Στο σταθμό της Κυπαρισσίας. Tης Μαρίας Νίκα από το Θάρρος Μεσσηνίας. ( Προς Τριφύλιους Πολιτικούς, λέω εγώ ).

ImageΤΟ ΔΑΚΡΥ ΤΟΥ ΜΟΥΤΖΟΥΡΗ

Χθες το πρωί, στο σιδηροδρομικό σταθμό της Κυπαρισσίας. Στημένη απέναντι από την πέτρινη αρχοντική είσοδο με το ρολόι, τραβάω φωτογραφίες, όταν πίσω μου ακούω τη φωνή ενός νεαρού που με προσπερνά. «Μην τραβάς τζάμπα! Το ρολόι χάλασε. The time is not correct! Πώς το λένε; Σταμάτησε πριν ένα μήνα, όταν έφυγαν όλοι κι άφησαν το σταθμό έρημο» μου λέει. Συνεχίζω με τις φωτογραφίες, ώσπου οι θαμώνες του διπλανού καφενείου αρχίζουν την «πλάκα»: «Τι φωτογραφίζεις, ρε κοπελιά; Σκέφτεσαι να το αγοράσεις;». Και βάζουν τα γέλια.
Μπαίνω στο κτήριο. Στα εκδοτήρια κανείς. Εκτός από δυο άτομα που περιμένουν το τρένο από Καλαμάτα, ψυχή δεν κινείται. Από το περασμένο καλοκαίρι που η διοίκηση αποφάσισε να κλείσει ο σταθμός, δεν υπάρχει πια σύνδεση με Πύργο, Πάτρα και Αθήνα. Το μόνο που απέμεινε, μια αμαξοστοιχία από Καλαμάτα την ημέρα.
DSC02005Στην πλατφόρμα επιβίβασης, μοναδική φιγούρα ένας ηλικιωμένος με μερικές αποσκευές. Ερημιά. Αίσθηση εγκατάλειψης και μαρασμού. Σκουριασμένα βαγόνια, φθαρμένα κτήρια του ΟΣΕ και οι τουαλέτες για το κοινό κατεστραμμένες.
Απίστευτο! Πρώτη φορά αντικρίζω τέτοια εικόνα στο σταθμό της Κυπαρισσίας. Κι όμως, έχει περάσει μόλις ένας χρόνος από εκείνη τη βραδιά που ο Γρηγόρης Χαλιακόπουλος, Φιλιατρινός στην καταγωγή συγγραφέας και δημοσιογράφος, παρουσίασε το βιβλίο του «Το δάκρυ του Μουτζούρη». Καλοκαίρι του 2008 ήταν και η δροσερή αυλή στο καφενείο του σταθμού ολοζώντανη, γεμάτη κόσμο. Είχαν έρθει και πολιτικοί (ειδικά Τριφύλιοι) στην εκδήλωση, που διοργανώθηκε με αφορμή τα 100 χρόνια λειτουργίας της ιστορικής σιδηροδρομικής γραμμής Αθήνα – Κυπαρισσία. Όλοι τους εκείνο το βράδυ είχαν δώσει υποσχέσεις, τονίζοντας την ανάγκη ανάπτυξης του σιδηρόδρομου, που στην Πελοπόννησο είχε μείνει πίσω. Όλοι είχαν δηλώσει τη συγκίνησή τους, από τις μνήμες που τους ξύπνησε ο «Μουτζούρης», ενώ ο δήμαρχος Κυπαρισσίας Γιώργος Σαμπαζιώτης είχε προτείνει τη λειτουργία μιας οικογραμμής στα παράλια του Κυπαρισσιακού, μέσα από την οποία οι επιβάτες του τρένου θα γνώριζαν τις ομορφιές της περιοχής.
Ένα χρόνο μετά, εκείνη η βραδιά μοιάζει τόσο μακρινή. Η λυπημένη ιστορία του «Μουτζούρη» έρχεται ξανά στο νου, καθώς στέκομαι εκεί ακριβώς που τελειώνει το τρυφερό βιβλίο του Γρηγόρη Χαλιακόπουλου. Στο σταθμό της Κυπαρισσίας, όπου η παλιά ατμομηχανή, μετά από τόσα ταξίδια, εγκαταλείπεται κάτω από έναν πλάτανο, γιατί έχει πια αντικατασταθεί από μια πιο σύγχρονη. Μόνο που, στην πραγματικότητα, δεν έγινε καν αντικατάσταση. Απλώς, μαζί με τον Μουτζούρη, αφέθηκε να «πεθάνει» και ο σταθμός.
Της Μαρίας Νίκα

ΣΑΣ ΤΟ ΕΧΩ ΠΕΙ ΑΠΟ ΚΑΙΡΟ. ΣΤΗΡΙΖΩ ΤΡΙΦΥΛΙΟΥΣ ΥΠΟΨΗΦΙΟΥΣ. ΑΝ ΠΑΣΟΚ ΛΟΙΠΟΝ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΟΥΣΕΛΑ

Μίλησε από …στήθους, δηλαδή χωρίς χειρόγραφες σημειώσεις και ενθουσίασε τους ψηφοφόρους και φίλους του ΠΑΣΟΚ. Ανέλυσε το πρόγραμμα του κόμματός του, μίλησε για την δράση του και έκανε και τις …δεσμεύσεις του.

