ΔΙΑΚΟΠΗ ΝΕΡΟΥ ΣΤΑ Δ.Δ. ΠΟΛΥΘΕΑΣ-ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΟΥ ΚΑΙ ΚΡΥΟΝΕΡΙΟΥ ΑΥΡΙΟ ΤΕΤΑΡΤΗ 9-6-2010

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Λόγω καθαρισμού και συντήρησης των δεξαμενών ύδρευσης των δ.δ. Μοναστήριου-Πολυθέας και Κρυονερίου, θα γίνει διακοπή νερού τη Τετάρτη  09-06-2010 από 07:00 π.μ. έως 04:00 μ.μ.

Ο Αντιδήμαρχος Παναγιώτης Παναγούλης

ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΡΟΛΑΒΕ ΝΑ ΑΡΠΑΞΕΙ ΚΑΙ ΤΙΣ … ΑΡΠΑΞΕ

Και ακόμα χειρότερα γι’ αυτόν, συνελήφθη μετά από καταδίωξη, ο επίδοξος ληστής στην Αγριλιά του Δήμου μας. Το περίεργο της υπόθεσης, είναι το θράσος του αθίγγανου την καταγωγή – τα στοιχεία του μας είναι γνωστά- που είχε πρόσφατα ξανακτυπήσει στην περιοχή μας και κυκλοφορούμε με ένα κατακίτρινο fiat, σταμπαρισμένο.

Όσο για τον συμπατριώτη μας, είχε μπει στην αποθήκη του σπιτιού και άκουσε μια περίεργη φασαρία στην βεράντα και ευτυχώς για τον …δράστη, μόνο μερικές …ψιλές πρόλαβε και του έριξε.

ΜΑΪΜΟΥΔΕΣ ΑΝΑΠΗΡΟΙ ΓΙΑ ΛΟΓΟΥΣ …ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟΥΣ.

Σύμφωνα με στοιχεία του ΚΕΠΥΟ του Υπουργείου Οικονομικών, από τους Έλληνες φορολογούμενους που υπέβαλαν φορολογικές δηλώσεις για εισοδήματα του έτους 2008, αρκετές χιλιάδες φορολογούμενων ήταν αυτοί που δήλωσαν «ανάπηροι» προκειμένου να γλιτώσουν φόρο ή/και να έχουν και επιστροφή φόρου.

Το ΚΕΠΥΟ μετά από διασταύρωση στοιχείων, ανακάλυψε φορολογούμενους που δήλωναν «ανάπηροι» με ποσοστό αναπηρίας άνω του 67% προκειμένου να έχουν την προβλεπόμενη από το νόμο έκπτωση φόρου (σήμερα 2.400 ευρώ) για τους φορολογούμενους που έχουν αναπηρία ή κάποιο από τα προστατευόμενα μέλη της οικογενείας τους έχει αναπηρία άνω του 67%.

Με τον τρόπο αυτό, αυτοί που δήλωσαν ότι έχουν οι ίδιοι ή προστατευόμενα μέλη με αναπηρία άνω του 67%, κατάφεραν να έχουν επιστροφή φόρου μέχρι και 1.400 ευρώ.!!!!

Ελπίζουμε σύντομα να δοθεί ένα τέλος τόσο στο μεγάλο αυτό θέμα των «μαϊμού αναπήρων» που αποτελεί πληγή διαρκούς και ανεξέλεγκτης αιμορραγίας εθνικών πόρων, δηλαδή, κλοπής όλων των Ελλήνων φορολογουμένων, αλλά και ηθικής αιμορραγίας του Αναπηρικού Κινήματος και των δίκαιων και διαρκών διεκδικήσεων του.

Και η καλύτερη δυνατή αρχή θα είναι η Ελληνική Πολιτεία να θεσμοθετήσει και να εφαρμόσει την «Κάρτα Αναπηρίας», συγκεκριμένη, πάγια και διαρκής διεκδίκηση ολόκληρου του Αναπηρικού Κινήματος.

ΠΗΓΗ: http://i-diadromi.blogspot.com/2010/06/blog-post_7339.html

ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 1991 ΣΤΟ ΚΟΠΑΝΑΚΙ. ΓΡΑΦΕΙ Ο ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ.

