Η τελευταία λειτουργία στην Αγία Σοφία το 1919 ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΕΣ ΑΠΟΣΤΟΛΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΓΙΑΝΝΗ ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟ.

Άμα είσαι λίγο …άσχετος με τα κομπιουτερικά και καταφέρνεις να λύσεις κάποια προβλήματα, τότε διπλή η χαρά σου. Τα αρχεία pps, ppt, pub με χαλάνε γενικώς, γιατί προχωράνε εικόνα-εικόνα και σπάζομαι.  Προτιμώ τα doc, docx και τα pdf, που μπορείς να δεις συνεχόμενο ένα θέμα.  Ανακάλυψα ότι τα παραπάνω αρχεία, πλην του pub, μπορούσα να τα μετατρέψω σε pdf  και έτσι τα ανέβασα στο blog μας. Στο pub  μπορώ να μετατρέψω τις σελίδες του σε jpg, οπότε λύθηκε το πρόβλημα και μ’ αυτά.

Τα περισσότερα μου τα έχει στείλει με mail ο Γιάννης ο Μητρόπουλος και τώρα μπορεί να συνεχίσει την αποστολή, ξέροντας ότι κάποια στιγμή θα βγουν στον …αέρα.

Μη βαρεθείτε να τα δείτε κάνοντας κλικ στους σιέλ τίτλους , αξίζουν τον κόπο.

Η τελευταία λειτουργία στην  Αγία Σοφία το 1919

Αγία Σοφία από το αρχείο europe-from-the-sky

dangerous

dangerous

las-vegas-hotels

Ξενοδοχείο σε στιλ Ελληνικό.

women

Παγωμένος Νιαγάρας 1911.

europe-from-the-sky

Μετέωρα.

CF Ατύχημα-Διάσωση Επιβατών 19-1–2009

Ένα δείγμα από τις φωτογραφίες του ατυχήματος.
Ένα δείγμα από τις φωτογραφίες του ατυχήματος.

«Τα Άγια τοις Αγίοις». Γεωργία Ν. Αγγελοπούλου-Παπαβασιλείου. Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ζαχαράκη.

ceb5cebaceb4cebfcf83ceb5ceb9cf83

Γεωργία Ν. ΑγγελοπούλουΠαπαβασιλείου

«Τα Άγια τοις Αγίοις»

ceb1-ceb3ceb9cf89cf811

ceb2-ceb3ceb9cf89cf81Μία συλλογή έξι (6) ποιητικών πορτρέτων μεγάλων Ελλήνων Συγγραφέων, όπου προσεγγίζεται και ερμηνεύεται το πολύπλευρο ταλέντο τους και η πολύπλευρη ψυχοσύνθεση τους. Σ’ αυτά τα ποιητικά πορτρέτα, αποδίδεται η τιμή που οφείλει η σύγχρονη γενιά ποιητών, στην Κορωνίδα των Ελλήνων λογοτεχνών.

Διαστ. 14X20,5 Λίαν. Τιμή 12,54 ευρώ ΙδΒΝ 978-960-89980-6-3

cf83ceaccf81cf89cf83ceb70004Η Γεωργία Ν. Αγγελοπούλου – Παπαβασιλείου γεννήθηκε στο Κοπανάκι Μεσσηνίας και κατοικεί στην Τρίπολη Αρκαδίας. Ασχολείται με τη Λογοτεχνία. Γράφει ερωτική ποίηση. Έχει εκδόσει πέντε ποιητικές συλλογές, αρκετά πεζογραφήματα, λογοτεχνικά δοκίμια και το μυθιστόρημα «Μαλλούσα».
Σπετσών 25. Κυψέλη, 11362 ΑΘήνα -Τηλ. κέντρο 210 8834329. Ροχ. 210 8834329

ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΕ ΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ. ΤΙ ΕΓΙΝΕ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ 21 ΜΑΡΤΗ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