Ο εξάδελφός μου Γιάννης Αναγνωστόπουλος, ο θείος μου Τάκης Ηλιόπουλος και ο Χρήστος Μαλαπάνης.
Ο εξάδελφός μου Γιάννης Αναγνωστόπουλος, ο θείος μου Τάκης Ηλιόπουλος και ο Χρήστος Μαλαπάνης.

Εντύπωση έκανε η αναφορά του  στους κοινούς του αγώνες. μαζί με βουλευτές της Ν.Δ. στην υπόθεση του Κυριακάτικου παζαριού μας. Συνήθως οι πολιτικοί μας, απαξιούν τους αντιπάλους τους και κρατούν όλη την δόξα για τον εαυτό τους.

Ο Τάσος ο ...μεγάλος, ο σημαντικότερος εκπρόσωπος των Δριμαίων.
Ο Τάσος ο ...μεγάλος, ο σημαντικότερος εκπρόσωπος των Δριμαίων.

Θα σας παραθέσω κάποια αποσπάσματα από την ομιλία του, αλλά τα κυριότερα που αφορούν τον Δήμο μας θα τα γράψω εδώ.

Δεσμεύτηκε να βάλει …πλάτη, στην υπόθεση του Βιολογικού Καθαρισμού μας, την δημιουργία της πρώτης νόμιμης ζωαγοράς της Πελοποννήσου στο Κοπανάκι και σε όποια δίκαιη διεκδίκησή μας.

Η ίδρυση και η πορεία του Συλλόγου «Για την προστασία και αναβίωση της ΑΝΩ ΠΟΛΗΣ ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑΣ»

Η ίδρυση του Συλλόγου πραγματοποιήθηκε σε μια χρονική περίοδο που η Άνω Πόλη ήταν σχεδόν ξεχασμένη με τους πανωπολίτες να δρουν  «κατά μόνας» χωρίς κοινωνική συνοχή και συλλογικές δράσεις, με συσσωρευμένα πάρα πολλά προβλήματα, χωρίς ολοκληρωμένο σχέδιο παρεμβάσεων που αφ’ενός θα αναδείκνυαν τον παραδοσιακό της χαρακτήρα και αφ’ετερου θα γινόταν πιο ελκυστική και για τους μόνιμους κατοίκους της, αλλά και για τους επισκέπτες.
111kyparissia_10Ο Σύλλογος θα έδινε τη δυνατότητα μέσα από τις δράσεις του και την άμεση επικοινωνία με τα μέλη του και όλους τους Πανωπολίτες να συνειδητοποιήσουν ότι πέρα από τη λύση άμεσων προβλημάτων που θα διευκόλυναν τη ζωή τους, θα έπρεπε να γνωρίσουν καλύτερα τα ιστορικά και πολιτιστικά εκείνα στοιχεία που προσδίδουν στην Άνω Πόλη μια ιδιαίτερη αξία και που πρέπει να γίνει υπόθεση όλων η διατήρησή τους για να έχει και νόημα και ουσία ως «διατηρητέος παραδοσιακός οικισμός» και να λειτουργήσει ως μνημείο συλλογικής μνήμης.
Δυστυχώς, στα πρώτα χρόνια λειτουργίας του ο σύλλογος ταλανίστηκε από εσωτερικά προβλήματα, γιατί ορισμένοι που μπήκαν μέσα και μάλιστα βρέθηκαν και σε ηγετικές θέσεις, είτε από άγνοια του τι σημαίνει «Σύλλογος» είτε από σκοπιμότητες προσπάθησαν να επιβάλλουν  την «αρχή του ενός» και ως «ρηξικέλευτοι παντογνώστες», αγνοώντας και παραβιάζοντας πολλές φορές και το ίδιο το καταστατικό, έπαιρναν αποφάσεις και τις έφερναν προς εκτέλεση αγνοώντας ότι η όποια απόφαση για να έχει αποτελεσματικότητα  πρέπει να είναι προϊόν συλλογικής επεξεργασίας. Έτσι παρουσιάστηκαν διαλυτικά φαινόμενα, ο Σύλλογος απομαζικοποιήθηκε -ήταν εξάλλου και στην αντίληψη κάποιων «λίγοι και καλοί» – και αν κρατήθηκε, κρατήθηκε χάριν της επιμονής και των φιλότιμων προσπαθειών κάποιων που πρωτοστάτησαν και στην ίδρυσή του και δεν ήθελαν να δουν η προσπάθεια και οι κόποι τόσων χρόνων να πεταχτούν στο «καλάθι των αχρήστων» (χωρίς να μηδενίσουμε το έργο που παράχθηκε αυτά τα 5 χρόνια λειτουργίας του Συλλόγου πιστεύουμε   ότι το πραγματικό ενδιαφέρον κάποιων και η αγάπη τους για το Σύλλογο θα φαινόταν αν παρέμεναν και πάλευαν μέσα από το Σύλλογο θέτοντας το έργο τους και τον εαυτό τους στην κρίση των μελών). Και πράγματι η προσπάθεια αυτή που κάναμε δεν πήγε χαμένη, αν λάβουμε υπόψη μας την τελευταία Γ.Σ. που πραγματοποιήθηκε στις 30/08 στην πλατεία του κάστρου που ήταν μαζική, μαχητική με έντονους προβληματισμούς από τους κατοίκους της Άνω Πόλης που μπήκαν πλάνα και άμεσοι στόχοι υλοποίησης από το νεοεκλεγέν Δ.Σ.
Πιστεύουμε πως βαδίζουμε στο σωστό δρόμο.

Κουκούμη Μαγδαληνή Τέως γραμματέας του Δ.Σ. του Συλλόγου