ΤΟ …ΧΕΣΑΝΕ ΤΟ ΒΑΡΕΛΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΦΟΒΟ ΤΟΥΣ. ΑΠΟ ΤΙΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΠΟΥ ΜΑΖΕΥΕΙ Ο ΠΙΠΗΣ ΜΑΣ.

ΤΟ ΕΚΚΛΗΣΑΚΙ ΤΟΥ ΠΡΟΦΗΤΗ ΗΛΙΑ εργασία του Κομιανού Πίπη

Έχω αναφερθεί και σε άλλο ρεπορτάζ για το όμορφο εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία, Όμως οι ιστορίες πού μου διηγήθηκαν ο Κος Αποστόλης Παυλόπουλος , και η  Κα Σοφού Σπυρούλα, με αναγκάζουν να ποσθέσω και τις παρακάτω ιστορίες . Στην αρχή επήραν την απόφαση δύο φίλοι, ο ένας ήταν ο Παπαδημητρίου Μήτσος, αλλά επειδή ήταν βουνάκι τα….παρατήσανε. και συνεχίζει την διήγησή του ο Κυρ-Αποστόλης : ” Έρχεται ο Θοδωρής  Παπατσώρης στις δύο και μισή η ώρα τη νύκτα στο σπίτι μου, και μου λέει : ” Θέλω να πάμε κάπου…” Ε!! που να πάμε 2,5 ώρα νύκτα ;…Εν πάση περιπτώσει δεν του χάλαγα χατήρι, ήτανε βλέπεις και φίλος καλός, εγώ ήξερα την ιστορία, τι είχαν κάνει οι προγάμπροι, εντάξει του λέω πάμε ! Εγώ ούτε άκουσα ούτε έβλεπα τίποτα, μου ερχόταν μόνο μια γλυκιά ευωδιά, τίποτα άλλο δεν αισθανόμουνα. Όταν φθάσαμε εκεί στο τρίγωνο, λέει ο μακαρίτης ο Θοδωρής Παπατσώρης ; ” Πάρε μια πέτρα και βάλτει εκεί στην πόρτα “. Την έβαλα…” πάμε να φύγουμε λέει τώρα “. Για να το ισοπεδώσουμε μας ζήταγαν 100.000 χιλιάδες δραχμές. Ένα πρωί 6 η ώρα, μαζευτήκαμε το περισσότερο χωριό, μόλις άρχισε να δουλεύει η μπουλντόζα, μαζί με τα χώματα ήρθαν στην επιφάνεια και πολλά οστά. Όπως φαίνεται είχε και ο Προφήτης Ηλίας πολύ παλιό νεκροταφείο. ” Μα καλά του λέω εγώ, εμένα μου είχαν πει ότι μόνο ο Άγιος Νικόλαος είχε, Και μου απαντά ; ” Καλά πέσ’τους, εμείς που είμαστε εκεί δεν ξέρουμε ;”. Μόλις είδα εγώ να βγαίνουν κόκκαλα εκεί πέρα, λέω του μπουλντοζέρη, σταμάτα. Γιατί αν προχωρούσαμε και βρίσκαμε περισσότερα, και πλάκωνε το αρχαιολογικό, δεν ξέρω πότε θα ξεμπλέκαμε….έτσι θα είχε μείνει μέχρι σήμερα. Στο μέρος που είχα βάλει την πέτρα, δίπλα ακριβώς υπήρχε μία τρύπα, γεμάτη με υλικά όπως όταν κάνουμε εγκαίνια σε μια εκκλησία. Η εκκλησούλα αυτή πρέπει να είχε γίνει γύρω στα 1300 με 1400. Εφύγαμε όλοι. Του Καράμπελα (σγαρλέα) του λέω: “Αύριο στις 5,30 η ώρα το πρωί να θα είσαι εκεί. Είχαμε βγάλει ένα σχέδιο, αφήσαμε 50 με 30 πόντους πιο πέρα από το σημείο που είχα βάλει την πέτρα,και αφού ισοπεδώσαμε το λοφάκι, βάλαμε τα αυλάκια, το σιδερώσαμε και ρίξαμε τα τσιμέντα. είμαστε τρία άτομα κανένας άλλος, για λόγους ευνόητους δεν αναφέρω τους άλλους. Έτσι σιγά-σιγά το κτίσαμε, είχα βγάλει και άδεια, ένα αντίγραφο το έδωσα στον κτίστη τον Μελά, του είπα αν τον ενοχλήσει κανένας να το δείχνει,και να το έχει πάντοτε μαζί του, “πρόσεξε κακομοίρη μου του είπα, να το έχεις πάντα μαζί σου,γιατι αν σε σταματήσει κανείς, θα σε πλακώσω με την μαγγούρα του Λυμπέρη!!! Αργότερα στην οικονομική βοήθεια προστεθηκε και ο Δεδεμάδης Γιάννης, καλός άνθρωπος, θεός σχωρέστον εκεί που βρίσκεται.

