TO …ΧΑΜΕΝΟ ΠΑΝΗΓΥΡΙ ΜΑΣ ΛΟΓΩ ΤΗΣ…ΠΛΕΟΝΕΞΙΑΣ ΜΑΣ.

ΤΟ ΠΑΝΗΓΥΡΙ ΤΟΥ ΚΟΠΑΝΑΚΙΟΥ

Το γεγονός της χρονιάς που το περίμεναν όλοι μικροί και μεγάλοι, ήταν ο ερχομός του πανηγυριού, την ημέρα του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου. Η Εκκλησία του συνοικισμού του Άϊ-Γιάννη, έκαναν τις προετοιμασίες για τη μεγάλη γιορτή του χωριού τους, η εικόνα μετά την λειτουργία του εσπερινού, μεταφερόταν από την εκκλησία το απόγευμα στο Ναό του Αγίου Γεωργίου στο Κοπανάκι. Την ημέρα της γιορτής και μετά την λειτουργία, γινόταν η περιφορά της εικόνας και επέστρεφε στον Ναό, όπου παρέμενε για εφτά ημέρες, μετά απέστρεφε στον Άϊ-Γιάννη συνοδευόμενη από πλήθος κόσμου.

Στην αρχή το πανηγύρι, ξεκίνησε για πρώτη φορά στο Κάτω Κοπανάκι, μέσα στο «μπεζεστένι», (ένα κτήριο σε σχήμα «Π» με κεραμίδια και στέγαστρα ), έβαζαν οι έμποροι τα ευπαθή προϊόντα τους, πληρώνοντας κάτι περισσότερο από τους άλλους, που άπλωναν τις πραματειές τους σε παράγκες κατά μήκος του δρόμου. Υπολογίζοντας ότι η γραμμή του τραίνου ξεκίνησε το 1900, το χτίσιμο της εκκλησίας του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου πρέπει να άρχισε το 1902. Όλος ο κόσμος έστελνε χρήματα, μάζευε λάδια, καρπούς, τομάρια από ζώα, οι επιτρόποι με ζήλο έκαναν εράνους και ο κόσμος βοηθούσε με την Προσωπική του εργασία. Μέχρι και ο γέρο-Χρήστος, ο πατέρας του Σταύρο-Ρήγα, κράταγε μία πεντάρα από τους εργάτες της γραμμής για την εκκλησία. Έτσι τελείωσε η εκκλησία γύρω στο 1914 με 1915, ίσως και πιο νωρίτερα….και άρχισε το πανηγύρι, γινότανε στο χώρο του Παναγιώτη Ματζώρου. Το «μπεζεστένι» ήταν πίσω από το καφενείο του μπάρμπα Χρήστου Σοφού και, έφτανε μέχρι το σπίτι του Θανάση Μαραβελή και μετέπειτα Μπρούστη Ιωάννη.

Όλος ο δρόμος, από το σπίτι του Ξένου και του Σωτήρη Μυλωνά μέχρι το σπίτι του Γιώργη Kαράμπελα (Κατσουλόγιαννη), δεξιά και αριστερά ήταν γεμάτος παράγκες, ο κόσμος πάρα πολύς, τα γαϊδουρομούλαρα, τα άλογα και τα άλλα ζωντανά εκατοντάδες, τα έδεναν στα Ρηγαίϊκα, για βόσκημα και πούλημα. Οι «πριμαντόνες», τραγουδούσαν στου Παναγιώτη Δεδεμάδη κάτω από το σπίτι του Σωτήρη Μυλωνά, πόσοι και πόσοι καυγάδες δεν είχαν γίνει με πολλά ανδρόγυνα, πόσα λεφτά είχαν ξοδευτεί για χάρη τους….. Για να βαστιχτεί το πανηγύρι, αυτοί που είχαν κάρο όπως οι Παναγιώτης και Γιάννης Ματζώρος, οι Γιώργος και Χρήστος Σοφός, ο Σωτήρης Μυλωνάς, ο Παύλος ο πατέρας του Πάνο-Σοφού κ.α. που δεν θυμάμαι, πήγαιναν στην Κυπαρισσία και στις γύρω περιοχές και, μετέφεραν «ΔΩΡΕΑΝ !!!» τα εμπορεύματα των ανθρώπων. Το 1927 με 1929 περίπου επισκέφθηκε το Κοπανάκι, ο τότε Υπουργός Κωστόπουλος και ρώτησε τους σταθμαίους: «τι χάρη θέλετε να σας κάνω ;». Αυτοί αντί να του ζητήσουν κάτι χρήσιμο για το χωριό, π.χ. ένα σχολείο, ένα Γυμνάσιο το Αστυνομικό τμήμα, αντιθέτως!!! Του….ζήτησαν να φέρει το πανηγύρι από την κοινότητα του κάτω Κοπανακίου, στο πάνω Κοπανάκι!!! Αυτό μου φέρνει στο νου, το ανέκδοτο που δεν ζήτησε τίποτα άλλο ο «καλός» γείτονας παρά να ψοφήσει του αλλουνού η κατσίκα…

