Μόνο τη «Σουβή=Συμφορά» δεν ήξερα. Ιδιωματισμοί της Μερόπης και όχι μόνο.

Μας άρεσε και το υιοθετήσαμε το παρακάτω δημοσίευμα από το blog της Μερόπης.

http://meropitopik.blogspot.com/

Οι γλωσσικοί ιδιωματισμοί της Μερόπης


Αναπόσπαστο κομμάτι της τοπικής μας ιστορίας είναι και οι ιδιωματισμοί της γλώσσας, που χρωμάτιζαν την ομιλία των κατοίκων της Μερόπης και την έκαναν πιο χυμώδη, πιο εκφραστική και πιο αυθόρμητη, και που θ’ αναφέρουμε ενδεικτικά μόνο μερικές λέξεις από αυτές. Όσον αφορά την προφορά της γλώσσας, θα πρέπει να πούμε ότι αυτή είναι από τις πλέον ορθές στην Ελλάδα, με πολύ μικρές ιδιομορφίες. Προφέρεται αρκετά παχύ το νι και το λι, καθώς και το σι. Ακόμα προστίθεται μερικές φορές και γίνεται έντονα αντιληπτό, ανάμεσα σε δύο σύμφωνα ένα ι, π.χ. σταθιμός, καπινός και ακόμα σε διάφορους ρηματικούς τύπους αντικαθίσταται τι ε με ου π.χ. Τι κάνουτε; Πότε θα ρθούτε; Θα φύγουτε; Πηγαίνουτε στο σπίτι; Επίσης πολύ συχνά στην καθομιλουμένη επαναλαμβάνεται η λέξη χάμω, χάμου.

Αγκωνή=άκρη καρβελιού κειώνω=τελειώνω σκιάχτηκα = τρόμαξα
αγροικάω = ακούω κιούπι=πήλινο λαγήνι σκουράντζος= ρεγγα
αδειάζω= ευκαιρώ κουτσούνα= κούκλα σουβή=συμφορά
ακουμπέτι= παρά ταύτα κουτρούλι= σωρός από χώμα σουράω= σφυρίζω
αλάργα= μακριά κοφίνι=καλάθι σταθιμός= σταθμός
αλλαξιά= σύνολο ένδυσης λακάω=τρέχω τάσι= σταχτοδοχείο
αμπολάω= αφήνω λουμώνω=λουφάζω τέντα= ανοιχτά
απαυτώνω= συνουσιάζομαι μαθές= λοιπόν τηράου=βλέπω
απίδι= αχλάδι μάπα= λάχανο τράβα=καδρόνι στέγης
αποσταίνω= κουράζομαι ματσούκι=κοντόχοντρο ραβδί τσότρα=δοχείο κρασιού
αποσπερού= απόψε το βράδυ μούργα=χοντρό λάδι τσουμπλέκια= κουζινικά είδη
άραχνος=κακομοίρης μπάκακας=βάτραχος τσουράπι= κάλσα
αρούκατος= άτσαλος μπατανία= κουβέρτα φακλάνα= κακόφημη γυναίκα
αχαμνό= αδύνατο μπαρέζα= καφαλομάντιλο φορτσέρι=μπαούλο
βαγένι= βαρέλι μπατάκες= πατάτες φουσκί=κοπριά
βολύμι=μολύβι μπίτ-ου= καθόλου χαζήρικο= έτοιμο
βούτα=κάδος μπλεζενιά= καρπούζι χαϊβάνης=βλάκας
γαλατσίδες=πικρό χόρτο μπουχός=σκόνη χαλμπάτσα= φλέμα
γλαριάζω= νυστάζω ούλος=όλος χαμπηλό= χαμηλό
γλέπω=βλέπω παρεθύρι=παράθυρο χουγιάζω= μαλώνω
γράνα=χαντάκι πιλαλάω = τρέχω χουλιάρι= κουτάλι
γραπώνω=πιάνω βίαια πολιώρα=προηγουμένως λούρτιμο= ξυλοφόρτωμα
δυχατέρα= θυγατέρα ρουπώνω=χορταίνω σταλίζω=στέκομαι άπραγος
διααίνω= πηγαίνω σάρωμα=σκούπα
ζάρα=μεγάλη στάμνα σεργούνι=εξευτελισμός

