«Υπάρχει ένα Χωριό που αγκαλιάζει με αγάπη και φροντίδα τα παιδιά που έχουν ανάγκη. Που δίνει στο παιδί που είναι μόνο, τη ζεστασιά ενός δικού του σπιτικού, τη συντροφιά των φίλων και των αδελφών του, το ενδιαφέρον για τη μόρφωσή του, την ξεγνοιασιά του παιχνιδιού. Στα Παιδικό Χωριό SOS Ελλάδος αφιερώνουμε στα παιδιά όλη μας τη φροντίδα για να κάνουμε πιο όμορφα τα πρώτα τους βήματα.»
Η Μεσσηνιακή (τοπική) Ομάδα Στήριξης των Παιδικών Χωριών SOS ξεκίνησε πριν αρκετά χρόνια για να στηρίξει το έργο των Παιδικών Χωριών πιστεύοντας στη σοβαρότητα του σκοπού και στο δικαίωμα του κάθε παιδιού να ανήκει σε μια οικογένεια που θα φροντίζει για τις ανάγκες του . Η στήριξη των εθελοντών και των φίλων SOS , η εμπειρία και η πεποίθηση ότι, μόνο μέσα από τη δράση όλων μας, μπορούμε να φτιάξουμε ένα καλύτερο κόσμο για τα παιδιά που έχουν ανάγκη, είχε ως αποτέλεσμα την προοδευτική ανάπτυξη δράσεων και συνεργασιών . Η ανάπτυξη αυτή και η ευαισθητοποίηση της τοπικής κοινωνίας οδήγησαν στο να μπορούμε σήμερα να μιλάμε για το ξεκίνημα της πιλοτικής λειτουργίας ενός Κέντρου Στήριξης παιδιού και οικογένειας SOS και στην Καλαμάτα. Ανάγνωση του υπολοίπου »
Αρώματα από μνήμες και στη μέση το Αιγαίο. Αγάπες, Έρωτες, που ξοδεύτηκαν στου Χρόνου το Παζάρι. Ο Άγγελος, η Ελβίρα, ο Μανούσος, η Αϊσέ και μία χούφτα όνειρα βαπτισμένα στους αφρούς των κυμάτων. Αθήνα, Χίος, Τσεσμές, ένα τσιγάρο δρόμος η ζωή και οι καρδιές… δυο δάκρυα και κάτι. Τις νύχτες ο θαλασσινός αγέρας φέρνει φωνές, λόγια πρωτάκουστα, και μουσικές απ’ τα παλιά. Κι αρχίζουν οι ψυχές να ξεπορτίζουν, αναζητώντας απαντήσεις σε ερωτήματα που κρύβονται στη Λήθη: «Πώς ορίζεται ο απέναντι;» «Στα πόσα μίλια βγαίνουν λαθραίες οι πεθυμιές;» «Πού αρχίζουν άραγε, οι φράχτες με τα σύνορα του Πόθου;» Είναι περίεργα τα βράδια στο Αιγαίο. Στιγμές στιγμές, μπερδεύεσαι αν σου μιλάνε προτομές ή ζωντανοί. Ακούς ψιθύρους απ’ το στόμα του Κοραή, τον πόνο απ’ τα χείλη του Αγγουλέ, χαχανητά απ’ του Σουρή τις αιχμηρές διαμαρτυρίες. Κι άλλοτε φθάνουν στ’ αυτιά σου οι λυγμοί της Αϊσέ και το φτερούγισμα των γλάρων που ονειρεύτηκαν ελεύθεροι να ζούνε…