PINK FLAMINGOS KAI ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΠΟΔΗΛΑΤΟΔΡΟΜΟΥ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ

Από το: http://chameleontas09.blogspot.com/

Καλαμάτα: Το ποδήλατο κυριαρχεί στην πόλη. Περπατώντας στα κεντρικά σημεία, κάθε ένα λεπτό (ίσως και λιγότερο) που περνά, συναντάς και έναν ποδηλάτη. Ποδήλατα αραγμένα με τα σταντ στα πεζοδρόμια, άνθρωποι που κατεβαίνουν για τα ψώνια της ημέρας, ποδηλάτες κάθε ηλικίας βολτάρουν, πιτσιρικάδες με BMX, ηλικιωμένοι με παλιά 28ιντσα ποδήλατα πόλης. Πάρα πολύ καλή φάση. Οι δρόμοι της Καλαμάτας ανήκουν στο ποδήλατο και όχι στο αυτοκίνητο. Τώρα με την αύξηση στις τιμές της βενζίνης φαντάζομαι πως αυτοί που θα ξανά καβαλήσουν ποδήλατο θα είναι πολύ περισσότεροι.

Το άσχημο της υπόθεσης. Ο ποδηλατοδρόμος. Μεγάλη μάπα. Δε χρειάζεται… άσε που είδα ελάχιστο κόσμο να τον χρησιμοποιεί. Ήθελα να ήξερα πόσα λεφτά φαγώθηκαν για αυτό το έργο.

ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΣΤΟ ΚΟΠΑΝΑΚΙ ΚΑΙ ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΧΡΙΣΤΙΤΣΑ

ΕΟΡΤΗ ΚΑΙ ΠΕΡΙΦΟΡΑ ΕΙΚΟΝΑΣ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΙΟΥ ΠΑΝΩ ΚΟΠΑΝΑΚΙΟΥ 23-4-2010 εργασία ΚΟΜΙΑΝΟΥ ΠΙΠΗ

Σήμερα ημέρα Παρασκευή 23-4-2010, εκκλησιασθήκαμε στον Ιερό Ναό Αγιου Γεωργίου. Στολισμένη στα γιορτινά της η εκκλησία, με σημαιάκια και τα μεγάφωνα στη “διαπασών” για να ακούγεται η Θεία Λειτουργία μέχρι κάτω στην κεντρική πλατεία. Η εκκλησία μέσα πλημυρισμένη απο πιστούς, μαθητές και μαθήτριες του Δημοτικού σχολείου και Γυμνασίου. Ακολούθησε η

Περιφορά εικόνος Αγίου γεωργίου 23-4-2010 αρχει ΚΟΜΙΑΝΟΥ ΠΙΠΗ

καθιερωμένη περιφορά της εικόνας του Αγίου Γεωργίου μέχρι την πλατεία και επιστροφή στο ναό. Σύμφωνα με τα λεγόμενα των κατοίκων, την εποχή εκείνη Ιερέας ήταν ο Παπα-Βασίλης Παπαδόπουλος της Γιαννού Μέμμαινας, το εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου το κτίσανε γύρω στο 1935, ήταν πλινθόκτιστο και γύρω στα επτά μέτρα. Λέγεται ότι πριν κτιστεί σε εκείνο το μέρος ο παπάς έβλεπε κάτι λάμψεις, ίσως και αυτό να ήταν η αιτία επιλογής της τοποθεσίας. Σιγά σιγά ο πληθυσμός άρχισε να μεγαλώνει. Γύρω από την ” Γουρνόλακκα ” (έτσι λέγανε παλιά την πλατεία), φύτρωναν γοργά τα σπίτια. Οι ανάγκες μεγάλωναν, έτσι γύρω στο 1948 με 1950, τότε πρόεδρος ήταν ο Παναγιώτης Ευστ. Σοφός, Οι κάτοικοι και μεταξύ τους ο Γιώργης Καράμπελας (κατσουλόγιαννης) και ο Αποστόλης Παυλόπουλος, απεφάσισαν όταν γίνεται το πανηγύρι όλα τα μαγαζιά να κλείνουν. Με τους ερράνους που κάνανε και με τα χρήματα που μάζεψαν μέσα σε δύο χρόνια, κάνανε “συρμαγιά” για να ξεκινήσουν τον Ναό. Άρχισαν να κτίζουν τον ναό, έως την τελική εξωτερική μορφή που έχει σήμερα. ΜΕ ΤΗΝ ΔΙΑΦΟΡΑ, ΟΤΙ ΤΟ ΠΑΛΑΙΟ ΕΚΚΛΗΣΑΚΙ ΗΤΑΝ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ΝΑΟ  ΚΑΙ ΑΘΙΚΤΟ !!! πρωτότυπο πραγματικά με….. εντυπωσίασε. Αφού ταβανώθηκε, τότε έβγαλαν με ευλάβεια τις εικόνες, τα Ιερά κειμήλια και σκεύει. Μετά το γκρέμισαν και έφτιαξαν το δάπεδο. Ο παπα-Βασίλης ήταν ένας ευλαβικός Ιερέας, πολλές ιστορίες κατά την διάρκεια της θητείας του, όπως η παρακάτω: κάποτε μπήκε στην εκκλησία η ” νεραϊδοπαρμένη” η Χριστίτσα. Σε κάθε εικόνα στο Τέμπλο σαν άναβε το καντήλι, έκανε το σταυρό της και φιλούσε την εικόνα. Έφτασε και μπροστά στην εικόνα του Άγιου που καρφώνει τον διάβολο, και άναψε το καντήλι του…”προσκυνώ Άϊ-Γιώργη μου”, και κοντή καθώς ήταν, φίλησε την κάτω δεξιά μεριά της εικόνας, εκεί που εικονίζεται ο σατανάς. “Βρε, ευλογημένη μου Χριστίτσα τον Σατανά προσκυνάς ;;;” της λέει ο παπα-Βασίλης…και η Χριστίτσα του απαντάει: “Ας τα έχουμε καλά και με τον σατανά παπά μου…..λογαριάζεις στην άλλη ζωή, αν πέσουμε στα χέρια του.. ας τον έχουμε πισινή”  Αυτή την ιστορία έλεγε ο πεθερός μου Γιώργης Καράμπελας ή (Κατσουλόγιαννης).

Όποιοσδήποτε έχει τίποτα να προσθέσει ή να αφαιρέση, οτιδήποτε, ας γράψει στα comments.

Με αγάπη ΚΟΜΙΑΝΟΣ ΠΙΠΗΣ