ΕΝΑΣ ΑΚΟΜΑ ΦΙΛΟΣ ΕΦΥΓΕ ΕΝΤΕΛΩΣ ΑΔΙΚΑ ΑΠΟ ΚΟΝΤΑ ΜΑΣ. Ο ΚΩΣΤΑΣ ΛΟΥΜΑΚΗΣ. ΑΠΟ ΙΑΤΡΙΚΑ ΛΑΘΗ ΣΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΤΗΣ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ;

Τον Κώστα τον γνώρισα από τον ξαδελφό μου τον Αλέκο. Ερχόταν και βοήθαγε τα Σαββατοκύριακο στο μαγαζί του. Παντρεμένος με την Βούλα Τζανέτου, πρώτη ξαδέλφη του Αλέκου, πατέρας δυο παιδιών του Νίκου  και της Τζίνας.

Πριν μερικές ημέρες βρεθήκαμε και τα είπαμε. Τίποτα δεν μαρτύραγε το κακό που θα ερχόταν την Παρασκευή. Καμάρωνε για τα παιδιά του, ειδικά για την κόρη του, για τις σπουδές της και τα σχεδιά της για το μέλλον. Μόνο που …βαριόταν τον ρόλο του συνταξιούχου. Δεν είχε μάθει να κάθεται, ο φίλος μας, τον στεναχωρούσε η απραξία.

Και τι έγινε την Παρασκευή; Τον πήγανε στο νοσοκομείο της Καλαμάτας με φριχτούς πόνους και εκεί διάγνωσαν «Οξεία Σκωληκοειδίτιδα». Επειδή έπαιρνε αντιπηκτικά φάρματα, λόγω των προβλημάτων που είχε με την καρδιά του, είπαν να μην τον χειρουργήσουν αμέσως, μήπως έχουν κάποια σοβαρή αιμοραγία. Τον άφησαν στο κρεβάτι του πόνου και τον …ξέχασαν. Τους έφυγε μέσα από τα χέρια – την ώρα που έβαζαν τις πράσινες μπλούζες για να κάνουν την εγχείρηση-  από » Οξεία περιτονίτιδα «. Δεν είμαστε γιατροί για να αποδώσουμε ευθύνες, το γεγονός όμως, ότι μετέφεραν την σωρό του στην Αθήνα για ιατροδικαστική εξέταση, είναι το λιγότερο …ύποπτο. Και να σκεφθεί κανείς ότι η σύζυγός του, εργαζόταν ως ακτινολόγος στο νοσοκομείο.

Τα συλλυπητήριά μας, είναι το ελάχιστο που μπορούμε να δώσουμε, στην οικογένειά του.