Can you see what I see.

Όταν συναντώ ένα εξαιρετικό blog  μπαίνω στον πειρασμό να το …προβάλω.  Μουσικές επιλογές επιπέδου και κείμενα σχεδόν …ερωτικά. Σας δίνω ένα μικρό δείγμα, αλλά καλύτερα να το επισκεφθείτε.

http://isisveiled.wordpress.com/

Βρήκα έναν τοίχο από γρανίτη. Και η γροθιά μου πέρασε μέσα σαν να ‘τανε από βούτυρο. Μετά χτύπησα τον κεραυνό, το βουνό, τον ουρανό, τον ήλιο. Ψάχνοντας να βρω σταθερό σημείο σ’ αυτό τον κόσμο, μόνο βούτυρο συνάντησα. Γλοιώδες και απωθητικό, χαλασμένο και ακατάλληλο για οτιδήποτε.

Στο τσακ πρόλαβα και δεν γλύστρησα πάνω του..

το μήλο

worm

Mην έχοντας χέρι να το πιάσει τη σωστή στιγμή από το Δέντρο, το Μήλο έπεσε στο χώμα. Κι όπως βρισκόταν στον Παράδεισο, δεν μπορούσε να σαπίσει και να πεθάνει, μόνο γινόταν όλο και πιο γλυκό κάθε μέρα.

Σημασία δεν του δινε κανείς. Γύρω του μεγάλωναν άλλα χόρτα, και το Δέντρο το κρατούσε δροσερό στη σκιά του, μα όσα έκρυβε μέσα του σαν θησαυρούς δεν γεύτηκε κάποιος ποτέ. Από κάποιο καπρίτσιο της μοίρας, είτε γιατί η Εύα δεν έτυχε να περάσει από κει, είτε γιατί ο Αδάμ δεν έδινε την παραμικρή σημασία, το Μήλο έμεινε αφάγωτο.

Πέρασαν χρόνια και ο Παράδεισος δεν άλλαζε. Κάθε μέρα τα ίδια, γκρίνιες και ειρωνίες, παιδιά που έσπειραν αλόγιστα το ζευγάρι των πρωτόπλαστων χωρίς να ξέρουν γιατί, ζώα που έβοσκαν το χορτάρι μαλθακά και ο Κύριος που είχε πια ησυχάσει και αναπαυόταν με χάρη στα σύννεφα.

Δεν ξέρω γιατί ο Οφις δεν ασχολήθηκε ποτέ με το Δέντρο, ούτε γιατί ο Εωσφόρος δεν μπήκε στον κόπο να δελεάσει την Εύα. Πιθανόν είχε εγκαίρως διαπιστώσει το ανώφελο του πράγματος. Ο,τι και να της πεις αυτηνής, σκεφτόταν, χαμένο θα πάει.. Εδώ κοιτάει απλανώς τα ραδίκια να φυτρώνουν, με το Μήλο θα καταλήξει να κοιτάει απλανώς τις βιτρίνες με τα παπούτσια. Σιγά τη διαφορά.

Ετσι το Μήλο, παρέμενε κάτω από το Δέντρο ασάλευτο και αφάγωτο, δροσερό και όλο και γινόταν γλυκό σαν μέλι.

Εγώ γεννήθηκα στον Παράδεισο ένα μικρό και ταπεινό σκουληκάκι. Τίποτα το ιδιαίτερο. Εσκαβα στο χώμα τρύπες, μασούλαγα χώμα και μασούλαγα χώμα συνεχώς. Και ξέρετε τι γεύση έχει το χώμα.. κενή. Μέχρι που συνάντησα το Μήλο. Ηταν το πρώτο γευστικό πράγμα που συναντούσα στο ύψος μου. Μπήκα μέσα του και το δοκίμασα…

.. και τόσο πολύ αγάπησα τη γεύση του πειρασμού που έμεινα για πάντα εκεί..

ΤΑ ΑΠΟΜΝΗΜΟΝΕΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ.


Διάβασέ τα  και από το phys

http://www.phys.uoa.gr/~nektar/history/tributes/makriyannis/index.htm

Για περισσότερη ιστορία μπες εδώ:

http://www.phys.uoa.gr/~nektar/history/

Ή κατέβασέ το στον υπολογιστή σου σε μορφή word makrigianni-apomnimoneymata

Το πήραμε από :http://www.inout.gr/showthread.php?t=29678

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΟΜΠΑΜΑ-ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ. ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ATSARANTO.

Τετάρτη, 8 Απρίλιος 2009

Παγκόσμια αποκλειστικότητα: Η φωτογραφία Ομπάμα-Πατριάρχη.

Παρά τη μυστικότητα κάτω από τη οποία έλαβε χώρα η συνάντηση των δύο ανδρών, μια από τις οκτώ φωτογραφίες που τραβήχτηκαν κατά τη διάρκεια της συνάντησης διέρρευσε -άγνωστο πως- και βλέπει σήμερα το φως της δημοσιότητας. Είναι αλήθεια ότι οι Αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες φοβόνταν εξ αρχής ότι η δημοσίευση μιας φωτογραφίας, από τη συνάντηση Ομπάμα-Πατριάρχη, θα ήταν ικανός λόγος για να χαλάσουν οι συμφωνίες με την τουρκική ηγεσία και να μην τους επιτραπεί να απογειώνουν τα Αμερικανικά αεροπλάνα από το Ιντσιρλίκ για να βομβαρδίζουν τις γειτονικές χώρες. Αυτό θα είχε ως αποτέλεσμα να πρέπει να φέρνουνε τα αεροπλανοφόρα, κάθε φορά που οι Αμερικανοί θα ξεκινάγανε έναν πόλεμο και να χαλάνε ένα σκασμό λεφτά, πράγμα που δεν μπορεί να συμβαίνει εν μέσω κρίσης. Στην αρχή είχε προταθεί ο Αμερικανός πρόεδρος να πάει στη συνάντηση με κουκούλα, αλλά αυτό απορρίφθηκε μετά την υιοθέτηση από την κυβέρνηση, της πρότασης Καρατζαφέρη για την ποινικοπόιηση της κουκούλας. Ακολούθως οι CIA πρότεινε να πάει ο Ομπάμα στη συνάντηση φορώντας μαντίλα, αλλά και αυτό απορρίφθηκε γιατί υπήρχε περίπτωση να παρεξηγηθεί ο μουσουλμανικός κόσμος αφού μαντίλες φοράνε οι γυναίκες και τα γιουσουφάκια. Τελικά ο Ομπάμα πήγε στη συνάντηση χωρίς να φοράει κάτι που θα έκρυβε τα χαρακτηριστικά του προσώπου, με την προϋπόθεση να υπάρχουν μόνο οι φωτογράφοι της Αμερικανικής κυβέρνησης. Με τη δημοσίευση της φωτογραφίας είναι σίγουρο ότι οι γείτονές μας θα αφήσουν κατά μέρος την ευρωπαϊκή συμπεριφορά και θα γίνουν Τούρκοι, δίνοντας σε εμάς την ευκαιρία να προσφέρουμε τα Ελληνικά αεροδρόμια στους Αμερικανούς πιλότους, ώστε ο Κώστας Καραμανλής να φανεί αντάξιος του Σημίτη και να πει: «Ευχαριστώ την Αμερικανική κυβέρνηση».