Aπό Απελάστε το Ρατσισμό viosaviotos2009.blogspot

10:37 πμ, Κυριακή 22 Μαρτίου 2009 e-mail: kyriakatiko@yahoo.gr

3000 μετανάστες και έλληνες συμμετείχαν στην αντιρατσιστική διαδήλωση της Αθήνας από την Ομόνοια στη Βουλή και τα γραφεία της ΕΕ…

Παρά τη καταρρακτώδη βροχή που μέχρι τις 3.30 ανάγκασε τους συγκεντρωμένους να μείνουν για αρκετές ώρες κάτω από υπόστεγα τόσο στις προσυγκεντρώσεις (Αγ. Παντελεήμονα 1μ.μ., Σοφοκλέους και Μενάνδρου 2μ.μ. και Πλατεία Αμερικής 2μ.μ.) όσο και στην κεντρική Συγκέντρωση της Ομόνοιας (3 μ.μ.), μετανάστες και έλληνες διαδηλωτές παρέμειναν συγκεντρωμένοι στην Ομόνοια μέχρι τις 4 και εκμεταλλεύτηκαν το μικρό διάστημα που σταμάτησε η βροχή (4-6μ.μ.) για να ξεκινήσουν μια ιδιαίτερα μαχητική και μαζική πορεία 3000 ανθρώπων προς τη Βουλή και τα γραφεία της ΕΕ στη Βασιλίσσης Σοφίας.

Εντυπωσιακή η συμμετοχή των μεταναστών και των προσφύγων. Με πανό, και οργανωμένα μπλοκ συμμετείχαν η Κοινότητα Μπαγκλαντεσιανών Ελλάδας, οι Πακιστανικοί Σύλλογοι ΟΜΟΝΟΙΑ και «Ελληνοπακιστανικός», ο Σύλλογος Μαροκινών Σαχαριάν, ο Σύλλογος Μαροκινής Κοινότητας στην Ελλάδα, η Ένωση Αφρικανών Γυναικών, οι Φιλιππινέζοι της KASAPI, ο Σύλλογος «ACTION CONGO», η ΓΕΦΥΡΑ. Πολλοί οι Κούρδοι Πρόσφυγες, Σύριοι και Αιγύπτιοι μετανάστες, Σομαλοί Πρόσφυγες και Αλβανοί 2ης Γενιάς, ενώ με αντιπροσωπείες τους συμμετείχαν η Αφγανική Κοινότητα και το Ελληνικό Φόρουμ Μεταναστών.

Πολλοί μετανάστες και πρόσφυγες βάδισαν μαζί με έλληνες διαδηλωτές στα μπλοκ της Κίνησης ΑΠΕΛΑΣΤΕ ΤΟ ΡΑΤΣΙΣΜΟ, του Κυριακάτικου Σχολείου Μεταναστών και της YRE. Με πανό και κόσμο συμμετείχαν: το Δίκτυο Κοινωνικής Υποστήριξης Προσφύγων και Μεταναστών, η Επιτροπή Φορέων και Κατοίκων Αγίου Παντελεήμονα, το Ανοιχτό Σχολείο Μεταναστών Πειραιά, οι Φοιτητές/Μαθητές-τριες Ενάντια στο Σύστημα, η δημοτική κίνηση Πειραιά «το ΛΙΜΑΝΙ ΤΗΣ ΑΓΩΝΙΑΣ», η Νεολαία ΣΥΝ, το Κόκκινο, η ΟΚΔΕ, το ΕΕΚ, η Αντιπολεμική Διεθνιστική Κίνηση.