Ένα χρόνο πριν μεταφερθεί το πανηγύρι στο επάνω Κοπανάκι, ανήμερα, αφού είχαν μεταφερθεί τα εμπορεύματα και είχαν τοποθετηθεί στις παράγκες και  στο μπεζεστένι, οι σταθμαίοι, στείλαν ένα κάρο «διπλόκαρο», για να πάρει τα εμπορεύματα και να τα πάει επάνω….μόλις τον βλέπουνε που λές οι κάτω Κοπανακαίοι έγιναν φωτιά, ο Χρήστος σοφός, ο Χρηστο-Χάσης ήτανε και άνδρακλας, ο μαυροειδής, ο Κατσουλόγιαννης, ο Χρήστο-Καράμπελας, ο Μυλωνάς ο πανο-Ματζώρος, κ.α. πήραν τα μπαστούνια και τις γκλίτσες, ποιος είδε τον θεό και δεν φοβήθηκε….Ο αμαξάς «χεσμένος» από το φόβο του, άφησε την άμαξα και σκαπέτησε στον λιθερό.Την επομένη χρονιά το πανηγύρι, έγινε στο καινούργιο «μπεζεστένι». Εκεί που είναι σήμερα το παλιό πέτρινο διώροφο σπίτι, η αστυνομία και το Δημαρχείο. Από εκεί έφτανε μέχρι τις γραμμές στο σπίτι του Διονύση Παπαγεωργίου (βγενή) διδάσκαλου και μέχρι του Σωτήρη Κυριακόπουλου (καρλαγκούτσου). Το πανηγύρι γνώρισε μέρες όμορφες, στιγμές που οι γεροντότεροι αλλά και οι νεότεροι τις θυμούνται με νοσταλγία, γιατί όλοι τις περίμεναν με λαχτάρα να αγοράσουν ένα παιχνίδι, να γλύψουν ένα γλυφιτζούρι, ένα μήλο βουτηγμένο στην καραμέλα, ένα μαντολάτο, όμορφες νοσταλγικές στιγμές.Τέλος με απόφαση του δημοτικού συμβουλίου, αποφάσισαν να το μεταθέσουν τον Δεκαπενταύγουστο. Το αν αυτή η απόφαση σήμανε μία πραγματική ΑΠΟΤΥΧΙΑ, ή επιτυχία, το αφήνω στην κρίση σας. Βλέπεται δεν έχω χρηματίσει δικαστής!!!!Πάντως από τότε δεν ξαναείδαμε παράγκα. Ένα μόνο καροτσάκι με….. « μαλλί της γριάς », « Πόπ-κόρν » και κάνα «πασατεμποστράγαλο».-

Τα ανωτέρω μου τα διηγήθηκαν ντόπιοι και ντόπιες κάτοικοι και τα μετέφερα όπως μου τα είπαν. Το komianos Blogς παρακαλεί εάν κάποιος θέλει να προσθέσει η σχολιάσει κάτι, να γράψει στα σχόλια.

Ευχαριστώ ΚΟΜΙΑΝΟΣ  ΠΙΠΗΣ

ΑΘΛΗΤΙΚΟΣ ΟΜΙΛΟΣ ΧΕΙΜΕΡΙΝΩΝ ΚΟΛΥΜΒΗΤΩΝ ΙΔΡΥΕΤΑΙ ΣΤΟ ΔΗΜΟ ΑΕΤΟΥ ΜΕ ΕΔΡΑ ΤΟ ΓΛΥΚΟΡΙΖΙ.

Θα περιλαμβάνει επίσης τμήματα: Τένις, τάβλι, τρίλιζας, μπιρίμπας, σκάκι, γουότερ πόλο κ.λ.π.

Ήδη ετοιμάζουν αίτημα προς τον Δήμο Αετού, να τους παραχωρηθεί η υπάρχουσα πισίνα στον Άβαρο. Έγκέφαλος του διαβήματος, ο Γιάννης του Παππά.

Τις φωτογραφίες έβγαλε ο μηχανικός  Άντώνης Βαμβακούσης, παρουσία του Δημάρχου Αετού και του μηχανικού συμπατριώτη μας Αντώνη Καζάζα, για την εκπόνηση μελέτης που θα αναβαθμίζει τον χώρο. Ως εκ τούτου θα πρέπει να τον ενημερώσουμε για τις προθέσεις ομάδας Γλυκοριζαίων, γιατί έπεσε στο …τραπέζι πρόταση κατασκευής …υδροηλεκτρικού σταθμού.

Η δική μου συμμετοχή στην προσπάθεια της ίδρυσης ομίλου «Χειμερινών Κολυμβητών» …εξαντλείται στο παρακάτω βιντεάκι.