7 Ιουνίου 2010


 

ΟΙ ΚΑΡΕΚΛΕΣ ΤΟΥ ΣΤΑΘΜΟΥ ΜΑΣ

Ήμουν τότε γραμματέας στον σύλλογο Κοπανακαίων με πρόεδρο τον φίλο μου Γιώργο Παναγόπουλο. Είχαμε κάνει, σε συνεργασία με την κοινότητα, τις πολιτιστικές μας εκδηλώσεις στο Κοπανάκι , τον Αύγουστο του 1991.

Μου είχε ανατεθεί να ψάξω να βρω ένα θέμα για την κεντρική αφίσα. Πήγα να βρω τον φίλο μου τον Γιώργο τον Χαλκιά, έναν από τους δύο μαθητές του μεγάλου χαράκτη και συμπατριώτη μας Τάσου. Δεν ήξερε τίποτα για το Κοπανάκι και με ρώτησε να του προτείνω ένα θεματικό σκελετό.

Έκλεισα τα μάτια μου και έθεσα ξανά σε κίνηση την γνώριμη σε όλους μας σκηνή του ‘’Μικρού Σταθμού’’. Έβλεπα τα τραίνα να περνούν σφυρίζοντας, τους νέους να χαιρετούν, να επιβιβάζονται, τα πολλά ευκάλυπτα να θροΐζουν, τις καρέκλες σε άτακτη θέση, τα πολλά όνειρα στο δισάκι και ταξίδι για μεγάλες προσδοκίες.

Ζήτησα ν’απεικονιστούν στο αμυδρό φως του δειλινού, για να’χουν κάτι από την χλωμάδα και αγωνία του άγνωστου ταξιδίου και την πληγή που αφήναμε πίσω στους δικούς μας ανθρώπους.

Αντί για ……όλα τα παραπάνω, μου’φτιαξε τις καρέκλες. Σαν απομεινάρια  που μείνανε να αναπολούν μόνες τους τους νέους, όπως οι γερασμένες και σάπιες βάρκες στους παλιούς και έρημους ταρσανάδες.

Γιατί τ’ανέφερα όλα αυτά;

Γιατί είμαι τυχερός που , μαζί με όλους εσάς, της γενιάς μου, μπορέσαμε και ονειρευτήκαμε.

Είχαμε όνειρα, είχαμε κίνητρα, είχαμε στόχους.

Φύγαμε για τ’ άλλα, τα μεγάλα.

Άραγε τα σημερινά παιδιά τι έχουν; Δεν βλέπω τίποτε άλλο, παρά μόνο τσακισμένα φτερά. Πως θα πετάξουν μέσα σ’ αυτήν την μαυρίλα; Θλίβομαι.

Μα πρέπει να υπάρχει ελπίδα μέσα σ’αυτή την άνυδρη πνευματική και οικονομική ερημιά. Να βρεθεί η χαμένη αυτοπεποίθηση. Για να ξεκινήσει κάτι νέο δημιουργικό. Και σήμερα υπάρχουν όνειρα. Αρκεί εμείς, που τους τα στερήσαμε, να’μαστε δίπλα τους. Για να ομορφύνει πάλι ο κόσμος!

Γρηγόρης Ηλιόπουλος

Επιτρέψτε μου να δημοσιεύσω το κειμενάκι που συνόδευε το άρθρο, γραμμένο από την κόρη του συμπατριώτη μας , την Αγγελική και να παρακαλέσω τον Γρηγόρη, να συνεχίσει να γράφει, για εκείνα τα …γεμάτα χρόνια.

Κύριε Δημήτρη,

Είμαι η Αλεξάνδρα η κόρη του Γρηγόρη του Ηλιόπουλου από το Κοπανάκι (είχαμε βρεθεί εκείνο το βράδυ των εκλογών στο Κοπανάκι αν θυμάστε).

Ελπίζω να είστε καλά και να συνεχίσετε αυτήν την υπέροχη προσπάθεια με το blog σας το οποίο και επισκεπτόμαστε οικογενειακά (ναι και η μαμά!) σχεδόν σε καθημερινή βάση!

Σας αποστέλλω  το άρθρο που έγραψε ο μπαμπάς- για το οποίο υποθέτω είστε ενήμερος- καθώς και μία φωτογραφία (με τις καρέκλες που αναφέρει και στο άρθρο) που μου είπε ότι θα συνοδεύει το κείμενό του.

Σας εύχομαι καλή εβδομάδα και ένα ξεκούραστο καλοκαίρι!

Αλεξάνδρα