ίδιοι τους συμμάχους τους και τους αντιπάλους τους. Το μέλλον της εξέγερσης ανήκει σε αυτούς, που σήμερα δίνουν και την ζωή τους απέναντι στα καθεστωτικά στρατεύματα του Καντάφι. Αν οι εξεγερμένοι – που χθες είχαν ζητήσει την επιβολή ζώνης απαγόρευσης πτήσεων στη Λιβύη – σήμερα πανηγυρίζουν για τους βομβαρδισμούς ενάντια στο στρατό του Καντάφι από στρατιωτικές δυνάμεις της Δύσης, στο όνομα ποιάς “πολιτικής γραμμής” θα εναντιωθούμε εμείς απέναντι σε αυτές τις επιλογές τους;

Ας δούμε μερικές αντιστοιχίες αυτής της συγκυρίας με την δική μας ιστορία. Στις αρχές του 1827 η Επανάσταση του 21 έπνεε τα λοίσθια. Στην Ηπειρωτική Ελλάδα είχε κατασταλεί και μόνο στο ανατολικό τμήμα της Πελοποννήσου παρέμενε ζωντανή. Κι εκεί, όμως, απειλείτο από τον Ιμπραήμ, που με αμείωτη ένταση συνέχιζε τις στρατιωτικές επιχειρήσεις του στην Πελοπόννησο και σκόπευε να εκστρατεύσει κατά του Ναυπλίου και της Ύδρας. Όμως, η παρέμβαση των “Συμμάχων” στις 20 Οκτωβρίου του 1827 στον κόλπο του Ναβαρίνου κατέστρεψε τον τουρκικό στόλο και διέσωσε την ελληνική Επανάσταση. Στην ναυμαχία του Ναβαρίνου κρίθηκε η ύπαρξη του ελληνικού κράτους. Αν υπήρχε η σημερινή Αριστερά εκείνη την εποχή, τι στάση θα κρατούσε; Θα έκανε “πόλεμο στον πόλεμο των ιμπεριαλιστών”; ……..

Καμένα δέντρα, στο ύψωμα του»Κλέφτη»,
χτυπημένα από βόμβες Ναπάλμς

…….Στην πρόσφατη ιστορία, μακάρι και η Ελληνική Αριστερά να είχε ίδια διλήμματα στον εμφύλιο που έχει η Λιβυκή εξέγερση σήμερα απέναντι στις “ιμπεριαλιστικές” δυνάμεις, και τότε να υπήρχαν “ιμπεριαλιστές” έτοιμοι να προσφέρουν την “ανθρωπιστική” τους βοήθεια. Φαντάζεστε αν στο τέλος του εμφυλίου, όταν τα αεροπλάνα του εθνικού στρατού έριχναν τις πρώτες βόμβες ναπάλμ στον Γράμμο και το Βίτσι, να υπήρχε κάποια “ιμπεριαλιστική” δύναμη που δεν είχε υπογράψει την συμφωνία της Γιάλτας για το μοίρασμα του κόσμου και να παρενέβαινε για “ανθρωπιστικούς λόγους” με τα δικά της αεροπλάνα για να επιβάλει “ζώνη απαγόρευσης πτήσεων” στις εμπόλεμες περιοχές. Τι θα έλεγε τότε η Αριστερά; Δεν θέλουμε την βοήθεια των ιμπεριαλιστών, γιατί περιμένουμε τα “σοβιετικά” αεροπλάνα; Δυστυχώς αυτά τα αεροπλάνα δεν ήρθαν ποτέ! Και αυτό το “τραύμα” η δική μας Αριστερά δεν το έχει ξεπεράσει ακόμα…

Όλο το άρθρο από την ΕΟΣ εδώ: Οι αυτόκλητοι “υπερασπιστές” της Λιβυκής εξέγερσης…

ΣΤΟ ΠΟΔΙ Ο ΜΑΡΑΘΟΣ, ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΣΤΑ ΓΡΑΦΕΙΑ ΤΩΝ ΠΡΟΪΣΤΑΜΕΝΩΝ ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΒΗΜΑ.

Το πρώτο θα είναι η προσπάθεια, να συναντήσουμε την ηγεσία του υπουργείου, η οποία μάλλον,  έχει …ξηλώσει το πουλόβερ.

Ένα μήνα κλειστό το σχολείο και δεν έχει ιδρώσει το αυτί κανενός. Καιρός να κάνουμε καταλήψεις στα γραφεία …μέχρι του Μίσθου. Σαράντος Κουκούμης: Και τον …Σεπτέμβριο εδώ θα είμαστε, αν δεν δικαιωθούμε.

Στο τέλος θα κλείσουμε το σχολείο και θα ανοίξουμε ένα …κομμωτήριο, για να προσελκύσουμε επενδυτές.

Μόνο οι Γερμανοί έκλεισαν το σχολείο στον Μάραθο, δεν θα το κλείσει και η ….Γερμανοδιοικούμενη Τρόϊκα.
ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΜΑΡΑΘΟΥ

ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ «ΑΡΤΙΝΑ» ΣΤΟΝ ΜΑΡΑΘΟ MΕΣΣΗΝΙΑΣ ΓΙΑ ΟΛΑ ΤΑ ΒΑΛΑΝΤΙΑ.

Messinia Greece – Hotel Artina in Messinia – Marathoupoli

Αρτίνα (Αρτέμης) Calonectris diomedea

Αρτέμης φωτ: Γ. Χανδρινός Mήκος: 50 εκ.
Ανοιγμα φτερών: 1,2 μέτρα
Κατανομή: φωλιάζει σε νησιά της Μεσογείου, στις Στροφάδες, στα Κανάρια και τις Αζόρες
Αλλα ονόματα: Αρτίνα (Ιόνιο) ή Αρτένα. Συνήθως οι νησιώτες δεν τον διαχωρίζουν από το Μύχο και καλούν και τα δύο είδη Μύχους, Κέπφους ή Κέφους (αρχαιοελληνικό όνομα) ενώ υπάρχουν αρκετά ακόμη τοπικά ονόματα όπως Καλικανάς (Κάσος)
Ελληνικός πληθυσμός: άγνωστος, εκτιμάται περίπου στα 5.000 ζευγάρια 

Ο Αρτέμης έχει πολύ αεροδυναμικό σχήμα με μακριές στενές φτερούγες. Έχει καφέ χρωματισμό στο πάνω μέρος και λευκό από κάτω. Το ράμφος του είναι ισχυρό και κιτρινωπό. Μπορεί να τον μπερδέψουμε με νεαρό γλάρο αλλά ξεχωρίζει στην πτήση καθώς ο μεν γλάρος χτυπά συχνά τα φτερά ενώ ο Αρτέμης ελίσσεται άνετα ανάμεσα στα κύματα με άκαμπτες φτερούγες.