Το πρώτο πανό της διαδήλωσης έγραφε «Έλληνες και Μετανάστες – Κοινός Αγώνας». Συνθήματα φωνάζονταν στις γλώσσες των μεταναστών από τις κοινότητες αλλά και στα ελληνικά από έλληνες και μετανάστες: Όχι στο Ρατσισμό, Όχι στην Ευρώπη-Φρούριο, Κάτω τα χέρια από τους μετανάστες, Έξω οι φασίστες από τις γειτονιές, άσυλο και στέγη στους πρόσφυγες, Νομιμοποιήστε τους μετανάστες, το αλλοδαπών είναι μαγικό, πας για τα χαρτιά στου και πέφτεις στο γκρεμό. Όταν η πορεία έφτασε στη Βουλή, εκπρόσωποι κοινοτήτων, συνδικαλιστές της ΟΛΜΕ και μέλη αντιρατσιστικών οργανώσεων χαιρέτισαν από τη ντουντούκα και απαίτησαν από την κυβέρνηση τη νομιμοποίηση όλων των μεταναστών, άσυλο και στέγη στους πρόσφυγες, υπηκοότητα στα παιδιά των μεταναστών, ασφάλιση και ίσα εργασιακά δικαιώματα για όλους.

Η πορεία συνέχισε μέχρι τα γραφεία της ΕΕ, όπου απαιτήσαμε να μην εφαρμοστεί το ρατσιστικό «Ευρωπαϊκό Σύμφωνο Μετανάστευσης και Ασύλου», να αποσυρθεί η Ευρωπαϊκή οδηγία «επιστροφής προσώπων», ανατροπή της συνθήκης διασυνοριακών ελέγχων «Δουβλίνο ΙΙ». Επιστρέψαμε στην Ομόνοια μέσω της Πανεπιστημίου γύρω στις 6 μ.μ., όταν ο καιρός άρχισε να ξαναχαλάει. Δώσαμε ραντεβού στην πανεργατική απεργία της 2 Απρίλη όπου έλληνες και μετανάστες εργαζόμενοι, απεργούμε και διαδηλώνουμε μαζί για να πληρώσουν την κρίση αυτοί που τη δημιούργησαν.

ΟΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΜΑΣ . Βερολίνο, Πάτρα, Πράγα…

Το χιόνι έπεφτε χωρίς σταματημό στο Βερολίνο, καλύπτοντας τα πάντα. Σε τέτοιο σημείο που, σε κάποιο πάρκο, κοντά στο Ράιχσταγκ, οι αστυνομικοί επιστράτευσαν τα άλογα για τις περιπολίες τους…

«ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ», περιμένοντας την πτήση για Βερολίνο. Ένα δεκατετράχρονο παιδί στο διπλανό κάθισμα. Μαλλί καρφί, ντύσιμο επιμελώς ατημέλητο, χαρακτηριστικό των σημερινών πιτσιρικάδων στο κατώφλι της εφηβείας. Μιλάει ακατάπαυστα γερμανικά. Ένα ζευγάρι μεσηλίκων απέναντί του, το ακούει και του ανταπαντά κάθε τόσο στα ελληνικά. Πρέπει να είναι οι γονείς του, Έλληνες μετανάστες στη Γερμανία, υποθέτω. Το παιδί μιλάει γερμανικά, εκείνοι ελληνικά. Εκείνο πάλι γερμανικά, εκείνοι ξανά ελληνικά. Το ύφος της συζήτησης είναι ήρεμο, φυσιολογικό, σαν η μία γλώσσα να συμπληρώνει την άλλη. Φέρνω στον νου μου δεκάδες τέτοιες σκηνές με μετανάστες στην Αθήνα, στη γειτονιά μου, στο λεωφορείο, στην πολυκατοικία μου. Η μητέρα μιλάει ρώσικα και το παιδί απαντά ελληνικά, ο πατέρας ρωτάει κάτι στα αλβανικά και το παιδί απαντάει στα ελληνικά. Εάν δεν έχεις μυηθεί στην πραγματικότητα της μετανάστευσης, οι σκηνές φαίνονται βγαλμένες από κάποια σουρεαλιστική ταινία. Πρόκειται όμως για τον «φυσικό σουρεαλισμό» της μετανάστευσης. Η πρώτη γενιά έχει ανάγκη να στηριχθεί στη μητρική γλώσσα. Να επιβεβαιώσει έτσι τη συνέχεια του εαυτού. Η δεύτερη, από την άλλη, που θέλει να επιβεβαιωθεί ότι ανήκει πλέον σε μια νέα γλώσσα, μια νέα πατρίδα. Αυτό που για την πρώτη γενιά είναι η γλώσσα του «άλλου», για τη δεύτερη γενιά είναι η δική της γλώσσα. Μιλώντας στον γονέα σου στη «γλώσσα του άλλου» είναι ένας τρόπος, συχνά ασυνείδητος, για να ακυρώσεις κάθε δυνατότητα επιστροφής στην πατρίδα από την οποία εκείνος ήρθε. Συνύπαρξη και χάσμα των γενεών, συνέχεια και ασυνέχεια, πάθος της αφομοίωσης, πολυγλωσσία, κοσμοπολίτικη αύρα που κουβαλούν οι μετανάστες (αυτό που τσακίζει τα νεύρα των ξενόφοβων). Όλα αυτά σε μια σκηνή συνομιλίας σε διαφορετικές γλώσσες, γονέων και παιδιών…