100 ONOMATA ΜΑΚΕΔΟΝΩΝ ΒΑΣΙΛΙΑΔΩΝ ΚΑΙ ΕΠΙΣΗΜΩΝ ΑΝΔΡΩΝ ΚΑΙ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΚΑΙ Η ΕΤΟΙΜΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥΣ

Από το Σλοβένικο blog http://vardaraxios.wordpress.com/ που φιλοξενούμε στο blog μας. H μετάφραση από το google, με τις γνωστές αδυναμίες της, αλλά που δείχνει πως δεν είναι όλοι …εχθροί μας στην υπόθεση με τους γείτονές μας.

KINGS OF Μακεδόνα ΚΑΙ DIADOCHI

1. Αλέξανδρος  Αρχαία Ελληνικά (ALEXANDER Latinized)
Έντονος: al-eg-Ζαν-dur
Από το ελληνικό όνομα Αλέξανδρος, που σήμαινε «υπεράσπιση των ανδρών από την ελληνική alexein» για την προάσπιση, προστασία, βοήθεια »και Aner» άνθρωπος «(γενική Ανδρος). Μέγας Αλέξανδρος, ο Βασιλιάς της Μακεδονίας, είναι ο πιο γνωστός κομιστής αυτού του ονόματος. Τον 4ο αιώνα π.Χ., έχτισε μια τεράστια αυτοκρατορία από την Ελλάδα, την Αίγυπτο, την Περσία, και περιοχές της Ινδίας. Το όνομά του ήταν βαρύνουν πέντε βασιλείς της Μακεδονίας.

2. PHILIPPOS   Αρχαία Ελληνικά (PHILIP Latinized)
Έντονος: FIL-ip
Από το ελληνικό όνομα που σημαίνει Φίλιππος «φίλος των ίππων «, που απαρτίζεται από τα στοιχεία Philos  φίλος «και hippos’ άλογο». Το όνομά του ήταν βαρύνουν πέντε βασιλείς της Μακεδονίας, συμπεριλαμβανομένου, Φίλιππος ο πατέρας του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

2. AEROPOS   Αρχαία Ελληνικά, Ελληνική Μυθολογία
Άνδρας μορφή που Aerope στην ελληνική μυθολογία ήταν η σύζυγος του βασιλιά Ατρέα των Μυκηνών. Aeropos ήταν και ο γιος του Aerope, κόρη του Kepheus: «Άρη, την Tegeans πω, με Aerope υποτιμηθεί, κόρη του Kepheus (βασιλιά της Τεγέας), ο γιος του Aleos. Πέθανε στο να γεννήσουν σε ένα παιδί, Aeropos, που clung για τη μητέρα του, ακόμη και όταν ήταν νεκρός, και αναρροφείται μεγάλη αφθονία του γάλακτος από το στήθος. Τώρα αυτό έγινε με τη θέληση του Άρη. «(Παυσανίας, 8:44). Το όνομά του ήταν ληφθεί από δύο βασιλείς της Μακεδονίας.

4. ALKETAS m Αρχαία Ελληνικά (Αλκαίος Latinized)
Έντονος: al-SEE-us
Alke που προέρχεται από την ελληνική έννοια «αντοχή». Αυτό ήταν το όνομα του 7ου αιώνα π.Χ., λυρικός ποιητής από το νησί της Λέσβου. Συνέχεια ανάγνωσης 100 ONOMATA ΜΑΚΕΔΟΝΩΝ ΒΑΣΙΛΙΑΔΩΝ ΚΑΙ ΕΠΙΣΗΜΩΝ ΑΝΔΡΩΝ ΚΑΙ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΚΑΙ Η ΕΤΟΙΜΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥΣ