ΣΕΒΑΣΤΟΙ ΣΑΡΑΚΙΝΟΙ. ΑΠΟ ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΟΥ ΑΕΤΟΥ.

Τι να έκανα; Βαρέθηκα να περιμένω να μου δώσουν το «Βλέμμα του Αετού»  σε ηλεκτρονική μορφή  για να το εντάξω στο Blog μας. Οπότε αρχίζω να το σκανάρω, με το πάσο μου φυσικά και να σας το παρουσιάζω. Εννοείται ότι θα αρχίσω από τα δικά μου κείμενα.

DIKA MOY 13DIKA MOY 13 B

Ο ΣΑΡΑΚΙΝΑΔΑΙΟΣ ΔΑΣΚΑΛΟΣ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ ΜΑΣ ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΗΣΕ.

DASKALOS HLIOPOYLOSΆλλος  ένας σπουδαίος συμπολίτης μας έφυγε από κοντά μας. Ο δάσκαλος ο Γρηγόρης Ηλιόπουλος από την Σαρακινάδα.  Επιστήθιος φίλος του πατέρα μου, ήταν από τους πρώτους ανθρώπους που γνώρισα και με γέμισαν …ιστορία.  Χειμαρώδης ο λόγος του, η μνήμη του εξαιρετική – να σου απαγγέλει ατελείωτα δημώδη επικά ποιήματα – και το καλύτερο η φωνή του.  Κρίμα που τότε δεν είχα ανακαλύψει το διαδίκτυο να τον έχω αποθανατίσει, τραγουδώντας ή απαγγέλοντας. Συχνά-πυκνά, τον έπαιρνε με το σαραβαλάκι του ο πατέρας μου και ταξίδευαν στα γειτονικά χωριά. Η υποδοχή που τους επιφύλασσαν, σύμφωνα με τον πατέρα μου,  ενθουσιώδης. Όλοι τον αγάπαγαν και εμείς περισσότερο. Ο δάσκαλος μου είχε δείξει στην Σαρακινάδα το σπίτι των προγόνων μου. Μάλιστα μου είχε διηγηθεί και μια ιστορία, για κάποιους νεώτερους Γιαννοπουλαίους, που δεν ξέρω κατά πόσο ήταν αληθινή, αλλά έδειχνε το …καλό μας χαρακτήρα.

« Μπήκανε δυο στο περιβόλι του γείτονα, να κλέψουνε ..ας πούμε πορτοκάλια.  Επειδή όμως ήτανε ψηλά, ο ένας ανέβηκε στην πλάτη του αλλουνού. Την επομένη ο αποκατινός, ορκιζότανε ότι δεν άγγιξε με τα χέρια του πορτοκάλια. Ο αποπανινός ορκιζότανε, ότι δεν πάτησε το πόδι του στο περιβόλι του γείτονα».

Ατελείωτες οι ιστορίες που έλεγε ο δάσκαλος, μα η δική μου μνήμη, δεν φτάνει για να τις διηγηθεί.  Ελπίζω οι κόρες του Αναστασία και Κατερίνη ή ο φίλος μου και ανιψιός του Γρηγόρης, να έχουν να πουν περισσότερα.

Ο δάσκαλος είχε πατήσει τα 92 και θα τον ξεπροβοδίσουμε αύριο, από τον Ι.Ν. του Αγίου Γεωργίου στο Κοπανάκι.

Στο καλό δάσκαλε, θα σε θυμόμαστε με αγάπη και συλλυπητήρια σ’ όλους τους συγγενείς και στους αμέτρητους φίλους σου.