Το κείμενο από το blog http://gazikapllani.blogspot.com/ που από σήμερα θα το φιλοξενούμε στα μαχητικά blogs.

Ένα απόσπασμα ακόμα:


ΑΦΗΝΩ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ. Πλησιάζουμε στα σύνορα με την Τσεχία. Νυστάζω και σκέφτομαι να κοιμηθώ. Για να κρύψω τα μάτια από το φως, τραβάω τον σκούφο πάνω στα μάτια… Με ξυπνούν δυο αστυνομικοί. Στέκονται πάνω από το κεφάλι μου, ψηλοί και εύσωμοι, σαν παίκτες ράγκμπι. Μου ζητούν τα χαρτιά. Με πιάνει πάλι εκείνος ο παρανοϊκός φόβος μήπως έχω χάσει το διαβατήριό μου. Το βρίσκω και τους το δίνω. Το βλέπουν, το ξαναβλέπουν, διαπιστώνουν ότι είναι εντάξει, μου το δίνουν πίσω, ευγενικά. Ο ένας μάλιστα προσπάθησε να χαμογελάσει, αλλά δεν του βγήκε. Εκείνοι φεύγουν, εγώ βλέπω αμήχανα γύρω μου. Είμαι ο μόνος που ήλεγχαν. Το μελαψό αγόρι ίσως καταλαβαίνει την αμηχανία μου. Μου χαμογελά. Μου δίνει να καταλάβω με μια χειρονομία ότι είδαν τον σκούφο πάνω στα μάτια και τους φάνηκα ύποπτος. Τον κοιτάω και εκπλήσσομαι. Έχει και αυτός σκουλαρίκι στο αριστερό αυτί, σαν τον Ραχίμ στον καταυλισμό των Αφγανών προσφύγων της Πάτρας. Το τρένο έχει περάσει ήδη στην Τσεχία. Δεν κατάλαβα πότε περάσαμε τα σύνορα. Κοιμόμουν…Info: www.gpfolio.com/default2.asp

Φωτογραφίες του Γιώργου Πουταχίδη από τον καταυλισμό των προσφύγων στην Πάτρα.

ΦΩΤΟ: ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΟΥΤΑΧΙΔΗΣ

Ένας Αφγανός πρόσφυγας στον ανεπιθύμητο καταυλισμό στην Πάτρα, με φόντο την εξαθλίωση, έναν θυμωμένο ουρανό και κατάρτια. Μια τέτοια βάρκα ονειρεύονται οι πρόσφυγες, για να συνεχίσουν το ατελείωτο ταξίδι τους προς την Δύση, παίζοντας την ζωή τους κορώνα γράμματα…

Ρίξτε και μια ματιά στις φωτογραφίες, αξίζουν τον κόπο.