Πράσινη αλιάδα, απαγγελίες ποιημάτων και άλλα Αναμεταξύ μας.

Στενάχωρα ξεκίνησε η ημέρα με το μνημόσυνο του Γιώργη Δριμή. Συγνώμη φιλαράκι που δεν ήρθα αλλά πιάνεται η καρδιά μου σε τέτοιες εκδηλώσεις.  Άδικο πράγμα ο θάνατος, πιο άδικος όμως, όταν είσαι νέος.  Αλλά τι να σου κάνουν τα λόγια;  Θέλει χρόνο για να θρέψει η πληγή.  Τρία χρόνια κοντεύουν από το θάνατο της κυρά Λούλας, της μητέρας μου, και δεν λέει να φύγει ο πόνος.  Μόνο που το παίρνεις απόφαση ότι δεν φεύγει ο πόνος και μαθαίνεις να ζεις μαζί του.

Σας παρακαλώ να μπείτε στα Αξιοθέατα Δήμου Αετού PANORAMIO, δεξιά πάνω-πάνω στη τρίτη στήλη και να δείτε μια φωτογραφία της, που άπλωνε σταφίδα μαζί με την θειά μου την Χάιδω και τον μπάρμπα μου τον Γιώργη τον Γαντούτση.  Αριστοκράτισσα η μάνα μας, με τα μαύρα της γυαλιά και τα πιτσιρίκια δίπλα η Κούλα και η Αθηνά, οι ξαδέλφες μου.

Εκεί λοιπόν στα Αξιοθέατα, θα βάζω σιγά-σιγά διάφορες φωτογραφίες από τον Δήμο μας, που μου αρέσουν ιδιαίτερα, γι’ αυτό να το κλικάρετε κάπου-κάπου.

Μια βραδιά απαγγελίας ποίησης δεν έχουμε κάνει και είναι ένα …έλλειμμα για τον Δήμο μας.  Το θυμήθηκα γιατί πέτυχα τον Περικλή τον Κώνστα και τον Πίπη τον Κομιανό και αρχίσανε κάτι απαγγελίες, ο πρώτος Βυζηινό και ο δεύτερος Παπαδιαμάντη, που πολύ με συγκίνησαν.

Το μεσημεράκι έφαγα …πράσινη σκορδαλιά και επειδή μου έχει ματατύχει, νόμιζα ότι βάζουνε μέσα κάποιο χορταρικό και πρασινίζει.  Όμως η αλήθεια είναι ..χημικής προέλευσης.  Η φρέσκια πατάτα με το σκόρδο, πρασινίζει, έτσι τουλάχιστον μου είπε ο ταβερνιάρης. dsc02835

Πελάτης, πάνω στην κουβέντα, γαμπρός στο Δώριο από το Δάρρα Αρκαδίας, έλεγε ότι την καλύτερη σαρδέλα ψητή, την σερβίρει στην Κυπαρρισία το ΜΠΙΛΙΣ.  Οπότε να μην χαρώ την ευκαιρία εγώ, να διαφημίσω το μαγαζί του Βασίλη Χριστόπουλου, συμμαθητή μου και γείτονα για ένα φεγγάρι στην Εγλυκάδα της Πάτρας;  Ναι ρε φιλαράκι, θα περάσω να τα πούμε από κοντά, να πούμε και για κείνους τους δάσκαλους που είχαμε.  Αλήθεια τους θυμάσαι, τον Νικολαϊδη και την Καλπούρου, που παντρεύτηκαν και σκάσαμε από την ζήλια μας;