Τα χρόνια της κατοχής, φόβος και τρόμος ο γερμανικός στρατός. Στο ύψωμα του Προφήτη Ηλία, είχανε βάλει ” καρτέρια “, ανθρώπους να φυλάνε, μήπως και εμφανιζόταν καμιά Γερμανική φάλλαγγα από το Καλό Νερό, με κατεύθυνση προς τα χωριά μας. Μόλις τους περνανε χαμπάρι, ανάβανε φωτιά και λάκαγε ο ανδρικός πληθυσμός στα γύρω βουνά, για να κρυφτούν.           Ετσι και στο καιρο εκείνο μια μέρα, είδανε τα “καρτέρια” μια φάλλαγγα, να έρχεται από το δρόμο του Καλού Νερού προς τα μέρη μας. Η φωτιά άναψε, οι κάτοικοι του Κοπανακίου αλαφιασμένοι έτρεχαν να κρυφτούν, οι καμπάνες σημάνανε και τα παιδιά φοβισμένα κλαίγανε. Τέσσερεις φίλοι και γείτονες ζήτησαν τη βοήθεια Κυρ’ Γιώργη. Μόλις τους είδε σε αυτή την κατάσταση και φοβισμένους, Τους άνοιξε την πόρτα ενός πολύ μεγάλου βαρελιού που είχε στο κατώι, και τους έχωσε μεσα….”Μη βγάλετε άχνα τους είπε και μας χαλάσουν όλους”. Οι Γερμανοί όμως πήραν τον δρόμο για Αρτίκι-Σαρακινάδα, ο Κυρ’ Γιώργης που φημιζόταν για τα καλαμπούρια του, δέν έχασε καιρό, πάει στο κατώι και μπροστά από το βαρέλι, κάνοντας θόρυβο, αναποδογυρίζοντας ότι έβρισκε μπροστά του και μιλώντας δήθεν Γερμανικά, αρχίζει να κτυπάει το βαρέλι…Το τι έγινε μέσα στο βαρέλι δεν….το έμαθε ποτέ κανένας!! Ακόμα όμως ρωτάνε στο Κατω Κοπανάκι, γιατί έκαψε την “βαρέλλα” ο κυρ’ Γιώργης…. Όσο για το επώνυμο και το παρατσούκλι του κυρ’ Γιώργη, τα συμπεράσματα ….δικά σας!!!

Με αγάπη ΚΟΜΙΑΝΟΣ ΠΙΠΗΣ

ΠΑΝΙΚΟΣ ΣΤΟ ΚΟΠΑΝΑΚΙ. ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΑΠΑΓΩΓΗΣ ΑΝΗΛΙΚΟΥ ΜΕΡΑ ΜΕΣΗΜΕΡΙ.

Άσπρη κλούβα μάρκας Μερσεντές, με επιβάτες δυο αθίγγανους Βούλγαρους, επιχείρησε να απαγάγει επτάχρονο ανήλικο, πλησίον της ΑΤΕ στην πλατεία Κοπανακίου. Το επισόδειο έγινε την Παρασκευή την ώρα που ο γηγενής πιτσιρικάς είχε πάει στην πλατεία να αγοράσει ένα παγωτό και επέστρεφε στο σπίτι του. Για καλή του τύχη μαζί του ήταν συνομίλικος φίλος του, Ρουμανικής καταγωγής, που έβαλε τις φωνές.

Από τις περιγραφές, ο ένας από τους επίδοξους απογωγείς που βγήκε από το αυτοκίνητo, ήταν ευτραφής, καραφλός με ένα τατουάζ στο μπράτσο. Επίσης αναφέρετε ότι ο οδηγός του αυτοκινήτου φώναζε στα Βουλγαρικά  «Οχι αυτό το παιδί, το άλλο».

Η πινακίδα του αυτοκινήτου άρχιζε με τα γράμματα ΕΒ και είχε και τον αριθμό 65.

Από τους γονείς του παιδιού υπεβλήθη μήνυση κατά αγνώστων.